ΠΑΣΟΚ και ΝΔ πούλησαν την πατρίδα και σκότωσαν τη μάνα τους! (Συνεχίζεται)

Δεν νοείται κανενός είδους λαϊκή δικαίωση χωρίς την επικράτηση της με την αρχαιοελληνική έννοια κάθαρσης…

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Απ’την Εφ. ο δρόμος της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

(Α’ Μέρος)

Η ερµηνεία της εξάρτησής τους από τα µητροπολιτικά κέντρα, η κουλτούρα της υποτέλειας, είναι ορθή, αλλά όχι επαρκής. Δεν είναι όλοι ξενόδουλοι ούτε φτάνει να είσαι ξενόδουλος για να οδηγήσεις βίαια τη χώρα σου και το λαό σου στον αφανισµό. Χρειάζεται κάτι επί πλέον, χειρότερο κι από προδοσία. Χρειάζεται να είσαι µαζικά αυτοκτονικός. Να µην σε ικανοποιεί να κάνεις χαρακίρι µόνος σου. Να θέλεις να συµπαρασύρεις όλους τους γύρω σου. Σαν τους οπαδούς µιας αίρεσης που αυτοκτόνησαν οµαδικά στην Αµερική, για να σωθούν! Ή σαν τους σουλτάνους της Οθωµανικής αυτοκρατορίας, τα φύλα των βαρβάρων στις στέπες και τα δάση της Ευρώπης ή τους µαχαραγιάδες της Ινδίας που θάβονταν ή καίγονταν µαζί µε τις γυναίκες τους, τους υπηρέτες, ακόµα και τα άλογά τους! Είναι πολιτισµικά πρωτόγονοι οι πολιτικοί ηγέτες στην Ελλάδα. Βάρβαροι των βαρβάρων! Μην µας ξεγελούν τα πτυχία του Βενιζέλου και ο καθωσπρεπισµός του Κουβέλη!

Αυτοί είναι παγκόσµιοι πρωταθλητές στο Δέκαθλον της Κολάσεως µε παγκόσµια ρεκόρ σε όλα τα «αθλήµατα». Κατάφεραν όχι µόνο να καταστρέψουν τη χώρα, αλλά να διαλύσουν και τα ίδια τους τα κόµµατα! Το 2009, µόλις πριν από τρία χρόνια, το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές µε 44%! Και η Νέα Δηµοκρατία τις έχασε µε 34%! Δηλαδή, µαζί είχαν το 80% του ελληνικού λαού, όπως το είχαν τουλάχιστον επί τριάντα χρόνια. Αυτοί οι δύο έφτιαξαν το κράτος, όπως το έφτιαξαν, µε τα καλά του και τα κακά του. ουδείς άλλος. Και, ως εκ θαύµατος, µέσα σε µερικούς µήνες, τα δύο «µέγαρα» γίνονται παράγκες! Με τα χεράκια τους και µε τα (όποια) µυαλά τους κατεδάφισαν εν ριπή -οφθαλµού τα δύο µεγαλύτερα στην Ευρώπη κόµµατα της Δεξιάς και της σοσιαλδηµοκρατίας µε αδιατάρακτη παραµόνή και εναλλαγή στην εξουσία. Το ΠΑΣΟΚ τρικλίζει στο 5 µε 8% και η Νέα Δηµοκρατία αγκοµαχάειστο 12 µε 16%, αθροιστικά οι δυο τους έχουν από 17 µέχρι 24%, ήτοι το ένα τέταρτο (1/4) της µέχρι πριν από τρία χρόνια εκλογικής τους δύναµης. Ούτε ο Τσακ Νόρις δεν θα το κατάφερνε αυτό!

Η μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ

Κανένα κόµµα της ευρωπαϊκή; σοσιαλδηµοκρατίας δεν έπαθε τέτοιο πατατράκ. Γιατί κανένα σοσιαλδηµοκρατικό κόµµα δεν έφτυσε µε τόσο χυδαίο τρόπο την ιδεολογική υπόστασή του. Κάποια κόµµατα έκαναν παραχωρήσεις στο νεοφιλελευθερισµό και άλλα έβαλαν νερό στο κρασί τους, αλλά κανένα δεν µεταλλάχθηκε τόσο απότοµα και τόσο ριζικά όσο το ΠΑΣΟΚ. Ακόµα και στη Θατσερική Μεγάλη Βρετανία, το κοινωνικό κράτος συµπιέστηκε, αλλά δεν ακυρώθηκε. Είναι πολύ χαρακτηριστική η εν έτει 2012 εντυπωσιακή προβολή του Εθνικού Συστήµατος Υγείας της Βρετανίας στην τελετη  έναρξης των ολυπιακών Αγώνων του Λονδίνου:

Στις δε σκανδιναβικέ χώρες, τα δεξιά κόµµατα υπερασπίζονται το κοινωνικό κράτος όχι λιγότερο από τα σοσιαλδηµοκρατικά, γι’ αυτό η εναλλαγή στην εξουσία, όπως έγινε πρόσφατα στη Σουηδία, ουδόλως επηρέασε το κοινωνικό κράτος για το οποίο καµαρώνουν όλοι οι Σκανδιναβοί και το περιφέρουν σαν σηµαία διεθνώς. Για κάθε κόµµα, δεξιό ή αριστερό, της Γαλλίας ή της Δανίας, της Αγγλίας ή της Γερµανίας, ακόµα και σε εποχές κρίσης όπως του ’90 ή τη σηµερινή, η δηµόσια παιδεία, η υγεία και η κοινωνική ασφάλιση παραµένουν θεσµοί και αξίες απαράβατες, που τροποποιούνται ελαφρώς προς το καλύτερο ή το χειρότερο, αλλά δεν αμφισβητούνται, δεν καταλύονται. Και η ανάγκη και το δικαίωµα στην εργασία παραµένουν στο κέντρο των κυβερνητικών προταγµάτων.

«Σε όλες τις σκανδιναβικές χώρες, η πλήρης απασχόληση αποτελούσε τον κορυφαίο στόχο της οικονοµική; πολιτικής, υπογραµµίζει η Μαίρη Χίλσον στη µελέτη της για το σκανδιναβικό µοντέλο. Αυτό το µοντέλο που επικαλέσθηκε το ΠΑΣΟΚ για την έλευσή του στην εξουσία. Και απ’ αυτό το µοντέλο υιοθέτησε ο Ανδρέας Παπανδρέου, καλά ή τσάτρα-πάτρα, τις µεταρρυθµίσεις που διεύρυναν τα συστήµατα απασχόλησης, παιδείας, υγείας και ασφάλισης.

Πάνω σ’ αυτό το µοντέλο το ΠΑΣΟΚ απέκτησε αίγλη και εδραιώθηκε, σε σηµείο που ακόµα κι όταν άρχισε να ξηλώνει το µοντέλο, τα όποια επιτεύγµατά του (επικουρικά και τα πλεονάζοντα ρουσφέτια του) το κράτησαν στη ζωή. Ο ένας στους δύο Έλληνες είχε συνδέσει τη µοίρα του µε το ΠΑΣΟΚ, και , από τους υπόλοιπους δεν είναι λίγοι αυτοί που επίσης ευνοήθηκαν.

Μια Διαµαντοπούλου, ένας Χρυσοχοίδης, ένας Λοβέρδος και µερικοί οµοϊδεάτες τους πολιτικοί µικρού και µεσαίου διαµετρήµατος περίµεναν τον ηγέτη που θα επέσπευδε το τέλος της ελληνικού τύπου σοσιαλδηµοκρατίας. Τους προέκυψαν δύο. Η «γραµµή» τους δεν εξέφραζε καµία σοσιαλδηµοκρατική τάση στην Ευρώπη. Αντιθέτως, έφερνε όλη τη σαβούρα του νεοφιλελευθερισµού που εντυπωσίαζε τους νεοφώτιστου; του ακραίου καπιταλισµού και, βεβαίως, εξυπηρετούσε τα εντόπια συµφέροντα είκοσι «οικογενειών» που µονοπωλούν το δηµόσιο πλούτο και, µε την οικονοµική τους ισχύ και τον έλεγχο των ΜΜΕ που µε εκβιασµούς και εξαγορές απέσπασαν το 1989-90, ορίζουν το καθεστώς λειτουργίας του κράτους.

Στο δρόµο της απορρύθµισης που εγκαινίασε πανηγυρικά ο Σηµίτης µε τη λεηλασία του Χρηµατιστηρίου και την ένταξη στην ευρωζώνη, προέκυψαν δύο ηγέτες πρόθυµοι και κατάλληλοι να παραδώσαν τη χώρα αµαχητί και εκουσίως στους διεθνείς τοκογλύφους, ακολουθούµενοι από επίδοξους «διαδόχους. Ο Παπανδρέου και ο Βενιζέλος, από κοινού και διαδοχικά, ανέλαβαν τη διεκπεραίωση. Η σοσιαλδηµοκρατία ήταν εµπόδιο. Το ΠΑΣΟΚ, ακόµα και στην εκφυλισµένη του µορφή, στο βαθµό που συνδεόταν µε το σοσιαλδηµοκρατικό παρελθόν του, ήταν εργαλείο για την πτώχευση της χώρας, αλλά και εµπόδιο. Γι’ αυτό δεν δίστασαν να το θυσιάσουν. Δεν ήταν πια χρήσιµο στην πλουτοκρατία η οποία από καιρό εξοπλίζεται για να επιβάλλει τη βούλησή της µε όση βία κι αν χρειαστεί. Έτσι κι αλλιώς, εντόπιοι και ξένοι συνεργοί έχουν υποβαθµίσει την Ελλάδα στην κατηγορία της υποοσαχάριας Αφρικής µε ό, τι αυτό συνεπάγεται σε επίπεδο ελευθεριών, ανεξαρτησίας και κοινωνική; οργάνωσης.

Η μετάλλαξη

της Νέας Δημοκρατίας

Αντίστοιχα, ο Σαµαράς επιλέχθηκε σαν η καλύτερη εναλλακτική λύση στο πνέοντα τα λοίσθια ΠΑΣΟΚ, προκειµένου να ολοκληρωθεί σταδιακά η αποδόµηση της χώρας. Στην πρώτη φάση, που το ΠΑΣΟΚ µπορούσε µόνο του να επιβάλλει το πρώτο µνηµόνιο, καθοδηγήθηκε να ταχθεί κατά του µνηµονίου για να µην καεί µαζί µε τον Παπανδρέου. Κι όταν ήρθε η ώρα του, έκανε µια στροφή 180ο  µέσα σε µια νύχτα, αναλαµβάνοντας µε ακόµα µεγαλύτερο φανατισµό να εφαρµόσει τα σκληρότερα µέτρα των επόµενων µνηµονίων .

Η επακόλουθη απαξίωση της Νέας Δηµοκρατίας σαν βάση της συντηρητικής παράταξης στην Ελλάδα, θεωρείται από την ηγετική της οµάδα και τους ξένους κηδεµόνες ως παράπλευρη απώλεια µε πολύ µικρότερο κόστος από την απαξίωση του ΠΑΣΟΚ. Γιατί εάν ο κόσµος του ΠΑΣΟΚ στρέφεται µαζικά στην ανεπιθύµητη για τους τοκογλύφους Αριστερά, ο κόσµος της Νέας Δηµοκρατίας καταλήγει µαζικά στην Άκρα Δεξιά, που είναι ακόµα φανατικότερος υποστηριχτής της ολιγαρχίας και του καπιταλισµού.

(Συνεχίζεται Β) -Χρυσή Αυγή, Ολιγαρχία και φασισμός, Κόµµατα για τη χωµατερή, ΔΗΜΑΡ, Είναι έτοιμος ο ΣΥΡΙΖΑ;

Σημείωση Ftanei_Pia: Αν σκεφθεί κανείς πως η ΔΗΜΑΡ πριν λίγους μήνες ήταν πιθανός συμμέτοχος σε κυβέρνηση αριστεράς, συν τον ικανό αριθμό όσων εξακολουθούν να την ακολουθούν, ίσως να κατανοήσει κάπως, την μη αναφορά της στον τίτλο. Αν όμως αναλογιστεί και τη σφοδρότητα των μέτρων πούρχονται  και του προϋπολογισμού που θα ψηφίσει, τότε ;

Υ.Γ. Σκίτσα,μορφοποίηση δικά μας.

Advertisements
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: