Να μας απαντήσουν τώρα οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Θα δώσουν τη μάχη για τις 13 Περιφέρειες, τους Δήμους και, μεθαύριο, για την κυβέρνηση έτσι;

ΕΚΤΑΚΤΩΣ : «Βουδουριάδα» σε 3 Μέρη **

α όσα συνέβησαν στο Σαββατοκύριακο που μας πέρασε κατά τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής τού ΣΥΡΙΖΑ που αποφάσισε τις υποψηφιότητες για τις 13 Περιφέρειες και την υποψηφιότητα για το Δήμο Αθηναίων είναι κωμικοτραγικά. Κωμικά και άκρως ευχάριστα για εχθρούς (σύστημα εξουσίας) και ανταγωνιστές εντός Αριστεράς.
Τραγικά για τα μέλη και τους οπαδούς του που δεν έχουν χάσει ακόμα (ή εκχωρήσει στην Πάνσοφη Ηγεσία) το μυαλό τους χάριν και εξ αιτίας τής λίαν πιθανής ανάδειξής του σε πρώτο κόμμα στις ευρωεκλογές και, (περισσότερα…)
Advertisements

Α.Ρ.Δ. – Έλαβον 23,48%


√  (….) Η αλήθεια είναι ότι οι επιπτώσεις της δημοσιογραφικής εργασίας στην τύχη ολόκληρης της κοινωνίας είναι ισχυρές, πολύπλοκες και ενίοτε περισσότερο θανατηφόρες από τα ιατρικά ατυχήματα στα νοσοκομεία. Όπως ακριβώς των πολιτικών και των δικαστών. (…)  Δεν δικαιολογείται ούτε ένας στους εκατό να διαστρεβλώνει και δημιουργεί πλαστή πραγματικότητα, να αποκρύπτει την αλήθεια, να σπιλώνει συνειδήσεις, να στιγματίζει κοινωνικές και φυλετικές κατηγορίες ανθρώπων, να εκβιάζει, να καταδίδει.(…..)

Περί συνθημάτων, αλητείας, ρουφιανιάς και δημοσιογραφίας το ανάγνωσμα. Ή αλλιώς γιατί το Αλήτες Ρουφιάνοι Δημοσιογράφοι, που μόνο χθεσινό δεν είναι, όχι μόνο εκφράζει την πραγματικότητα, αλλά είναι και απολύτως απαραίτητο να το αφουγκραστούν οι αποδέκτες του. Για την ιστορία του συνθήματος, και όχι μόνο, σας παραπέμπω στο «Ενός συνθήματος μύρια έπονται» (mao.gr)

Έστω ότι μόνο 30 στους 100 χειρουργούς όχι μόνο κάνουν λάθος τη δουλειά τους, αλλά σκοτώνουν σκόπιμα τον ασθενή. Έστω ότι μόλις 1 στους 30 τους, το κάνει επειδή κερδίζει άμεσα από το θάνατο του ασθενή και οι υπόλοιποι 29, επειδή αν δεν το κάνουν, θα χάσουν τη δουλειά τους. (περισσότερα…)

Κωφοί, τυφλοί, αμέριμνοι· και θυμωμένοι

Του Γιώργου Σταματόπουλου-Εφημ. των Συντακτών 3/2/14

(……) Τόση ευτέλεια. Τόσα νέα κινήματα, τόσες τέλος πάντων κοινωνικές ανατροπές κι εμείς εκεί, στη θεσούλα μας, στην ασφάλειά μας, στη φιλάρεσκη (;) μιζέρια. Εχουμε να κάνουμε, καθαρά πλέον, μ” ένα ολοκληρωτικό καθεστώς και αντί να ξεσηκωθούν κι οι (νομικές, πρώτα) πέτρες, αγωνιούμε αν θα πληρώσουμε τη δόση μας στο κράτος-τέρας. Είναι, μάλλον, λυπηρό(……)

Σ Γράμμα-1” έναν απολαυστικό Νεκρικό Διάλογο του Λουκιανού μεταξύ του Χάροντα και του Μένιππου οφείλεται η έκφραση ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Οταν ο Χάρων, που τον μετέφερε στον Αδη μέσω του Αχέροντος ποταμού, απαίτησε τον οβολό του (ήδη ο μύθος έλεγε ότι ούτε να πεθάνει μπορεί κανείς χωρίς να πληρώσει), ο Μένιππος, γνήσιος μαθητής του Αντισθένη και του Διογένη, αρνήθηκε. Ο Χάρων λύσσαξε αλλά ο Μένιππος, πιστός στις αρχές του, τον έστειλε… ανόβολο, αρνούμενος την εξουσία του θανάτου, αδιαφορώντας γι” αυτόν.

Εδώ που τα λέμε τι χειρότερο θα μπορούσε να πάθει; Ηδη είχε εγκαταλείψει τα εγκόσμια… (περισσότερα…)

Αρέσει σε %d bloggers: