Σταύρος Θεοδωράκης: Η µαριονέτα των εκδοτώv

ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΠΙΦΥΛΑΚΤΙΚΟΣ

ΚΑΙ Ο «ΚΑΝΕΝΑΣ» ΣΤΑ ΥΨΗ;

`

`

Το Ποτάµι δημιουργήθηκε µε την παρέµβαση και τις ευλογίες του Βαρδινογιάννη, µε την υπογραφή του τετραπέρατου δολοπλόκου Σταύρου Ψυχάρη και τις ευχές του εθνικού εργολάβου Μπόµπολα, για να αποτελέσει δεκανίκι και πολιορκητικό κριό των στόχων τους

`
Του Λευτέρη Χαραλαµπόπουλου

Περίληψη

ίναι ένα κόμμα παντός καιρού, στην υπηρεσία συγκεκριμένων συμφερόντων, που πάντα ήξεραν πώς να ενδυθούν τον «φιλολαϊκό» μανδύα αν ήταν να διατηρήσουν τα προνόμιά τους. «Είμαστε ένα κίνημα που κλέβει ιδέες και από την Αριστερά και από τις φιλελεύθερες δυνάμεις. Γιατί σήμερα απαιτούνται λύσεις» υποστηρίζει ο Σταύρος Θεοδωράκης. Από ιδέες δεν είδαμε και πολλές, καθώς ο πραγματικός στόχος τέτοιων δηλώσεων είναι κυρίως να κλέψουν ψύφους από δεξιά και από αριστερά. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στοχεύει στο χαμένο κέντρο. Άλλωστε γι’ αυτό δημιουργήθηκε.(…)

Ο ΣΥΡΙΖΑ αύξησε τα ποσοστά του το 2012..κοι βρέθηκε πολύ κοντά στην πρώτη θέση ως µια ριζοσπαστική δύναµη, που αφουγκράζεται τους πολίτες και είναι έτοιµη να συγκρουστεί µε το κατεστηµένο. Όχι πολύ καιρό µετά, έχει µεταλλαχθεί σε ένα κόµµα αξιωµατικής αντιπολίτευσης από αυτά που είχαµε συνηθίσει. (…)

Ένα κόµµα που τελικά προτιµά να καϊδέψει τα αυτιά του «νοικοκυραίου», παρά να ρισκάρει να τον «τροµάξει» ετοιµάζοντας ένα σοβαρό plan Β για το ενδεχόμενο της επιστροφής στο εθνικό νόµισµα. Μα ο βρεγµένος τη βροχή δεν τη φοβάται.

Δεν υπάρχουν πλέον στη χώρα µας οι «νοικοκυραίοι» όπως τους έχει στο νου του ο ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχουν τροµαγµένοι για το µέλλον τους άνθρωποι, οι οποίοι έχουν χάσει κάθε κεκτηµένο και, στην απελπισία τους, δεν εµπιστεύονται πια κανέναν. (…)

ΠΩΣ ΣΑΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ   «ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ» ;

 

 έκφραση των παλιών «η κάλπη είναι γκαστρωµένη θα έπρεπε να εφιστά την προσοχή στους νεότευκτους παρατηρητές των πολιτικών της χώρας για το άγνωστο και τις εκπλήξεις που µπορεί να κρύβει η κορυφαία δηµοκρατική διαδικασία. Και παρότι η έκφραση καθιερώθηκε σε µια εποχή που δεν υπήρχαν τα σύγχρονα εργαλεία που µας επιτρέπουν να κρυφοκοιτάµε από πριν το κυοφορούµενο αποτέλεσµα, εντούτοις αυτήν τη φορά, περισσότερο από ποτέ, η κάλπη µοιάζει γκαστρωµένη! Όχι µόνο γιατί κανείς δεν ξέρει µε σιγουριά τι θα βγάλουν αυτές οι κάλπες, αλλά κυρίως γιατί το µόνο σίγουρο είναι ότι θα οδηγήσουν στην πλήρη ανατροπή του πολιτικού σκηνικού της χώρας.

Ξεχάστε τους καιροσκόπους που, εναγκαλισµένοι σφικτά µε τα κόµµατα εξουσίας, ετοιµάζουν και παρουσιάζουν κατά παραγγελία µε το ένα τρίτο από όσους απαντούν να δηλώνουν αναποφάσιστοι, είναι τουλάχιστον έωλη η «αναγωγή ψήφοι». Από τα ρεπορτάζ τις αυθεντικές απαντήσεις στα γκάλοπ που δεν βλέπουν ποτέ το φως της δημοσιότητας, αλλά κυρίως από την αίσθηση που έχει όποιος πραγµατικά ζει µέσα στην κοινωνία, διαφαίνεται ότι βρισκόµαστε εν όψει πολύ σηµαντικών αλλαγών. Σαν ένα τράνταγµα που θα αποδοµήσει οριστικά και θα αλλάξει µε τρόπο εκκωφαντικό το πολιτικό σύστηµα όπως το ξέραµε µέχρι σήµερα …

Σύµφωνα µε όλες τις ενδείξεις, το δρόµο που πήρε το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2012 θα ακολουθήσει και η ΝΔ, πληρώνοντας βαρύ τίµηµα για τα αποτελέσµατα της πολιτικής της στην κοινωνία. Η κυβέρνηση Σαµαρά κυριολεκτικά καταποντίζεται. Τα µαρκετίστικα τρικ, είτε αυτά λέγονται «πρωτογενές πλεόνασµα» (που µοιράζεται πρωτίστως στους ένστολους, αλλά υπόσχονται και σε άλλους ότι … θα το πάρουν µετά τις εκλογές), είτε «βγαίνουµε στις αγορές», είτε «success story» ή «νόµος και τάξη», δεν πείθουν τον ψηφοφόρο, που βλέπει τη ζωή του να διαλύεται. Η ελεύθερη πτώση της ΝΔ µοιάζει νομοτελειακή και ανεπίστρεπτη…

Την (και δημοκοπική) κατρακύλα της ΝΔ, όµως, δεν φαίνεται να µπορεί να την εκµεταλλευτεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Τουλάχιστον όχι στο έπακρο. Η στασιµότητά του δεν είναι αναίτια, ούτε ανεξήγητη. Ο ΣΥΡΙΖΑ αύξησε τα ποσοστά του το 2012..κοι βρέθηκε πολύ κοντά στην πρώτη θέση ως µια ριζοσπαστική δύναµη, που αφουγκράζεται τους πολίτες και είναι έτοιµη να συγκρουστεί µε το κατεστηµένο. Όχι πολύ καιρό µετά, έχει µεταλλαχθεί σε ένα κόµµα αξιωµατικής αντιπολίτευσης από αυτά που είχαµε συνηθίσει. Με την … απαραίτητη διγλωσσία κόµµατος που θέλει να κυβερνήσει, µε ατολµία σε καυτά θέµατα της κοινωνίας και µε µια, ξεκάθαρα πια, θολή αντιµετώπιση του Μνηµονίου και της Τρόικας. Ένα κόµµα που τελικά προτιµά να καϊδέψει τα αυτιά του «νοικοκυραίου», παρά να ρισκάρει να τον «τροµάξει» ετοιµάζοντας ένα σοβαρό plan Β για το ενδεχόμενο της επιστροφής στο εθνικό νόµισµα. Μα ο βρεγµένος τη βροχή δεν τη φοβάται. Δεν υπάρχουν πλέον στη χώρα µας οι «νοικοκυραίοι» όπως τους έχει στο νου του ο ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχουν τροµαγµένοι για το µέλλον τους άνθρωποι, οι οποίοι έχουν χάσει κάθε κεκτηµένο και, στην απελπισία τους, δεν εµπιστεύονται πια κανέναν.

Κάπως έτσι φτάσαµε να έχουµε ένα αριστερό κόµµα που περιµένει την απόφαση του … δημοφιλούς Λάκη Λαζόπουλου για το αν επιθυµεί ή όχι να πολιτευτεί. Που επιλέγει τις υποψηφιότητες του από τους διαδρόµους του Υπουργείου Εξωτερικών.’Ενα κόµµα που κάποτε διατράνωνε πως θα σκίσει το µνηµόνιο, σήµερα να φοβάται να αρθρώσει τη λέξη «µονοµερείς ενέργειες» και να αποστρέφεται µετά βδελυγµίας οποιαδήποτε αναφορά στο εθνικό νόµισµα.’Ενα plan Β που, αν µη τι άλλο, θα µπορούσε να χρησιµοποιηθεί ακόµη και ως διαπραγµατευτικό µέσο προς τους εταίρους, καθώς θα µπορούσε να υπονοεί προς τους δανειστές πως: «Κοιτάξτε, θέλουµε να τα βρούµε εντός της Ευρώπης, αλλά έχουµε ετοιµαστεί για όλα»: .

Όµως για ποιο εναλλακτικό σχέδιο να µιλάµε, όταν δεν υπάρχει ούτε καν το αρχικό; Η ανάγκη του ΣΥΡΙΖΑ να διευρύνει την επιρροή του τον οδηγεί στο να στρογγυλεύει συνεχώς το λόγο του. Προκειµένου να χωρέσουν όλα, η κατάργηση του µνηµονίου έγινε λύση εντός του ευρώ και η δραχµή απαγορευµένη λέξη.‘Οσο όµως η κοινωνική καταστροφή συνεχίζεται και βαθαίνει, τόσο τα «στρογγυλέµατα» του ΣΥΡΙΖΑ τον κάνουν να φαντάζει στα µάτια του κόσµου ως µια άλλη εκδοχή του ίδιου συστήματος.
Για να το πούµε απλά: αν οι ψηφοφόροι που μεταστραφήκαν το 2012 πήγαν στην κάλπη να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ γιατί τους ενέπνευσε µια ελπίδα πραγματικής αλλαγής των πραγµάτων, οι ψηφοφόροι του 2014, ακόµη κι αυτοί που θα ψηφίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν τρέφουν πολλές αυταπάτες.

Τα σιγανά ποταμάκια να φοβάσαι

Η διάλυση του κοινωνικού ιστού της ελληνικής κοινωνίας, η εξαφάνιση του κέντρου και η αδυναµία του ΣΥΡΙΖΑ να πείσει θα έχουν αντίκτυπο και στην κάλπη. Κι αν η ναζιστική Χρυσή Αυγή έµοιαζε το κόµµα που, περισσότερο από κάθε άλλον, µπορούσε να εκµεταλλευτεί την άγνοια του κόσµου, αλλά και την τυφλή εκδικητική του δίψα προς τα δύο κόµµατα εξουσίας, πλέον στο παιχνίδι µπαίνει και το Ποτάµι.

Βρίστε! Αρκεί να… λέτε σωστά το όνομα μου!!!

Ο νέος πολιτικός σχηματισμός του Σταύρου Θεοδωράκη μπήκε «ξαφνικά» και «αθόρυβα» στην πολιτική σκηνή του τόπου, όπως αρέσκεται να λέει ο εμπνευστής του. Ήρθε για να «αλλάξει τα πάντα», διεκδικώντας από δήθεν «προοδευτικές» θέσεις τη διάσωση της χώρας και του λαού της . Η «αθόρυβη» δημιουργία του νέου κομματικού σχηματισμού δεν είναι φυσικά απόρροια της σεμνότητας των ιδρυτών του, αλλά του γεγονότος ότι πρόκειται για ένα κατασκεύασμα του συστήματος. Το Ποτάμι δεν προήλθε μέσα από κοινωνικές διεργασίες, ούτε μέσα από κινηματική δράση, δεν αποτέλεσε προϊόν ζύμωσης των πολιτών, παρόλο που από την πρώτη στιγμή επιδίωξε να εμφανιστεί ως πολιτικός φορέας που επιβλήθηκε από τη λαϊκή απαίτηση. «ο κόσμος μού ζητούσε να κάνω κάτι» επαναλαμβάνει συχνά πυκνά ο Σταύρος Θεοδωράκης αν και τελικά, σε μια σπάνια στιγμή αναστοχασμού, παραδέχτηκε ότι άκουγε φωνές μέσα στο κεφάλι του που τον προέτρεπαν να ασχοληθεί με την πολιτική.

Ίσως δεν ήταν μόνο μέσα στο κεφάλι του οι φωνές, αφού το νέο κόμμα που «θα μας σώσει» στήθηκε μέσα σε συσκέψεις γραφείων, με συγκεκριμένα στελέχη και ακόμα πιο συγκεκριμένα συμφέροντα να το πατρονάρουν, επιδιώκοντας τη διατήρηση ενός πολιτικού συστήματος που εδώ και μια τετραετία τρεκλίζει επικίνδυνα και επιζητά στηρίγματα σταθερότητας. Αυτή ακριβώς την ομαλότητα του συστήματος ήρθε να διασφαλίσει ο Σταύρος Θεοδωράκης, ως μαριονέτα της ίδιας άρχουσας τάξης που συνεχίζει να λυμαίνεται τη χώρα και το λαό της.

Είναι ένα κόμμα παντός καιρού, στην υπηρεσία συγκεκριμένων συμφερόντων, που πάντα ήξεραν πώς να ενδυθούν τον «φιλολαϊκό» μανδύα αν ήταν να διατηρήσουν τα προνόμιά τους. «Είμαστε ένα κίνημα που κλέβει ιδέες και από την Αριστερά και από τις φιλελεύθερες δυνάμεις. Γιατί σήμερα απαιτούνται λύσεις» υποστηρίζει ο Σταύρος Θεοδωράκης. Από ιδέες δεν είδαμε και πολλές, καθώς ο πραγματικός στόχος τέτοιων δηλώσεων είναι κυρίως να κλέψουν ψύφους από δεξιά και από αριστερά. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στοχεύει στο χαμένο κέντρο. Άλλωστε γι’ αυτό δημιουργήθηκε.

Με τις ευλογίες του Βαρδή Βαρδινογιάννη, με την υπογραφή του τετραπέρατου δολοπλόκου Σταύρου Ψυχάρη και τις ευχές του εθνικού εργολάβου Μπόμπολα, για να αποτελέσει δεξαμενή για τους χαμένους ψηφοφόρους του κέντρου, τους αναποφάσιστους, τους οργισμένους.

Είναι πλέον σαφές πως το «υπαλληλικό προσωπικό» της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δεν θα μπορεί για πολύ καιρό ακόμη να φαίνεται χρήσιμο στο εγχώριο κεφάλαιο. Η πρώτη κίνηση ήταν οι 58. Παρά τις -πραγματικά φιλότιμες – προσπάθειες των ΜΜΕ να «φουσκώσουν» την επιρροή τους, λίγο ο Σημίτης, λίγο κάποια φθαρμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και πολύ περισσότερο ο Ευάγγελος Βενιζέλος οδήγησαν το εγχείρημα σε αποτυχία. Το επόμενο βήμα ήταν η Ελιά. Κι αυτή μαράζωσε γρήγορα, αφού δεν υπάρχουν πλέον ψηφοφόροι που να πιστεύουν στο μασκαρεμένο ΠΑΣΟΚ εκτός από αυτούς που πληρώνονται από αυτό! Η επόμενη κίνηση αναγκαστικά δεν θα μπορούσε να περιλαμβάνει τα ίδια συστατικά της αποτυχίας, τα φθαρμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ. Χρειαζόταν κάτι νέο, άφθαρτο και αναγνωρίσιμο. Και ήρθε το Ποτάμι, που από ό,τι φαίνεται έχει παραφουσκώσει.

Τι καλύτερο από έναν δικό τους άνθρωπο; Ο δημοσιογράφος Σταύρος Θεοδωράκης είναι και ο ίδιος δημιούργημα του Ψυχάρη. Οι «Πρωταγωνιστές» ξεκίνησαν ως στήλη στην εφημερίδα Τα Νέα, κι από κει αναβαθμίστηκαν σε εκπομπή του Mega. Ο Σταύρος Θεοδωράκης εργάστηκε κυρίως στα μέσα της διαπλοκής ως συστημικός δημοσιογράφος. Σε αντίθεση με άλλους αντίστοιχους τηλεστάρ, όμως, ο Θεοδωράκης δεν έχει υποστεί τη φθορά του τηλεοπτικού παράθυρου. Είναι πιο οικείος γιατί ντύνεται σαν εμάς, αφήστε που οδηγεί και βέσπα! Το προφίλ του «οικείου» και του «ανθρώπινου» το είχε οικοδομήσει νωρίς μέσα από τις εκπομπές του. Δεν είναι μόνο η θεματολογία. Δεν είναι μόνο το ότι, ακόμη και μέσα στην κρίση, οι δακρύβρεκτες ιστορίες του ήταν έτσι στημένες ώστε να μη θίγουν καθόλου την ουσία τη μντιμονιακής πολιτικής. Είναι πολύ περισσότερο η αποθέωση της υποκειμενικότητας, η αντίληψη ότι «η αλήθεια έχει πολλές πλευρές» -εύστοχο αν θες-να ξεπλύνεις τον Βορίδη, τον Μιχαλολιάκο και τους λιμενικούς στο Φαρμακονήσι που του σφυρηλάτησε το προφίλ του ήπιου «κεντρώου».

Βέβαια, κάθε άλλο παρά «ήπιο» θα τον έλεγε κανείς, αν θυμόταν μια σειρά από επιλογές του. Για παράδειγμα, όταν οι Αμερικανοί βομβάρδιζαν στη γειτονιά μας το Βελιγράδι, ο νυν αρχηγός του Ποταμιού είχε επιλέξει να τοποθετήσει την αμερικανική σημαία στο εξώφυλλο του Κλικ. Στην ιστοσελίδα του, το Protagon, απαγόρευσε διά ροπάλου οποιαδήποτε αναφορά θα μπορούσε να ήταν αρνητική για τον Γιώργο Παπανδρέου. Ή τουλάχιστον, το απαγόρευε μέχρι την έκπτωση του πρώην πρωθυπουργού. Πρόκειται για ένα γνήσιο Σημιτόπαιδο, που αρθρογραφούσε υπέρ του Μνημονίου από τη μέρα που το ανακοίνωσε ο ΓΑΠ στο Καστελόριζο. Είναι ο άνθρωπος που στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ το 2002, όπως διηγούνται αυτόπτες μάρτυρες, νουθετούσε τον Γιώργο Παπανδρέου να τα πει «όπως πρέπει», με το τηλέφωνο στο αυτί και τον Ψυχάρη στην άλλη γραμμή. Τόσο «άφθαρτος»!

Το Ποτάμι έχει στον πυρήνα του τις ίδιες πολιτικές και στρατηγικές επιλογές με τα συστημικά κόμματα. Οταν είναι ήδη έτοιμα τα μέτρα του επόμενου μνημονίου, ο Σταύρος Θεοδωράκης ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει πια μνημόνιο! Βέβαια, μέσα στις θέσεις του περιλαμβάνονται πολλά από τα μέτρα του επόμενου μνημονίου, όπως η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, το να πάνε όλα τα χρήματα του νέου ΕΣΠΑ σε ιδιώτες, η απόλυση δημοσίων υπαλλήλων. Διότι είναι νεοφιλελεύθερος, κι ας αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερός τώρα που έγινε και της μόδας. Δεν του την κολλάμε εμείς την ταμπέλα αυθαίρετα, μας πρόλαβε ένα γνήσιο τέκνο του νεοφιλελευθερισμού, ο Στέφανος Μάνος, ο οποίος ευχαρίστησε καυστικά το Ποτάμι στο Twitter επειδή: «Είναι ευχάριστο ότι, για την ώρα τουλάχιστο, τα ΜΜΕ προβάλλουν τις θέσεις του κ. Σταύρου Θεοδωράκη. Έτσι ακούγονται απόψεις που εδώ και χρόνια προβάλλει η ΔΡΑΣΗ και «θάβουν’ τα ΜΜΕ».

Δεν είναι τυχαίο ότι η πορεία του Σταύρου Θεοδωράκη προκ το … λαό διακόπηκε απότομα, μιας και στις συγκεντρώσεις μαζευόταν ελάτιστος κόσμος, ενώ όσο μιλούσε ο Σταύρος με τον κανονικό κόσμο, τόσο πιο σκούρα τα έβρισκε. Τόσο σκούρα που σκέφτηκε να κατηγορήσει τον ΣΥΡΙΖΑ ότι του «φυτεύει» εγκάθετους στις συγκεντρώσεις του. Δεν χρειάζεται όμως να είναι κανείς εγκάθετος άλλου κόμματος για να ρωτήσει έναν νεότευκτο πολιτικό σχηματισμό που «θέλει να τα αλλάξει όλα» ποια είναι η γνώμη του για τις τράπεζες, τους νταβατζήδες που λυμαίνονται τη χώρα, τα οικονομικά του κόμματός του … Αντιθέτως, πρέπει να είναι κανείς εγκάθετος συμφερόντων για να μην μπορεί να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα όταν διεκδικεί την ψήφο των πολιτών.

Έτσι, ο Σταύρος Θεοδωράκης προτίμησε, όπως άλλωστε και το πολιτικό προσωπικό της συγκυβέρνησης, τη ζεστή αγκαλιά των τηλεοπτικών πλατό. Διεκδικώντας, μάλιστα, τιμές πρωθυπουργού! Δεν έχει κι άδικο όμως, αφού έτσι όπως παρουσιάζονται οι ειδήσεις που τον αφορούν στα κανάλια της διαπλοκής θυμίζουν την προβολή του Κιμ Γιονγκ Ουν από τη βορειοκορεατική τηλεόραση.

Όλες οι εμφανίσεις του θεωρούνται θριαμβικές από το Star, το Mega, τον Σκάι, ακόµη κι αν µάζεψαν λιγότερους από 50 ανθρώπους. Κανείς δεν τον ρωτάει «πού θα βρει τα λεφτά» για να βοηθήσει τους ανέργους, όπως υπόσχεται.Σχεδόν έχουµε λυπηθεί τους αρθρογράφους των µεγάλων συγκροτηµάτων του Τύπου, που κάθε µέρα πρέπει να εφευρίσκουν κάτι θετικό να γράφουν για το Ποτάµι, µέχρι να καταφέρουν να θολώσουν τελείως τα νερά και κυρίως τα µυαλά (των ψηφοφόρων).

Η επιστροφή του απολιτίκ µε άλλα µέσα;

Ο πραγµατικός ρόλος του Στ. Θεοδωράκη στη σηµερινή κατάσταση είναι να δώσει οξυγόνο στο ασθµαίνον αστικό πολιτικό σύστηµα. Αν καταφέρουν να του δώσουν ένα αξιοσέβαστο ποσοστό στις εκλογές, ρόλος του είναι να παίξει τον ρυθµιστικό παράγοντα είτε συνεργαζόµενος µε τις µνηµονιακές δυνάµεις, είτε ρίχνοντας δίχτυα προς την «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας» του ΣΥΡΙΖΑ. Με κάθε κυβέρνηση, φροντίζοντας να µείνουν στο απυρόβλητο οι «προστάτες» του. Το διαβεβαιώνει όχι µόνο η πορεία του ίδιου του Θεοδωράκη, αλλά και στελέχη όπως ο Τάσος Τέλλογλου, του οποίου τα χνάρια είχαµε χάσει στην περίοδο της κρίσης, αλλά βρέθηκε να µπαινοβγαίνει στα επιχειρηµατικά γραφεία του Μελισσανίδη και του Μητυληναίου να φανταστούµε για τις ανάγκες κάποιου ρεπορτάζ …

Όµως, το αµπαλάζ τα κάνει όλα να µοιάζουν διαφορετικά. Βρισκόµαστε µπροστά σε ένα απολιτίκ φαινόµενο που αποδεικνύει το βαθµό διείσδυσης του µάρκετινγκ στην πολιτική. Μια µοντερνιά µε ωραίο αµπαλάζ ένα πιόνι, που θέλει να µας υπενθυµίσει ότι η αλήθεια βρισκόταν πάντοτε στους τηλεοπτικούς µας δέκτες.

Η αµερικανοποίησηι της πολιτικής ζωής της χώρας ασφαλώς και δεν προέκυψε από την είσοδο του Θεοδωράκη στα κοινά. Ούτε η πολιτική καριέρα µέσω της τηλεόρασης, µε πλέον ρουστίκ παράδειγµα τον Άδωνη Γεωργιάδη, που κατάφερε να αναχθεί σε κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος ξεκινώντας από τις τηλεοπτικές πωλήσεις.  Ας µην ξεχνάµε τις «σοβαρές απόψεις», όταν εκλέχτηκε ο ΓΑΠ, για τις ικανότητές του στο ποδήλατο και στο κουπί, που θα τον έκαναν καλύτερο από τους άλλους (!) ή τον απολιτίκ ποδηλάτη Αµυρά, που από την τηλεόραση βρέθηκε στο Δηµοτικό Συµβούλιο της Αθήνας, κι από κει στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ. Ακόµη και η προσέγγιση του Λάκη Λαζόπουλου από τον ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ότι η µόδα της τηλεοπτικής αναγνωρισημότητας έχει χτυπήσει και τα κόµµατα της Αριστεράς. Το Ποτάµι µοιάζει η επόµενη λογική (παράλογη) εξέλιξη.

Το Ποτάµι µοιάζει µε ένα κοντινό πλάνο του Θεοδωράκη, µια φωτογραφία του µε µια γαλότσα στις λάσπες, µπροστά σε µια … απολιτίκ αγελάδα. Ένας γοητευτικός πενηντάρης µε φανταχτερό παντελόνι πάνω σε µια βέσπα. Επιστρέφει το απολιτίκ στη µόδα; Ακόµη και στην αστική µας δηµοκρατία, έτσι όπως λειτουργεί, η πολιτική ζύµωση προκύπτει συνήθως από κάποιες διεργασίες, από ένα σµίλεµα ιδεών, από την τριβή µε την κοινωνία. Προκύπτει από τα πανεπιστήµια, από το συνδικαλισµό, από τις επιστήµες. Τρίχες. Τελικά προκύπτει από το Mega.

Unfollow Μάη 2014

Υ.Γ. Υπότιτλος, Χρώματα,υπογραμμίσεις,έντονα, «πως σας φαίνεται κλπ.», σάρωμα, δικά μας

 

Advertisements
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • NAOMI KLEIN Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ-ΒΙΒΛΙΟ-ΚΛΙΚ.

    Ολόκληρο το Βιβλίο Μπέστ-σέλλερ, προσφορά του συνεργάτη μας ftanei_pia στο προσωπικό της ΕΥΔΑΠ. Για να μαθαίνουν νέοι και παληοί.

    Το βιβλίο της Νάομι Κλάιν συγκλονίζει με τις ομοιότητες που βιώνει το πειραματόζωο Ελλάς. Αφού πριν χρόνια η νεοφιλελεύθερη σχολή Φρίντμαν τα εφάρμοσε στη Λατ, Αμερική, Πολωνία, Μεγ. Βρεττανία, Ινδονησία, Ρωσία, Σρι Λάνκα, Ιράκ. κ.α

  • «Καλώς ήρθες» CIA #Twitter & # Facebook!

    Η CIA εισέρχεται στα κοινωνικά δίκτυα για να παρακολουθεί, κατασκόπευει και να προβλέπει τις παγκόσμιες τάσεις.

  • Πακέτο!

    θα τους ταραξουμε στη νομιμότητα (κι'όσοι προκάνουμε..)

  • Μπορεί ο αστυνομικός να είναι χρυσαυγίτης;

    Δεν υποστηρίζω ότι οι άντρες και οι γυναίκες της ΕΛΑΣ που ψηφίζουν τα αυγά είναι ναζιστές ή συνειδητοί αντι-δημοκράτες – αν και αυτή η επιλογή δεν έχει το παραμικρό ελαφρυντικό. Ωστόσο, τα μεγάλα ποσοστά που παίρνει η ΧΑ ξανά και ξανά εκεί που ψηφίζουν οι αστυνομικοί δεν είναι καθόλου καλό σημάδι.  Το μήνυμα που προκύπτει είναι σαφέστατο και κανένας δε μπορεί να το αγνοεί.

    ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΨΗΦΙΣΑΝ ΜΑΖΙΚΑ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ- http://wp.me/pVnfp-g9p

  • Σαν να μην πέρασε μιά μέρα…

    2400 Χρόνια Πίσω ;

  • Δημοφιλή άρθρα & σελίδες

  • Πρόσφατα άρθρα

  • ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ-ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Ε.ΥΔ.Α.Π

  • ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ; ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!

    Μας "πυροβολούν" εν ψυχρώ, μας γυρίζουν στην Γιούλεν των αμερικάνων και αυτοί αντί να ξεσηκώνονται και να τα κάνουν όλα λαμπόγιαλο, παρακολουθούν και μελετούν τις εξελίξεις, ψύχραιμοι και ωραίοι. Και οι "πέτρες δεν έχουν ακόμη αρχίσει να ίπτανται"..

    Εκείνα τα χρήματα του "κουμπαρά" Μπάρδη-Ομοσπονδίας που μας λέγατε πως πήγαιναν οι περικοπές των αποδοχών, εννοείτε πως θα είναι το ισοδύναμο από τις απώλειες στο εφάπαξ;

  • Μεταπληροφορίιες

  • Αγωνιστικο και Λυτρωτικό το 2014

  • Χάουαρντ Ζιν (1923-2010)

    ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΒΙΒΛΙΟ (1,2,3,4 Κεφάλαια)

  • ΑΝ ΑΥΤΟ ΥΠΟΔΗΛΩΝΕΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΑΣ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ

    Οταν στην πρώτη σελίδα του blog υπάρχει η (μοναδική) παραπομπή σε παράταξη κόμματος; Και που έχει ζητηθεί η απομάκρυνση της πολλές φορές; Μετά απορούμε για την αναξιοπιστία-ανυποληψία του κομματικού συνδικαλισμού;

  • ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ…

  •  Αυτό όμως που δημιουργεί ανησυχίες στο προσωπικό τη ΕΥΔΑΠ, είναι η σιγή της ΟΜΕ σχετικά με τις πρωτοβουλίες που προτίθεται να αναλάβει για να δημιουργήσει το "αντίπαλο δέος" στην απόφαση της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει την ΕΥΔΑΠ. Στην ίδια ανάρτηση στο fb, σε ερώτηση στο πρόεδρο της ΟΜΕ: "Στη Θεσσαλονίκη έφτιαξαν συντονιστικό φορέων, ξεκίνησαν καμπάνια "SOSτε το νερό" και κατάφεραν ομόφωνη απόφαση του ΔΣ Θεσσαλονίκης και των γύρων δήμων για διενέργεια δημοψηφίσματος. Η ΟΜΕ πότε θα αναλάβει ανάλογες πρωτοβουλίες συντονισμού και στην Αττική;" η απάντησή του ήταν: "η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα. Οι συνάδελφοί μας στην Θεσσαλονίκη ακολουθούν την δική τους τακτική, και καλά κάνουν, και τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία και είμαστε αλληλέγγυοι στην προσπάθειά τους και εμείς ακολουθούμε την δική μας τακτική. Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας, πάντα στο πλαίσιο της τακτικής μας".  Δηλαδή; Ποιά "άλλη" τακτική πρέπει να ακολουθήσουμε εμείς. Διαφορετική από αυτή του συντονισμό, συνεργασία και κοινή δράση με όσους συμφωνούν στην μη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ; Διαφορετική από το να βάλουμε στη μάχη τους δήμους και την περιφέρεια της Αττικής; Τι περιμένει η ΟΜΕ; Να  ανακοινωθεί η πρόσκληση ενδιαφέροντος για την πώληση της ΕΥΔΑΠ για να αναλάβει πρωτοβουλίες;  Ήδη έχουμε αργήσει.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την ενημέρωση, συσπείρωση, κοινή αγωνιστική στάση όλου του προσωπικού και των συλλόγων.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την πρόσκληση σε δήμους, φορείς και πολίτες της Αθήνας και του Πειραιά για την δημιουργία συντονιστικού φορέα που θα οργανώσει την προσπάθεια θα ξεσηκώσει τους πολίτες ενάντια στο έγκλημα του ξεπουλήματος της ΕΥΔΑΠ. Τώρα πριν είναι πολύ αργά.(Από blog ΣΕΚΕΣ)

    ...και μετά μου λες "γιατί δε σου γράφω"; Πρόεδρος ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ: «η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα»... ,, Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας.!!! Περισσότερα ΚΛΙΚ ΦΩΤΟ > και αν δεν ανοίγει ΚΛΙΚ ΕΔΩ---> : http://wp.me/pVnjk-eqb

  • ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΥΔΑΠ

  • ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

    Μαΐου 2014
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Απρ.   Ιον. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • ΕΝΟΤΗΤΑ -ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΙ’ ΑΓΩΝΑΣ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΟΥΝ ΑΠ΄ΤΗ ΠΕΙΝΑ

    Αυτοοργάνωση, επιτροπές εργαζομένων παντού, αποφάσεις με δημοκρατικές διαδικασίες

  • ΕΥΔΑΠ ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

  • ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

    protovoulia1.eydap@gmail.com
    ---------
    ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΑΡΘΡΑ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΑ.
    ---------
    -Μπορείτε να δημοσιεύσετε άρθρο σας -επώνυμα ή με τα αρχικά*.
    Παράκληση: Χωρίς ύβρεις και συκοφαντίες
    *Τα πλήρη στοιχεία στη διάθεση μας.

  • Αρχείο

  • Kατηγορίες

  • «Έπεσε» στο μάτι μας

    και γελάσαμε ..πικρά

  •  Αυτό όμως που δημιουργεί ανησυχίες στο προσωπικό τη ΕΥΔΑΠ, είναι η σιγή της ΟΜΕ σχετικά με τις πρωτοβουλίες που προτίθεται να αναλάβει για να δημιουργήσει το "αντίπαλο δέος" στην απόφαση της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει την ΕΥΔΑΠ. Στην ίδια ανάρτηση στο fb, σε ερώτηση στο πρόεδρο της ΟΜΕ: "Στη Θεσσαλονίκη έφτιαξαν συντονιστικό φορέων, ξεκίνησαν καμπάνια "SOSτε το νερό" και κατάφεραν ομόφωνη απόφαση του ΔΣ Θεσσαλονίκης και των γύρων δήμων για διενέργεια δημοψηφίσματος. Η ΟΜΕ πότε θα αναλάβει ανάλογες πρωτοβουλίες συντονισμού και στην Αττική;" η απάντησή του ήταν: "η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα. Οι συνάδελφοί μας στην Θεσσαλονίκη ακολουθούν την δική τους τακτική, και καλά κάνουν, και τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία και είμαστε αλληλέγγυοι στην προσπάθειά τους και εμείς ακολουθούμε την δική μας τακτική. Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας, πάντα στο πλαίσιο της τακτικής μας".  Δηλαδή; Ποιά "άλλη" τακτική πρέπει να ακολουθήσουμε εμείς. Διαφορετική από αυτή του συντονισμό, συνεργασία και κοινή δράση με όσους συμφωνούν στην μη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ; Διαφορετική από το να βάλουμε στη μάχη τους δήμους και την περιφέρεια της Αττικής; Τι περιμένει η ΟΜΕ; Να  ανακοινωθεί η πρόσκληση ενδιαφέροντος για την πώληση της ΕΥΔΑΠ για να αναλάβει πρωτοβουλίες;  Ήδη έχουμε αργήσει.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την ενημέρωση, συσπείρωση, κοινή αγωνιστική στάση όλου του προσωπικού και των συλλόγων.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την πρόσκληση σε δήμους, φορείς και πολίτες της Αθήνας και του Πειραιά για την δημιουργία συντονιστικού φορέα που θα οργανώσει την προσπάθεια θα ξεσηκώσει τους πολίτες ενάντια στο έγκλημα του ξεπουλήματος της ΕΥΔΑΠ. Τώρα πριν είναι πολύ αργά.(Από blog ΣΕΚΕΣ)

    ...και μετά μου λες "γιατί δε σου γράφω"; Πρόεδρος ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ: «η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα»... ,, Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας.!!! Περισσότερα ΚΛΙΚ ΦΩΤΟ -ΛΙΝΚ //σε περίπτωση που δεν ανοίγει το προηγούμενοι ΚΛΙΚ ΕΔΩ---> : http://wp.me/pVnjk-eqb

  • Τα πάντα διαλύονται, ξεπουλιούνται..Η Α.Ε. εκποίησης δημόσιας περιουσίας δουλεύει! Εμείς? (ΚΛΙΚ ΦΩΤΟ)

    ...Εμείς οι χιλιάδες, οι εκατοντάδες χιλιάδες, τα εκατομμύρια... τι κάνουμε, τι περιμένουμε για να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας;  Τιιιιιιιιιιιιι;

    ..και τα συνδικάτα, οι παρατάξεις, οι δεκάδες "συνδικαλιστές| (βάλτε όποια και όποιους φαντάζεστε) στη ..νιρβάνα τους?

  • ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

    Πότε θα γυρίσουμε σελίδα; Δεν αρκούν 40 σχεδόν, χρόνια συναλλαγής, διαφθοράς, ιδιοτέλειας, πελατειακών σχέσεων; Θα πρέπει μήπως να τα ..κατοστήσουμε;

  • αν

Αρέσει σε %d bloggers: