Η Πρωτοβουλία Εργαζομένων και Συνταξιούχων ΕΥΔΑΠ σε κρίσιμη καμπή (1)

Όταν οι γενικές συνελεύσεις του Συλ. Προσωπικού είχαν άλλο όγκο-παλμό-στόχευση και δεν γίνονταν κατ’ανάγκη, μόνο για εκλογές και σε πολιτιστικά κέντρα, με δεκάδες παρουσίες…**

Ανοιχτή Επιστολή

(..Γιατί πολλές φορές

η σιωπή σημαίνει συναίνεση

και αποφυγή ευθυνών)

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες

Μέλη και φίλοι

Της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων και Συνταξιούχων ΕΥΔΑΠ

 

Σε τρεις μέρες (11/10) θα γίνει Γεν. Συν/ση του Συλλόγου Προσωπικού και δυστυχώς από πλευράς Πρωτοβουλίας δεν έχει γίνει το παραμικρό, παρά τα αγωνιώδη SMS και mail που μέρες στάλθηκαν (χωρίς απάντηση!!..)

 

Και δε νομίζω πως το πρόβλημα λύνει η απ’τον καλόπιστο αγωνιστή Κ.Λ. προτεινόμενη για την Τετάρτη συγκέντρωση-σχεδόν αναπάντηση-, που κατά τη γνώμη μου θα είναι ατελέσφορη αλλά

και (να με συγχωρείς συν/φε , δεν είναι στις προθέσεις σου) λίγες ώρες πριν τη ΓΣ. μόνο ως «φύλλο συκής» της δήθεν δημοκρατικότητας, συμμετοχής και συναπόφασης θα αποτελέσει για ορισμένους.

 

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Δεν είναι δυνατόν!

Αυταπατόμαστε αν πιστεύουμε πως 12 ώρες πριν την τόσο σημαντική αυτή συνέλευση μπορούν να αντιμετωπισθούν πράγματα και καταστάσεις, που απ’τον Μάη που «εμφανίστηκε» το ΣΕΚΕ και μετά, εντέχνως και με διάφορες προφάσεις ορισμένων δεν προχωρούν καθόλου.

 

Θυμίζω τις επί τρίμηνο!!.. ατελέσφορες συναντήσεις των τριμελών επιτροπών Πρωτοβουλίας-ΣΕΚΕ που επί της ουσίας δεν κατέληξαν πουθενά, γιατί εξ’αρχής, υπονομεύτηκαν και παραπέμφθηκαν για λύση στις «ελληνικές καλλένδες».

Γιατί άραγε; Με ποιούς στόχους; Και αν

η ενότητα και η συνεργασία δεν γίνονται με το ζόρι, η διαφάνεια και η ενημέρωση είναι απαραίτητη και θα επανέλθουμε σύντομα…

 

Έτσι λοιπόν φτάσαμε στο …«και πέντε»»,

όπου  μια σημαντικότατη  για τις παραπέρα εξελίξεις στην ΕΥΔΑΠ διαδικασία-μιά και στο Συλ. Πρ. με το ειδικό βάρος εκλέγεται το 1/3-1/4 των αντιπροσώπων που εκλέγουν το Δ.Σ. της ΟΜΕ-

να εξελίσσεται ερήμην όλων  σε «μία από τα ίδια»,

λες και πάγωσε ο χρόνος,

λες και δεν μεσολάβησε το τετράμηνο Φλεβάρης-Μάης όπου η Πρωτοβουλία,

βρήκε ένα κίνημα στην ΕΥΔΑΠ σε τέλμα και στο διάστημα αυτό έδωσε ελπίδες, προοπτικές, όραμα,

συσπείρωσε  αρκετούς εργαζομενους και συνταξιούχους,

που άφισαν τη «βολή» τους και στάθηκαν δίπλα της προσφέροντας ο καθένας το κατά δύναμην.

 

Ειλικρινά θλίβομαι βαθύτατα, βλέποντας τη κατάσταση, ειδικά σήμερα που χρειάζονται κυριολεκτικά υπεράνθρωπες έως τιτάνιες προσπάθειες για να επιβιώσουμε,

σήμερα που ίσως δεν επαρκεί και η τελειότερη μορφή ενότητας-οργάνωσης-αγώνα μια και ο αντίπαλος διαθέτει την υπεροπλία,

εμείς στην ΕΥΔΑΠ, στην Πρωτοβουλία ειδικότερα,

να έχουμε διολισθήσει σε κατάσταση αδράνειας, παρατηρητή που βλέπει τις συνδικαλιστικές εξελίξεις να τρέχουν στις  προηγούμενες ράγες, 

και που δυστυχώς ευθυνόμαστε γιατί ανεχτήκαμε (στη μεγάλη μας πλειοψηφία) ή συνεργήσαμε (λίγοι) να φτάσουμε εκεί.

 

Ευθυνόμαστε γιατί αφίσαμε να περάσουν συγκλονιστικά γεγονότα, που επαναλαμβάνονται σε ορίζοντα 100ετίας

χωρίς ανακοινώσεις (πλην ελαχίστων),

χωρίς επισκέψεις στους χώρους δουλειάς,

χωρίς αναρτήσεις στο blog (πλην ενός διαχ/στή)

και χωρίς το κορυφαίο συμβάν,την τόσο πολύτιμη και ζωογόνα  γενική συνέλευση των μελών της Πρωτοβουλίας,

που εκ του αποτελέσματος, (και) για μία ακόμα φορά αποδείχθηκε πόσο τεράστιο λάθος είναι

να αφήνονται εργαζόμενοι-συνταξιούχοι, η κοινωνία γενικότερα,  στη «γωνία» και τα πάντα να ρυθμίζονται

δια της ΑΝΑΘΕΣΗΣ στους ειδικούς ή «σωτήρες».

 

Έτσι αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, μαζύ με τα ανάλογα συμπεράσματα,

«είμαστε δυστυχώς υποχρεωμένοι να ξαναζήσουμε την ίδια ιστορία» αφού για μία ακόμη δεν διδαχθήκαμε τίποτε από αυτήν.

Με συνέπεια: Αυτά που δεν μπορέσαμε να κάνουμε (όσο και όσοι προσπαθήσαμε)

κυρίως λόγω σοβαρότατων προσωπικών  προβλημάτων,  αλλά και υποτίμησης της  δύναμης των μηχανισμών και λογικών ανάθεσης, 

(να κάνουμε) στο φως της ημέρας και  με συμμετοχικές και δημοκρατικές διαδικασίες,

να τα παρακολουθήσουμε να γίνονται, με τους κλασικούς, αδιαφανείς παρασκηνιακούς τρόπους, με αποτελέσματα όχι και τόσο θετικά.

 

Να βλέπουμε π.χ. οσονούπω, να εμφανίζεται Τέταρτη Συνδικαλιστική Παράταξη στην ΕΥΔΑΠ (ανεξαρτήτως τίτλου),

και ας είχαμε υψώσει σαν  «σημαία» 

το «έξω τα κόμματα, οι παρατάξεις, οι εργοδοσίες απ’το συνδικαλισμό»,

και ας είμασταν οι μόνοι  που καταγγέλλουμε τον ολέθριο  ρόλο τους,

που – εκτός των άλλων- οδήγησαν τα μεν συνδικάτα στην ανυποληψία και στην απαξίωση, τους δε εργαζόμενους και τους συνταξιούχους

στην οργή, στην απογοήτευση, στην απελπισία, βορά τελικά του τρόμου και του δέους των δελτίων των 8μ.μ. και όχι μόνον.

Μια και εμείς περί άλλων τυρβάζαμε (και τυρβάζουμε, μήπως;;;)

 

Τίποτε όμως δε χάθηκε!

Ας περιμένουμε την επόμενη ευκαιρία, -βέβαια εντός των βιολογικών περιορισμών του καθενός-μια και αντίθετα με την επικρατούσα άποψη, πάντοτε

η ζωή δίνει και δεύτερη και τρίτη και πολλές ευκαιρίες.

Αρκεί να υπάρχει υψηλό ηθικό και όραμα…

«Καλή αντάμωση στα γουναράδικα»*

 

Συναδελφικά

Δ.Ζαγορίτης

 

*Που σημαίνει πως ο Άρης ήξερε πως το κορμί του θάφτανε κάποια στιγμή στα «γουναράδικα» για να το κάνουν κομμάτια οι εχθροί του, και όμως συνέχιζε!!..

-Ερμηνεύεται όμως από πολλούς και ως «Καλή Αντάμωση στο δρόμο του αγώνα!»

 

Υ.Γ.1 -Με την ευκαιρία, ας θυμηθούμε και τι υποστηρίζαμε ΟΛΟΙ της Πρωτοβουλίας εδώ. Πρόσφατα.Δεν βλάπτει!

Υ.Γ.2- Σε σχέση με ΑΥΤΟ

…Και βέβαια όλοι εργαζόμενοι-συνδικαλιστές κάτι ψηφίζουμε και όλοι  έχουμε το δικαίωμα να περιερχόμαστε τους χώρους εργασίας συνοδεύοντας τα φιλικά μας κομματικά στελέχη,  όμως μήπως κάπου υπάρχει πρόβλημα;

μια και οι απλοί εργαζόμενοι, που χρόνια τώρα έχουν απηυδήσει μέχρι υπερβολής από την ανθούσα  κομματοκρατία και την ασφυκτική παραταξιοποίηση των συνδικάτων, (άλλη ιστορία βέβαια, αν οι ίδιοι μετά ψηφίζουν αυτά για τα οποία έχουν ..απηυδήσει)

αν «παρεξηγήσουν» λίγο τα πράγματα, συγκρίνουν «λόγια και έργα» και βγάλουν

λέμε μήπως

βγάλουν όχι και τόσο κολακευτικά συμπεράσματα;

Ίδωμεν!

Μάλλον εκ του αποτελέσματος θα κριθεί…

—————-

**Επί περίπου 700 μελών

Θα τολμήσει άραγε και αν όχι θα εξαναγκαστεί από το προσωπικό η Ομοσπονδία να καλέσει όλο το προσωπικό σε μαζική και μαχητική συγκέντρωση σαν την προ «αμνημονεύτων» χρόνων εικονιζόμενη; Που βοήθησε πολύ στην ενημέρωση στην αγωνιστικότητα και στην μέσω αυτών κατάκτηση δικαιωμάτων, που αμαχητί βλέπουμε να φεύγουν μέσα από τα χέρια μας.Και ίσως ακόμη λύσει & την απορία του φίλου bloger του συλλόγου εργαζομένων που απορεί: «ΤΙ ΜΑΣ ΣΥΝΕΒΗ; ΓΙΑΤΊ ΣΚΥΒΟΥΜΕ ΣΥΝΈΧΕΙΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ; εδω 

Advertisements
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: