Αν και έχουν περάσει αρκετά χρονιά από τότε που ήμουν μαθητής…

Σάββας Βλάχος

Συναδέλφισσες –συνάδελφοι

          Η Πρωτοβουλία Εργαζομένων  και Συνταξιούχων  ΕΥΔΑΠ κάνει μια προσπάθεια αναφοράς σε  θέματα  Παιδείας άφου σε λίγο ξεκινούν τα σχολεία και όλοι αγωνιούμε για την πορεία των παιδιών μας.
        Αν και έχουν περάσει αρκετά χρονιά από τότε που ήμουν μαθητής,
        Εξακολουθώ  να πιστεύω πως άλλο «Παιδεία» και άλλο « Εκπαίδευση».
        Η πρώτη παράγεται και διατίθεται παντού. Χωρίς αναλυτικό πρόγραμμα, χωρίς μαυροπίνακες και κιμωλίες, χωρίς εγκύκλιες προοπτικές, χωρίς  συγκεκριμένους δασκάλους.
         Εννοώ την Παιδεία των δρόμων, των περιπτέρων, της λαϊκής αγοράς, των ΜΜΕ, του λεωφορείου και των γηπέδων. Εννοώ την Παιδεία της εκκλησίας, του θεάτρου και του κινηματογράφου, των πολιτικών συγκεντρώσεων και της βουλής.
         Δίνουν πληροφορίες όλα αυτά. Διαμορφώνουν τη γλώσσα. Εκλογικεύουν και  ερμηνεύουν τα φαινόμενα όλου του κόσμου. Δημιουργούν ολότελα  μια δική τους λογική. Και όπως λέγεται πολύ πρόχειρα ,κατασκευάζουν μια δική τους φιλοσοφία , πίσω από την οποία ακολουθούν « της γης οι κολασμένοι » , η περίφημη « κοινή γνώμη ».
          Η Εκπαίδευση είναι άλλο. Αυτή δεν παράγεται απρογραμμάτιστα και όπου να “ναι. Υπακούει σε συγκεκριμένα προγράμματα. Είναι το αντικείμενο μιας πολύ συγκεκριμένης διαδικασίας , που για να ολοκληρωθεί χρειάζεται σχολεία με προαύλια, εκπαιδευτικούς μόνιμους και καταρτισμένους, που να αμείβονται σωστά, βιβλία σύγχρονα και καλογραμμένα, και κυλικεία οργανωμένα. Χρειάζεται αυτό που λέγεται αόριστα και πρόχειρα σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή.   Και πάνω απ΄όλα  χρειάζεται να είναι η μόνη, η πλήρης, και η αποκλειστική φροντίδα του κράτους, να προσφέρεται δ ω ρ ε ά ν και, προς Θεού να  μη  μεταρρυθμίζεται. Προ παντός να μη μεταρρυθμίζεται. Γιατί μεταρρύθμιση δε σημαίνει να κάνω τα μαθήματα από εννέα-  έξι, και τις ώρες από είκοσι – δεκαπέντε.
         Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση σημαίνει αλλάζω το σύμπαν από την πρώτη Δημοτικού ως τον κύκλο των μεταπτυχιακών. Σημαίνει γκρεμίζω το σαθρό εκπαιδευτικό κεκτημένο και το αντικαθιστώ με τη σύγχρονη , την επαναστατική γνώση.
          Μετατρέπω το σχολείο από «ίδρυμα» σε ένα μηχανισμό παραγωγής μόρφωσης, ελεγχόμενο ορθολογικά από την ίδια την κοινωνία, από τα υποκείμενα της εκπαίδευσης και όχι από κατασκευασμένους ελεγκτές και αυτοσχέδιους αξιολογητές. Και όμως η συζήτηση για την εκπαίδευση δεν αναφέρεται σε όλα αυτά, που δεν τα σκέφτηκα εγώ αλλά που τα προτείνει η ίδια η ζ ω ή.
          Όλοι οι αρμόδιοι και μη, πολιτικοί ή όχι ,συνδικαλιστές, μικρομεσαίοι και τραπεζίτες με δύο θέματα ασχολούνται . Το ένα είναι η σύνδεση της εκπαίδευσης με την κοινωνία και το άλλο ο δημόσιος ή μη χαρακτήρας της.
           Δυστυχώς δεν μπαίνουν στον κόπο να αναρωτηθούν ποια Κοινωνία έχουν στο μυαλό τους , όταν ζητούν να συνδεθεί με αυτήν η Εκπαίδευση γιατί αν ξέραμε τι είδους κοινωνία θέλουν θα ξέραμε και τι είδους εκπαίδευση  θα είχαμε δηλαδή τι είδους μαθητές  θέλουν σήμερα και εργαζομένους αύριο και για ποιο σκοπό τους θέλουν  Και τι ακριβώς σημαίνει μη δημόσιος ή μη κρατικός χαρακτήρας.
           Δεν αναρωτιούνται όχι από άγνοια αλλά επειδή γνωρίζουν ότι οι ορισμοί αυτοί θέλουν βαθειά ανάλυση και επάρκεια ειλικρίνειας γιατί ξέρουν πολύ καλά όταν μιλούμε σήμερα για κοινωνία έχουμε το μυαλό μας στην ελεύθερη αγορά. Θέλουν  ένα κόσμο παγιδευμένο στο άγχος της βαρβαρότητας και του ανταγωνισμού ένα κόσμο παγιδευμένο στην αναζήτηση του εφιαλτικού  παρόντος και όχι στην αναζήτηση της προετοιμασίας ενός ανθρωπιστικού μέλλοντος.
            Και όταν μιλούν για τη μη κρατική εκπαίδευση έχουν στο μυαλό τους μια εκπαίδευση που θα διαμορφώνεται από  τις απαιτήσεις αυτού  του  κόσμου.
            Για σκεφτείτε λίγο αυτή την ελεύθερη αγορά  που θα λειτουργεί την  εκπαίδευση βάση της τιμής του πετρελαίου και την τιμή των οπωροκηπευτικών σε περίοδο ακραίων καιρικών φαινομένων.
           Ας σταματήσουμε να μιλάμε χαμηλόφωνα .  Ας σταματήσουμε τις κούφιες συζητήσεις.
          Ας ξεχάσουμε την βόλεψή μας.  Ας  φτιάξουμε ένα μέτωπο που θα βασίζεται στη σκέψη στην κρίση στη συνείδηση και την ηθική μας
           Τι άλλο περιμένουμε
                                    Η    ΓΝΩΣΗ   ΒΓΑΙΝΕΙ   ΣΤΟ   ΠΑΖΑΡΙ
πηγη. Γ.Χουρμουζιαδης ,
εφημερίδα Εθνος
Advertisements
Προηγούμενο άρθρο
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: