ΕΥΔΑΠ: «ΜΠΟΞΕΡ», «ΑΡΣΙΒΑΡΙΣΤΕΣ» και 80ετία

Δεν είναι συνδικάτο αυτό. Δεν μας αξίζει.

παρακμη γροθια

Να σπάσουν τα δεσμά ΕΔΩ και ΤΩΡΑ.

Καιρός να απομονωθούν και

για

οικοδόμηση συνδικάτου νέου τύπου.

Για αυτούς καμάρωνε

ο κ. Στέλιος Σταυρίδης

στο Focus;

`

Ε Φολκλορίναι απίστευτα και θυμίζουν επιστροφή στον «άνθρωπο των σπηλαίων», τα όσα συνέβησαν παραμονές (!) Χριστουγέννων στη συνεδρίαση του  Δ.Σ. του Συλλόγου Προσωπικού και που «θάφτηκαν» από τα κατά τα άλλα λαλίστατα blog, σωματεία, παρατάξεις, πλην μιάς ανακ. του ΠΑΜΕ ΕΥΔΑΠ.*

Όπως μόλις χθες μάθαμε, στο Δ.Σ. της 21/12 δέχθηκε  απρόκλητη και βίαιη επίθεση με άμεσο κίνδυνο να πάθει ανεπανόρθωτο πλήγμα η υγεία του, ο ταμίας του Συλλ. και  σύντροφος Ιγνάτιος Γρυπογιάννης (ΣΕΚΕ&Σ)**, με συνέπεια να εκτιναχθεί το ζάχαρο σε ύψη εγκεφαλικού, (4  βαθμοί!!).

Ο  δράστης “συνάδελφος” (ΠΑΣΚΕ) Ν.Λούζης , συνεπικουρούμενος από  τον  Κ. Βασιλόπουλο Γεν. Γραμματέα του Σ.Π. (ΠΑΣΚΕ) , κ.α.,  δεν αρκέστηκαν να εκδηλώσουν τη διαφωνία και την οργή τους σε φραστικό μόνο επίπεδο, αλλά προχώρησαν και στην  πρωτοφανή ενέργεια  να σηκώσουν και αναποδογυρίσουν τεράστιο τραπέζι συνεδριάσεων με ότι σ’αυτό βρίσκονταν, να επιτεθούν και να προσπαθήσουν να γρονθοκοπήσουν τον συνάδελφο, που τυχαία απέφυγε το χτύπημα μια και βρέθηκε στην πορεία του ο παρεμβαίνων να τους συγκρατήσει συνάδελφος Τσιληρας Ν. (ΔΑΚΕ) που δέχθηκε στο μάτι του τη γροθιά….

Από τη βάρβαρη και τραμπούκικη αυτή ενέργεια, αποκαλύπτεται περίτρανα το επίπεδο και η κατάντια που οδήγησαν το συνδικαλισμό οι παρατάξεις, τα κόμματα εξουσίας και νομής της, οι κάθε είδους μηχανισμοί αλλά

και πόσο επιτακτική γίνεται η ανάγκη της διάλυσης ΕΔΩ και ΤΩΡΑ αυτού του συνδικαλισμού-καρκίνωμα και του ξεκινήματος για ανασυγκρότηση και δημιουργία νέου σ.κ., με άλλα χαρακτηριστικά, στόχους και σκοπούς  (που έχουμε αναφερθεί ΕΔΩ και ΕΔΩ και θα επανέλθουμε σύντομα), μια και προβλέπεται ότι θα υπάρξουν ραγδαίες εξελίξεις.

Αλοίμονο αν όχι.

Εισαγωγικά άνοιγμαΑλίμονο αν η διαφθορά, η διαπλοκή, οι πελατειακές σχέσεις, οι μηχανισμοί, οι συνδιοικήσεις, τα ρουσφέτια συνεχίσουν να βασιλεύουν και να δηλητηριάζουν ένα χώρο και ένα θεσμό

που έως ότου βρεθεί άλλος, είναι το μόνο αποκούμπι των εργαζόμενων.

Αλίμονο αν δεν σηκωθεί ένα τείχος αντίδρασης

για να  μπεί φραγμός στην αθλιότητα και την  βαρβαρότητα, που όχι τυχαία η τροϊκανή εξουσία προσπαθεί να επιβάλλει σε όλους τους τομείς της οικονομικής, πολιτικής, πολιστισμικής ζωής μας.

Οι ευθύνες και του πιό απλού εργαζόμενου για τη συνέχεια, είναι

τεράστιες. Κανείς δεν μπορεί να επικαλείται πως δεν ήξερε.

Ελπίζουμε  να υπάρξει άμεση αντίδραση και κινητοποίηση και από τις υγιείς τουλάχιστον δυνάμεις και όχι να περάσουν άλλες ακόμη 17 μέρες εορταστικής ευωχίας και ραστώνης, γιατί κάτι τέτοιο με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει σε  πλήρη απαξία όλων και θα βάλει στο κάδρο της  φαυλότητας τους πάντες..

1933 Ίδρυση

1933 Ίδρυση του «Συλλόγου Προσωπικού» ως «Ενωση Προσωπικού»

Το ότι αφίσαμε για το τέλος την μεγάλης σημασίας, πρωτάκουστη και σκανδαλώδη οικονομική και διοικητική διαχείριση του Συλλόγου από τους προηγούμενους, (θα επανέλθουμε), δεν σημαίνει σε καμμιά περίπτωση την υποτίμηση της, αλλά δυστυχώς, δεν μεταβάλλεται και συχνά σε «ρινγκ πυγμαχίας» η αίθουσα συμβουλίων του Συλλόγου Προσωπικού.

Του Συλλόγου που έζησε πολύ καλύτερες στιγμές, που για δεκαετίες έβαζε τη “σφραγίδα” του σε κάθε κατάκτηση του προσωπικού, που του αξίζε (και του αξίζει) καλύτερη συνέχεια ή άλλης μορφής επίλογος, όταν η συγκυρία επιβάλλει την αντικατάσταση του από μια άλλης ανώτερης-σοσιαλιστικής, κομουνιστικής, ελευθεριακής, αμεσοδημοκρατικής μορφής συλλογικότητας.

Θα έπρεπε όμως να γνωρίζουν λίγη ιστορία και να τιμούσαν

με άλλο τρόπο,  τα ογδόντα χρόνια

από την ίδρυση του Συλλόγου Προσωπικού, και με άλλους συμβολισμούς  τις γροθιές τους, υψωμένες μεν, αλλά απέναντι δε στους ταξικούς αντίπαλους και στα τροϊκανά καθάρματα και όχι απέναντι στους αγωνιστές και στους συνεπείς συναδέλφους …

…Αλλά αν «γνώριζαν» αυτά, ούτε θα είχαμε φτάσει εδώ που φτάσαμε,

ούτε και θα ήταν,αυτοί που είναι. Αν…

* Σημειώνουμε την με γενικότητες  και ξύλινο λόγο αντίδραση του ΠΑΜΕ-ΕΥΔΑΠ. Όμως με τη δογματική και αντιενωτική του στάση, δεν είναι άμοιρο ευθυνών της όλης κατάστασης στο Σύλλογο, αλλά και γενικότερα στο σ.κ…

Γιατί  γνώριζε και  ανέχονταν πολλά, γιατί σιωπούσε για περισσότερα, όπως π.χ.  στην εκλογική Γ.Συνέλευση παρωδία του 2012,  όπου οι 65-70 υπογραφές έγιναν 156 για να υπάρξει απαρτία!!,  κ.α. τραγελαφικά που ακολούθησαν και που τα βρίσκει τώρα μπροστά του.

Τέλος είναι απόλυτα κατανοητή η σύμπλευση και η σιωπηρή συνενοχή των άλλων τεσσάρων μελών του Δ.Σ. “συνεταίρων” (ΔΑΚΕ), αφού οι άνθρωποι συμφωνούν και βγάζουν «λάδι» πλην Παπακων/νου, τα αρχιλαμόγια της λίστας Λαγκάρντ, του μνημονίου, της Ζήμενς, του πνιγμού μιάς χώρας από ασφυξία της αιθαλομίχλης..

..στο Σύλ. Προσωπικού θα «κολλήσουν»;

**Δεν καταλαβαίνουμε-όμως, έστω και αν οι γιορτές είναι μια δικαιολογία-την μεγάλη καθυστέρηση αντίδρασης των άλλων συνδικαλιστικών δυνάμεων που γνώριζαν και θάπρεπε να αντιδράσουν, μια και εκτός των άλλων υπήρξαν και άμεσα θύματα της επίθεσης.

Θέλουμε να ελπίζουμε πως θα συμβεί σύντομα.

(Συνεχίζεται..)

Advertisements
Προηγούμενο άρθρο
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: