ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ! (ΜΕ) ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΓΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!

`

Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟ 2012 ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΕΛΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!

ΜΠΟΡΕΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ;

Ο ελληνικός λαός, σχεδόν, στο σύνολο του γνωρίζει ότι το 2012, με τις επιλογές της τρόικας και των μνημονίων, τις οποίες υπηρετεί ο τρικομματικός συνεταιρισμός ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ, θα είναι πολύ χειρότερο από το 2011 και ίσως αποδειχθεί μοιραίος χρόνος για τον τόπο.

Αυτό που εναγώνια αναζητούν σύσσωμοι σχεδόν οι πολίτες, άνδρες και γυναίκες, νέοι και νέες, είναι να «πιαστούν» από κάπου. Αναζητούν την ελπίδα!

ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ!

Γιατί όλοι ξέρουμε ότι χωρίς την ΕΛΠΙΔΑ δεν μπορούν να υπάρξουν λαϊκές αντιδράσεις, παρά μια απέραντη απογοήτευση, μια παρακμιακή οργή και διαλυτική, παραλυτική, ατομική αναδίπλωση και το πολύ – πολύ, τυφλές κοινωνικές εκρήξεις!

Κι αυτή η ΕΛΠΙΔΑ για ανακοπή του κατηφόρου και αλλαγή μέσα στο 2012, δεν μπορεί να προκύψει από τα τρία κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ) του μνημονιακού και του νεοφιλελεύθερου τόξου, μαζί και τα συμπληρώματα τους…

Δεν μπορεί να προκύψει ελπίδα γενικά από το χρεοκοπημένο αστικό πολιτικό κατεστημένο, όπως αλλιώς και αν μεταμφιεστεί, όποια πολιτική μορφή να πάρει και να παραλλαχθεί!

Η ΕΛΠΙΔΑ για τη χώρα βρίσκεται στα αριστερά και μπορεί να προέλθει από την ΑΡΙΣΤΕΡΑ!

Ήδη μέσα στο λαό γίνονται μεγάλες διεργασίες, ζυμώσεις και ανακατατάξεις που τείνουν να αμφισβητήσουν εκ βάθρων παραδοσιακές πολιτικές τοποθετήσεις και εντάξεις.

Ο ελληνικός λαός, στη μεγάλη πλειοψηφία του, έχει αρχίσει να κοιτά ξανά με ενδιαφέρον προς την Αριστερά και να παρακολουθεί με προσοχή την πολιτική της.

Η Αριστερά, όμως, σε όλες τις εκφράσεις της, μπορεί να ανταποκριθεί; Θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις νέες προσδοκίες και να αναλάβει ένα νέο ηγετικό ρόλο για την ανατροπή και μια νέα πορεία ελπίδας, διεξόδου και αναγέννησης;

Η πρόκληση και το στοίχημα μεγάλο!

Η ΤΡΙΠΛΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ!

Για να τα βγάλει πέρα η Αριστερά σε αυτό το τιτάνιο ιστορικό έργο πρέπει και η ίδια να αλλάξει εκ βάθρων. Τουλάχιστον να αρχίζει να αλλάζει!

Αυτό συνεπάγεται ότι όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς οφείλουν να αναμετρηθούν με τον εαυτό τους!

Στο πλαίσιο αυτό, θεωρούμε θεμελιώδεις τρεις επείγοντες επαναπροσανατολισμούς.

Πρώτον: Όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς οφείλουν να εγκαταλείψουν παγιωμένες αντιλήψεις «μειοψηφίας» και «περιθωρίου» και να αντιληφθούν ότι πρέπει να μιλήσουν μια άλλη, ενοχλητική πολιτική γλώσσα λαϊκής πλειοψηφίας και σύγκρουσης με προοπτική μια νέα προοδευτική και σοσιαλιστική εξουσία.

Δεύτερον: Όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς να αφήσουν πίσω τους τις λογικές «περιχαράκωσης», «εμφυλίου πολέμου» ή ενωτικών εκφωνήσεων με επικοινωνιακές σκοπιμότητες και να προστρέξουν σε μια νέα ενωτική αντίληψη συμπαράταξης, μέσα από τη διαφορετικότητα, η οποία, πρώτα απ’ όλα και κυρίως, να εκφρασθεί στην πράξη με κοινή δράση για την ανάπτυξη νέων, μεγάλων κοινωνικών ταξικών αγώνων ανατροπής και προοπτικής.

Τρίτον: Αυτή η συμπαράταξη της Αριστεράς δεν θα έχει αξία, αν δεν εδράζεται σε ένα κοινό ελάχιστο, αλλά συνεκτικό, ριζοσπαστικό και εναλλακτικό προοδευτικό πρόγραμμα με σοσιαλιστικό ορίζοντα. Η «Iskra» έχει καταθέσει ισχυρές απόψεις για ένα τέτοιο εναλλακτικό ριζοσπαστικό πρόγραμμα, με αφετηρίες τη στάση πληρωμών, την έξοδο από το ευρώ και τη συνολική σύγκρουση με την ΕΕ. Και αυτή η προγραμματική κατάθεση μας δεν είναι τυχαία, διότι, χωρίς αυτές τις ρηξικέλευθες θέσεις, οι οποίες σηματοδοτούν μια μεγάλη τομή και σύγκρουση, δεν μπορεί να υπάρξει συνεπής αντιμνημονιακός αγώνας, απεμπλοκή από την τρόικα και άνοιγμα νέων προοπτικών. Από ‘κει και πέρα, όμως, αυτό που προέχει για την ενωτική προγραμματική συμπόρευση όλων των δυνάμεων της Αριστεράς, με θεμέλιο τη συνάντηση ΚΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είναι η ισχυρή ενωτική βούληση, η διάθεση για αμοιβαίες προγραμματικές υποχωρήσεις, με σεβασμό των ιδιαίτερων ταυτοτήτων και η εκκίνηση ενός σοβαρού διαλόγου επί των προγραμματικών βάσεων μιας συστοίχησης, την οποία δεν θέλουμε να προκαταλάβουμε ούτε να της θέσουμε εκ των προτέρων όρους!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙ!

Μπορούν οι δυνάμεις της Αριστεράς να τολμήσουν αυτά τα πρώτα βήματα αλλαγών μέσα στο 2012;

Μπορούν να αναμετρηθούν ξανά με την ιστορία και να τα καταφέρουν; Έχουν το κουράγιο, τη δύναμη, το σφρίγος, τη ζωτικότητα και την τόλμη να επιχειρήσουν ένα ενωτικό, καινοτόμο και ριζοσπαστικό άλμα προς τα εμπρός και να απειλήσουν ξανά στην πράξη και όχι με μεγάλα και κενά λόγια, το σύστημα;

Μπορεί η Αριστερά να ξανασμίξει με την πλειοψηφία του ελληνικού λαού και να εκφράσει αυθεντικά τις αγωνίες της για διέξοδο και καλύτερες μέρες;

Η «Iskra» είναι αισιόδοξη!

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ μπορεί να αναγεννηθεί η ίδια και να πρωτοπορήσει σε μια νέα, εθνική, προοδευτική και σοσιαλιστική αναγέννηση του τόπου.

Αρκεί να πράξουμε όλοι το καθήκον μας με ανιδιοτέλεια και αυτοθυσία.

Και όταν λέμε όλοι μας, λέμε όλοι μας και φυσικά, πρώτα απ’ όλα, όλοι/ες οι αριστεροί/ες, πέρα από διαφορετικές προτιμήσεις και εντάξεις! Μπορούμε!

Καλή Χρονιά, με συμπαραταγμένη Αριστερά και μια νέα προοδευτική και σοσιαλιστική Ελλάδα!

Σάββατο 31 Δεκεμβρίου 2011.

Advertisements

Η Θεωρία και το… γκλομπ… στο κεφάλι

ΚΛΙΚ σε φωτό

 

από ormithiella

Σχολιάζει ο Ftanei_pia

Το παρακάτω εξαιρετικό κείμενο, ας είναι η προτελευταία* διαπίστωση πριν πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας και αλλάξουμε τα δεδομένα της.

Έχω μια θεωρία. Η ζωή μας δεν αποτελείται κυρίως από τις μεγάλες αποφάσεις, τις κομβικές επιλογές και άλλα τέτοια μεγαλόστομα. Αντιθέτως, είναι οι μικρές ενδιάμεσες διάρκειες, όλα αυτά τα κάθε μέρα μεταξύ των λίγων οριακών στιγμών που ξεσπούν κατά καιρούς πάνω στα κεφάλια μας. Τα ανιαρά πήγαινε έλα στη δουλειά, οι μεσημεριανοί καφέδες στο κέντρο το Σάββατο, τα μεθύσια που επαναλαμβάνονται Πέμπτες βράδια μαζί με φίλους χωρίς ιδιαίτερο λόγο ή κεντρικό θέμα συζήτησης. Έξοδοι, εκδρομές, ωραίες ταινίες, γλυκά φιλιά, ανάλαφροι ύπνοι κάτω απ’ τα σκεπάσματα.

`
Όλες αυτές οι συμβουλές και οι φανφάρες του στιλ «άδραξε τη μέρα» πασχίζουν να ανακαλύψουν ένα νόημα που πιθανότατα δεν κρύβεται, αλλά απλά δεν υπάρχει. (περισσότερα…)

Ο Παπανδρέου ο Γάμα, κι ο συρφετός των διαδόχων

ανεπάγγελτοι επαγγελματίες πολιτικοί συνδημιουργοί ενός σάπιου πελατειακού κράτους διεκδικούν

29/12/2011

Αθώοι. Όταν συντελούνταν το Έγκλημα, διάβαζαν -Elementary Mr Watson…

“Γαϊδούρια

του Δημήτρη Δανίκα

ρε τους αθεόφοβους. Βρε τους αμετανόητους. Βρε τους αρχομανείς! Για όλα μα για όλα φταίει ο Γιώργος της πατριωτικής ντροπής. Αν αυτό λέγεται πολιτική, τότε εγώ είμαι η Τσίτα ο χιμπαντζής. Τι να τους πεις! Κάθε χαρακτηρισμός, ακόμα και ο πιο ακραίος είναι λίγος και μικρός. Μπροστά σ’ αυτή την επιθεώρηση που έχουν στήσει οι διάδοχοι για το τιμόνι ενός κόμματος που κινδυνεύει να πέσει ακόμα και πιο κάτω από το ΚΚΕ. Να κατασπαράξουν τα αποφάγια μιας προαναγγελθείσας χρεοκοπίας. Να γλείψουν τα απομεινάρια μιας εκκωφαντικής ήττας. Οταν αυτοί. Οι πρωτοκλασάτοι. Οι φωστήρες. Οι σωτήρες. Οι εκσυγχρονιστές. Στην πραγματικότητα οι τουρίστες.

Οταν αυτοί λοιπόν με ονοματεπώνυμο γνωστό ακόμα και σε κάθε μωρό, όχι μόνο ψήφισαν το Μνημόνιο το μισητό. Οχι μόνο το υποστήριξαν σε κάθε παράθυρο τηλεοπτικό. Οχι μόνο «κούρεψαν» μισθούς, συντάξεις και κάθε ελπίδα για τον ελληνικό λαό. Αλλά ακόμα και τώρα που στα λόγια και για ψηφοθηρία, σαν να μην έχει μεσολαβήσει τίποτα από τον Μάιο του 2010, δεν λένε κουβέντα για την προσωπική τους ευθύνη και για τις τζίφρες που έβαζαν κάτω από κάθε φιρμάνι αντιλαϊκό. Μα σε ποιους απευθύνονται και ποιους προσπαθούν να πείσουν για την δική τους αθωότητα απ αυτό το κατρακύλισμα το εξωφρενικό; Τόσο μα τόσο μας θεωρούν κρετίνους, άσχετους, αναλφάβητους, αφασικούς, ηλίθιους και τόσο σκουπιδαριό; Τόσο! Και περισσότερο απ’ αυτό. Γιατί σου λέει, ο Ελληνας ξεχνάει μέσα σ’ ένα λεπτό. Γιατί σου λέει όσο περισσότερο βαράμε τον Παπανδρέου, τόσο βγαίνουμε λάδι εμείς. Γιατί σου λέει πες πες κάτι στο τέλος θα μείνει απ’ αυτό τον οχετό. Γιατί σου λέει ακόμα και με ένα κόμμα του δέκα τοις εκατό εγώ θα είμαι αρχηγός. Γιατί σου λέει μετά τις εκλογές και χωρίς αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας, θα βρεθώ και πάλι υπουργός σε μια κυβέρνηση συνεργασίας για την σωτηρία της πατρίδας.

Επομένως τα δύο πρώτα χρόνια με το Μνημόνιο και εσύ λαέ σκάσε και κολύμπα. Για τα επόμενα έχει ο θεός. Αρκεί εγώ να καπαρώσω τραπέζι πίστα. Επομένως αν ήμουν ψηφοφόρος του ΠαΣοΚ χίλιες φορές με τον Γιώργο που δεν έχει κάνει κωλοτούμπα παρά με αυτό τον συρφετό που άλλοτε εκεί και άλλοτε εδώ. Ο καιροσκοπισμός πορεύεται με την αρχομανία. Η αρχομανία με την φιλαυτία και η φιλαυτία με το χάος και την ασυναρτησία. Πετάει ο γάιδαρος; Πετάει! Αρκεί εγώ να γίνω αρχηγός!

[Το Βήμα]

Κ. Βεργόπουλος: «Υπόδειγμα καταστροφής η Ελλάδα»

Posted on 28/12/2011

04:12, 28 Δεκ 2011 | Κρυσταλία Πατούλη tvxs.gr/node/80303

O Κώστας Βεργόπουλος, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστημίου VIII του Παρισιού, εξηγεί στην Κρυσταλία Πατούλη πώς έφτασε η Ελλάδα, σήμερα, να είναι υπόδειγμα καταστροφής για τα κράτη της Ευρώπης -και όχι μόνο, τονίζoντας τον λάθος δρόμο που έχει πάρει η οικονομία και προτείνοντας τις ελάχιστες λύσεις που απομένουν. Διαφορετικά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει: “τα σημεία και τέρατα του 2011 θα κυριαρχήσουν ακόμη περισσότερο στη χρονιά που μας περιμένει”.

• Η οικονομία τι σχέση έχει, τελικά, με την δικαιοσύνη; Yπερασπίζει μόνο εκείνους που έχουν αποκτήσει (ανεξαρτήτως τίμιων ή άτιμων μέσων) πλούτο; Και πόσο αυτό, τελικά, την ωφελεί;

Η κοινωνική αδικία οξύνεται σήμερα με τις λεγόμενες θυσίες που οι κυβερνήσεις επιβάλλουν με πρόσχημα το χρέος. Οι περικοπές δημοσίων και μάλιστα κοινωνικών δαπανών, όπως για την υγεία και την εκπαίδευση, πλήττουν άνισα τους πολίτες. Το αυτό και οι περικοπές μισθών και συντάξεων.  Οι λεγόμενες θυσίες παραμένουν άνισες, άδικες αλλά και αναποτελεσματικές. Ωστόσο, τα χαμηλά εισοδήματα δαπανώνται καθ’ ολοκληρια στηρίζοντας έτσι την αγορά και την οικονομία, ενώ τα ανωτέρα εισοδήματα παρουσιάζουν υψηλό συντελεστή αποταμίευσης. Συνεπώς, Κάθε πολιτική επιλογή που πλήττει τα χαμηλά εισοδήματα επισπεύδει την κατάρρευση της αγοράς και της οικονομίας, όπως συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας. Ενώ παράλληλα, κάθε πολιτική που προστατεύει τα υψηλά εισοδήματα οδηγεί σε αύξηση των αποταμιεύσεων πλούτου εις βάρος της αγοράς και της οικονομίας. Σήμερα στη χώρα μας οι μισθοί αντιπροσωπεύουν 50% του ΑΕΠ, όμως επιρρίπτονται σε αυτούς 90% των θυσιών. Αυτό είναι όχι μόνον άδικο, αλλά επίσης αναποτελεσματικό και καταστροφικό για την οικονομία.

Και οι μισθωτοί είναι πλέον πολύ λιγότεροι, ενώ υπάρχουν οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι και οι υποαπασχολούμενοι, για να μην αναφερθούμε στα τραγικότερα θύματα όλων αυτών των οικονομικών μέτρων: τους δεκάδες χιλιάδες άστεγους...

Με την επιλογή της λιτότητας, η κυβέρνηση αφαιρει ενεργό χρήμα από την αγορά και επαυξάνει το λιμνάζον στις καταθέσεις, στην αποταμίευση και στον αποθησαυρισμό. Πλήττει την ενεργό οικονομία προς όφελος της παρασιτικής και των αντίστοιχων εισοδηματικών κοινωνικών τάξεων που την ιδιοποιούνται. Ιδού γιατί τα προγράμματα λιτότητας αποτυγχάνουν το ένα μετά το άλλο, τόσο στην Ελλάδα όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Θα έπρεπε να γίνεται το ακριβώς αντίθετο: η συγκέντρωση χρήματος να μην πλήττει την οικονομία, αλλά να της επιτρέπει να διατηρεί τους ρυθμούς της. Αυτό μόνον με αντίστροφη φορολογική πολιτική θα μπορούσε να επιτυγχάνεται, δηλαδή με φορολόγηση των υψηλών εισοδημάτων και προστασία των χαμηλών. Είναι σήμερα θλιβερό ότι η οικονομία νεκρώνεται και μόνοι ωφελημένοι από αυτό αποβαίνουν οι κάτοχοι του μεγάλου χρήματος. Με την ύφεση της οικονομίας, απαξιώνονται τα πραγματικά αγαθά, ενώ παράλληλα υπεραξιώνεται το χρήμα έναντι αυτών.

Και που οδηγούμαστε με αυτή την οικονομία της λογικής του παραλόγου –όπως την περιγράψατε- και της εξόφθαλμης αδικίας;

Στην πλήρη αποτυχία και κατάρρευση αυτής της πολιτικής που ακολουθείται;.

Και στην ακόμα μεγαλύτερη κατάρρευση της ήδη υπάρχουσας οικονομικής κατάρρευσης;

Ακριβώς. Ενώ, αποδεικνύεται καθημερινά, ότι αυτή η πολιτική είναι σε αδιέξοδο, επιβάλλουν καινούργια μέτρα προς την ίδια λανθασμένη κατεύθυνση. Δηλαδή, προσπαθούν με μέσα που φέρνουν πρόσθετη κατάρρευση, να βγουν από την κατάρρευση. Με αποτέλεσμα, όχι μόνο να μη βγαίνουν, αλλά να βυθίζονται όλο και περισσότερο σ’ αυτήν. Το αρχικό λάθος εξελίσσεται σε δόλια εξαπάτηση.

Γνωρίζετε ότι αυτή τη στιγμή, υπάρχει μια πόλη ολόκληρη από άστεγους, που πιθανότατα θα υπάρξουν και θύματα που δεν θα τα καταφέρουν να επιβιώσουν. Δηλαδή, αν δεχτούμε αυτό που είχε πει ο Kώστας Γαβράς, «δολοφόνοι όσοι πετάνε 1000 εργάτες στο δρόμο» εξ αφορμής της ταινίας «Το τσεκούρι» που θέμα της είχε την ανεργία, τότε εκείνοι που πέταξαν εκατομμύρια στο δρόμο, τι είναι;

Όχι λιγότερο από οικονομικοί ολετήρες.

Τι θα είχατε να σχολιάσετε γι αυτή την κατάσταση;

Δεν πρόκειται να βγούμε από αυτή την κρίση, εάν δεν αλλάξουμε πολιτική. Και το θέμα είναι πώς θα αλλάξουμε κατεύθυνση;

Πρώτον, το πολιτικό σύστημα όλων των αποχρώσεων έχει πλέον ανεπανόρθωτα καεί. Είναι καμένο μέσα σε αυτή την επιλογή του και συνεπώς, ανίκανο να μας βγάλει από αυτή την καταστροφική πορεία. Η μόνη που είναι υποχρεωμένη να τα δει καθαρότερα τα πράγματα, και τα βλέπει, είναι η ίδια η κοινωνία. Η κοινωνική αντίσταση. Πρέπει η αντίσταση αυτή να αναπτυχθεί, και έτσι κι αλλιώς θα αναπτυχθεί, είτε το πω εγώ είτε όχι. Επειδή όμως, τα πράγματα είναι όπως και τα βιώνουμε, δεν μπορεί κανείς να χρησιμοποιεί μεγάλα λόγια για επαναστάσεις, αλλά μπορεί να πει, ότι η παρουσία της κοινωνίας με έντονη κινητοποίηση, είναι σε θέση να εκβιάσει λύσεις από το ίδιο το πολιτικό σύστημα, ακόμη και αυτές που δεν θα ήθελε το ίδιο να κάνει, αλλά μπορεί να εκβιαστεί σε αυτό υπό την πίεση της κοινωνικής κατάρρευσης, που σήμερα είναι εξαιρετικά απειλητική.

Αυτή τη στιγμή λειτουργεί τόσο το αναπτυσσόμενο κοινωνικό μέτωπο αντίστασης, όσο και το κοινωνικό αδιέξοδο που υπονομεύει το πολιτικό σύστημα. Το τελευταίο έχει περιέλθει σε αδυναμία να βγει από το αδιέξοδο που έχει προκαλέσει και στο οποίο έχει το ίδιο εγκατασταθεί. Η κοινωνία πιέζει για έξοδο και απεμπλοκή από αυτό με την επιλογή  διαφορετικής πολιτικής.

Το ζήτημα δεν είναι να κηρύξουμε διαγραφή των χρεών, ότι δηλαδή δεν χρωστάμε. Δεν είμαστε τόσο «μαλάκες» όπως φαντάζεται ο  Πάγκαλος. Ωστόσο, το ζήτημα δεν είναι μόνο αν χρωστάς ή όχι, αλλά επίσης με τι τρόπο ξεχρεώνεις. Άλλο είναι π.χ. να πληρώνεις εδώ και τώρα, άλλο σε 30 ή 50 χρόνια. Δηλαδή, δεν επιτρέπεται σε καμία κυβέρνηση να τσακίσει την κοινωνία, επειδή χρωστά λεφτά, πόσο μάλλον αν δεν τα χρωστά πραγματικά. Αυτό που σήμερα γίνεται είναι εγκληματικό, αλλά και αντιπαραγωγικό.

Η κοινωνία χρωστάει το όποιο χρέος;

Το κράτος. Μπορεί να χρωστά και η κοινωνία, αλλά κυρίως το κράτος. Το θέμα είναι ότι δεν επιτρέπεται επειδή χρωστά, να διαλύει την κοινωνία, διότι, αν όχι τίποτε άλλο, αυτός ο τρόπος, είναι και ο μόνος σίγουρος ότι δεν θα ξεχρεώσει ποτέ.

Περισσότερο «μαλάκες» μου φαίνονται αυτοί που κυβερνούν, μεταξύ των οποίων και ο Πάγκαλος, παρά όσοι διαμαρτύρονται εναντίον τους. Αν η κυβέρνηση ήθελε να κάνει μια έξυπνη, σωστή και αποτελεσματική πολιτική, θα όφειλε να επαναδιαπραγματευθεί και το χρέος και τον τρόπο αποπληρωμής του. Να επιτύχει σοβαρή και αληθινή διαγραφή, περίοδο χάριτος, πολύ μεγαλύτερη περίοδο αποπληρωμής, πολύ χαμηλότερο επιτόκιο. Η σημερινή και η προηγούμενη κυβέρνηση, κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Δηλαδή χρέη συναφθέντα με 3%, δέχονται να τα αντικαταστήσουν με χρέη με επιτόκιο 8%, που είναι τελείως βλακώδες, και επιπλέον έχουν ξεζουμίσει την κοινωνία με αποτέλεσμα η αγορά να είναι νεκρή και να μη μπορεί να παραγάγει νέο εισόδημα.

Η Ελλάδα, σήμερα, καταγράφει τη μεγαλύτερη ύφεση στην Ευρώπη και επιδεικνύεται παντού ως παράδειγμα προς αποφυγήν. Υπόδειγμα καταστροφής. Κανείς δεν βγαίνει ωφελημένος από αυτό, ούτε και οι δανειστές. Ποιοι λοιπόν είναι οι «μαλάκες»; Οι Έλληνες ή μήπως όσοι τους έχουν φέρει σε αυτή την κατάσταση;

Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις, δείχνουν όμως, ότι υπάρχει ακόμη μια μεγάλη μερίδα του κόσμου που τους υποστηρίζει. Για ποια κοινωνική αντίσταση, λοιπόν, μιλάμε;

Δεν είναι αλήθεια. Ποτέ άλλοτε στην Ελλάδα, το πολιτικό σύστημα δεν ήταν τόσο δυσφημισμένο και κοινωνικά ανυπόληπτο. Ο ίδιος ο Πάγκαλος θεωρεί επιτυχία του ότι μπορεί να κυκλοφορεί στους δρόμους μεταμφιεσμένος. Πρόκειται για πολιτική χρεοκοπία ολόκληρου του συστήματος και εφόσον η κοινωνική πίεση είναι μεγάλη, τότε μπορεί κανείς να προσβλέπει στην εμφάνιση νέων σχημάτων.

Τι θα είχατε να προτείνετε;

Το θέμα είναι ότι πρέπει η ίδια η Ευρώπη να καταλάβει ότι έχει παγιδευτεί σε αδιέξοδο. Την ελληνική συνταγή την εφαρμόζει και στις άλλες χώρες. Από τις 9 Δεκεμβρίου, στη συνάντηση των ηγετών της Ευρώπης, αποφάσισαν να εφαρμόσουν παντού την ίδια πολιτική λιτότητας. Δηλαδή περικοπής δαπανών, μισθών, συντάξεων. Όταν ολόκληρη η Ευρώπη κάνει την ίδια πολιτική ταυτόχρονα, είναι σαν να αυτοπυροβολείται κατάστηθα. Ως γνωστόν, το 92 % της ευρωπαϊκής παραγωγής το καταναλώνει η ίδια η Ευρώπη. Εξάγεται στο εξωτερικό μόνο το 8%. Αν η ίδια επιβάλλει λιτότητα και περικοπές, επιλέγει η ιδία την αυτοκαταστροφή της. Η απόφαση της 9ης Δεκεμβρίου θα αποδεδειχθεί ιστορικά ολέθρια.
Πρέπει να αλλάξει αυτή η κατεύθυνση. Σε αυτό πιέζουν  διεθνείς παράγοντες, ακόμη και από το ΔΝΤ μέχρι τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Υπάρχουν ελπίδες να αλλάξει, δεδομένου ότι αν δεν αλλάξει η  καταστροφή είναι βέβαιη για όλους.

Η Ελλάδα, άλλωστε, όπως λέγεται, είναι το σύμπτωμα του προβλήματος, και όχι το πρόβλημα της Ευρώπης;

Ακριβώς. Συγχρόνως, τα κινήματα διαμαρτυρίας, επεκτείνονται σήμερα παγκοσμίως, με επίκεντρο τις ΗΠΑ, π.χ. τα κινήματα των καταλήψεων, και την Αγγλία. Το φαινόμενο επεκτείνεται ταχύτατα και στην Ηπειρωτική Ευρώπη, δηλαδή στην περιοχή μας. Αυτά είναι κινήματα με μέλλον. Οι νέοι, αποκλεισμένοι από τα πάντα, χωρίς κάποια προοπτική, αντιδρούν με αυτόν τον τρόπο και προχωρούν για συντονισμό όλων των τοπικών κινημάτων (γιατί επί του παρόντος είναι πολλά και ανεξάρτητα) σε μεγάλο εθνικό και διεθνές κίνημα καταλήψεων. Αυτό σηματοδοτεί ανώτερο στάδιο της αγωνιστικότητας.
Η χρονιά που πέρασε, μπορούμε να πούμε ότι ήταν καταστροφική, αλλά ήταν ταυτόχρονα και ελπιδοφόρα, με την έννοια ότι ανέδειξε νέες μορφές κινημάτων, που δεν υπήρχαν μέχρι πολύ πρόσφατα. Αυτό καταγράφηκε και στην Ελλάδα, ξεκίνησε από την Ισπανία, την Τυνησία, την πλατεία Ταχρίρ με την αραβική άνοιξη κλπ. Είναι ένα καινούργιο γεγονός, που  παίζει όλο και μεγαλύτερο ρόλο, ειδικά τη χρονιά που έρχεται. Οι έννοιες της Αριστεράς και Δεξιάς, παραμένουν αδρανείς στο παιχνίδι του σήμερα, δεν είναι ανεπιφύλακτα με την πλευρά του κόσμου που κινητοποιείται. Ο κόσμος σήμερα εξεγείρεται ενάντια στο πολιτικό σύστημα, ενώ τα κόμματα κινούνται με μοναδικό κριτήριο την κομματική τους επιβίωση.

Θα ρίξουν τις μάσκες, δηλαδή, στις όποιες κομματικές ταμπέλες;

Ναι. Φυσικά, δεν μιλάω με μεγάλα λόγια και για επαναστάσεις, αλλά μιλάω για πιέσεις κοινωνικές, για μία περισσότερη λυσιτελή  διαχείριση του προβλήματος του χρέους, που αφορά ολόκληρη την Ευρώπη, ώστε η κοινωνία να μην εξοντώνεται. Λόγου χάριν θα πρέπει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) να αναλάβει τα δημόσια –τουλάχιστον- χρέη, αν όχι τα ιδιωτικά –άσε που τα ιδιωτικά τα αναλαμβάνει ήδη- όπως κάνει κάθε κεντρική τράπεζα που σέβεται τον εαυτό της, όπως κάνει στην Αμερική η FED, ή η κεντρική τράπεζα της Αγγλίας. Πρέπει η ΕΚΤ να αναλάβει τα χρέη ώστε να αναπνεύσουν οι οικονομίες από το βάρος αυτών των δανειακών υποχρεώσεων. Δεν λέω να διαγραφούν τα χρέη, αλλά να μετατοπιστεί η αποπληρωμή τους στο μέλλον, να αλλάξει γενικά ο τρόπος αποπληρωμής τους, ώστε να αναπνεύσουν στο παρόν οι οικονομίες και οι εργαζόμενοι που σήμερα συντρίβονται από τους φόρους και τις έκτακτες εισφορές (Δηλαδή, τι έκτακτες… που έχουν μονιμοποιηθεί).

Αυτό που λένε, επίσης, για τον έλεγχο του χρέους; Δεν πρέπει να γίνει;

Δεν έχω αντίρρηση. Αλλά δεν το βλέπω να γίνεται.

Επειδή είπατε για κοινωνική πίεση, επειδή μιλάμε για χρέη, δεν θα ‘πρεπε ο κόσμος να πιέσει για να μάθει ποιος χρωστάει και τί, και από πού ακριβώς, όπως επίσης και για το περιβόητο χρέος των Γερμανών προς την Ελλάδα;

Σωστό αυτό, αλλά είναι άλλο θέμα. Μπορώ να σου πω ότι το κατοχικό χρέος της Γερμανίας απέναντί μας, είναι πολύ σοβαρό και πολύ πιο σημαντικό θέμα από τον λογιστικό έλεγχο του δικού μας χρέους απέναντι της.

Η λογική των οικονομιών των μεγάλων κρατών και των τραπεζών ανά τον κόσμο, δεν θυμίζουν… λογική βασίλισσας Μαρίας- Αντουανέτας; Έχουν πράγματι, άραγε, προχωρήσει τα κράτη και οι κρατούντες, έστω, ένα βήμα μπροστά μετά την Αντουανέτα;

Όχι, καθόλου. Η Μαρία Αντουανέτα και ο Λουδοβίκος XVI ήταν η δυναστεία των Βουρβόνων. Για τους Βουρβόνους ειπώθηκε τότε, ότι από την επανάσταση που έγινε δεν έμαθαν τίποτα, αλλά και δεν ξέχασαν τίποτα από αυτά που ήξεραν πριν από την επανάσταση. Και μετά την παλινόρθωση τους, επανέλαβαν το βεβαρυμμένο παρελθόν τους. Αυτό λοιπόν, επαναλαμβάνεται σήμερα με τις τράπεζες, και το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο που δεν έχει μάθει τίποτα –και δεν θέλει να μάθει- από το πώς πάει η οικονομία (σαν να βρίσκεται στα σύννεφα!) που εξωθείται σε καταστροφική πορεία, αλλά και δεν ξεχνάει τίποτα από το παρελθόν του, με το οποίο οδήγησε την οικονομία στο σημερινό αδιέξοδο.

Και τι θα είχατε να πείτε γι’ αυτές τις… Αντουανέτες ανά τον κόσμο;

Ότι στο κάτω κάτω της γραφής, αυτές οι Αντουανέτες μπορεί να μην μαθαίνουν τίποτε, αλλά ο κόσμος, οι κοινωνίες, μαθαίνουν. Μπορεί αυτοί οι ίδιοι να μην θέλουν να μάθουν, αλλά οι άνθρωποι θέλουν να μάθουν, γιατί θέλουν να βγουν από αυτό το φρικτό αδιέξοδο το οποίο τους έχουν ρίξει.

Στο αδιέξοδο της καθημερινής βίας, όπως έχει λεχθεί και από πολλούς διότι βία είναι να είσαι άνεργος, να μην μπορείς να επιβιώσεις, να μην μπορείς να κάνεις όνειρα βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα…

Το τρομερό είναι, ότι κάποιοι έχουν ενοχοποιηθεί: «μήπως φταίμε εμείς οι ίδιοι γι αυτό το αδιέξοδο στην καθημερινή βία», και αποδέχονται το τίμημα: «να τιμωρηθούμε τώρα, προκειμένου να διορθωθούμε για το καλό μας». Η ενοχοποίηση του κόσμου είχε πάρει έκταση, αλλά πιστεύω ότι τώρα έχει αρχίσει πλέον να ξεπερνιέται και να υποχωρεί. Οποία ευθύνη κι αν έχει ο λαός, ο καταναλωτής, ο εργαζόμενος, ο μισθωτός, η ευθύνη αυτή είναι τελείως ασήμαντη μπροστά στην ευθύνη της άρχουσας τάξης η οποία επέλεξε το μοντέλο που μας έφτασε στο σημερινό σημείο. Αυτή επιλέγει, αυτή κατανέμει τα εισοδήματα, αυτή διδει κατευθύνσεις, αυτή φέρνει και την ευθύνη.

Οι μονεταριστές και οι νεοφιλελεύθεροι το αντιμετωπίζουν με τιμωρητικη διάθεση: «Να τιμωρηθούν οι καταναλωτές, γιατί ήταν άσωτοι». Αυτό είναι μία ανοησία. Αλλά είναι και κάτι το αναποτελεσματικό. Διότι στην οικονομία, δεν υπάρχει πρόβλημα κυρώσεων. Υπάρχει το πώς θα διορθωθεί ένα πρόβλημα, ανεξαρτήτως του ποιος έχει φταίξει γι’ αυτό. Εάν τιμωρηθούν οι εργαζόμενοι, τότε η κρίση επιδεινώνεται και το αδιέξοδο βαθαίνει. Αυτό που χρειάζεται είναι να βγούμε σταδιακά και βαθμιαία από την σημερινή κατάσταση, και όχι με απότομο τρόπο, πράγμα που δεν οδηγεί πουθενά.

Εγώ δεν λέω ότι δεν έχουμε προβλήματα. Έχουμε και πολύ σοβαρά: παθητικό ισοζύγιο, ελλείμματα, χρέη, αυτά είναι αληθή. Όμως, δεν βγαίνουμε από αυτά με την άγρια επίθεση που έχει εξαπολυθεί ενάντια στους εργαζόμενους. Απόδειξη; Σήμερα, έπειτα από 2μισι χρόνια, αφότου άρχισε η κρίση, βρισκόμαστε σε χειρότερο σημείο από ό,τι όταν ξεκίνησε.

Παρόλαυτά, επειδή μιλήσαμε για ποινές, σε εκείνους που έχουν κλέψει από το δημόσιο χρήμα, που έχουν κάνει συμφωνίες κάτω από τα τραπέζια κλπ. δεν πρέπει να υπάρξει κάποια δικαιοσύνη; Δεν πρέπει να λειτουργήσει πραγματικό πόθεν έσχες; Να δημευτούν αθέμιτες περιουσίες; Να αποδοθούν πίσω εκεί που ανήκουν;

Οπωσδήποτε. Και η Ελλάδα είναι υπόδειγμα φορολογικής ανισότητας στην Ευρώπη. Είναι η χώρα που φορολογεί άγρια τους μισθωτούς και αφήνει αφορολόγητους τους μεγαλοεισοδηματίες.

Και την Εκκλησία, που έχει μία από τις μεγαλύτερες περιουσίες στην Ελλάδα.

Ως μεγαλοεισοδηματίας και αυτή… Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα φορολογικής δικαιοσύνης. Και μόνο αν  αντιγράφαμε το Ευρωπαϊκό σύστημα φορολογίας, θα είχαμε επιπλέον έσοδα 6% του ΑΕΠ. Δηλαδή, εάν οι φοροαπαλλασσομενοι φορολογούντο κανονικά, όπως στη υπόλοιπη Ευρώπη, το δημοσιονομικό ισοζύγιο θα έπαυε να είναι ελλειμματικό.

Αν δεν γίνουν αλλαγές, τα σημεία και τέρατα του 2011 θα κυριαρχήσουν ακόμη περισσότερο στη χρονιά που μας περιμένει.-

Να σταματήσει η Αριστερά να είναι συνώνυμη με την ήττα!

Του Παναγιώτη Σωτήρη

Συσσίτια στους δρόμους, γονείς που εγκαταλείπουν τα παιδιά τους, αφίσες για ενεχυροδανειστήρια παντού, όχι δεν «ζούμε το όνειρό μας στην Ελλάδα», όπως έλεγε και η αφίσα του Υπουργείου Τουρισμού αλλά έναν πραγματικό εφιάλτη.

Την ίδια ώρα, με μια πρωτοφανή διαφημιστική εκστρατεία, προσπάθησαν να μας πείσουν ότι η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ θα αποτελέσει το δρόμο της σωτηρίας, ενώ σημαίνει βασιλική οδό για την καταστροφή: Συνταγματοποίηση των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, δηλαδή υποχρεωτικές αυτόματες μειώσεις κοινωνικών δαπανών, με αυτόματες κυρώσεις για τους παραβάτες, υποχρεωτική μείωση 5% των ελλειμμάτων κάθε χρόνο, ουσιαστικά ένα μνημόνιο κάθε χρονιά, υποχρεωτική προέγκριση κρίσιμων πολιτικών αποφάσεων και προϋπολογισμών από τη γραφειοκρατία της Ευρωζώνης και τη Γερμανική Κεντρική Τράπεζα. Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται η εκτίμηση ότι μέρα τη μέρα η ΕΕ γίνεται ό,τι πιο αντιδραστικό γνωρίσαμε στην γηραιά ήπειρο από τον καιρό του ναζισμού

Κι όμως δεν πρόκειται να ξεπεραστεί η κρίση τόσο εύκολα. Όπως έγραψε κι ο Gideon Rachman στους Financial Times, η σύνοδος μπορεί να μείνει στην ιστορία ως απλή υποσημείωση! Θα δούμε ακόμη μεγαλύτερες «επιθέσεις των αγορών», νέους κύκλους μέτρων, νέες έκτακτες νομοθεσίες σε ένα φαύλο κύκλο χωρίς τέλος.

Γιατί η κρίση της ευρωζώνης δεν είναι το αποτέλεσμα κάποιας συγκυριακής έλλειψης δημοσιονομικής πειθαρχίας. Αντίθετα, αποτυπώνει βαθιές και δομικές αντιφάσεις. Από τη μια, τη βαθιά καπιταλιστική κρίση και την αδυναμία των δυνάμεων του κεφαλαίου να έχουν μια στρατηγική εξόδου ένα νέο τεχνολογικό και οργανωτικό παράδειγμα. Ο ίδιος μηχανισμός που τους επέτρεψε να ξεπεράσουν την πλήρη εκδήλωση της κρίσης, δηλαδή η υπερδιόγκωση της χρηματοπιστωτικής σφαίρας, γίνεται σήμερα πραγματικός βραχνάς που απειλεί να οδηγήσει σε ένα φαύλο κύκλο υπερχρέωσης και ύφεσης ακόμη και τους ηγεμονικούς σχηματισμούς. Από την άλλη, τις εκρηκτικές αντιφάσεις του συστήματος του ευρώ, ενός βαθιά αντιδραστικού νομισματικού συστήματος που σήμαινε ενίσχυση των οικονομιών του ευρωπαϊκού κέντρου και ιδίως της Γερμανίας, ατέλειωτο κερδοσκοπικό παιχνίδι για τις Τράπεζες και συνεχή λιτότητα και ελαστικές εργασιακές σχέσεις για τους εργαζόμενους σε όλη την Ευρώπη. Το μόνο που υπόσχεται η «ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση», είναι ακόμη πιο σαρωτική λιτότητα, ακόμη περισσότερες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, ακόμη περισσότερα κλειστά σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, ύφεση και εκτίναξη της ανεργίας. (περισσότερα…)

Τα πάνω-κάτω στο 2012

Αγωνιστικό και Γεμάτο Ανατροπές το 2012*

Και ας πάει στα τσακίδια το 2011, όπου συνέβησαν, εκτός των άλλων, και όσα δείχνει το πολύ σκληρό και άγριο Video που ακολουθεί για το οποίο και

προειδοποιούμε όλους σας .

Ας ελπίσουμε ή μάλλον ας αγωνιστούμε έγκαιρα για να μη δούμε και στη χώρα μας  φρικιαστικές εικόνες ,όπως του άγριου λυντσαρίσματος ενός αγοριού και μιάς νέας γυναίκας, από το στρατό της αιγυπτιακής κρυφο-χούντας, που στη συνέχεια του βίντεο καταστρέφει και βάζει φωτιά στις γεμάτο κόσμο σκηνές της πλατείας Ταχρίρ. Έκδηλες οι ομοιότητες με τις μπατσικές αγριότητες της Πλατείας Συντάγματος , αν και σε σμίκρυνση.

Παντού τα γουρούνια ‘εχουν την ίδια μούρη .

Προειδοποιούμε ξανά ότι το Video που ακολουθεί είναι ανατριχιαστικό (περισσότερα…)

Αποχαιρετισμός του Στάθη Σταυρόπουλου

Καλοτάξιδος  σύντροφε Στάθη,

αφού σ’ευχαριστήσουμε για τις αμέτρητες

στιγμές στοχασμού και αναζήτησης

που απλόχερα μας χάρισες, είθε

το δάκρυ του αποχαιρετισμού

να είναι το λαδάκι που θα γαληνέψει

τις φουρτουνιασμένες θάλασσες

που θα συνεχίσουμε να ταξιδεύουμε ….

Ftanei_pia

`

ναυτίλος

  • αποχαιρετισμός…

    Σαν τσιγάρο που κόπηκε στη μέση χωρίς να βρει ένα επόμενο στόμα για να κάψει σ’ αυτό τη ζωή του,σαν τραγούδι που έρχεται και ξανάρχεται στον νου σου θέλοντας να σου τραγουδήσει άλλα τραγούδια που δεν έχεις αυτιά ν’ ακούσεις… ………………………………… Μια νύχτα του Δεκέμβρη, με το Ακροταίναρο να ταξιδεύει ορθόπλωρο ξημερώνουν αίφνης μεσοπέλαγα τα παλιά σου κόμιξ κι αρχίζουνε τα θαύματα και οι περιπέτειες στ’ στρα… Πάντα γίνονται θαύματα!.. Αποχαιρετισμός στα όπλα;

    Μάλλον όχι! Αλλωστε ουδείς εξ όσων γνωρίζω απ’ το είδος που εκτιμώ δεν αποχαιρετά, ούτε παρατά τα όπλα του, όχι

    τουλάχιστον πριν ο ίδιος να αποφασίσει κι όχι κάποια ανωτέρα βία, συνήθως κατώτερη των περιστάσεων, να κρεμάσει την «ασπίδα του» πάνω απ’ το τζάκι ή έστω τα «παπούτσια του» στον τοίχο.

    Αποχαιρετισμός στους αναγνώστες;

    Μάλλον όχι! Εχουμε συν-ταξιδέψει πολύ για να χαθούμε μεταξύ μας, όλο και κάπου θα ανταμώνουμε ξανά, σε ένα βιβλίο, σε ένα φιλμ, ένα ποίημα, έναν περίπατο, μια ανάμνηση.

    Αποχαιρετισμός στην «Ελευθεροτυπία»;

    Ναι!

    Αυτό το υπέροχο σκαρί θα συνεχίσει χωρίς εμένα, ελπίζω όμως με όλους εσάς, πιστούς συνεπιβάτες.

    Πέρασα μαζί σας πάνω σ’ αυτό το σκάφος, πότε στην κουβέρτα, πότε στ’ αμπάρια, άλλοτε στη γέφυρα ή στο μηχανοστάσιο και πάντα στον τηλέγραφο δέκα μεστά, γενναία και πολυκύμαντα χρόνια.

    «Δέκα χρόνια στην πλώρη» ή μια ακόμα Ιλιάδα στα μέτρα της δικής μου μικρής ζωής – δέκα χρόνια στον «Ριζοσπάστη», δέκα χρόνια στα «ΝΕΑ» και δέκα χρόνια στην «Ελευθεροτυπία» – τριάντα χρόνια «υπό σκιάν» στο φως της δημοσιογραφίας.

    Εν πρώτοις οφείλω τις ευχαριστίες μου σε παλιούς και νέους συναδέλφους που βρήκα όταν ήρθα εδώ στο σώμα της «Ελευθεροτυπίας», (περισσότερα…)

Athens, Christmas 2011: θα χυθεί αίμα…(Video)

ις φωτογραφίες τις τράβηξα τις προηγούμενες τρεις-τέσσερις μέρες, τυχαία, σουλατσάροντας στους δρόμους της Αθήνας.

Στους δρόμους η κατάθλιψη περισσεύει. Άνθρωποι σκυθρωποί, αγχωμένοι, άνεργοι, άστεγοι, ζητιάνοι. Εγκλωβισμένοι μετανάστες, σε μια χώρα που δουλειά δεν μπορεί να τους προσφέρει αλλά, παρ’ όλ’ αυτά, τους κρατά φυλακισμένους στο εσωτερικό της όπου ο ρατσισμός (κρατικός και παρακρατικός) καλά κρατεί.

Αλλά και οι Έλληνες εργαζόμενοι εγκλωβισμένοι μετανάστες αισθάνονται. Μετανάστες και ιθαγενείς εργαζόμενοι έχουν μετατραπεί σε ένα διεθνές πείραμα. Τη μετατροπή όλων των εργαζομένων μιας ανεπτυγμένης καπιταλιστικά χώρας σε προλετάριους τριτοκοσμικής χώρας. Η Ελλάδα δείχνει, απλά, το μέλλον και για τους υπόλοιπους εργαζόμενους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μια βόλτα στους δρόμους της Αθήνας αρκεί για να τα δεις όλα. Να αισθανθείς το φόβο ότι ο επόμενος άστεγος μπορεί να είσαι εσύ, ο γείτονάς σου, κάποιος δίπλα σου. Να αισθανθείς το φόβο αλλά και το θυμό. Θυμό που ψάχνει τρόπους έκφρασης. Ο συνδυασμός μιας αδίστακτης άρχουσας τάξης που ζητά ολοένα και περισσότερα και ενός κόσμου της εργασίας που κινδυνεύει να χάσει ((ή ήδη έχει χάσει) τα πάντα οδηγεί σ’ ένα μόνο συμπέρασμα: θα χυθεί αίμα. Έτσι και αλλιώς, ήδη χύνεται αίμα -μια βόλτα στους δρόμους της Αθήνας το επιβεβαιώνει.

Αλλά…

…θα έχω αρκετές ευκαιρίες να καταγράψω φωτογραφικά τους ανθρώπους της Αθήνας. Εδώ και μερικές μέρες ανήκω στην πλειοψηφία:

Είμαι άνεργος.

Άγγελος Καλοδούκας

Από το Blog Αformi

Β΄Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής

ρεπορτάζ :Aλκμήνη Ψιλοπούλου

 PER8946-web

Με μεγάλη συμμετοχή και πολλούς ομιλητές-πάνω από 40- διεξήχθη η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής στις 17-18 Δεκέμβρη στην ΑΣΟΕΕ, με θέμα την ενότητα της Αριστεράς.

Η πλειοψηφία των ομιλητών τόνισε ότι είναι σήμερα αδήριτη ανάγκη η ενότητα και η κοινή δράση της Αριστεράς, κάτω από μια μίνιμουμ πλατφόρμα πολιτικών θέσεων, με επίκεντρο τη στάση πληρωμών και την έξοδο από το ευρώ, ενώ αναφέρθηκαν στις αδυναμίες της Αριστεράς για ενότητα και κοινή δράση και στις αιτίες για τις οποίες η Αριστερά ήταν ανέτοιμη να παρουσιάσει μια εναλλακτική λύση στην κρίση.

Στη συνδιάσκεψη τοποθετήθηκαν εκπρόσωποι πολλών οργανώσεων της αριστεράς. ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οργανώσεις που απαρτίζουν τους δύο συμμαχικούς σχηματισμούς (ΑΚΟΑ, ΑΠΟ, ΔΕΑ, , ΚΟΕ, Κόκκινο, Οικοσοσιαλιστές, ΚΕΔΑ, ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, ΑΚΕΠ, οργάνωση Ξεκίνημα , ομάδα «Νέος Αγωνιστής» και άλλοι), ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασαν οι παρεμβάσεις αγωνιστών από συνδικάτα, κινήματα και πρωτοβουλίες οι οποίοι είχαν προσκληθεί για να μεταφέρουν στο σώμα τις απόψεις και τις εμπειρίες τους από διάφορους χώρους δράσης.

Μεταξύ αυτών,οι:

Ανδρεάδης Γιάγκος, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου, μέλος της Κίνησης “Μαζί ενάντια στη Βαρβαρότητα”

Βαμβακάς Κώστας, πρόεδρος Α ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής

Βουρεκάς Θόδωρος, μέλος της Πρωτοβουλίας κατά του ευρώ και της Ε.Ε.

Γκότσης Ηρακλής, δήμαρχος Ν. Ιωνίας

Καλιαμπάκος Δημήτρης, καθηγητής του ΕΜΠ (περισσότερα…)

Συνδικάτα και Πολιτική: Μια όψη της εμπειρίας από τη Βρετανία

220pxΣτο φόντο της μεγαλύτερης απεργίας των εργαζομένων της Μ. Βρετανίας σε μια γενιά (30/11), μια συνέντευξη του Γκρέγκορ Γκολ, καθηγητή εργασιακών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Χέρτφορντσιρ, δίνει το ιστορικό και πολιτικό  πλαίσιο του βρετανικού συνδικαλιστικού κινήματος. Παρόλο που οι συνθήκες, σε σχέση με την Ελλάδα, είναι πολύ διαφορετικές, ισχύουν, ως επί το πλείστον, οι γενικές τάσεις και τίθενται παραπλήσια ερωτήματα. Ο Γ. Γκολ είναι επίσης μέλος της Σ.Ε. της Scottish Left Review. Η συνέντευξη δημοσιεύεται στο σάιτ New Left Project. Η αναδρομή στην ιστορία και στους αγώνες του εργατικού  συνδικαλιστικού κινήματος είναι κρίσιμο ζήτημα. Επί παραδείγματι, θα ήταν πολύ σημαντικό, σήμερα που οι εργάτες της “Ελληνικής Χαλυβουργίας” διεξάγουν αυτό τον επίμονο και αποφασιστικό αγώνα και κλιμακώνεται η αλληλεγγύη, να θυμηθεί κανείς τον μεγάλο αγώνα των εργατών της “Λάρκο” του Μποδοσάκη το 1977, το μέτωπο των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που είχε συγκροτηθεί τότε γύρω απ’ αυτή την απεργία.

Οι κάτοικοι  των χωριών της περιοχής, αγρότες,  μαγαζάτορες,  βιοτέχνες, μικροεπιχειρηματίες, οι γυναίκες, οι μαθητές των σχολείων, συσπειρώθηκαν γύρω από τους απεργούς εργάτες. Άλλες αριστερές δυνάμεις,   εκτός από την κομματική οργάνωση του  ΚΚΕ που ήταν η βασική πολιτική δύναμη υποστήριξης και συντονισμού των απεργών με τους άλλους εργαζόμενους της περιοχής και πανελλαδικά, συμπαραστάθηκαν και συνέβαλαν να φτάσει το μήνυμα της αλληλεγγύης παντού. 

Έτσι  σημειώθηκε μία από τις μεγαλύτερες νίκες των εργαζομένων στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης συνολικά  κατά της  εισοδηματικής πολιτικής της κυβέρνησης της Ν.Δ.

Αρ. Α.

Ποιες είναι οι απαρχές του συνδικαλιστικού κινήματος στο Ηνωμένο Βασίλειο;

Υπάρχουν τρεις εμφανείς καταβολές.

Μία ήταν οι ομοιοεπαγγελματικές ενώσεις όπως εκείνες των πολύ εξειδικευμένων εργατών, π.χ. των τυπογράφων.

Η δεύτερη  ήταν (περισσότερα…)

  • NAOMI KLEIN Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ-ΒΙΒΛΙΟ-ΚΛΙΚ.

    Ολόκληρο το Βιβλίο Μπέστ-σέλλερ, προσφορά του συνεργάτη μας ftanei_pia στο προσωπικό της ΕΥΔΑΠ. Για να μαθαίνουν νέοι και παληοί.

    Το βιβλίο της Νάομι Κλάιν συγκλονίζει με τις ομοιότητες που βιώνει το πειραματόζωο Ελλάς. Αφού πριν χρόνια η νεοφιλελεύθερη σχολή Φρίντμαν τα εφάρμοσε στη Λατ, Αμερική, Πολωνία, Μεγ. Βρεττανία, Ινδονησία, Ρωσία, Σρι Λάνκα, Ιράκ. κ.α

  • «Καλώς ήρθες» CIA #Twitter & # Facebook!

    Η CIA εισέρχεται στα κοινωνικά δίκτυα για να παρακολουθεί, κατασκόπευει και να προβλέπει τις παγκόσμιες τάσεις.

  • Πακέτο!

    θα τους ταραξουμε στη νομιμότητα (κι'όσοι προκάνουμε..)

  • Μπορεί ο αστυνομικός να είναι χρυσαυγίτης;

    Δεν υποστηρίζω ότι οι άντρες και οι γυναίκες της ΕΛΑΣ που ψηφίζουν τα αυγά είναι ναζιστές ή συνειδητοί αντι-δημοκράτες – αν και αυτή η επιλογή δεν έχει το παραμικρό ελαφρυντικό. Ωστόσο, τα μεγάλα ποσοστά που παίρνει η ΧΑ ξανά και ξανά εκεί που ψηφίζουν οι αστυνομικοί δεν είναι καθόλου καλό σημάδι.  Το μήνυμα που προκύπτει είναι σαφέστατο και κανένας δε μπορεί να το αγνοεί.

    ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΨΗΦΙΣΑΝ ΜΑΖΙΚΑ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ- http://wp.me/pVnfp-g9p

  • Σαν να μην πέρασε μιά μέρα…

    2400 Χρόνια Πίσω ;

  • Δημοφιλή άρθρα & σελίδες

  • Πρόσφατα άρθρα

  • ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ-ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Ε.ΥΔ.Α.Π

  • ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ; ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!

    Μας "πυροβολούν" εν ψυχρώ, μας γυρίζουν στην Γιούλεν των αμερικάνων και αυτοί αντί να ξεσηκώνονται και να τα κάνουν όλα λαμπόγιαλο, παρακολουθούν και μελετούν τις εξελίξεις, ψύχραιμοι και ωραίοι. Και οι "πέτρες δεν έχουν ακόμη αρχίσει να ίπτανται"..

    Εκείνα τα χρήματα του "κουμπαρά" Μπάρδη-Ομοσπονδίας που μας λέγατε πως πήγαιναν οι περικοπές των αποδοχών, εννοείτε πως θα είναι το ισοδύναμο από τις απώλειες στο εφάπαξ;

  • Μεταπληροφορίιες

  • Αγωνιστικο και Λυτρωτικό το 2014

  • Χάουαρντ Ζιν (1923-2010)

    ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΒΙΒΛΙΟ (1,2,3,4 Κεφάλαια)

  • ΑΝ ΑΥΤΟ ΥΠΟΔΗΛΩΝΕΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΑΣ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ

    Οταν στην πρώτη σελίδα του blog υπάρχει η (μοναδική) παραπομπή σε παράταξη κόμματος; Και που έχει ζητηθεί η απομάκρυνση της πολλές φορές; Μετά απορούμε για την αναξιοπιστία-ανυποληψία του κομματικού συνδικαλισμού;

  • ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ…

  •  Αυτό όμως που δημιουργεί ανησυχίες στο προσωπικό τη ΕΥΔΑΠ, είναι η σιγή της ΟΜΕ σχετικά με τις πρωτοβουλίες που προτίθεται να αναλάβει για να δημιουργήσει το "αντίπαλο δέος" στην απόφαση της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει την ΕΥΔΑΠ. Στην ίδια ανάρτηση στο fb, σε ερώτηση στο πρόεδρο της ΟΜΕ: "Στη Θεσσαλονίκη έφτιαξαν συντονιστικό φορέων, ξεκίνησαν καμπάνια "SOSτε το νερό" και κατάφεραν ομόφωνη απόφαση του ΔΣ Θεσσαλονίκης και των γύρων δήμων για διενέργεια δημοψηφίσματος. Η ΟΜΕ πότε θα αναλάβει ανάλογες πρωτοβουλίες συντονισμού και στην Αττική;" η απάντησή του ήταν: "η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα. Οι συνάδελφοί μας στην Θεσσαλονίκη ακολουθούν την δική τους τακτική, και καλά κάνουν, και τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία και είμαστε αλληλέγγυοι στην προσπάθειά τους και εμείς ακολουθούμε την δική μας τακτική. Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας, πάντα στο πλαίσιο της τακτικής μας".  Δηλαδή; Ποιά "άλλη" τακτική πρέπει να ακολουθήσουμε εμείς. Διαφορετική από αυτή του συντονισμό, συνεργασία και κοινή δράση με όσους συμφωνούν στην μη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ; Διαφορετική από το να βάλουμε στη μάχη τους δήμους και την περιφέρεια της Αττικής; Τι περιμένει η ΟΜΕ; Να  ανακοινωθεί η πρόσκληση ενδιαφέροντος για την πώληση της ΕΥΔΑΠ για να αναλάβει πρωτοβουλίες;  Ήδη έχουμε αργήσει.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την ενημέρωση, συσπείρωση, κοινή αγωνιστική στάση όλου του προσωπικού και των συλλόγων.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την πρόσκληση σε δήμους, φορείς και πολίτες της Αθήνας και του Πειραιά για την δημιουργία συντονιστικού φορέα που θα οργανώσει την προσπάθεια θα ξεσηκώσει τους πολίτες ενάντια στο έγκλημα του ξεπουλήματος της ΕΥΔΑΠ. Τώρα πριν είναι πολύ αργά.(Από blog ΣΕΚΕΣ)

    ...και μετά μου λες "γιατί δε σου γράφω"; Πρόεδρος ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ: «η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα»... ,, Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας.!!! Περισσότερα ΚΛΙΚ ΦΩΤΟ > και αν δεν ανοίγει ΚΛΙΚ ΕΔΩ---> : http://wp.me/pVnjk-eqb

  • ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΥΔΑΠ

  • ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

    Δεκέμβριος 2011
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Νοέ.   Ιαν. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • ΕΝΟΤΗΤΑ -ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΙ’ ΑΓΩΝΑΣ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΟΥΝ ΑΠ΄ΤΗ ΠΕΙΝΑ

    Αυτοοργάνωση, επιτροπές εργαζομένων παντού, αποφάσεις με δημοκρατικές διαδικασίες

  • ΕΥΔΑΠ ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

  • ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

    protovoulia1.eydap@gmail.com
    ---------
    ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΑΡΘΡΑ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΑ.
    ---------
    -Μπορείτε να δημοσιεύσετε άρθρο σας -επώνυμα ή με τα αρχικά*.
    Παράκληση: Χωρίς ύβρεις και συκοφαντίες
    *Τα πλήρη στοιχεία στη διάθεση μας.

  • Αρχείο

  • Kατηγορίες

  • «Έπεσε» στο μάτι μας

    και γελάσαμε ..πικρά

  •  Αυτό όμως που δημιουργεί ανησυχίες στο προσωπικό τη ΕΥΔΑΠ, είναι η σιγή της ΟΜΕ σχετικά με τις πρωτοβουλίες που προτίθεται να αναλάβει για να δημιουργήσει το "αντίπαλο δέος" στην απόφαση της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει την ΕΥΔΑΠ. Στην ίδια ανάρτηση στο fb, σε ερώτηση στο πρόεδρο της ΟΜΕ: "Στη Θεσσαλονίκη έφτιαξαν συντονιστικό φορέων, ξεκίνησαν καμπάνια "SOSτε το νερό" και κατάφεραν ομόφωνη απόφαση του ΔΣ Θεσσαλονίκης και των γύρων δήμων για διενέργεια δημοψηφίσματος. Η ΟΜΕ πότε θα αναλάβει ανάλογες πρωτοβουλίες συντονισμού και στην Αττική;" η απάντησή του ήταν: "η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα. Οι συνάδελφοί μας στην Θεσσαλονίκη ακολουθούν την δική τους τακτική, και καλά κάνουν, και τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία και είμαστε αλληλέγγυοι στην προσπάθειά τους και εμείς ακολουθούμε την δική μας τακτική. Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας, πάντα στο πλαίσιο της τακτικής μας".  Δηλαδή; Ποιά "άλλη" τακτική πρέπει να ακολουθήσουμε εμείς. Διαφορετική από αυτή του συντονισμό, συνεργασία και κοινή δράση με όσους συμφωνούν στην μη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ; Διαφορετική από το να βάλουμε στη μάχη τους δήμους και την περιφέρεια της Αττικής; Τι περιμένει η ΟΜΕ; Να  ανακοινωθεί η πρόσκληση ενδιαφέροντος για την πώληση της ΕΥΔΑΠ για να αναλάβει πρωτοβουλίες;  Ήδη έχουμε αργήσει.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την ενημέρωση, συσπείρωση, κοινή αγωνιστική στάση όλου του προσωπικού και των συλλόγων.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την πρόσκληση σε δήμους, φορείς και πολίτες της Αθήνας και του Πειραιά για την δημιουργία συντονιστικού φορέα που θα οργανώσει την προσπάθεια θα ξεσηκώσει τους πολίτες ενάντια στο έγκλημα του ξεπουλήματος της ΕΥΔΑΠ. Τώρα πριν είναι πολύ αργά.(Από blog ΣΕΚΕΣ)

    ...και μετά μου λες "γιατί δε σου γράφω"; Πρόεδρος ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ: «η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα»... ,, Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας.!!! Περισσότερα ΚΛΙΚ ΦΩΤΟ -ΛΙΝΚ //σε περίπτωση που δεν ανοίγει το προηγούμενοι ΚΛΙΚ ΕΔΩ---> : http://wp.me/pVnjk-eqb

  • Τα πάντα διαλύονται, ξεπουλιούνται..Η Α.Ε. εκποίησης δημόσιας περιουσίας δουλεύει! Εμείς? (ΚΛΙΚ ΦΩΤΟ)

    ...Εμείς οι χιλιάδες, οι εκατοντάδες χιλιάδες, τα εκατομμύρια... τι κάνουμε, τι περιμένουμε για να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας;  Τιιιιιιιιιιιιι;

    ..και τα συνδικάτα, οι παρατάξεις, οι δεκάδες "συνδικαλιστές| (βάλτε όποια και όποιους φαντάζεστε) στη ..νιρβάνα τους?

  • ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

    Πότε θα γυρίσουμε σελίδα; Δεν αρκούν 40 σχεδόν, χρόνια συναλλαγής, διαφθοράς, ιδιοτέλειας, πελατειακών σχέσεων; Θα πρέπει μήπως να τα ..κατοστήσουμε;

  • αν

  • Advertisements