Μαζικός αντικαπιταλιστικός αγώνας κατά της ΕΕ!

Των Ιπποκράτη Κωστή και Νίκου Ξηρουδάκη

από αριστερό blog 25/07/2011

Να συνδεθεί η πλατιά λαϊκή δυσαρέσκεια με μαζικούς όρους με την σύγκρουση με βασικούς πυλώνες του καπιταλιστικού συστήματος, όπως είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση.

ημαντική και κρίσιμη, ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εξελίξεις, είναι κατά τη γνώμη μας η πρωτοβουλία που αναλαμβάνουν αγωνιστές της αριστεράς κατά της ΕΕ και του ευρώ, υπερβαίνοντας τις μεταξύ τους επιμέρους διαφορές.

 Η διαπίστωση:

Η πολιτική ανάδειξη του ρόλου της ΕΕ στη διαχρονική καταστροφή των εργασιακών σχέσεων και των κοινωνικών πολιτικών στην Ελλάδα, αλλά και στην τωρινή εξέλιξη της κρίσης και της χρεοκοπίας, άργησε επικίνδυνα.

Οι πρόσφατες αποφάσεις της ΕΕ έχουν στόχο την κινεζοποίηση της εργασίας στην χώρα μας, αλλά και ευρύτερα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Προστατεύουν δήθεν τις καταθέσεις, κλείνοντας το μάτι στα μικρομεσαία στρώματα. Εξασφαλίζουν δήθεν τηβιωσιμότητα του δημόσιου χρέους, ενώ στην ουσία διαιωνίζουν την κλοπή από τον κόσμο της εργασίας.

Συνθλίβουν το μοναδικό παράγοντα που παράγει αξία για την κοινωνία, που είναι βέβαια η εργασία.

Το τρίμηνο βασανιστήριο της σταγόνας, η απόλυτη άλωση του δημόσιου αλλά και του ιδιωτικού τομέα, δημιουργούν εκρηκτικό κοινωνικό μίγμα και αυτό θα φανεί στο αμέσως επόμενο διάστημα.

 Το πρόβλημα:

Η αριστερά ψελλίζει και στέκεται αμήχανη. Υποτάσσεται στην κινδυνολογία για καταστροφή με την έξοδο από το ευρώ (Παπαρήγα), παρουσιάζει την ΕΕ σαν «σωτηρία έναντι του ΔΝΤ» (Τσίπρας).

Με μια φωνή ζητούν εκλογές, προσφέροντας κρίσιμο χρόνο στο αστικό μπλοκ που θα χρησιμοποιηθεί για την εξαθλίωση της κοινωνίας και την κάμψη των λαϊκών αντιστάσεων. Ο χρόνος στην σημερινή συγκυρία είναι κρίσιμος παράγοντας.

Η καθ’ ημάς κοινοβουλευτική αριστερά υποτάσσεται στην εκλογολογία-σωσίβιο και όπλο ενσωμάτωσης του συστήματος. Δεν τολμάει να εναντιωθεί στους υπερεθνικούς επιθετικούς καπιταλιστικούς σχηματισμούς, πόσο μάλλον να αμφισβητήσει και τις δομές του εγχώριου καπιταλιστικού σχηματισμού.

Μπορεί η αριστερά να προτείνει «επίλυση της κρίσης» εντός του συστήματος χωρίς αντικαπιταλιστική ανατροπή;

Μπορεί να υπάρξει πραγματικά λύση για τα λαϊκά συμφέροντα με ενεργούς τους μηχανισμούς της ΕΕ, τους μηχανισμούς καταλήστευσης της εργασίας σε εθνικό και διεθνικό επίπεδο;

Μπορεί η αριστερά σήμερα να μη θέτει ζήτημα αποδέσμευσης από ΕΕ και φυσικά από το ευρώ και να προσπαθεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες του ταξικού και λαϊκού κινήματος;

 Η χρησιμότητα:

Να συνδεθεί η πλατιά λαϊκή δυσαρέσκεια με μαζικούς όρους με την σύγκρουση με βασικούς πυλώνες του καπιταλιστικού συστήματος, όπως είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι εφικτό αυτό σήμερα, καθώς ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας αναζητούν λύση στα βιωματικά τους πλέον αδιέξοδα.

Απορρίπτουν τα χιλιάδες δήθεν εναλλακτικά προγράμματα που κινούνται στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος. Αρχίζουν να ανιχνεύουν και να απαιτούν πραγματικά μια νέα οργάνωση της κοινωνίας

 Η ελπίδα:

Η αντικαπιταλιστική αριστερά, με θαρρετό, αποφασιστικό και ενωτικό τρόπο, θα πάρει στην πλάτη της αυτή την ανάγκη, προβάλλοντας συγκεκριμένους πολιτικούς στόχους δράσης για ρήξη εδώ και τώρα με την ΕΕ, από αριστερή και αντικαπιταλιστική σκοπιά.

 Ο κίνδυνος:

Το ογκούμενο λαϊκό έρεισμα της αντι-ΕΕ άποψης, μη βρίσκοντας διέξοδο στην κοίτη της αριστεράς, θα βρει άλλη διέξοδο, με αντιδραστικό πρόσημο. Θα λεηλατηθεί απ’ την ακροδεξιά. Και όταν θα γιγαντωθούν τερατογενέσεις, θα τρέχουμε όλοι και δεν θα φτάνουμε. Τα παραδείγματα πανευρωπαϊκά είναι πολλά. Και είναι η πιο ακατάλληλη πολιτικά περίοδος για ν’ αφήνει η αριστερά τέτοια κενά: με την εκτεταμένη καταστροφή μεσοστρωμάτων, την ανεργία να θερίζει, με το πολιτικό σκηνικό του προσωπικού της αστικής τάξης σε διάλυση, με τη λαϊκή βάση του ΠΑΣΟΚ να μένει ακάλυπτη.

Η φύση και η πολιτική απεχθάνονται τα κενά. Αν δεν καλύψει η αριστερά με το λόγο, με τις ιδεολογικές και πολιτικές της αποσκευές κάποιον χώρο, σίγουρα θα βρεθεί κάποιος άλλος να τον καλύψει. Καλοθελητές υπάρχουν πολλοί.

 Η αριστερά του «ανήκομεν εις την Δύσιν»

Η πικρή αλήθεια είναι ότι μεγάλα κομμάτια της αριστεράς, είναι ενταγμένα οργανικά εδώ και δεκαετίες στην λογική του ευρωπαϊσμού. Έχουν ταυτίσει την κοινωνική πρόοδο, με την αστική στρατηγική για ένταξη στην ΕΟΚ παλιότερα, την ΕΕ τώρα. Επένδυσαν ιδεολογικά και συνεισέφεραν επίσης στα σχετικά μυθεύματα περί ωφελημάτων και διεθνιστικών βημάτων. Συμμετείχαν στη συγκρότηση των μηχανισμών προσαρμογής της Ελλάδας στην ΕΕ. Εργάστηκαν αντίστροφα στην διάχυση των πολιτικών της ΕΕ στην ελληνική κοινωνία σεπολλούς τομείς. Διαχειρίστηκαν και διαχειρίζονται μέσα στον κρατικό μηχανισμό την εφαρμογή τους. Από ένα σημείο και πέρα, ταυτίστηκαν με την πολιτική της ΕΕ, έζησαν και ζουν από αυτήν. Αυτή η  «ευρωπαϊκή αριστερά», είναι αριστερά του συστήματος που πρέπει να ηττηθεί.

Ο σεχταρισμός του ελάχιστου κοινού σημείου…

Δεν είναι όμως το μοναδικό πρόβλημα που υπάρχει, η «ευρωπαΐζουσα» αριστερά. Είναι και ο απίστευτος πολιτικός δισταγμός που εμποδίζει την θαρραλέα προβολή μιας αντι-ΕΕ γραμμής από αντικαπιταλιστική σκοπιά, από δυνάμεις που κατανοούν πολιτικά αυτή την ανάγκη. Η στάση αυτή επενδύεται με τη θεωρία της διαφύλαξης έναντι του κινδύνου του «σεχταρισμού». Πράγματι, έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια στην πολιτική ταξική πάλη καθώς και στη διαπάλη στο χώρο της θεωρίας, η άποψη πως αυτός που βγαίνει μπροστά από τις απόψεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς, είναι σεχταριστής κι αντίστοιχα αυτός που αναφέρεται πολιτικά στον «κοινό παρονομαστή», στο έλασσον του κοινού τόπου, είναι «κανονικός» και σώφρων. Ενδιαφέρουσα προσέγγιση και απολύτως λογική, αν αυτός που την εκφέρει έχει αυτήν ακριβώς την ελάσσονα γραμμή. Την άποψη για παράδειγμα ότι σήμερα πρέπει να τίθεται θέμα αντίστασης στις πολιτικές της νεοφιλελεύθερης ΕΕ, αλλά όχι θέμα εξόδου από την ευρωζώνη και την ΕΕ. Αν όμως δεν έχεις αυτή την ελάσσονα άποψη ―και είναι αλήθεια ότι λιγοστεύουν οι οπαδοί της σήμερα στο φόντο της κρίσης― το φαινόμενο χρειάζεται διαφορετική πραγμάτευση για να κατανοηθεί.

Έχει μακριά ουρά αυτή η ιστορία: Ο καθένας κάνει σκόντο στην άποψή του, γιατί «υπάρχει ο παραδιπλανός, που υπολογίζουμε στην ενότητα μαζί του και δεν πρέπει να θιγεί…». Πιο δίπλα φυσικά είναι άλλος, και πάει λέγοντας.

Βρισκόμαστε έτσι, ανεπαισθήτως, πιασμένοι σ’ ένα γαϊτανάκι στην άλλη άκρη του οποίου κύριος οίδε ποιος βρίσκεται εκάστοτε. Αλλά και εκ του αντιθέτου αν το εξετάσουμε, αριστερός σεχταριστής είναι ο Τσίπρας, με σύστημα αναφοράς τις απόψεις του Κουβέλη, ο Αλαβάνος για τον Τσίπρα και ούτω καθεξής.

 …και κάποια ερωτήματα:

Μήπως όλη αυτή η δήθεν πολιτική κριτική και περί σεχταρισμού φιλολογία, υποκρύπτει μια ανομολόγητη προσπάθεια έκφρασης και εκπροσώπησης διστακτικών μικροαστικών στρωμάτων που ακριβώς ταλαντεύονται προ του «κινδύνου» να ανατραπεί η σημερινή τάξη πραγμάτων;

Μπορεί όμως η αριστερά να υποκύπτει σε παρόμοια διλήμματα; Ο στόχος είναι τα εκλογικά ποσοστά; Αλλά όποιος ζητάει επίμονα εκλογές, δεν ενδιαφέρεται και για τα εκλογικά ποσοστά;

Πότε αν όχι σήμερα, θα χαράξει η αριστερά πολιτική γραμμή αντικαπιταλιστικής ανατροπής και ρήξης με την ΕΕ και το ευρώ, που αποτελεί πολύτιμο εργαλείο για το αστικό μπλοκ στον αγώνα ενάντια στις δυνάμεις της εργασίας;

 Κοιτάζοντας λίγο προς τα πίσω…

Σεχταριστής λοιπόν όποιος ξεφεύγει απ’ τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή; Πρόκειται για τη μεγαλύτερη διαστρέβλωση: σεχταρισμός είναι να είσαι έξω από την αίσθηση του κόσμου της εργασίας, του κόσμου του αγώνα. Ο σεχταρισμός έχει πρόσημο: υπάρχει αριστερός, υπάρχει όμως και δεξιός σεχταρισμός. Σεχταριστής στο Πολυτεχνείο του ’73 ήταν όποιος εκόμιζε την κομματική του γραμμή περί «φιλελευθεροποίησης Μαρκεζίνη», την ώρα που εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές αγωνίζονταν για την πτώση της δικτατορίας.

Περνάνε τα χρόνια, και βλέπει κανείς εκ των υστέρων τι μετράει η γραμμή του, τι πιάνει ο ίσκιος του. Ας σκεφτούμε πώς ακούγονται σήμερα οι κριτικές της εποχής προς όσους «άκαιρα» και «σεχταριστικά» παρενέβαλλαν στα «καθαρώς σπουδαστικά αιτήματα» του κινήματος, τα αντιαμερικάνικα-αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα και το –«αριστερίστικο», μην ξεχνάμε, για την κομματική γραφειοκρατία της εποχής― αίτημα της πτώσης της δικτατορίας. Είναι γνωστό πως οι κομματικές ηγεσίες της επίσημης αριστεράς τράβαγαν με χέρια και πόδια τα μέλη της που πρωτοστατούσαν στον αντιδικτατορικό αγώνα για «απαγκίστρωση» απ’ την κατάληψη του Πολυτεχνείου.

Σεχταριστής ήτανε μια ζωή ο Κύρκος, κι ας είχε σημαία του το «εθνικό ακροατήριο». Το δείχνανε άλλωστε και τα εκλογικά του ποσοστά: 1,37% το ’81, 2,7% το πολυδιαφημισμένο ενωτικό εγχείρημα της Συμμαχίας στις εκλογές του ’77. Και η επίσημη κομματική άποψη για την εκλογική συντριβή της; «Ο λαός έχει δικαίωμα να σφάλλει»…

 …για να κάνουμε ένα βήμα μπροστά

Σήμερα, μετά το Σύνταγμα και τις συνελεύσεις γειτονιάς όπου ο κόσμος μπαίνει μαζικά στο προσκήνιο, ίσως όχι πάντοτε με τον τρόπο που εμείς φανταζόμασταν ή θα θέλαμε (κι αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και θ’ άξιζε να συζητηθεί εκτενέστερα), έχει πια καταδειχτεί ότι δε θέλει ούτε ν’ ακούσει για την ΓΣΕΕ και τον Παναγόπουλο. Τον Παναγόπουλο που έχει την παγκόσμια πρωτοτυπία να μην μπορεί να συμμετάσχει στις συγκεντρώσεις που ο ίδιος διοργανώνει! Ποιος ακριβώς είναι λοιπόν σήμερα ο σεχταριστής; Σίγουρα όχι αυτός πάντως που μένει μακριά από τα βρόμικα ξεπουληματικά και προδοτικά παζάρια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, που τα ΄χει πάρει χαμπάρι και τα ξεφωνίζει ο κόσμος.

Μαζικός αντικαπιταλιστικός αγώνας κατά της ΕΕ!

Το μεγαλειώδες κίνημα των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης, είχε αντιαμερικάνικο – αντιιμπεριαλιστικό περιεχόμενο. Αντίστοιχα στο σήμερα, οι καιροί επιτάσσουν τη δημιουργία ενός ρωμαλέου μαζικού κινήματος κατά της ΕΕ.

Ο κατάλογος των αγωνιστών που υπερβαίνοντας στενά κομματικά μετερίζια, συμβάλλουν ενωτικά στην κρίσιμη για την κοινωνία και την αριστερά πρωτοβουλία, ήδη διευρύνεται. Σπάει επιτέλους, με μαζικούς όρους, το «άλεκτον» και το ταμπού της ρήξης με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ!

Advertisements
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • NAOMI KLEIN Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ-ΒΙΒΛΙΟ-ΚΛΙΚ.

    Ολόκληρο το Βιβλίο Μπέστ-σέλλερ, προσφορά του συνεργάτη μας ftanei_pia στο προσωπικό της ΕΥΔΑΠ. Για να μαθαίνουν νέοι και παληοί.

    Το βιβλίο της Νάομι Κλάιν συγκλονίζει με τις ομοιότητες που βιώνει το πειραματόζωο Ελλάς. Αφού πριν χρόνια η νεοφιλελεύθερη σχολή Φρίντμαν τα εφάρμοσε στη Λατ, Αμερική, Πολωνία, Μεγ. Βρεττανία, Ινδονησία, Ρωσία, Σρι Λάνκα, Ιράκ. κ.α

  • «Καλώς ήρθες» CIA #Twitter & # Facebook!

    Η CIA εισέρχεται στα κοινωνικά δίκτυα για να παρακολουθεί, κατασκόπευει και να προβλέπει τις παγκόσμιες τάσεις.

  • Πακέτο!

    θα τους ταραξουμε στη νομιμότητα (κι'όσοι προκάνουμε..)

  • Μπορεί ο αστυνομικός να είναι χρυσαυγίτης;

    Δεν υποστηρίζω ότι οι άντρες και οι γυναίκες της ΕΛΑΣ που ψηφίζουν τα αυγά είναι ναζιστές ή συνειδητοί αντι-δημοκράτες – αν και αυτή η επιλογή δεν έχει το παραμικρό ελαφρυντικό. Ωστόσο, τα μεγάλα ποσοστά που παίρνει η ΧΑ ξανά και ξανά εκεί που ψηφίζουν οι αστυνομικοί δεν είναι καθόλου καλό σημάδι.  Το μήνυμα που προκύπτει είναι σαφέστατο και κανένας δε μπορεί να το αγνοεί.

    ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΨΗΦΙΣΑΝ ΜΑΖΙΚΑ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ- http://wp.me/pVnfp-g9p

  • Σαν να μην πέρασε μιά μέρα…

    2400 Χρόνια Πίσω ;

  • Δημοφιλή άρθρα & σελίδες

  • Πρόσφατα άρθρα

  • ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ-ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Ε.ΥΔ.Α.Π

  • ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ; ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!

    Μας "πυροβολούν" εν ψυχρώ, μας γυρίζουν στην Γιούλεν των αμερικάνων και αυτοί αντί να ξεσηκώνονται και να τα κάνουν όλα λαμπόγιαλο, παρακολουθούν και μελετούν τις εξελίξεις, ψύχραιμοι και ωραίοι. Και οι "πέτρες δεν έχουν ακόμη αρχίσει να ίπτανται"..

    Εκείνα τα χρήματα του "κουμπαρά" Μπάρδη-Ομοσπονδίας που μας λέγατε πως πήγαιναν οι περικοπές των αποδοχών, εννοείτε πως θα είναι το ισοδύναμο από τις απώλειες στο εφάπαξ;

  • Μεταπληροφορίιες

  • Αγωνιστικο και Λυτρωτικό το 2014

  • Χάουαρντ Ζιν (1923-2010)

    ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΒΙΒΛΙΟ (1,2,3,4 Κεφάλαια)

  • ΑΝ ΑΥΤΟ ΥΠΟΔΗΛΩΝΕΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΑΣ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ

    Οταν στην πρώτη σελίδα του blog υπάρχει η (μοναδική) παραπομπή σε παράταξη κόμματος; Και που έχει ζητηθεί η απομάκρυνση της πολλές φορές; Μετά απορούμε για την αναξιοπιστία-ανυποληψία του κομματικού συνδικαλισμού;

  • ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ…

  •  Αυτό όμως που δημιουργεί ανησυχίες στο προσωπικό τη ΕΥΔΑΠ, είναι η σιγή της ΟΜΕ σχετικά με τις πρωτοβουλίες που προτίθεται να αναλάβει για να δημιουργήσει το "αντίπαλο δέος" στην απόφαση της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει την ΕΥΔΑΠ. Στην ίδια ανάρτηση στο fb, σε ερώτηση στο πρόεδρο της ΟΜΕ: "Στη Θεσσαλονίκη έφτιαξαν συντονιστικό φορέων, ξεκίνησαν καμπάνια "SOSτε το νερό" και κατάφεραν ομόφωνη απόφαση του ΔΣ Θεσσαλονίκης και των γύρων δήμων για διενέργεια δημοψηφίσματος. Η ΟΜΕ πότε θα αναλάβει ανάλογες πρωτοβουλίες συντονισμού και στην Αττική;" η απάντησή του ήταν: "η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα. Οι συνάδελφοί μας στην Θεσσαλονίκη ακολουθούν την δική τους τακτική, και καλά κάνουν, και τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία και είμαστε αλληλέγγυοι στην προσπάθειά τους και εμείς ακολουθούμε την δική μας τακτική. Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας, πάντα στο πλαίσιο της τακτικής μας".  Δηλαδή; Ποιά "άλλη" τακτική πρέπει να ακολουθήσουμε εμείς. Διαφορετική από αυτή του συντονισμό, συνεργασία και κοινή δράση με όσους συμφωνούν στην μη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ; Διαφορετική από το να βάλουμε στη μάχη τους δήμους και την περιφέρεια της Αττικής; Τι περιμένει η ΟΜΕ; Να  ανακοινωθεί η πρόσκληση ενδιαφέροντος για την πώληση της ΕΥΔΑΠ για να αναλάβει πρωτοβουλίες;  Ήδη έχουμε αργήσει.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την ενημέρωση, συσπείρωση, κοινή αγωνιστική στάση όλου του προσωπικού και των συλλόγων.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την πρόσκληση σε δήμους, φορείς και πολίτες της Αθήνας και του Πειραιά για την δημιουργία συντονιστικού φορέα που θα οργανώσει την προσπάθεια θα ξεσηκώσει τους πολίτες ενάντια στο έγκλημα του ξεπουλήματος της ΕΥΔΑΠ. Τώρα πριν είναι πολύ αργά.(Από blog ΣΕΚΕΣ)

    ...και μετά μου λες "γιατί δε σου γράφω"; Πρόεδρος ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ: «η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα»... ,, Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας.!!! Περισσότερα ΚΛΙΚ ΦΩΤΟ > και αν δεν ανοίγει ΚΛΙΚ ΕΔΩ---> : http://wp.me/pVnjk-eqb

  • ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΥΔΑΠ

  • ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

    Ιουλίου 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιον.   Αυγ. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • ΕΝΟΤΗΤΑ -ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΙ’ ΑΓΩΝΑΣ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΟΥΝ ΑΠ΄ΤΗ ΠΕΙΝΑ

    Αυτοοργάνωση, επιτροπές εργαζομένων παντού, αποφάσεις με δημοκρατικές διαδικασίες

  • ΕΥΔΑΠ ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

  • ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

    protovoulia1.eydap@gmail.com
    ---------
    ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΑΡΘΡΑ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΑ.
    ---------
    -Μπορείτε να δημοσιεύσετε άρθρο σας -επώνυμα ή με τα αρχικά*.
    Παράκληση: Χωρίς ύβρεις και συκοφαντίες
    *Τα πλήρη στοιχεία στη διάθεση μας.

  • Αρχείο

  • Kατηγορίες

  • «Έπεσε» στο μάτι μας

    και γελάσαμε ..πικρά

  •  Αυτό όμως που δημιουργεί ανησυχίες στο προσωπικό τη ΕΥΔΑΠ, είναι η σιγή της ΟΜΕ σχετικά με τις πρωτοβουλίες που προτίθεται να αναλάβει για να δημιουργήσει το "αντίπαλο δέος" στην απόφαση της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει την ΕΥΔΑΠ. Στην ίδια ανάρτηση στο fb, σε ερώτηση στο πρόεδρο της ΟΜΕ: "Στη Θεσσαλονίκη έφτιαξαν συντονιστικό φορέων, ξεκίνησαν καμπάνια "SOSτε το νερό" και κατάφεραν ομόφωνη απόφαση του ΔΣ Θεσσαλονίκης και των γύρων δήμων για διενέργεια δημοψηφίσματος. Η ΟΜΕ πότε θα αναλάβει ανάλογες πρωτοβουλίες συντονισμού και στην Αττική;" η απάντησή του ήταν: "η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα. Οι συνάδελφοί μας στην Θεσσαλονίκη ακολουθούν την δική τους τακτική, και καλά κάνουν, και τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία και είμαστε αλληλέγγυοι στην προσπάθειά τους και εμείς ακολουθούμε την δική μας τακτική. Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας, πάντα στο πλαίσιο της τακτικής μας".  Δηλαδή; Ποιά "άλλη" τακτική πρέπει να ακολουθήσουμε εμείς. Διαφορετική από αυτή του συντονισμό, συνεργασία και κοινή δράση με όσους συμφωνούν στην μη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ; Διαφορετική από το να βάλουμε στη μάχη τους δήμους και την περιφέρεια της Αττικής; Τι περιμένει η ΟΜΕ; Να  ανακοινωθεί η πρόσκληση ενδιαφέροντος για την πώληση της ΕΥΔΑΠ για να αναλάβει πρωτοβουλίες;  Ήδη έχουμε αργήσει.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την ενημέρωση, συσπείρωση, κοινή αγωνιστική στάση όλου του προσωπικού και των συλλόγων.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την πρόσκληση σε δήμους, φορείς και πολίτες της Αθήνας και του Πειραιά για την δημιουργία συντονιστικού φορέα που θα οργανώσει την προσπάθεια θα ξεσηκώσει τους πολίτες ενάντια στο έγκλημα του ξεπουλήματος της ΕΥΔΑΠ. Τώρα πριν είναι πολύ αργά.(Από blog ΣΕΚΕΣ)

    ...και μετά μου λες "γιατί δε σου γράφω"; Πρόεδρος ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ: «η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα»... ,, Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας.!!! Περισσότερα ΚΛΙΚ ΦΩΤΟ -ΛΙΝΚ //σε περίπτωση που δεν ανοίγει το προηγούμενοι ΚΛΙΚ ΕΔΩ---> : http://wp.me/pVnjk-eqb

  • Τα πάντα διαλύονται, ξεπουλιούνται..Η Α.Ε. εκποίησης δημόσιας περιουσίας δουλεύει! Εμείς? (ΚΛΙΚ ΦΩΤΟ)

    ...Εμείς οι χιλιάδες, οι εκατοντάδες χιλιάδες, τα εκατομμύρια... τι κάνουμε, τι περιμένουμε για να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας;  Τιιιιιιιιιιιιι;

    ..και τα συνδικάτα, οι παρατάξεις, οι δεκάδες "συνδικαλιστές| (βάλτε όποια και όποιους φαντάζεστε) στη ..νιρβάνα τους?

  • ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

    Πότε θα γυρίσουμε σελίδα; Δεν αρκούν 40 σχεδόν, χρόνια συναλλαγής, διαφθοράς, ιδιοτέλειας, πελατειακών σχέσεων; Θα πρέπει μήπως να τα ..κατοστήσουμε;

  • αν

  • Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: