ΧΙΛΗ 1970-73: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ

`

ΕΞΟΥΣΙΑ…

`

O Πρόεδρος Σαλβαντόρ Αλιέντε με τους εργάτες κρατικοποιημένων ορυχείων. Φωτό από το Βιβλίο «Το Δόγμα του Σοκ» της Νάομι Κλάιν   http://wp.me/p1lh76-2f

«Αν υιοθετηθεί η προσέγγιση του σοκ,
πιστεύω ότι θα πρέπει να ανακοινωθεί
δημόσια και λεπτομερώς, ώστε να επενεργήσει
πολύ σύντομα. Όσο πιο ενημερωμένος
είναι ο πληθυσμός τόσο περισσότερο θα
διευκολύνουν οι αντιδράσεις του την προσαρμογή».
`
Μίλτον Φρίντμαν, σε επιστολή του προς
το στρατηγό Αουγκούστο Πινοτσέτ, 21 Απριλίου 1975

Του ΑΝΤΩΝΗ ΝΤΑΒΑΝΕΛΛΟΥ*

To κείμενο που ακολουθεί είναι ο πρόλογος του Αντώνη Νταβανέλλου στο βιβλίο «Χιλή 1970-73: κυβέρνηση της Αριστεράς, κράτος και εξουσία» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις RedMarks για τη συμπλήρωση 40 χρόνων από το πραξικόπημα του Πινοσέτ στη Χιλή.

`

Στις 11 Σε­πτέμ­βρη του 1973 στη Χιλή, σα­ρά­ντα χρό­νια πριν, ο στρα­τός, με επι­κε­φα­λής το στρα­τη­γό Αου­γκού­στο Πι­νο­σέτ, ανέ­τρε­ψε την κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς και τον εκλεγ­μέ­νο Πρό­ε­δρο Σαλ­βα­δόρ Αλιέ­ντε.

`

Ήταν ένα πρα­ξι­κό­πη­μα που δεν είχε τί­πο­τα κοινό με το βε­λού­δο. Σε ελά­χι­στο χρο­νι­κό διά­στη­μα εξο­ντώ­θη­κε μια ολό­κλη­ρη γενιά αγω­νι­στών και αγω­νι­στριών της ερ­γα­τι­κής τάξης και της Αρι­στε­ράς όλων των απο­χρώ­σε­ων. Στους πρώ­τους μήνες της δι­κτα­το­ρί­ας πάνω από 30.000 στε­λέ­χη του μα­ζι­κού κι­νή­μα­τος και των κομ­μά­των της Αρι­στε­ράς δο­λο­φο­νή­θη­καν ή «εξα­φα­νί­στη­καν».

`

Η εξό­ντω­ση έγινε με τον πιο φρι­κτό τρόπο: τα σα­κα­τε­μέ­να σώ­μα­τα, που βρί­σκο­νταν πε­τα­μέ­να στα χα­ντά­κια, έστει­λαν «μή­νυ­μα» στη Χιλή, αλλά και διε­θνώς, ότι η κυρί­αρ­χη τάξη δεν αστειεύ­ε­ται. Το «μή­νυ­μα» αφο­ρού­σε όλη τη Λα­τι­νι­κή Αμε­ρι­κή.Σε μια σπά­νια επί­δει­ξη «διε­θνι­σμού» από τα πάνω, οι στρα­τοί και οι μυ­στι­κέςυπη­ρε­σί­ες της Χιλής, της Βρα­ζι­λί­ας, της Αρ­γε­ντι­νής, της Ου­ρου­γουά­ης και της Πα­ρα­γουά­ης συ­ντο­νί­στη­καν -υπό την υψηλή επο­πτεία των ΗΠΑ– και έπνι­ξαν στο αίμα το ρι­ζο­σπα­στι­σμό, αλλά και τις ελ­πί­δες, που είχαν δη­μιουρ­γη­θεί από την επα­νά­στα­ση στην Κούβα, από τον Τσε, από το διε­θνή Μάη του 1968…

`

Στη Χιλή, το κα­θε­στώς του Πι­νο­σέτ επέ­βα­λε την πιο «απε­λευ­θε­ρω­μέ­νη» εκ­δο­χή του κα­πι­τα­λι­σμού, ακο­λου­θώ­ντας τις οδη­γί­ες των μο­νε­τα­ρι­στών της σχο­λής του Σι­κά­γου. Ο νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός, αυτή η βαρ­βα­ρό­τη­τα που σή­με­ρα έχει επε­κτα­θεί πα­γκό­σμια, άρ­χι­σε την επέ­λα­σή του με εμ­βλη­μα­τι­κό τρόπο: με τη σφαγή του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος στη Χιλή.

`

Και όμως, τρία χρό­νια πριν, το 1970, όταν ο συ­να­σπι­σμός της Λαϊ­κής Ενό­τη­τας (ΛΕ), με επι­κε­φα­λής τον Σαλ­βα­δόρ Αλιέ­ντε, κέρ­δι­ζε τις προ­ε­δρι­κές εκλο­γές, όλα φαί­νο­νταν ότι θα μπο­ρού­σαν να εξε­λι­χθούν δια­φο­ρε­τι­κά. Στη Χιλή, το Σο­σια­λι­στι­κό Κόμμα και το Κο­μου­νι­στι­κό Κόμμα –η ρα­χο­κο­κα­λιά της ΛΕ– υπό­σχο­νταν στους ερ­γά­τες και στους φτω­χούς αγρό­τες ότι μπο­ρού­σαν να διορ­θώ­σουν τη ζωή τους –ακόμα , ίσως, να φτά­σουν και στο Σο­σια­λι­σμό–χωρίς τα βά­σα­να μιας επα­νά­στα­σης, μέσα από «ομα­λές και δη­μο­κρα­τι­κές» εξε­λί­ξεις, με δια­δο­χι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις, που θα είχαν ως βάση τη δια­τή­ρη­ση της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής πλειο­ψη­φί­ας και τον έλεγ­χο της κυ­βέρ­νη­σης από την Αρι­στε­ρά.

`

Το «πεί­ρα­μα» αυτό απο­κτού­σε άμεσα διε­θνές εν­δια­φέ­ρον. Αφο­ρού­σε την πα­γκό­σμια Αρι­στε­ρά και ει­δι­κό­τε­ρα τα μα­ζι­κά ΚΚ στη Γαλ­λία και την Ιτα­λία, που πιέ­ζο­νταν από τα αρι­στε­ρά τους μέσα στις συν­θή­κες που είχε δη­μιουρ­γή­σει ο Μάης του’68.

`

Το οι­κο­νο­μι­κό και κοι­νω­νι­κό πρό­γραμ­μα του Αλιέ­ντε δεν ήταν ιδιαί­τε­ρα ρι­ζο­σπα­στι­κό για την εποχή του, μια εποχή τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κή από τη ση­με­ρι­νή. Υπο­σχό­ταν ση­μα­ντι­κές αυ­ξή­σεις στους μι­σθούς, με στόχο να αυ­ξή­σει την εσω­τε­ρι­κή ζή­τη­ση και να βοη­θή­σει την ανα­διάρ­θρω­ση της χι­λια­νής οι­κο­νο­μί­ας.

`

Υπο­σχό­ταν να ολο­κλη­ρώ­σει την αγρο­τι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση, που είχε αρ­χί­σει ο Χρι­στια­νο­δη­μο­κρά­της προ­κά­το­χος του Αλιέ­ντε, Εντουάρ­ντο Φρέι, αλλά είχε στα­μα­τή­σει μπρο­στά στην αντί­στα­ση των με­γα­λο­κτη­μα­τιών.

`

Υπο­σχό­ταν την εθνι­κο­ποί­η­ση των ορυ­χεί­ων χαλ­κού και ορι­σμέ­νων με­γά­λων τρα­πε­ζών,ορ­γα­νώ­νο­ντας μια με­τά­βα­ση προς ένα ιδιω­τι­κό, κρα­τι­κό και μικτό συνδυα­σμό στην οι­κο­νο­μία. Πρό­κει­ται για ένα πρό­γραμ­μα που, στις συν­θή­κες του 1970, υλο­ποιεί­το από αρ­κε­τές με­τριο­πα­θείς κυ­βερ­νή­σεις, ακόμα και από κυβερ­νή­σεις της Δε­ξιάς σε διά­φο­ρες χώρες.

`

Η κυ­ρί­αρ­χη τάξη στη Χιλή δεν μπο­ρού­σε να απο­δε­χθεί αυτό το πρό­γραμ­μα. Όχι τόσο για λό­γους δια­φο­ρών επί της ου­σί­ας, αλλά κυ­ρί­ως γιατί αυτό το πρό­γραμ­μα θα το υλο­ποιού­σε μια κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς. Δη­λα­δή, πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα και στε­λέ­χη που δια­τη­ρού­σαν στε­νές σχέ­σεις με τους ερ­γα­ζό­με­νους και τις φτω­χές λαϊ­κές δυ­νά­μεις, δη­μιουρ­γώ­ντας –κατά συ­νέ­πεια– τον κίν­δυ­νο να ξε­σπά­σει ένα κύμα ρι­ζο­σπα­στι­σμού, ελ­πί­δων και αυ­το­πε­ποί­θη­σης του κό­σμου από τα κάτω. Ένα κύμα που κα­νείς, του Αλιέ­ντε συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου, δεν θα μπο­ρού­σε εύ­κο­λα να ελέγ­ξει.

`

Η συ­νέ­χεια της ιστο­ρί­ας απέ­δει­ξε πόσο ακρι­βείς ήταν οι προ­βλέ­ψεις της κυ­ρί­αρ­χης τάξης και πόσο βά­σι­μοι οι φόβοι της.

`

Οι κα­πι­τα­λι­στές στη Χιλή απο­δέ­χθη­καν μόνο επι­φα­νεια­κά την εκλο­γι­κή νίκη της Αρι­στε­ράς.Για να πα­ρα­δώ­σουν την κυ­βερ­νη­τι­κή εξου­σία στον Αλιέ­ντε, απαί­τη­σαν «εγ­γυ­ή­σεις» ότι… δεν θα πα­ρα­δώ­σουν την πραγ­μα­τι­κή εξου­σία.

Η ΛΕ δε­σμεύ­τη­κε ότι δεν θα προ­ω­θή­σει αλ­λα­γές που θα αφο­ρούν τον έλεγ­χο του στρα­τού, της αστυ­νο­μί­ας, της δι­καιο­σύ­νης, της εκ­κλη­σί­ας, της εκ­παί­δευ­σης και των ΜΜΕ.

`

Ο έλεγ­χος των κα­τα­σταλ­τι­κών και ιδε­ο­λο­γι­κών μη­χα­νι­σμών του κρά­τους ανα­δεί­χθη­κε,από την πρώτη ημέρα της πε­ριό­δου της ΛΕ, ως το κε­ντρι­κό ζή­τη­μα πάνω στο οποίο επρό­κει­το να κρι­θούν οι πραγ­μα­τι­κές εξε­λί­ξεις. Μετά από 40 χρό­νια κυ­ριαρ­χί­ας των κοι­νο­βου­λευ­τι­κών αυ­τα­πα­τών πα­γκο­σμί­ως, αυτά τα ζη­τή­μα­τα πρέ­πει να τε­θούν στο κέ­ντρο της συ­ζή­τη­σης της Αρι­στε­ράς, ει­δι­κά σε μια χώρα όπου η κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς γί­νε­ται ξανά μια σο­βα­ρή πι­θα­νό­τη­τα.

`

Έχο­ντας δια­σφα­λί­σει αυτές τις «εγ­γυ­ή­σεις» από την ημέρα της ορ­κω­μο­σί­ας του Αλιέ­ντε, η κυ­ρί­αρ­χη τάξη της Χιλής αντι­με­τώ­πι­σε τις εξε­λί­ξεις με μια χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή τα­ξι­κή κα­θα­ρό­τη­τα. Έκανε σαφές ότι ο στό­χος της για την ανα­τρο­πή της κυ­βέρ­νη­σης της Αρι­στε­ράς θα υπη­ρε­τη­θεί με κάθε ανα­γκαίο μέσον. Οι δια­δη­λώ­σεις κα­τσα­ρό­λας, τα ερ­γο­δο­τι­κά λοκ άουτ, το εκτε­τα­μέ­νο οι­κο­νο­μι­κό σα­μπο­τάζ, η από­συρ­ση των επεν­δύ­σε­ων και η δρα­πέ­τευ­ση κε­φα­λαί­ων, η κλι­μά­κω­ση των φα­σι­στι­κών προ­κλή­σε­ων του κόμ­μα­τος «Πα­τρίς και Ελευ­θε­ρία», το εν­διά­με­σο «δο­κι­μα­στι­κό» πρα­ξι­κό­πη­μα του κα­λο­και­ριού του 1973, ήταν όλα σε μια στα­θε­ρή κα­τεύ­θυν­ση:την ανα­τρο­πή της κυ­βέρ­νη­σης και τη συ­ντρι­βή του μα­ζι­κού κι­νή­μα­τος.

`

Όμως η ρι­ζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σητης τα­κτι­κής των κα­πι­τα­λι­στών από τα πάνω συ­νά­ντη­σε στα ερ­γο­στά­σια και στους δρό­μους τις απα­ντή­σεις που άρ­μο­ζαν στις πε­ρι­στά­σεις: τη ρι­ζο­σπα­στι­κο­ποί­η­ση της τα­κτι­κής των από κάτω, το ξέ­σπα­σμα ενός με­γά­λου ερ­γα­τι­κού και λαϊ­κού κι­νή­μα­τος.

`

Οι «απερ­γί­ες» των ιδιο­κτη­τών των μέσων με­τα­φο­ράς και το γε­νι­κό­τε­ρο ερ­γο­δο­τι­κό λοκ αουτ πυ­ρο­δό­τη­σαν ένα κύμα κα­τα­λή­ψε­ων ερ­γο­στα­σί­ων, κα­τα­στη­μά­των, υπη­ρε­σιών και πε­ριο­χών, ενώ έκα­ναν ανα­γκαία την ανά­πτυ­ξη ερ­γα­τι­κών και κοι­νω­νι­κών ορ­γα­νώ­σε­ων, μέσω των οποί­ων οι φτω­χοί έπαιρ­ναν στα χέρια τους με­γά­λα τμή­μα­τα της κοι­νω­νι­κής ζωής.

`

Οι κάθε λογής επι­τρο­πές βάσης, που ανα­πτύ­χθη­καν (κυ­ρί­ως τα cordones industrials και τα commandos communales), ήταν το πρό­πλα­σμα, η εμ­φά­νι­ση σε εμ­βρυα­κή μορφή, της «δυα­δι­κής εξου­σί­ας» που είχε προη­γη­θεί τον Οκτώ­βρητου 1917 στη Ρωσία. Σε κα­τώ­τε­ρο επί­πε­δο, ασφα­λώς, αλλά ακόμα –τότε– σε εξέ­λι­ξη.

`

Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι σ’ αυτή την πο­ρεία κλι­μά­κω­σης των αγώ­νων, οι ερ­γά­τες, οι φτω­χοί αγρό­τες και η νε­ο­λαία, ανέ­λα­βαν το κα­θή­κον να απα­ντή­σουν στην αντε­πίθε­ση της Δε­ξιάς, να υπε­ρα­σπί­σουν την κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς, να σώ­σουν τη ΛΕ –και τον εαυτό τους– από την «τε­λι­κή λύση» που, αυ­θόρ­μη­τα, κα­τα­λά­βαι­ναν ότι ορ­γα­νώ­νουν τα αφε­ντι­κά και οι διε­θνείς φίλοι τους, με τη CIA στην πρώτη γραμ­μή.

`

Αυτή η δύ­να­μη από τα κάτω και αυτή η πο­λι­τι­κή γραμ­μή της αντε­πί­θε­σης ενά­ντια στη Δεξιά και στα αφε­ντι­κά, είχαν απο­τε­λέ­σμα­τα στα πρώτα δύο χρό­νια. Αυτή η δύ­να­μη έσωσε τον Αλιέ­ντε από την «απερ­γία» των ιδιο­κτη­τών, αυτή κρά­τη­σε ζω­ντα­νή την πα­ρα­γω­γή και την οι­κο­νο­μία, αυτή έσωσε τη ΛΕ από τη δο­κι­μα­σία των εκλο­γών σε συν­θή­κες οι­κο­νο­μι­κού χάους το 1973.

`

Αυτή η δύ­να­μη θα μπο­ρού­σε να φτά­σει στην τε­λι­κή νίκη, με μια βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση. Ότι η Λ.Ε. θα συ­νει­δη­το­ποιού­σε ότι η πάλη έχει πάρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά αγώνα ζωής ή θα­νά­του, ότι το ΣΚ και το ΚΚ Χιλής θα απο­δέ­χο­νταν να στη­ρι­χθούν απο­φα­σι­στι­κά στη δύ­να­μη των ερ­γα­τι­κών και λαϊ­κών μαζών.

`

Όμως αυτό δεν έγινε.

`

Η ΛΕ απο­φά­σι­σε να πα­ρα­μεί­νει πιστή στη στρα­τη­γι­κή της «συ­νταγ­μα­τι­κής νο­μι­μό­τη­τας», (σ.σ. fp Θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα…») ακόμα και όταν

Α.Πινοτσετ Μέχρι στην κυβέρνηση Λ.Ε. κλήθηκε να συμμετάσχει

οι αντι­θέ­σεις ανά­με­σα στις βα­σι­κές κοι­νω­νι­κές τά­ξεις είχαν γίνει κυ­ριο­λε­κτι­κά εκρη­κτι­κές.

`

Από το 1972,το ΣΚ, το ΚΚΧ και ο Αλιέ­ντε κά­λε­σαν τη Δεξιά σε δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, υπό τον όρο της απο­μό­νω­σης των «στα­σια­στών» κάθε τύπου. Για να απο­δεί­ξουν την προ­σή­λω­σή τους στη στρα­τη­γι­κή της νο­μι­μό­τη­τας, κά­λε­σαν τους στρα­τη­γούς -ανά­με­σά τους και κά­ποιον Αουγκού­στο Πι­νο­σέτ- να συμ­με­τά­σχουν στην κυ­βέρ­νη­ση!

`

Η Δεξιά, πα­ρό­τι σκό­πευε να απορ­ρί­ψει το συμ­βι­βα­σμό, πα­ρέ­τει­νε τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, γνω­ρίζοντας ότι αυτό προ­κα­λεί ρήγ­μα­τα στις σχέ­σεις της ΛΕ με το κί­νη­μα και γε­νι­κεύ­ει τον απο­προ­σα­να­το­λι­σμό των ερ­γα­τι­κών και λαϊ­κών δυ­νά­με­ων.

`

Οι στρα­τη­γοί απο­δέ­χθη­καν την πρό­σκλη­ση, αρ­χί­ζο­ντας το κυ­νή­γι των «στα­σια­στών» με τρομοκρατικές εφό­δους του στρα­τού και της αστυ­νο­μί­ας στις ερ­γα­το­γει­το­νιές και τις πα­ρα­γκου­πό­λεις, με στόχο τον αφο­πλι­σμό της Αρι­στε­ράς.

`

Ο Γραμ­μα­τέ­αςτου ΚΚ Χιλής, Λουίς Κορ­βα­λάν, την ίδια στιγ­μή δή­λω­νε προς τους ερ­γά­τες την εμπι­στο­σύ­νη του κόμ­μα­τος στην… προ­σή­λω­ση του στρα­τού της Χιλής στη δη­μο­κρα­τία και στο σύ­νταγ­μα.

`

Η στάση αυτή άνοι­γε το δρόμο –με σκα­μπα­νε­βά­σμα­τα και πε­ρι­πέ­τειες, όπως η τε­λευ­ταία ερ­γα­τι­κή αντε­πί­θε­ση το κα­λο­καί­ρι του 1973– στην επι­κρά­τη­ση της «τε­λι­κής λύσης» του δρά­μα­τος, με το νι­κη­φό­ρο πρα­ξι­κό­πη­μα του στρα­τού και της Δε­ξιάς στις 11/9 του 1973.

`

Ο Αλιέ­ντε πέ­θα­νε υπε­ρα­σπί­ζο­ντας με το όπλο στο χέρι το Προ­ε­δρι­κό Μέ­γα­ρο. Το τε­λευ­ταίοτου διάγ­γελ­μα («Προς τους ερ­γά­τες και το λαό της Χιλής») ανα­δει­κνύ­ει τη με­γά­λη από­στα­ση που τον χώ­ρι­ζε από τους ση­με­ρι­νούς εκ­φυ­λι­σμέ­νους σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τες, τύπου Ολάντ ή Πα­παν­δρέ­ου. Όμως αυτά αφο­ρούν μια κά­ποια ηθική δι­καί­ω­ση και όχι δι­καί­ω­ση της πο­λι­τι­κής του. Γιατί η δυ­να­τό­τη­τα μιας με­γά­λης νίκης των ερ­γα­τών και του λαού της Χιλής με­τα­τρά­πη­κε, μέσα από την πο­λι­τι­κή της ΛΕ, σε μια τρα­γι­κή ήττα.

.. μπρούμητα και με τα χέρια στο κεφάλι

`H

H πα­γκό­σμιαΑρι­στε­ρά συ­ζή­τη­σε με πάθος την εμπει­ρία της Χιλής στη δε­κα­ε­τία του ’70 και του ’80. Ο ηγέ­της του ΚΚ Ιτα­λί­ας, Εν­ρί­κο Μπερ­λι­γκου­έρ, μετά τη συ­ντρι­βή της ΛΕ στη Χιλή, δή­λω­σε ότι αλ­λά­ζει η ιστο­ρι­κή εποχή για την Αρι­στε­ρά, ότι «εξα­ντλή­θη­κε η δυ­να­μι­κή της Οκτω­βρια­νής επα­νά­στα­σης». Η διέ­ξο­δος θα έπρε­πε να είναι στην ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη εμπλο­κή στις δια­δι­κα­σί­ες του «ει­ρη­νι­κού, κοι­νο­βου­λευ­τι­κού δρό­μου» προς τον Σο­σια­λι­σμό, ο «ιστο­ρι­κόςσυμ­βι­βα­σμός», ακόμα και με­τα­ξύ της Δε­ξιάς και της Αρι­στε­ράς, με βάσητις δη­μο­κρα­τι­κές αρχές και το σε­βα­σμό στις συ­νταγ­μα­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες.

`

Το ρεύμα της Επα­να­στα­τι­κής Αρι­στε­ράς –ενι­σχυ­μέ­νο από το διε­θνές κύμα αγώ­νων του Μάη του ’68 και έχο­ντας ανα­φο­ρά στο χι­λια­νό ΜΙR(κί­νη­μα Επα­να­στα­τι­κής Αρι­στε­ράς), που αντι­στά­θη­κε ένο­πλα στον Πι­νο­σέτ μέχρι την τε­λι­κή συ­ντρι­βή του– έβγα­λε τα αντί­στρο­φα συ­μπε­ρά­σμα­τα. Το ερ­γα­τι­κό κί­νη­μακαι η Αρι­στε­ρά στη Χιλή ητ­τή­θη­καν όχι γιατί «πήγαν πολύ μα­κριά», αλλά γιατί έμει­ναν στη μέση του δρό­μου: αμ­φι­σβή­τη­σαν την κυ­ριαρ­χία των κα­πι­τα­λι­στών,αμ­φι­σβή­τη­σαν την κρα­τι­κή εξου­σία, αλλά δεν ολο­κλή­ρω­σαν την ανα­τρο­πή,προ­χω­ρώ­ντας στο δρόμο του Οκτώ­βρη του 1917.

`

Σή­με­ρα, 40 χρό­νια μετά, σε συν­θή­κες τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κές –οι­κο­νο­μι­κά, κοι­νω­νι­κά,ιδε­ο­λο­γι­κά και πο­λι­τι­κά– από τις αντί­στοι­χες του 1970,

η Χιλή εξα­κο­λου­θεί να μας προει­δο­ποιεί: Δεν υπάρ­χει τί­πο­τα πιο επι­κίν­δυ­νο από το να πλη­γώ­σεις ένα θηρίο, αν δεν έχεις την πρό­θε­ση να το απο­τε­λειώ­σεις…

ΙΣΚΡΑ

`

Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2013

Advertisements
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • NAOMI KLEIN Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ-ΒΙΒΛΙΟ-ΚΛΙΚ.

    Ολόκληρο το Βιβλίο Μπέστ-σέλλερ, προσφορά του συνεργάτη μας ftanei_pia στο προσωπικό της ΕΥΔΑΠ. Για να μαθαίνουν νέοι και παληοί.

    Το βιβλίο της Νάομι Κλάιν συγκλονίζει με τις ομοιότητες που βιώνει το πειραματόζωο Ελλάς. Αφού πριν χρόνια η νεοφιλελεύθερη σχολή Φρίντμαν τα εφάρμοσε στη Λατ, Αμερική, Πολωνία, Μεγ. Βρεττανία, Ινδονησία, Ρωσία, Σρι Λάνκα, Ιράκ. κ.α

  • «Καλώς ήρθες» CIA #Twitter & # Facebook!

    Η CIA εισέρχεται στα κοινωνικά δίκτυα για να παρακολουθεί, κατασκόπευει και να προβλέπει τις παγκόσμιες τάσεις.

  • Πακέτο!

    θα τους ταραξουμε στη νομιμότητα (κι'όσοι προκάνουμε..)

  • Μπορεί ο αστυνομικός να είναι χρυσαυγίτης;

    Δεν υποστηρίζω ότι οι άντρες και οι γυναίκες της ΕΛΑΣ που ψηφίζουν τα αυγά είναι ναζιστές ή συνειδητοί αντι-δημοκράτες – αν και αυτή η επιλογή δεν έχει το παραμικρό ελαφρυντικό. Ωστόσο, τα μεγάλα ποσοστά που παίρνει η ΧΑ ξανά και ξανά εκεί που ψηφίζουν οι αστυνομικοί δεν είναι καθόλου καλό σημάδι.  Το μήνυμα που προκύπτει είναι σαφέστατο και κανένας δε μπορεί να το αγνοεί.

    ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΨΗΦΙΣΑΝ ΜΑΖΙΚΑ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ- http://wp.me/pVnfp-g9p

  • Σαν να μην πέρασε μιά μέρα…

    2400 Χρόνια Πίσω ;

  • Δημοφιλή άρθρα & σελίδες

  • Πρόσφατα άρθρα

  • ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ-ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Ε.ΥΔ.Α.Π

  • ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ; ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!

    Μας "πυροβολούν" εν ψυχρώ, μας γυρίζουν στην Γιούλεν των αμερικάνων και αυτοί αντί να ξεσηκώνονται και να τα κάνουν όλα λαμπόγιαλο, παρακολουθούν και μελετούν τις εξελίξεις, ψύχραιμοι και ωραίοι. Και οι "πέτρες δεν έχουν ακόμη αρχίσει να ίπτανται"..

    Εκείνα τα χρήματα του "κουμπαρά" Μπάρδη-Ομοσπονδίας που μας λέγατε πως πήγαιναν οι περικοπές των αποδοχών, εννοείτε πως θα είναι το ισοδύναμο από τις απώλειες στο εφάπαξ;

  • Μεταπληροφορίιες

  • Αγωνιστικο και Λυτρωτικό το 2014

  • Χάουαρντ Ζιν (1923-2010)

    ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΒΙΒΛΙΟ (1,2,3,4 Κεφάλαια)

  • ΑΝ ΑΥΤΟ ΥΠΟΔΗΛΩΝΕΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΑΣ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ

    Οταν στην πρώτη σελίδα του blog υπάρχει η (μοναδική) παραπομπή σε παράταξη κόμματος; Και που έχει ζητηθεί η απομάκρυνση της πολλές φορές; Μετά απορούμε για την αναξιοπιστία-ανυποληψία του κομματικού συνδικαλισμού;

  • ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ…

  •  Αυτό όμως που δημιουργεί ανησυχίες στο προσωπικό τη ΕΥΔΑΠ, είναι η σιγή της ΟΜΕ σχετικά με τις πρωτοβουλίες που προτίθεται να αναλάβει για να δημιουργήσει το "αντίπαλο δέος" στην απόφαση της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει την ΕΥΔΑΠ. Στην ίδια ανάρτηση στο fb, σε ερώτηση στο πρόεδρο της ΟΜΕ: "Στη Θεσσαλονίκη έφτιαξαν συντονιστικό φορέων, ξεκίνησαν καμπάνια "SOSτε το νερό" και κατάφεραν ομόφωνη απόφαση του ΔΣ Θεσσαλονίκης και των γύρων δήμων για διενέργεια δημοψηφίσματος. Η ΟΜΕ πότε θα αναλάβει ανάλογες πρωτοβουλίες συντονισμού και στην Αττική;" η απάντησή του ήταν: "η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα. Οι συνάδελφοί μας στην Θεσσαλονίκη ακολουθούν την δική τους τακτική, και καλά κάνουν, και τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία και είμαστε αλληλέγγυοι στην προσπάθειά τους και εμείς ακολουθούμε την δική μας τακτική. Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας, πάντα στο πλαίσιο της τακτικής μας".  Δηλαδή; Ποιά "άλλη" τακτική πρέπει να ακολουθήσουμε εμείς. Διαφορετική από αυτή του συντονισμό, συνεργασία και κοινή δράση με όσους συμφωνούν στην μη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ; Διαφορετική από το να βάλουμε στη μάχη τους δήμους και την περιφέρεια της Αττικής; Τι περιμένει η ΟΜΕ; Να  ανακοινωθεί η πρόσκληση ενδιαφέροντος για την πώληση της ΕΥΔΑΠ για να αναλάβει πρωτοβουλίες;  Ήδη έχουμε αργήσει.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την ενημέρωση, συσπείρωση, κοινή αγωνιστική στάση όλου του προσωπικού και των συλλόγων.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την πρόσκληση σε δήμους, φορείς και πολίτες της Αθήνας και του Πειραιά για την δημιουργία συντονιστικού φορέα που θα οργανώσει την προσπάθεια θα ξεσηκώσει τους πολίτες ενάντια στο έγκλημα του ξεπουλήματος της ΕΥΔΑΠ. Τώρα πριν είναι πολύ αργά.(Από blog ΣΕΚΕΣ)

    ...και μετά μου λες "γιατί δε σου γράφω"; Πρόεδρος ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ: «η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα»... ,, Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας.!!! Περισσότερα ΚΛΙΚ ΦΩΤΟ > και αν δεν ανοίγει ΚΛΙΚ ΕΔΩ---> : http://wp.me/pVnjk-eqb

  • ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΥΔΑΠ

  • ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

    Σεπτεμβρίου 2013
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Αυγ.   Οκτ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30  
  • ΕΝΟΤΗΤΑ -ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΙ’ ΑΓΩΝΑΣ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΟΥΝ ΑΠ΄ΤΗ ΠΕΙΝΑ

    Αυτοοργάνωση, επιτροπές εργαζομένων παντού, αποφάσεις με δημοκρατικές διαδικασίες

  • ΕΥΔΑΠ ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

  • ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

    protovoulia1.eydap@gmail.com
    ---------
    ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΑΡΘΡΑ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΑ.
    ---------
    -Μπορείτε να δημοσιεύσετε άρθρο σας -επώνυμα ή με τα αρχικά*.
    Παράκληση: Χωρίς ύβρεις και συκοφαντίες
    *Τα πλήρη στοιχεία στη διάθεση μας.

  • Αρχείο

  • Kατηγορίες

  • «Έπεσε» στο μάτι μας

    και γελάσαμε ..πικρά

  •  Αυτό όμως που δημιουργεί ανησυχίες στο προσωπικό τη ΕΥΔΑΠ, είναι η σιγή της ΟΜΕ σχετικά με τις πρωτοβουλίες που προτίθεται να αναλάβει για να δημιουργήσει το "αντίπαλο δέος" στην απόφαση της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει την ΕΥΔΑΠ. Στην ίδια ανάρτηση στο fb, σε ερώτηση στο πρόεδρο της ΟΜΕ: "Στη Θεσσαλονίκη έφτιαξαν συντονιστικό φορέων, ξεκίνησαν καμπάνια "SOSτε το νερό" και κατάφεραν ομόφωνη απόφαση του ΔΣ Θεσσαλονίκης και των γύρων δήμων για διενέργεια δημοψηφίσματος. Η ΟΜΕ πότε θα αναλάβει ανάλογες πρωτοβουλίες συντονισμού και στην Αττική;" η απάντησή του ήταν: "η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα. Οι συνάδελφοί μας στην Θεσσαλονίκη ακολουθούν την δική τους τακτική, και καλά κάνουν, και τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία και είμαστε αλληλέγγυοι στην προσπάθειά τους και εμείς ακολουθούμε την δική μας τακτική. Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας, πάντα στο πλαίσιο της τακτικής μας".  Δηλαδή; Ποιά "άλλη" τακτική πρέπει να ακολουθήσουμε εμείς. Διαφορετική από αυτή του συντονισμό, συνεργασία και κοινή δράση με όσους συμφωνούν στην μη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ; Διαφορετική από το να βάλουμε στη μάχη τους δήμους και την περιφέρεια της Αττικής; Τι περιμένει η ΟΜΕ; Να  ανακοινωθεί η πρόσκληση ενδιαφέροντος για την πώληση της ΕΥΔΑΠ για να αναλάβει πρωτοβουλίες;  Ήδη έχουμε αργήσει.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την ενημέρωση, συσπείρωση, κοινή αγωνιστική στάση όλου του προσωπικού και των συλλόγων.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την πρόσκληση σε δήμους, φορείς και πολίτες της Αθήνας και του Πειραιά για την δημιουργία συντονιστικού φορέα που θα οργανώσει την προσπάθεια θα ξεσηκώσει τους πολίτες ενάντια στο έγκλημα του ξεπουλήματος της ΕΥΔΑΠ. Τώρα πριν είναι πολύ αργά.(Από blog ΣΕΚΕΣ)

    ...και μετά μου λες "γιατί δε σου γράφω"; Πρόεδρος ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ: «η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα»... ,, Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας.!!! Περισσότερα ΚΛΙΚ ΦΩΤΟ -ΛΙΝΚ //σε περίπτωση που δεν ανοίγει το προηγούμενοι ΚΛΙΚ ΕΔΩ---> : http://wp.me/pVnjk-eqb

  • Τα πάντα διαλύονται, ξεπουλιούνται..Η Α.Ε. εκποίησης δημόσιας περιουσίας δουλεύει! Εμείς? (ΚΛΙΚ ΦΩΤΟ)

    ...Εμείς οι χιλιάδες, οι εκατοντάδες χιλιάδες, τα εκατομμύρια... τι κάνουμε, τι περιμένουμε για να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας;  Τιιιιιιιιιιιιι;

    ..και τα συνδικάτα, οι παρατάξεις, οι δεκάδες "συνδικαλιστές| (βάλτε όποια και όποιους φαντάζεστε) στη ..νιρβάνα τους?

  • ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

    Πότε θα γυρίσουμε σελίδα; Δεν αρκούν 40 σχεδόν, χρόνια συναλλαγής, διαφθοράς, ιδιοτέλειας, πελατειακών σχέσεων; Θα πρέπει μήπως να τα ..κατοστήσουμε;

  • αν

Αρέσει σε %d bloggers: