Το Γεράκι του Μνημονίου-«αγαπημένο παιδί» εφοπλιστών και βιομηχάνων τι σας είπε για τις Συλλογικές και τις Ατομικές συμβάσεις και για τη συμφορά που υλοποιεί το δίδυμο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ;

υνάδελφοι της ΔΑΚΕ-ΕΚΟ ΕΥΔΑΠ θα μας πείτε άραγε τι ελέχθη μεταξύ του κ. υπουργού και υμών την Τρίτη και 13/3; Ή τα λόγια του θάχουν κι’αυτα την τύχη των «διαβεβαιώσεων» σας ότι: τα χρήματα που μας κόβουν μπαίνουν σε κουμπαρά για φύλαξη και θα μας επιστραφούν, προφανώς εν καιρώ!!.., που κάποτε γράφατε ΕΔΩ  


Καλές οι φωτογραφίες και τα «μεστ’τη καλή χαρά» ποζαρίσματα, των δύο  ηθικών και φυσικών αυτουργών της γενοκτονίας που υφιστάμεθα με τα μνημόνια (άλλωστε, μήπως αυτοί με τις δεκάδες χιλιάδες ευρώ το μήνα, ζουν τη θλίψη, την απελπισία την ανέχεια που  «χέρι-χέρι» με την  οργή και την αγανάκτηση,  απλώνονται σ’όλη την επικράτεια;).

Ή μήπως ο «τσεκουράτος» υπουργός και ο ταχτικός θαμώνας της «ερωτοδίκου» Μιχαλονιάκου (..στο κόσμο των παραισθήσεων…)  Μπ. Καραθάνος,  έχουν κανένα πρόβλημα με τα μνημόνια, τα τσουνάμια  καταστροφής και τον όλεθρο που εξαπέλυσαν στο 90%* της κοινωνίας;.

αλλά εσείς, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, εκπρόσωποι εργαζομένων που πλήττονται βάναυσα και ωθούνται κατά εκατομμύρια στο περιθώριο της ζωής, τι λόγους έχετε να ποζάρετε δίπλα στους δήμιους μας (και σας);

Ντάξει, εκλογές έρχονται και  κάνετε ότι μπορείτε, αλλά καλοί μας συνάδελφοι, ακόμα ηχεί το ΝΑΙ στους εγκληματικούς νόμους απ’τον ένα  κύριο της φωτό και όταν η κοινωνία βράζει, βρίζει και βλαστημά όπου βρεί τους υπαίτιους, θάπρεπε με λίγη ταπεινότητα και σεβασμό να την αφουγκράζεστε και όχι να κάνετε εθιμοτυπικές περαντζάδες και φιλοφρονήσεις, σε πρόσωπα που μόνο δεινά προοιωνίζουν με τη παρουσία τους στην πολιτική;

Και μετά απορείτε γιατί έχουν φτάσει στον πάτο (περισσότερα…)

Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας 2012: Θα τους επιτρέψουμε να μας γυρίσουν στο Σικάγο του 1880*;

`

Ενώ ο κυκλώνας katastroika σαρώνει τη χώρα, στην ΕΥΔΑΠ (επιεικώς) σιωπούν, στροβιλίζονται στις …πίστες** ή φωτογραφίζονται  με… τσεκουράτους***! Γιατί;

...Ενώ το πλοίο βουλιάζει η πρώτη θέση στο "κόσμο" της

 του Δημ. Ζαγορίτη*

Εισαγωγή: Κυβέρνηση και τρόικα έχουν εξαπολύσει μια ξέφρενη επίθεση στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων, που δεν έχει τέρμα. Ξένο και ντόπιο μεγάλο κεφάλαιο θέλουν μεροκάματα πείνας, εργαζόμενους–ομήρους χωρίς δικαιώματα, για να εκτινάξουν τα κέρδη τους. Εκμεταλλεύονται την άνοδο της ανεργίας στα ύψη για να μας εκβιάσουν και να μας εξαναγκάσουν να υποκύψουμε στις πιο ακραίες απαιτήσεις τους. Καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις, τους Κανονισμούς, τις Δικαστικές αποφάσεις.
Για τους εργαζόμενους όμως δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Ούτε ένα βήμα πίσω!
Ούτε ένα ευρώ παραπάνω δεν πρέπει να χαθεί από το εισόδημα μας.
Η μόνη διέξοδος βρίσκεται στον αγώνα. Τώρα, σήμερα, στους χώρους δουλειάς, με μαζικές και δημοκρατικές διαδικασίες, από τα κάτω μπορούμε και πρέπει να συντονίσουμε το βήμα μας και να κάνουν επιτροπές αγώνα για να αγωνιστούμε ξεπερνώντας τις συμβιβασμένες ηγεσίες και τις πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ που έχουν το θράσος να παζαρεύουν πόσα θα δώσουμε στη μεγαλοεργοδοσία.
Ως εδώ!
Σε αυτή την προσπάθεια όλοι οι εργαζόμενοι έχουμε θέση, (κοντά και οι γονείς μας, οι συγγενείς, τ’αδέρφια μας, οι συνταξιούχοι) ανεξάρτητα από τις πολιτικές και ιδεολογικές απόψεις, χωρίς αποκλεισμούς και προαπαιτούμενα. Είναι αγώνας ζωής και θανάτου. Πρέπει να δοθεί με τρόπο μαζικό, ενωτικό, μαχητικό.

 Συνάδελφοι ,συναδέλφισσες,

ι μέρες πούρχονται είναι ιστορικές αφού συνοδεύονται από γεγονότα, τόσης καθοριστικής σημασίας για το μέλλον μας, που είναι βέβαιο πως όσοι επιβιώσουμε θα τα διηγούμαστε στους μεταγενέστερους με δέος και θετικά ή αρνητικά ανάλογα με το πόση αξιοπρέπεια διαθέτουμε, τι πράξαμε και πόσο όρθιοι σταθήκαμε απέναντι στην πρωτοφανή αυτή επίθεση που μνημονιακές πολιτικές ηγεσίες-κεφάλαιο-ευρωπαϊκοί και υπερατλαντικοί μηχανισμοί,  εξαπέλυσαν ενάντια στον κόσμο της εργασίας και στο όποιο κοινωνικό κράτος απέμεινε.

«Επιτέλους διαλέξτε; Τι προτιμάτε να χάσετε:  το δεξί χέρι και το αριστερό μάτι ή τό δεξί πόδι και το αριστερό μάτι»;

`

άπως έτσι σχηματικά, μπαίνει το δίλημμα, από τη «συμμορία» που μας κυβερνά. Διαβάστε λοιπόν, τι προβλέπει σχετικά με τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας το μνημόνιο 2, που ψήφισαν τα δύο κόμματα και οι κολαούζοι τους, στις 12 Φλεβάρη, μέσα στους καπνούς και στα δακρυγόνα, και κατόπιν δείτε τι μας «συμβουλεύουν» (περισσότερα…)

Επιστροφή στη ζούγκλα των ατοµικών διαπραγματεύσεων

Αγορά εργασίας µε µισθούς από 430-500 ευρώ, καθαρά

κατάργηση των κλαδικών και νοµιµοποίηση των ατοµικών συµβάσεων

Του Γιώργου Κατερίνη

Εφημ. Ο δρόμος της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ 17/03/2012

ε πόρους δουλεµπορίου θα οδηγούνται οι νεοπροσλαµβανόµενοι πλέον στην αγορά εργασίας, ιδιαίτερα οι νέοι, σύµφωνα µε ερµηνευτική εγκύκλιο του υπουργείου Εργασίας.

Οι νέοι κάτω των 25 ετών θα ξεκινούν από 430 ευρώ καθαρά το µήνα ή 19 ευρώ καθαρά την ηµέρα, ανεξάρτητα από την εργασία που θα κάνουν, εφόσον προσλαµβάνονται τώρα. Το ίδιο θα ισχύσει ακόµη και αν είναι ήδη εργαζόµενοι, αφού ο κάθε εργοδότης µπορεί να αναπροσαρµόσει τους µισθούς και τα µεροκάµατα στην επιχείρησή του σε αυτά τα όρια, αναδροµικά, από τις 14 Φεβρουαρίου. Πρόκειται για το νέο κατώτατο µισθό και το νέο κατώτατο µεροκάµατο που ισχύει για όλους τους νέους κάτω των 25 ετών, που προκύπτουν από τη µείωση κατά 32% από τα όρια που προβλέπει η Εθνική Γενική Συλλογική Σύµβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ), ανεξάρτητα αν είναι σε ισχύ κλαδική ή οµοιοεπαγγελµατική σύµβαση.

Αλλά και οι µεγαλύτερης ηλικίας εργαζόµενοι σε αρκετούς κλάδους, όπου οι ισχύουσες συµβάσεις έχουν λήξει ή θα λήξουν υποχρεωτικά σύντοµα, θα ξεκινούν µε ατοµικές συµβάσεις εργασίας και µοναδικό υποχρεωτικό όριο τα 492 ευρώ καθαρά το µήνα ή τα 22 ευρώ καθαρά την ηµέρα (πίνακας 1). Με τέτοιες αµοιβές για τους νεοεισερχόµενους στην εργασία και µε την ανεργία να έχει ξεπεράσει το ένα εκατοµµύριο άτοµα, γίνεται πλήρως αντιληπτό πως ανατρέπονται όλες οι συλλογικές µορφές δράσης και διαπραγµατεύσεων που γνωρίζαµε µέχρι σήµερα.

Αυτό σε γενικές γραµµές είναι το τοπίο που διαµορφώνει ο πρόσφατος νόµος 4046/2012 «και η Πράξη Νοµοθετικού περιεχοµένου της 28ης Φεβρουαρίου 2012 και αποτέλεσε µια από τις προϋποθέσεις για να προχωρήσει το περίφημο PSI και η νέα δανειακή σύµβαση µε τους πιστωτές της χώρας.

Το τέλος των κλαδικών συμβάσεων

Με την εγκύκλιο που εξέδωσαν οι υπηρεσίες του υπουργείου Εργασίας στις 12 Μαρτίου ξεκαθαρίζει το σκόπιµα οµιχλώδες τοπίο που επικρατούσε µετά τις πρόσφατες νοµοθετικές παρεµβάσεις. Η κατάργηση της ισχύος των κλαδικών συµβάσεων για τους νέους κάτω των 25 ετών είναι γεγονός, µε αποτέλεσµα για πολλούς από αυτούς οι µειώσεις αποδοχών να φθάσουν ή και να ξεπεράσουν το 50%! (βλέπε πίνακα 2). Ξεκινώντας από τους κάτω των 25 ετών, ο περιορισµός της ισχύος των κλαδικών συµβάσεων επεκτείνεται σε όλους τους εργαζόµενους. Με την ερµηνευτική εγκύκλιο του υπουργείου Εργασίας ορίζονται τα εξής:

• Για τις συµβάσεις που η ισχύς τους έληξε ή έχουν καταγγελθεί ένα εξάµηνο πριν από την έναρξη εφαρμογής του Ν. 4046/2012, δηλαδή µέχρι τις 14/8/2011, τίθεται ένα περιοριστικό τρίµηνο διάστηµα (µέχρι τις 14/5/2012) για να συναφθούν νέες και στο διάστηµα αυτό δεν ισχύει η λεγόµενη µετενέργεια. (σ.σ. Περίπτωση ΕΥΔΑΠ και όλων ΔΕΚΟ. Και όχι μόνο)

Η εγκύκλιος γράφει επί λέξει: «Κατά τη διάρκεια του ανωτέρω διαστήµατος, αλλά και µετά την εκπνοή του αν δεν συναφθεί νέα ΣΣΕ, για τους ήδη εργαζόµενους, παραµένουν σεβαστές και ισχυρές οι ατοµικές συµβάσεις εργασίας που έχουν ενσωµατώσει στο περιεχόµενό τους τούς όρους αυτών των ΣΣΕ (που έληξαν ή καταγγέλθηκαν και πέρασε και το  εξάµηνο ισχύος τους) καθώς και οι όποιες τροποποιήσεις αυτών των ατοµικών συµβάσεων εργασίας.. Δηλαδή, στις επιχειρήσεις που καλύπτονταν από τέτοιες κλαδικές συµβάσεις, οι εργοδότες µπορούν -αν δεν το έχουν κάνει ήδη να καταρτίσουν ατοµικές συµβάσεις εργασίας και φυσικά σε αυτή την περίπτωση µπορούν να µειώσουν τους µισθούς ή τα µεροκάµατα στο όριο των νέων κατώτατων µισθών της ΕΓΣΣΕ.

• Οι συµβάσεις που έληξαν πριν από τις 14/2/2012 εξακολουθούν και ισχύουν µόνο για ένα τρίµηνο (µέχρι τις 14/5/2012). (σ.σ. ΕΥΔΑΠ) Στο διάστηµα, δηλαδή, αυτό οι εργοδότες είναι υποχρεωµένοι να τηρούν µόνο τον κλαδικό βασικό µισθό και τα επιδόµατα ωρίµανσης, τέκνων, σπουδών και επικίνδυνης εργασίας, εφόσον αυτά περιλαµβάνονται στις ισχύουσες συµβάσεις. Κάθε άλλο επίδοµα (π.χ. το επίδοµα γάµου ή το ανθυγιεινό) δεν ισχύει. (σ.σ. Και φυσικά Δεν περιλαμβάνονται και τα άλλα μη αναγραφόμενα επιδόματα της ΕΥΔΑΠ, π.χ. ΑΤΑ, Μ.Ε., Τεχνικό, χρονοεπίδομα όπως το ξέρουμε, υπολογιστή, υπόγειο, βαρέων, τ.ΟΑΠ, κ.α.)

• Οι συµβάσεις που βρίσκονται σε ισχύ ήδη 24 µήνες ή περισσότερο πριν από τις 14/2/2012, λήγουν υποχρεωτικά σε ένα χρόνο, δηλαδή στις 14/2/2013.

• Οι συµβάσεις που βρίσκονται σε ισχύ λιγότερο από 24 µήνες, µέχρι τις 14/2/2012, λήγουν τρία χρόνια µετά την έναρξη ισχύος τους.

Για όλες τις περιπτώσεις των κλαδικών και οµοιοεπαγγελµατικών συµβάσεων, το τρίµηνο µετά τη λήξη τους είναι περιοριστικό για τη σύναψη νέων. Αυτό σηµαίνει ότι θα πρέπει µέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο οι εργαζόµενοι µε τα συνδικάτα τους να πιέσουν τους εργοδότες για τη σύναψη νέας σύµβασης. Και σε αυτό, εντελώς υποκριτικά, παροτρύνει το υπουργείο Εργασίας, όταν η σύναψη νέας συλλογικής σύµβασης έχει γίνει πλέον εξαιρετικά δύσκολη, µε τις ίδιες τις αποφάσεις της κυβέρνησης.

Με τον ίδιο νόµο η µονοµερής προσφυγή των συνδικάτων στην διαιτησία καταργήθηκε, απαγορεύονται οι οποιεσδήποτε αυξήσεις, ακόµα και µε τη µορφή ωριµάνσεων (τριετίες, πενταετίες κ.λπ.) ή πολυετιών, (σ.σ. ήδη πάγωσε η χορήγηση προσαυξήσεων για τριετία) ενώ µε προηγούµενη νοµοθετική παρέµβαση έχει απαγορευθεί η επέκταση συµβάσεων σε όσους εργοδότες δεν αντιπροσωπεύονται στις διαπραγµατεύσεις.

Δηλαδή, οι εργοδότες πλέον έχουν κάθε νοµικό κίνητρο να µην προσέρχονται σε διαπραγµατεύσεις, άρα και να µην υπογράφουν συµβάσεις.

Έρχεται τσουνάμι ατομικών συμβάσεων

Τι θα συµβεί, λοιπόν, αν δεν υπογραφούν νέες  συλλογικές συµβάσεις;

Θα εξακολουθούν να ισχύουν οι βασικοί µισθοί της σύµβασης και τα επιδόµατα ωρίµανσης, τέκνων, σπουδών και επικίνδυνης εργασίας µόνο για τους ήδη εργαζόµενους και εφόσον ο εργοδότης δεν ασκήσει τις γνωστές πιέσεις για την υπογραφή ατοµικής σύµβασης. (σ.σ. ας μην αναφέρουμε τι δεν θα ισχύει από τα υσχύοντα, για την αποφυγή προβλημάτων υγείας…)Άλλωστε, η εγκύκλιος του υπουργείου Εργασίας ορίζει σαφέστατα ότι µπορούν αυτές οι συµβάσεις να αντικατασταθούν µε «τη σύναψη νέας ή τροποποιηµένης ατοµικής σύµβασης εργασίας., όπου βέβαια οι αµοιβές θα είναι στα όρια των νέων κατώτατων µισθών της ΕΓΣΣΕ.

Δηλαδή, ανοίγει διάπλατα ο δρόµος για τη νοµιµοποίηση των ατοµικών συµβάσεων εργασίας, οι οποίες ήδη σε µεγάλο βαθµό αρχίζουν και υποκαθιστούν τις συλλογικές, δηµιουργώντας συνθήκες ζούγκλας µε µοναδικό κατώφλι τον άθλιο µισθό των 586 ευρώ, µεικτά. Η ατοµική διαπραγµάτευση, δηλαδή η νοµιµοποίηση του εργοδοτικού εκβιασµού και της αυθαιρεσίας, γίνεται πλέον σεβαστή, αφού η εγκύκλιος του υπουργείου τις θεωρεί «βούληση των συμβαλλόμενων µερών» και τις προστατεύει.

Πίνακες σχετικοί

`

`

Νίκη του σωματείου της Κόκα-Κόλα Θεσσαλονίκης.

 ΠΑΜΕ για νίκη και στο ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ του αγώνα… την Ελληνική Χαλυβουργία*

«Νίκη των απεργών της Coca Cola-3E, η εταιρεία ανακάλεσε όλες τις απαιτήσεις»

Σύμφωνα Με δελτίο Τύπου της Πανελλαδικής Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Εμφιαλωμένων Ποτών (ΠΟΕΕΠ) ανακοινώθηκε πως έληξε σήμερα η απεργία μετά από συμφωνία της διοίκησης του Σωματείου Εργατοϋπαλλήλων στην Κόκα Κόλα 3 Ε με την εταιρία. Η συνάντηση έγινε σε ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης και η συμφωνία επικυρώθηκε παμψηφεί το μεσημέρι από τη γενική συνέλευση του Σωματείου στο χώρο του εργοστασίου.

Το Δελτίο Τύπου της ΠΟΕΕΠ αναφέρει:

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 15/3/2012

Ένας μεγάλος εργατικός αγώνας με μπροστάρη την ΠΟΕΕΠ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ μετά από 43 μέρες σκληρών απεργιακών κινητοποιήσεων. Σήμερα Πέμπτη 15 Μάρτη 2012 μεταξύ της ΠΟΕΕΠ και των στελεχών της 3 Ε ΣΥΜΦΩΝΗΘΗΚΑΝ:

-Η άμεση παύση των εισαγωγών προϊόντων του Ομίλου 3 Ε από την Βουλγαρία

-Επαναλειτουργία της επιχείρησης στην Θεσσαλονίκη με ΟΛΟΥΣ τους εργαζόμενους

-Η εταιρεία δεσμεύεται να μην κάνει χρήση της νέας νομοθεσίας για τη μείωση των μισθών των εργαζομένων και για την υπογραφή των συλλογικών συμβάσεων.

-Για κάθε ζήτημα που θα αφορά άμεσα ή έμμεσα τους εργαζόμενους θα προηγείται καλόπιστος διάλογος μεταξύ σωματείου και εταιρείας. Ευχαριστούμε όλους όσοι συνέβαλλαν στη δικαίωση του αγώνα μας και στη διασφάλιση των θέσεων εργασίας και της ανάπτυξης του τόπου μας.

Η ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΉ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

Σήμερα Πέμπτη 15 Μαρτίου 2012, εμείς οι απεργοί της Κόκα Κόλα συγκεντρωθήκαμε στο χώρο του εργοστασίου και αφού ακούσαμε τη Διοίκησή μας και την Ομοσπονδία μας για τα σημεία συμφωνίας με την εταιρεία (παύση εισαγωγών προϊόντων από την Βουλγαρία, επαναλειτουργία της επιχείρησης με ΟΛΟΥΣ τους εργαζόμενους, καμία χρήση της νέας νομοθεσίας για μείωση των μισθών και για την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων) αποφασίσαμε τη λήξη της απεργίας. Δηλώνουμε ότι κάθε επίθεση της εργοδοσίας εναντίον συναδέλφων μας στο εργοστάσιο θα μας βρει και πάλι ενωμένους και αλληλέγγυους στον αγώνα. Ευχαριστούμε όλους όσους μας συμπαραστάθηκαν, τους συναδέλφους μας από τον κλάδο των Εμφιαλωμένων Ποτών, όλους τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα της Θεσσαλονίκης και την ευρύτερη τοπική κοινωνία. ΔΙΝΟΥΜΕ ΕΝΤΟΛΗ Στη διοίκησή μας να δώσει αυτό το ψήφισμα στους Αρμόδιους Φορείς, τα Συνδικάτα, τα Μ.Μ.Ε. και κάθε άλλο αρμόδιο. Με εντολή των Απεργών.

Για την Διοίκηση
Ο πρόεδρος ο γεν. γραμματέας”

Πηγή

ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗΣ ΤΗΣ PULSE RC

15/03/2012 από synpeiraia

πηγη: ΠΟΝΤΙΚΙ

Του Γιώργου Ηλ. Αράπογλου
Γεν. Διευθυντή της Pulse RC

Οι επερχόμενες εθνικές εκλογές θα διεξαχθούν μέσα σε πολιτικό και οικονομικό κλίμα πρωτόγνωρο, και δεν μπορούν να αποκλειστούν οι «εκπλήξεις». Μετά τις εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων (ψήφιση νέου μνημονίου, διαγραφές βουλευτών, δημιουργία νέων κομμάτων, οριστικοποίηση της μοναδικής υποψηφιότητας του Β. Βενιζέλου για την αρχηγία του κόμματός του), η «εικόνα» της πρόθεσης ψήφου προκύπτει ενδιαφέρουσα και με σημαντικές διαφοροποιήσεις από την προηγούμενη, όπως η αξιοσημείωτη μείωση των ποσοστών των «Λευκών / Αποχής», ένδειξη ότι αυξάνει η διάθεση για συμμετοχή στις εκλογές… Βέβαια, οι δημοσκοπήσεις δεν αποτελούν, ούτε επιδιώκουν πρόβλεψη του εκλογικού αποτελέσματος. Κάτω δε από τις παρούσες συνθήκες πολιτικής ρευστότητας, αυτό καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολο.

`
Καχυποψία

`
Το γεγονός ότι, τους τελευταίους μήνες, σχε­δόν σε κάθε νέα έρευνα καταγράφεται ένα νέο κόμμα (με αξιοσημείωτο ποσοστό, αλλά χωρίς ιστορικό προηγούμενων μετρήσεών του) επιτείνει τα παραπάνω. Παρ’ όλα αυτά, τα α­ποτελέσματα του ερωτήματος της «Πρόθεσης ψήφου» εξακολουθούν να αποτυπώνουν αρ­κετά καλά την «εικόνα» της στιγμής: απόψεις, τάσεις και διαθέσεις των ψηφοφόρων σήμερα. Αλλά, αν κάποιος (αναλυτής ή αναγνώστης) επιθυμεί να έχει καλύτερη «αίσθηση» των πολιτικών εξελίξεων, προτείνουμε να λάβει υπόψη του, συμπληρωματικά, τις απαντήσεις των άλλων, γενικότερων ερωτημάτων, όπως τα αποκαλυπτικά αποτελέσματα των υπόλοιπων ερωτημάτων της έρευνας αυτής. Οι ψηφοφόροι φαίνεται να αντιμετωπίζουν με καχυποψία και διστακτικότητα την επιλογή ποιον θα εμπιστευτούν και θα ψηφίσουν. Η α­πογοήτευση και η οργή για τις υπεύθυνους της σημερινής κατάστασης παραμένουν.

`
Δεν… «μασάνε»

`
Στο δίλημμα: «επιλογή καλύτερης διακυβέρνη­σης της χώρας» ή «“τιμωρία” των υπευθύνων για τη σημερινή κατάσταση», υπερισχύει η δι­άθεση για το δεύτερο – ακόμα και μεταξύ των ψηφοφόρων των δύο «μεγάλων» (;) κομμάτων! Η πλειοψηφία των πολιτών αμφισβητεί ότι το «κούρεμα» ομολόγων και χρέους, το επονομα­ζόμενο PSI, θα λειτουργήσει θετικά για τη χώ­ρα ή για τους ίδιους!
Η οικονομική κατάσταση της συντριπτικής πλειοψηφίας (88%) των Ελλήνων έχει επιδει­νωθεί την τελευταία διετία και αυτό θα επηρε­άσει τους περισσότερους από αυτούς (73%) στο τι θα ψηφίσουν. Δηλαδή, η επιδείνωση της οικονομικής τους κατάστασης θα επηρεάσει τους 2 στους 3 ψηφοφόρους (64%) στο τι θα επιλέξουν την ημέρα των εκλογών! Όποια κόμματα δεν αντιληφθούν το τι αναζη­τούν οι ψηφοφόροι, όποια συνεχίσουν την – α­νάλογη του παρελθόντος – ρητορική, νοοτρο­πία και τακτική, κινδυνεύουν να βρεθούν μπρο­στά σε εκπλήξεις τη βραδιά των εκλογών.

`

`

`

`

`

Η κατανομή των εδρών στη νέα Βουλή, αν επιβεβαιωθεί το αποτέλεσμα της έρευνας επί της κάλπης, δίνει στα δύο μεγάλα κόμματα μόλις 155 βουλευτές. Τα κόμματα αριστερά του ΠΑΣΟΚ  συγκεντρώνουν 102 και η «λοιπή Δεξιά» 43. Ποιος θα κυβερνήσει με ποιον;

`

`

Η διάθεση του ελληνικού λαού να τιμωρήσει τους υπευθύνους για την οικονομική καταστροφή της χώρας και του ελληνικού λαού φαίνεται να είναι προτεραιότητα των ψηφοφόρων. Η παράδοση της «αρνητικής» ψήφου συνεχίζεται, αλλά τώρα αφορά πολλούς…

`

`
Το ΠΑΣΟΚ, με πρωτοφανώς χαμηλή συσπείρωση (25%), φαίνεται κυριολεκτικά να λεηλα­τείται από τα κόμματα της ευρύτερης Αριστεράς, προς τα οποία χάνει το 28% της εκλογικής του δύναμης του 2009. Στα αξιοσημείωτα η παρ’ ολίγον… ισομερής διαρροή προς τη Ν.Δ. και τον… Καμμένο!

`
`
Η Ν.Δ. χάνει προς τα άλλα «μαγαζιά» της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς 14% της δύναμής της του 2009, συνεπώς χάνει την αυτοδυναμία κυρίως εξ αυτών των διαρροών. Παρά ταύτα την ενοχλούν κυρίως οι διαρροές (8%) προς το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Η φτώχεια φέρνει γκρίνια και η ιδεολογική ήττα… πανικό

`

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΡΕΥΝΑΣ

`
Επωνυμία Εταιρείας: Pulse RC – Σ. Δημητρίου & Σία Ε.Ε.
Επωνυμία Εντολέα: Εφημερίδα «Το Ποντίκι»
Τύπος έρευνας: Τηλεφωνική (enhanced C.A.T.I.), με χρήση δομημένου ερωτηματολογίου.
Μέθοδος δειγματοληψίας: Στρωματοποιημένη, τυχαία (list-assisted Random Digit Dialing).
Σταθμίσεις: Ως προς φύλο, ηλικία και πολιτική συμπεριφορά.
Χρονικό Διάστημα: 12-13 Μαρτίου 2012
Μέγεθος δείγματος: 1.212 ενήλικοι με δικαίωμα ψήφου στη χώρα.
Γεωγραφική κάλυψη: Πανελλαδική, με αντιπροσωπευτικό δείγμα ανά περιφέρεια.
Στατιστικό Σφάλμα: Το δειγματοληπτικό σφάλμα, με διάστημα βεβαιότητας 95%, κυμαίνεται εντός του
διαστήματος +/- 2,8%.
Η PULSE RC είναι μέλος της ESOMAR, του Σ.Ε.Δ.Ε.Α., του συστήματος «Ποιοτικού Ελέγχου Συλλογής Στοιχείων» και του μητρώου εταιρειών δημοσκοπήσεων του Ε.Σ.Ρ. και τηρεί τους κώδικες δεοντολογίας τους. Ούτε η «Εκτίμηση Πρόθεσης Ψήφου με όλες τις απαντήσεις» ούτε η «Εκτίμηση Πρόθεσης Ψήφου με Αναγωγή» αποτελούν πρόβλεψη του εκλογικού αποτελέσματος.
Βάσεις: Ψηφοφόροι ΠΑΣΟΚ 2009: 458. Ψηφοφόροι Ν.Δ.: 344, Υπόλοιποι Ψηφοφόροι: 270 (και 37 άτομα δεν απάντησαν τι είχαν ψηφίσει, 103 δεν ψήφισαν στις εκλογές του 2009 [απείχαν ή δεν είχαν δικαίωμα ψήφου]).

`

Σημειώσεις
1. Εκτίμηση πρόθεσης ψήφου με αναγωγή
Η αναγωγή της αδιευκρίνιστης ψήφου, δηλαδή η αφαίρεσή της από την «εκτίμηση πρόθεσης ψήφου» (ή η κατανομή της σε όλα τα κόμματα), ώστε να προκύψει «εκλογικό» αποτέλεσμα, είναι μια διαδικασία που αντιμετωπίζεται με επιφυλακτικότητα από την εταιρεία μας όσον αφορά την επαλήθευσή της στις εκλογές. Για αυτόν τον λόγο προτιμάμε την παρουσίαση της απλής «εκτίμησης πρόθεσης ψήφου» (με όλες τις απαντήσεις: λευκό, αποχή, αναποφάσιστος, δεν απαντώ κ.λπ.). Παρουσιάζουμε «εκτίμηση πρόθεσης ψήφου με αναγωγή», εφόσον μας ζητηθεί και όταν πλησιάζουμε σε εκλογές, ως αφορμή δημοσιογραφικού σχολιασμού, αλλά και διότι μόνο με «εκλογικά ποσοστά» μπορούμε να έχουμε «εκτίμηση κατανομής εδρών». Χρησιμοποιούμε την απλή (και συνήθη) αναγωγή (αφαίρεση των ποσοστών της αδιευκρίνιστης ψήφου και επανυπολογισμός των υπόλοιπων ποσοστών που ισοδυναμεί με την κατανομή της αδιευκρίνιστης ψήφου σε όλα τα κόμματα, αναλογικά με το ποσοστό τους) για ενδεικτικούς και μόνο λόγους. Σε καμία περίπτωση, αυτή δεν αποτελεί πρόβλεψη εκλογικού αποτελέσματος.
2. Άλλα κόμματα
Σύμφωνα και με τους κώδικες δεοντολογίας, σε ένα ερώτημα πρόθεσης ψήφου συμπεριλαμβάνονται υποχρεωτικά τα κόμματα που έχουν εκλεγεί και αντιπροσωπεύονται στη Βουλή (και στην Ευρωβουλή). Η εταιρεία μας ρωτά και καταγράφει όποιο κόμμα και αν αναφέρει ο ερωτώμενος πολίτης. Ακόμα και αν απαντήσει «άλλο κόμμα» ερωτάται εκ νέου σε ποιο κόμμα αναφέρεται.
Συνήθως όμως, οι περισσότεροι δεν διευκρινίζουν ποιο άλλο κόμμα θα επέλεγαν. Το υψηλότερο ποσοστό συγκεντρώνουν απαντήσεις όπως «κάποιο άλλο», «κάποιο νέο», «οποιοδήποτε άλλο»… Πάντως, για όσα κόμματα καταγράφονται, εφαρμόζουμε συνήθως τον ακόλουθο κανόνα: όταν ένα κόμμα προσεγγίσει ή ξεπεράσει ποσοστό 1% στις «ελεύθερες» απαντήσεις, τότε εμφανίζεται σαν χωριστή εγγραφή.

BΑΘΑΙΝΕΙ Η ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ NEA ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ PULSE

       ΝΕΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ

`

Η «Εκτίμηση πρόθεσης ψήφου«, από τη νέα δημοσκόπηση (Pulse στο αυριανό «Ποντίκι») δίνει: Πρωτιά στη ΝΔ με 17%. Δεύτερο το ΠΑΣΟΚ με 10%, μια …ανάσα πάνω από ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, που παίρνουν από 9,5%… Πέμπτη η ΔΗΜΑΡ με 8% και ακολουθούν οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες» (Καμμένος) με 5%, η χρυσή αυγή με 3,5% (!!!) και ο ΛΑΟΣ στο οριακό 3%… Εκτός βουλής, μένουν οι Οικολόγοι και τα υπόλοιπα κόμματα (Μπακογιάννη, Δημαρά κλπ) ενώ δεν συμπεριλαμβάνεται το …σημερινό κόμμα Κατσέλη-Καστανίδη… Το παραπάνω άθροισμα είναι 67%, που -προφανώς- δείχνει μεγάλο ποσοστό Αναποφάσιστων, Λευκού/Άκυρου και Αποχής

ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗΣ ΑΠΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Η απόδοση του δικαίου είναι βασική προϋπόθεση για τη λειτουργία της δημοκρατίας.

Του ΣΤΑΘΗ

 απόδοση του δικαίου είναι βασική προϋπόθεση για τη λειτουργία της δημοκρατίας.

Στην Ελλάδα ο αμοραλισμός και ο κυνισμός συγκυβερνούν ως ένας άλλος ιδιότυπος δικομματισμός σε ηθικό επίπεδο.

Τα δύο κόμματα, ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., είτε

ευθέως τα ίδια,

είτε μέσα απ’ τις μεταμορφώσεις τους, τους κλώνους και τις παραφυάδες τους,

κάνουν λες και δεν έτρεξε τίποτα.

Δεν λογοδοτούν για τίποτα.

Λες κι αν αντί του Γιωργάκη ηγεμονεύσει στο ΠΑΣΟΚ ο Μπενύτο, όλα τα ανομήματα αυτού του κόμματος και των στελεχών του, θα εξαγνισθούν μέσα σε μια κολυμβήθρα του Σιλωάμ (διαστάσεων ολυμπιακής πισίνας). Λες και η κυρία Κατσέλη ή ο κ. Καστανίδης είναι «χθεσινοί», λες και αίφνης χτυπώντας τους εκ νέου με το μαγικό ραβδάκι της η Κίρκη (περισσότερα…)

Τι μας διδάσκει η Ελλάδα, του Πολ Κρούγκμαν

Από την άλλη, το ελληνικό ζήτημα πολύ απέχει από το να έχει λήξει. Παρά την αναδιάρθρωση του χρέους της, η Ελλάδα -όπως πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες- εξαναγκάστηκε να επιβάλει μέτρα λιτότητας σε μια οικονομία που ήδη βρισκόταν σε ύφεση και φαίνεται να είναι καταδικασμένη σε πολυετές ακόμα μαρτύριο.

Εδώ έχουμε μια ιστορία που αξίζει να αναλυθεί περισσότερο. Όπως ανέφερε πρόσφατα ένα άρθρο σε μια οικονομική επιθεώρησητην τελευταία διετία η περίπτωση της Ελλάδας, θεωρήθηκε κάτι σαν «παραβολή για τις επιπτώσεις της δημοσιονομικής ασωτίας». Σπανίως περνάει μια μέρα χωρίς κάποιος πολιτικός ή ειδήμων να επαναλαμβάνει, με τον αέρα του μεγάλου σοφού, πως αν δεν προχωρήσουμε αμέσως σε μεγάλες περικοπές στις κρατικές δαπάνες, θα δείτε, θα καταντήσουμε σαν την Ελλάδα.

Ένα τελευταίο σχετικό παράδειγμα είναι ο κυβερνήτης της Ιντιάνα Μιτς Ντάνιελς (Mitch Daniels) που απαντώντας εκ μέρους του Ρεπουμπλικανικού κόμματος στην ομιλία του προέδρου για την «κατάσταση του έθνους», επέμεινε πως «λίγο απέχουμε από την Ελλάδα, την Ισπανία και τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη που βρίσκονται αντιμέτωπες με οικονομική καταστροφή». Παρεμπιπτόντως, κανείς δεν του είπε πως πριν την κρίση η Ισπανία είχε πολύ μικρό δημόσιο χρέος και πλεονασματικούς προϋπολογισμούς. Το πρόβλημά της (περισσότερα…)

Γαλάτσι: Η πρώτη στάση μιας μακράς διαδρομής.

πως είχαμε υποσχεθεί, κλιμάκιο* της ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ εργαζόμενων-συνταξιούχων της ΕΥΔΑΠ, ξεκίνησε σήμερα (12/3) τις ενημερωτικές επισκέψεις στους χώρους δουλειάς, προσδοκώντας  σε πρώτο στάδιο να ζεστάνουμε την παγωμένη απ’τις απανωτές επιθέσεις που δεχόμαστε ατμόσφαιρα, και μετά αφού ζεσταθούν οι μηχανές να πάρει φόρα το τραίνο της αντεπίθεσης και του αγώνα, που στο διάβα του θα σαρώσει τους τροϊκανούς, τους μνημονιακούς και κάθε σύστημα υποτέλειας που τους υπηρετεί και που καθημερινά μαυρίζει τη ζωή μας, στέλνοντας μια ώρα αρχύτερα  τους παλιότερους και καταστρέφοντας το μέλλον και τα όνειρα της νέας γενιάς, που χωρίς να φταίει σε τίποτε, παίρνει κατά δεκάδες χιλιάδες το πικρό δρόμο της ξενητειάς. Ας όψονται!

Πολλές οι απόψεις

Ανάμικτα και αντιφατικά τα αισθήματα που αντικρίσαμε στο Γαλάτσι: Απογοήτευση μαζί με ελπίδα, οργή με απελπισία, κατήφεια με κρυφή προσδοκία να γίνει κάτι άλλο, βρε αδερφέ! Μπας και ξεφύγουμε από το θανάσιμο δόκανο των τοκογλύφων και των πιστωτών που μας έχουν παγιδέψει και που είναι διατεθειμένοι αντί για Δανία του νότου να μας κάνουν Νιγηρία του Βορρά.(1)

Ερωτήματα και οι απόψεις  

Στη βάρδια, στο υδρονομείο, στην πληροφορική, στις προμήθειες, στη γραμματεία, στο προσωπικό, στο κέντρο πληροφορικής  παντού πολλά τα ερωτηματικά και οι προτάσεις:

«Γιατί δεν έρχεται κανείς να μας ενημερώσει τι γίνεται, καλό ή κακό(!!) δεν έχει σημασία;»

«Γιατί δεν κινηθήκατε όσο ήταν νωρίς και που τότε θα είχαμε καλύτερα αποτελέσματα:».

«Τι ζητάτε από μας να κάνουμε, ώστε να σταματήσει η καταστροφή μας»;

«Απάντηση πήρατε από την Ομοσπονδία και τους Συλλόγους στην επιστολή σας»;

«Μην περιμένετε.»

«Δεν γίνεται τίποτε πιά….».

«Γιατί δεν βγάλατε στο αέρα αυτούς, ιδίως τους συνδικαλιστές, που τις μέρες απεργίας είτε δήλωναν άδεια-ρεπό ή ελεύθεροι γιατρού»;

« Δεν είναι δυνατόν να ενημερωνόμαστε με sms λίγες ώρες πριν αρχίσει η απεργία και μετά να έχουμε παράπονο ότι απήργησαν μερικές δεκάδες».

Αλλά και κάποιες αισιόδοξες έως ελπιδοφόρες απόψεις:

«Συμφωνούμε με τη γενική συγκέντρωση εργαζόμενων και συνταξιούχων, όπου να μιλήσει και αποφασίσει ο κόσμος».

«Ναι, να οργανωθούν επιτροπές στους χώρους δουλειάς που να πιέσουν την κατάσταση».

«Να μαζέψουμε στο τμήμα μας υπογραφές για να μην ξεπουληθεί η εταιρεία, για να μην φτάσουμε σε μισθούς Βουλγαρίας και Κίνας»

«Καλά κάνατε και ξεκινήσατε τη πρωτοβουλία σας, μακάρι να είχε γίνει νωρίτερα».

«Δεν ήρθα την προηγούμενη φορά, την επόμενη θάρθω».

Και άλλες τοποθετήσεις, που δείχνουν ότι παρά τις τρομερά δυσκολίες που περνάμε, κάτι ελπιδοφόρο ξεκινάει στην ΕΥΔΑΠ (και όχι μόνο..), παρά την τερατώδη προπαγάνδα και την επικοινωνιακή καταιγίδα των εγκάθετων του συστήματος εξουσίας ΜΜΕ, που π.χ.. έχουν το θράσος να μας καλούν να ….πανηγυρίσουμε για το «θρίαμβο» του PSI και την καινούργια θηλειά των 130 δις Ευρώ στο λαιμό της χώρας, όταν όλοι ανεξαιρέτως οι οικονομολόγοι συμφωνούν ότι βρισκόμαστε σε χρεωκοπία -συντεταγμένη ή άτακτη μικρή η σημασία της-. (Ο κόσμος τόχει τούμπανο και μεις κρυφό καμάρι»   .

Ας είναι όμως. Εμείς προχωράμε την προσπάθεια που ξεκινήσαμε στις 21/2, με αισιοδοξία και ψηλά το κεφάλι, όχι γιατί πετάμε στα σύννεφα, και δεν βλέπουμε τι γίνεται, αλλά γιατί αυτό είναι το χρέος σε μας και στους επερχόμενους και ακόμη γιατί στο δίλημμα υποταγή στους ισχυρούς ή αγώνας επιλέγουμε το δεύτερο.

* (Δημήτρης Ζαγορίτης, Γιώργος Τσάφος, Βασίλης  Τσόκαλης, Γιάννης Φασουλάς)

(1) Δηλώσεις του υπ. Οικονομικών της Γερμανίας Σόϊμπλε: λέγοντας ότι δεν καταλαβαίνει (σ.σ. !!!..) γιατί θα πρέπει να έχουμε μεγαλύτερους μισθούς από τη Λετονία και τη Σλοβενία (σ.σ. 150-200 Ευρώ το μήνα) όταν οι χώρες αυτές δίνουν λεφτά στην Ελλάδα και την βοηθούν σήμερα, δίνοντας τον τόνο πως σκέφτονται και τι περιμένει την Ελλάδα από αύριο. Για να καταλάβουμε…

Ο Στάθης γράφει στον Νταλάρα


Αγαπητέ Γιώργο

σπανίως απευθύνομαι γράφοντας σε δεύτερο πρόσωπο υπό μορφήν ανοικτής

επιστολής προς κάποιον, αλλά σήμερα, ας κάνουμε μιάν εξαίρεση

χάριν μιας παλιάς (εκ των πραγμάτων) σχέσης αφ’ ενός μεταξύ ενός

καλλιτέχνη κι ενός σχολιαστή, αφ’ ετέρου μεταξύ δύο φίλων,

έστω πρώην φίλων. Αν είμαστε πρώην φίλοι, διότι, όσο κι αν χώρισαν οι

δρόμοι μας (όταν οι φίλοι δεν τροφοδοτούν τη φιλία τους, η………

σχέση τους χλωμιάζει) ορισμένες πέτρες, απ’ αυτές που θεμελιώνουν οι

άνθρωποι τα σπίτια τους, παραμένουν στη θέση τους – και, με τα χρόνια,

γίνονται ιερές.

`

Εξακολουθώ λοιπόν να πιστεύω, αγαπητέ μου Γιώργο, όπως κι εκατομμύρια

άλλοι Ελληνες, ότι <<έχεις πια εγγραφεί στην πολιτιστική κληρονομιά της

Ελλάδας, ότι έχεις κοσμήσει τα ελληνικά γράμματα>>, όπως είχε η

ταπεινότης μου την τιμή να δηλώσει για σένα, όταν ρωτήθηκε από καλούς

ανθρώπους, θεράποντες της ιστορίας μας – πες τους καταγραφείς,

συναξαριστές, <<Αλεξανδρινούς>>, έρχεται

απ’ τα πολύ παλιά η σκούφια του γένους μας – πες τον λαό, πολίτες,

συμπατριώτες σου.

`

Στενοχωρήθηκα με όσα έπαθες στο Ιλιον.

Στενοχωρήθηκα όμως ακόμα περισσότερο με όσα άρχισες μετά να δηλώνεις.

<<Δυστυχώς υπάρχει και φασισμός στη χώρα μας>> είπες! Κι έχεις δίκιο!

Είναι φασισμός να πάει το μεροκάματο στα 427 διά 25 ίσον 17 Ευρώ την

ημέρα.

Είναι βία ή μάλλον βιασμός να είναι ο ένας στους δύο νέους άνεργος.

Το κόψιμο της σύνταξης του παππού και της γιαγιάς, το βαρύ χαράτσι που

πρέπει να πληρώνουν ο πατέρας και η μάνα, τα νηστικά παιδιά στα χωρίς

βιβλία σχολεία, όλα αυτά κι άλλα πολλά που έχουν βυθίσει τα

περισσότερα ρωμέικα σπίτια σε βαθειά κατάθλιψη, ίσως να μην έχουν να

κάνουν με τον φασισμό των μελανοχιτώνων,

αλλά έχουν οπωσδήποτε να κάνουν με τον φασισμό των καπιταλιστών (όχι

μόνον των τοκογλύφων, αλλά όλων).

`

Και βεβαίως, με τον φασισμό του πολιτικού προσωπικού που τους

υπηρετεί, βάζοντας τα επιτόκια πάνω απ’ τους ανθρώπους – ανάμεσά τους,

νομίζω, και η Αννα. Ή μήπως δεν ψήφισε κι αυτή το Μνημόνιο.

`

Θα μου πεις ότι εσύ δεν ψήφισες το Μνημόνιο, όπως ότι ούτε έχεις

ψηφίσει ποτέ σου ΠΑΣΟΚ. Και πάλι δίκιο έχεις! Ούτε κι εγώ, εμένα όμως

δεν με έχουν γιαουρτώσει -τουλάχιστον όχι ακόμα- γιατί;

(Βεβαίως, μηδένα προ του τέλους μακάριζε – αν κάποια στιγμή υποστώ κι

εγώ, στο μέτρο του γραφία, την αποδοκιμασία των συμπολιτών μου, θα

προσπαθήσω να καταλάβω το γιατί) – Ομως

τι σ’ τα λέω όλα αυτά, τα ξέρεις.

`

Στο σημείο αυτό να ξεκαθαρίσω ότι προσωπικώς είμαι κατά των γιαουρτιών

και της μούντζας, όπως είμαι κι εναντίον της (χρήσιμης στην εξουσία)

βίας των μπαχαλάκηδων, αυτών που καίνε το βιβλιοπωλείο του κ.

Γεωργιάδη (και τον <<βγάζουν>> έτσι βουλευτή) ή αυτών (των ίδιων) που

διαλύουν τις διαδηλώσεις

στέλνοντας ξανά και ξανά τον κόσμο σπίτι του τριάντα χρόνια τώρα.

`

Ομως, αγαπητέ μου Γιώργο, δεν είμαι κατά της βίας γενικώς, πιστεύω,

όπως κι εσύ άλλωστε, ότι ενίοτε <<η βία είναι η μαμή της Ιστορίας>> και

πάντως είμαι οπωσδήποτε υπέρ της δημόσιας αποδοκιμασίας – τη

βρίσκω πολύ δημοκρατική: Ιδιαιτέρως όταν διατυπώνεται με παρρησία και

σθένος – αρχαίο κουσούρι κι αυτό, από όταν οι Αθηναίοι, ας πούμε,

πέταγαν ζαρζαβατικά στους τραγωδούς ή τους κωμωδιογράφους αν έγραφαν

<<πατάτες>> ή

γιούχαραν (επίσης μετά ζαρζαβατικών, πριν να τους εξορίσουν) όσους

πολιτικούς διαπίστωναν οι πολίτεςότι προσπαθούσαν αν τους εξαπατήσουν.

Μερικές φορές οι πολίτες έκαναν λάθος – αλλά έτσι είναι η δημοκρατία,

ένα τσαχπίνικο πολίτευμα που κάνει μεν λάθη, προσπαθεί όμως μερικές

φορές τουλάχιστον να τα διορθώσει.

`

Εχεις λοιπόν για μιαν ακόμα φορά δίκιο, όταν επικαλείσαι τη

Δημοκρατία, παρ’ ότι δεν αντιστέκεσαι σε όσους τώρα την καταλύουν

κουρελιάζοντας το Σύνταγμά της,

υπαγάγοντας τη χώρα σε Καθεστώς Κατοχής,

και καθιστώντας την Ελλάδα εκ νέου Φόρου Υποτελή.

`

Ομως, κι αυτά τα ξέρεις, δεν χρειάζεται να σου τα υπενθυμίσω εγώ, ούτε

μεταξύ μας χωράνε δοκησισοφίες περί Χούντας, αυτές άφησέ τες για τις

μαζορέτες και τα ντόμπερμαν του συστήματος που παθαίνουν ιερή φρίκη με

τους <<αγανακτισμένους>> είτε

πολίτες στο Σύνταγμα είτε θεατές στην Επίδαυρο, αλλά δεν λένε λέξη για

τα βάσανα του κόσμου (αυτά που τον έκαναν και τον κάνουν

<<αγανακτισμένο>>). Τα ίδια παπαγαλάκια έχουν βγάλει τον σκασμό για τους

Δυνατούς – πες τους νταβατζήδες, λαμόγια, φοροφυγάδες, αεριτζήδες.

Αυτοί τη δουλειά τους κάνουν, υπέρ των αφεντικών τους και ουδέν

ακούουν, εσύ όμως, ένας καλλιτέχνης, πρόμαχος συχνά του λαού, σίγουρα

ακούς τη βοή των επερχομένων.

`

Οταν όμως, παλιέ μου φίλε, ενώ ακούς τη βοή των επερχομένων εσύ

σιωπάς, κραυγές, αιτιάσεις και μεγάλες φωνές των απελπισμένων θα

λάβεις ως απάντηση.

`

Δεν θα σου έλεγα, <<Γιώργαρε>> των καλύτερων μας χρόνων, να σκύψεις το

κεφάλι με σεβασμό μπροστά σε αυτούς που σε γιαούρτωσαν επειδή εσύ τους

όπλισες το χέρι (δεν είμαστε δε και Χριστιανοί να πάμε να τους

πλύνουμε τα πόδια), ούτε να στρέψεις και το άλλο μάγουλο, θα σου έλεγα

όμως -αν μου το επιτρέπεις- να κλείσεις το στόμα σου και να ανοίξεις

τα αυτιά σου. Για λίγο.

Ετσι σαν σε προσευχή στους ποιητές που έχεις τραγουδήσει κι

αποδίδοντας, με ενός (μεγάλου) λεπτού σιγή,τιμές στους πληβείους για

τους οποίους έχεις τραγουδήσει.

Ωστε, όταν ανοίξεις ξανά το στόμα σου να ανοίξουν ξανά και οι άνθρωποι

τα αυτιά τους να σε ακούσουν κι όχι το στόμα τους για να σε αποπάρουν.

Μάλιστα με λέξεις βαρειές.

`

Ξέρω, και τελειώνω με αυτό, ότι ξέρεις κι εσύ πως δεν πρόκειται για

<<οργανωμένες μειοψηφίες>> κι άλλα καταγέλαστα* τα ίδια μας τα έργα

βλέπουμε κάθε μέρα που μας κάνουν τη χάρη οι θεοί να ξυπνάμε το πρωί,

τα ίδια, που, αν κλείσουμε μπροστά τους τα μάτια, θα αρχίσουν να μας

κρατάνε ξάγρυπνους τη νύχτα – με τις <<καλές κυράδες>>, όπως αποκαλούσαν

τις Ερινύες οι αρχαίοι, να λεηλατούν την ψυχή μας…

Με την αγάπη μου, Σ.

Αρέσει σε %d bloggers: