Με αφορμή την τελευταία κινητοποίηση των συνταξιούχων

 Η άρνηση και η άρνηση της άρνησης (θέση)

 

Θέλαμε πρώτα να τελειώσει η κινητοποίηση των συνταξιούχων την  Πέμπτη 19/6, να διαδηλώσει η περήφανη γενιά της Εθνικής Αντίστασης και των πρώτων μετεμφυλιοπολεμικών  χρόνων, να διατρανώσει την αντίθεση της, στις πολιτικές που λεηλατούν τη ζωή της και στη συνέχεια να κάνουμε τις παρατηρήσεις μας.

Τη στιγμή που βρισκόταν σε εξέλιξη η οργάνωση της πανελλαδικής κινητοποίησης κατά της περικοπής των συντάξεων, θα ήταν άκομψο και αδόκιμο από την πλευρά μας να διατυπώσουμε τις όποιες ενστάσεις.

Η κινητοποίηση των συνταξιούχων πραγματοποιήθηκε με επιτυχία, παρά τον αποκλεισμό και το εμπάργκο που κήρυξαν τα μεγάλα μέσα μαζικής ενημέρωσης στις ανακοινώσεις των συνταξιουχικών οργανώσεων, τις οποίες κυριολεκτικά εξαφάνισαν από τα ειδησεογραφικά τους δελτία.

Η κάθε μορφής οργανωμένη κινητοποίηση και συλλογική δράση των εργαζομένων κατά των ασκούμενων βάρβαρων πολιτικών λιτότητας που επιβάλει η συγκυβέρνηση, υπό την υψηλή εποπτεία και τον έλεγχο των ιμπεριαλιστών της τρόικας, προκαλεί αλλεργία στο κατεστημένο που προσπαθεί με κάθε τρόπο να τις καταστείλει και να τις υπονομεύσει.

Η άρνηση και η θέση

Και περνάμε τώρα στις παρατηρήσεις μας και τις ενστάσεις.

Το κεντρικό σύνθημα στην κινητοποίηση των συνταξιούχων ήταν «όχι στην μείωση των συντάξεων».

Η άρνηση, ως μέσο έκφρασης της αντίθεσης του λαϊκού κινήματος, στις ασκούμενες φιλομονοπωλιακές πολιτικές, έχει τη θέση της στις λαϊκές κινητοποιήσεις. Το να επιχειρούν οι κυβερνήσεις του  κεφαλαίου, να περικόψουν μισθούς, συντάξεις, ασφαλιστικά δικαιώματα και εσύ να εκφράζεις την αντίθεση σου, είναι απόλυτα φυσιολογικό.

Είναι όμως το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνει το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου. Το δεύτερο βήμα, είναι να προβάλλει τις δικές του θέσεις, τις δικές του διεκδικήσεις. Από την άμυνα δηλαδή να περάσει στην επίθεση.

Από την ιστορία του συνδικαλιστικού κινήματος γνωρίζουμε, ότι η άρνηση – έκφραση της αντίθεσης των λαϊκών στρωμάτων στις επιθέσεις του κεφαλαίου, κατά των ζωικών τους συμφερόντων, αντιστοιχεί στην πρώιμη, ανώριμη περίοδο ανάπτυξης της συνδικαλιστικής έκφρασης, όταν η ταξική πάλη, είχε έντονο το στοιχείο του αυθόρμητου των μαζών.

Με την εμφάνιση των πρώτων εργατικών κομμάτων στις αρχές του 19ου αιώνα, οι διεκδικήσεις των εργαζομένων, αποκτούν πιο οργανωμένο χαρακτήρα,     τα σκόρπια λαϊκά αιτήματα κατά μεμονωμένων εργοδοτών, πολιτικοποιούνται και στρέφονται πλέον κατά του συνόλου της αστικής τάξης και του εκμεταλλευτικού συστήματος.

Οι οργανωμένοι σε συνδικάτα εργάτες, δεν περιορίζονται μόνο στην υπεράσπιση μίας δεδομένης κατάστασης, αλλά προβάλλουν και επιθετικά αιτήματα, απαιτούν μεταρρυθμίσεις που θα βελτιώνουν τους όρους της ζωής τους.

Στο διεθνές επαναστατικό κίνημα, τίθεται στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα της τακτικής και της στρατηγικής. Πως δηλαδή οι σκόρπιες λαϊκές διεκδικήσεις, θα αποκτήσουν συγκεκριμένο πολιτικό περιεχόμενο, και πως οι επιμέρους στόχοι θα αποκτήσουν οργανική σχέση και θα συνδεθούν με τον στρατηγικό στόχο της σοσιαλιστικής επανάστασης.

Για το συγκεκριμένο θέμα, πολύτιμη υπήρξε η συμβολή των  κλασσικών του μαρξισμού – λενινισμού, οι οποίοι, πρώτοι επεξεργάστηκαν τα θέματα σύνδεσης της τακτικής με την στρατηγική στην πορεία προς τη σοσιαλιστική επανάσταση. Είναι γνωστή η ρήση του Ένγκελς, ότι στο κίνημα τίθενται προς διεκδίκηση τα αιτήματα εκείνα που είναι ώριμα να επιλυθούν.

Από την πλευρά του ο Λένιν, συνέβαλε αποφασιστικά στη διαμόρφωση του προγράμματος του Μπολσεβίκικου κόμματος, με την υιοθέτηση των μεταβατικών προγραμμάτων, τα οποία λειτουργούσαν ως γέφυρες σύνδεσης του σήμερα ( προώθηση τακτικών στόχων), με το αύριο ( στρατηγική της σοσιαλιστικής επανάστασης).

Και επειδή υπήρχαν και στο μπολσεβίκικο κόμμα εκείνοι που αμφισβητούσαν την αναγκαιότητα των μεταβατικών προγραμμάτων ( από τότε τίθεται το ζήτημα αυτό και δεν είναι σημερινό), φρόντισε ορθά κοφτά να το ξεκαθαρίσει: « ο σ. Ρίκοφ λέει πως ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό δεν υπάρχει μεταβατική περίοδος. Αυτό δεν είναι σωστό. Είναι ρήξη με τον μαρξισμό». (Λένιν: άπαντα τ.31, σελ 363).

Αν μη τι άλλο ο άνθρωπος δεν μάσαγε τα λόγια του και μπορούμε και εμείς σήμερα να γνωρίζουμε ποιοι  είναι οι μαρξιστές και ποιοι έρχονται σε ρήξη με τον μαρξισμό.

Η ελληνική περίπτωση

Είναι προφανές ότι το αίτημα που συμπυκνώνεται στο σύνθημα «όχι στην μείωση των συντάξεων» και αμυντικό είναι και δεν δίνει προοπτική στον αγώνα. Όπως αναφέραμε πιο πάνω, τέτοια αμυντικά αιτήματα εμφανίστηκαν στην «αρχαϊκή» περίοδο του συνδικαλιστικού κινήματος. Όμως, το ελληνικό συνδικαλιστικό κίνημα, έχει προ πολλού διανύσει αυτή την περίοδο. Που οφείλεται αυτή η οπισθοδρόμηση; Γιατί περί οπισθοδρόμησης πρόκειται.

Οι εξελίξεις αυτές έχουν άμεση σχέση με τα όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στο εργατικό, αλλά και στο κομμουνιστικό κίνημα.

Είναι γνωστό, ότι το ΚΚΕ διατηρεί σημαντική επιρροή στα όργανα του συνταξιουχικού κινήματος και αυτό είναι απόλυτα θεμιτό. Και είναι προφανές ότι, όταν ο εκλεγμένος κομμουνιστής συνδικαλιστής, τοποθετείται πάνω στα προβλήματα που απασχολούν τους συνταξιούχους, θα παρουσιάσει τις αντίστοιχες πολιτικές θέσεις του κόμματός του, θέσεις, οι οποίες άλλωστε επιδοκιμάστηκαν από την  πλειοψηφία των συνταξιούχων στη διαδικασία εκλογής συνδικαλιστικών οργάνων.

Τίποτα το μεμπτό μέχρι εδώ. Άλλωστε εμείς είμαστε υπέρ της άποψης, ότι μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα συνεχίζεται η πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση για τα κρίσιμα θέματα που αφορούν την πάλη των τάξεων, αρκεί να γίνεται σεβαστή η οργανωτική του αυτοτέλεια.

Τι γίνεται όμως, όταν οι πολιτικές θέσεις για το συνδικαλιστικό κίνημα που κατεβάζει κάποιο κόμμα με σημαντική επιρροή στα όργανά του, βρίσκονται σε αναντιστοιχία με τις ανάγκες της κοινωνίας; Τότε μοιραία, θα επηρεαστεί  αρνητικά και το συνδικαλιστικό κίνημα και αυτό θα εκφραστεί στις διεκδικήσεις του, στο επίπεδο οργάνωσης του κλπ.

Για να έρθουμε τώρα στα αμυντικά αιτήματα που πρόβαλαν οι συνταξιουχικές οργανώσεις στην κινητοποίηση της 19ης Ιούνη.

Πιστεύουμε, ότι η στάση αυτή οφείλεται στις θέσεις  που έχει επεξεργαστεί  η ηγεσία του ΚΚΕ για το συνδικαλιστικό κίνημα, ειδικά μετά το 19ο συνέδριο, όπου κυριαρχεί η άποψη, ότι στις σημερινές συνθήκες η αστική τάξη δεν κάνει παραχωρήσεις στο εργατικό κίνημα, όπως έκανε στο  παρελθόν. Όπως κυρίαρχη είναι και η άλλη άποψη. Ότι η προβολή επιθετικών αιτημάτων, πόσο μάλλον η κατάθεση μεταβατικού προγράμματος πάλης, είναι οπορτουνισμός.

Και την λογική αυτή, υπηρετεί το απολίτικο σε τελική ανάλυση και ακίνδυνο για την κυβέρνηση σύνθημα: «όχι στη μείωση των συντάξεων».

Το ΚΚΕ έχει κυριολεκτικά αυτοπαγιδευτεί.  Στις τελευταίες ευρωεκλογές δεν έβαλε το ζήτημα της αποδέσμευσης της Ελλάδας από την ΕΕ, γιατί ήταν η ίδια η ηγεσία του που το είχε δυσφημίσει χαρακτηρίζοντας το οπορτουνιστικό. Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να ισχυριστούν, ότι όποιος ζητάει αποδέσμευση από την ΕΕ χωρίς να το συνδέει με την λαϊκή εξουσία, βρίσκεται κάτω από τις σημαίες της αστικής τάξης. Τόσο καλά.

Και όμως η αποδέσμευση της Ελλάδας από την  ΕΟΚ – ΕΕ, αποτελούσε  αίτημα του κομμουνιστικού κινήματος περισσότερο από μισό αιώνα.

Ήταν και αυτός ένας εύσχημος τρόπος, ώστε η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ, να μας πει ότι το κόμμα, από το 1918 ως και πρόσφατα, είχε προσβληθεί από τον ιό του οπορτουνισμού.

Στο θέμα της κινητοποίησης των συνταξιούχων, δεν πολιτικοποιούν τους αγώνες, γιατί και αυτό είναι οπορτουνισμός(!)

Είναι δυνατό σήμερα, να μη βάζεις στο συνδικαλιστικό κίνημα το αίτημα της πτώσης μιας λαομίσητης κυβέρνησης, όπως η σημερινή, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για γενικότερες ανατροπές στο σύστημα καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και να εμμένεις στη λογική των απολίτικων κινητοποιήσεων; Αυτός και αν είναι οπορτουνισμός.

 

Η αναγκαιότητα του μεταβατικού προγράμματος

Στο λαϊκό και επαναστατικό κίνημα της χώρας, υπάρχει σήμερα ένα τεράστιο κενό. Και το κενό αυτό αφορά την έλλειψη προβολής μεταβατικού προγράμματος, που θα συνδέει το σήμερα, τους επιμέρους αγώνες, με το αύριο, την επίτευξη δηλαδή του στρατηγικού στόχου της σοσιαλιστικής επανάστασης. Και χωρίς ένα τέτοιο μεταβατικό πρόγραμμα, που θα δίνει προοπτική και θα πολιτικοποιεί τους αγώνες, το κίνημα θα συνεχίσει να βρίσκεται στον αέρα. Και αυτός είναι ο βασικός λόγος, που το εργατικό και λαϊκό κίνημα, έχει οδηγηθεί σήμερα σε βαθιά κρίση. Και μάλιστα σε μια περίοδο, που η επίθεση της αστικής τάξης και του διεθνούς ιμπεριαλισμού κατά του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων, έχει αποκτήσει ανθρωποφαγικά χαρακτηριστικά.

Σε επίπεδο διακηρύξεων, έχει αναγνωριστεί η αναγκαιότητα κατάθεσης μεταβατικού προγράμματος, από διάφορους πολιτικούς φορείς που κινούνται στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς. Για λόγους που δεν μπορούν να αναλυθούν στο παρόν άρθρο, οι προσπάθειες αυτές δεν έχουν ευοδωθεί. Η αναγκαιότητα όμως κατάθεσης ρεαλιστικού μεταβατικού  προγράμματος, που θα το αγκαλιάσει το εργατικό και λαϊκό κίνημα και θα δώσει φτερά στους αγώνες, είναι  επίκαιρη και αναγκαία, όσο ποτέ.

Ποιοι στόχοι πάλης θα ενσωματωθούν τώρα σε ένα τέτοιο μεταβατικό πρόγραμμα; Λίγο πολύ έχουν περιγραφεί. Τέτοιοι στόχοι πάλης, επίκαιροι και αναγκαίοι μπορεί να είναι η κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, η μονομερής διαγραφή του χρέους, η εθνικοποίηση στρατηγικού χαρακτήρα επιχειρήσεων ( πρώην ΔΕΚΟ και ιδιωτικές επιχειρήσεις), όπως και του συνόλου του πιστωτικού συστήματος, η λήψη άμεσων μέτρων ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων, η φορολογική μεταρρύθμιση σε αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση.

Ο συνδετικός όμως κρίκος που θα συνδέει όλους τους επιμέρους στόχους, θα πρέπει να είναι το αίτημα της αποδέσμευσης της Ελλάδας από την ΕΕ, χωρίς προϋποθέσεις και προαπαιτούμενα. Το θέμα της εδώ και τώρα αποδέσμευσης από τον ιμπεριαλιστική λυκοσυμμαχία των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, είναι σήμερα ένα υπερώριμο αίτημα. Η πρόσφατη καπιταλιστική κρίση και η βίαιη επίθεση που εξαπέλυσε η αστική τάξη τα τελευταία έξι χρόνια, κατά των  λαϊκών δικαιωμάτων και κατακτήσεων, διέλυσε τις όποιες αυταπάτες υπήρχαν σε τμήματα του ελληνικού λαού, για την «Ευρώπη των λαών και της αλληλεγγύης». Οι εργαζόμενοι είδαν κατάματα το πραγματικό πρόσωπο της ΕΕ. Είδαν κατάματα το κεφάλι της σύγχρονης Μέδουσας με τα δηλητηριώδη φίδια. Γιατί αυτή είναι στην πραγματικότητα η ιμπεριαλιστική ΕΕ, και όχι αυτή που επί δεκαετίες μας παρουσίαζαν οι πληρωμένες γραφίδες της αστικής τάξης και οι χωμένοι στα κοινοτικά προγράμματα συμβιβασμένοι διανοούμενοι.

Όπως και στη φύση, έτσι και στη κοινωνία πρέπει ένας επαναστάτης να αντιλαμβάνεται πότε ένα λαϊκό αίτημα είναι ώριμο ή ανώριμο για λύση. Και το αίτημα σήμερα της αποδέσμευσης της Ελλάδας από την ΕΕ, είναι, όχι μόνο αναγκαίο, αλλά και υπερώριμο.

 

Advertisements
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • «Καλώς ήρθες» CIA #Twitter & # Facebook!

    Η CIA εισέρχεται στα κοινωνικά δίκτυα για να παρακολουθεί, κατασκόπευει και να προβλέπει τις παγκόσμιες τάσεις.

  • Πακέτο!

    θα τους ταραξουμε στη νομιμότητα (κι'όσοι προκάνουμε..)

  • Μπορεί ο αστυνομικός να είναι χρυσαυγίτης;

    Δεν υποστηρίζω ότι οι άντρες και οι γυναίκες της ΕΛΑΣ που ψηφίζουν τα αυγά είναι ναζιστές ή συνειδητοί αντι-δημοκράτες – αν και αυτή η επιλογή δεν έχει το παραμικρό ελαφρυντικό. Ωστόσο, τα μεγάλα ποσοστά που παίρνει η ΧΑ ξανά και ξανά εκεί που ψηφίζουν οι αστυνομικοί δεν είναι καθόλου καλό σημάδι.  Το μήνυμα που προκύπτει είναι σαφέστατο και κανένας δε μπορεί να το αγνοεί.

    ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΨΗΦΙΣΑΝ ΜΑΖΙΚΑ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ- http://wp.me/pVnfp-g9p

  • Σαν να μην πέρασε μιά μέρα…

    2400 Χρόνια Πίσω ;

  • Δημοφιλή άρθρα & σελίδες

  • Πρόσφατα άρθρα

  • NAOMI KLEIN Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ-ΒΙΒΛΙΟ-ΚΛΙΚ.

    Ολόκληρο το Βιβλίο Μπέστ-σέλλερ, προσφορά του συνεργάτη μας ftanei_pia στο προσωπικό της ΕΥΔΑΠ. Για να μαθαίνουν νέοι και παληοί.

    Το βιβλίο της Νάομι Κλάιν συγκλονίζει με τις ομοιότητες που βιώνει το πειραματόζωο Ελλάς. Αφού πριν χρόνια η νεοφιλελεύθερη σχολή Φρίντμαν τα εφάρμοσε στη Λατ, Αμερική, Πολωνία, Μεγ. Βρεττανία, Ινδονησία, Ρωσία, Σρι Λάνκα, Ιράκ. κ.α

  • ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ; ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!

    Μας "πυροβολούν" εν ψυχρώ, μας γυρίζουν στην Γιούλεν των αμερικάνων και αυτοί αντί να ξεσηκώνονται και να τα κάνουν όλα λαμπόγιαλο, παρακολουθούν και μελετούν τις εξελίξεις, ψύχραιμοι και ωραίοι. Και οι "πέτρες δεν έχουν ακόμη αρχίσει να ίπτανται"..

    Εκείνα τα χρήματα του "κουμπαρά" Μπάρδη-Ομοσπονδίας που μας λέγατε πως πήγαιναν οι περικοπές των αποδοχών, εννοείτε πως θα είναι το ισοδύναμο από τις απώλειες στο εφάπαξ;

  • Μεταπληροφορίιες

  • Αγωνιστικο και Λυτρωτικό το 2014

  • ΑΝ ΑΥΤΟ ΥΠΟΔΗΛΩΝΕΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΑΣ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ

    Οταν στην πρώτη σελίδα του blog υπάρχει η (μοναδική) παραπομπή σε παράταξη κόμματος; Και που έχει ζητηθεί η απομάκρυνση της πολλές φορές; Μετά απορούμε για την αναξιοπιστία-ανυποληψία του κομματικού συνδικαλισμού;

  • ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ…

  •  Αυτό όμως που δημιουργεί ανησυχίες στο προσωπικό τη ΕΥΔΑΠ, είναι η σιγή της ΟΜΕ σχετικά με τις πρωτοβουλίες που προτίθεται να αναλάβει για να δημιουργήσει το "αντίπαλο δέος" στην απόφαση της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει την ΕΥΔΑΠ. Στην ίδια ανάρτηση στο fb, σε ερώτηση στο πρόεδρο της ΟΜΕ: "Στη Θεσσαλονίκη έφτιαξαν συντονιστικό φορέων, ξεκίνησαν καμπάνια "SOSτε το νερό" και κατάφεραν ομόφωνη απόφαση του ΔΣ Θεσσαλονίκης και των γύρων δήμων για διενέργεια δημοψηφίσματος. Η ΟΜΕ πότε θα αναλάβει ανάλογες πρωτοβουλίες συντονισμού και στην Αττική;" η απάντησή του ήταν: "η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα. Οι συνάδελφοί μας στην Θεσσαλονίκη ακολουθούν την δική τους τακτική, και καλά κάνουν, και τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία και είμαστε αλληλέγγυοι στην προσπάθειά τους και εμείς ακολουθούμε την δική μας τακτική. Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας, πάντα στο πλαίσιο της τακτικής μας".  Δηλαδή; Ποιά "άλλη" τακτική πρέπει να ακολουθήσουμε εμείς. Διαφορετική από αυτή του συντονισμό, συνεργασία και κοινή δράση με όσους συμφωνούν στην μη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ; Διαφορετική από το να βάλουμε στη μάχη τους δήμους και την περιφέρεια της Αττικής; Τι περιμένει η ΟΜΕ; Να  ανακοινωθεί η πρόσκληση ενδιαφέροντος για την πώληση της ΕΥΔΑΠ για να αναλάβει πρωτοβουλίες;  Ήδη έχουμε αργήσει.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την ενημέρωση, συσπείρωση, κοινή αγωνιστική στάση όλου του προσωπικού και των συλλόγων.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την πρόσκληση σε δήμους, φορείς και πολίτες της Αθήνας και του Πειραιά για την δημιουργία συντονιστικού φορέα που θα οργανώσει την προσπάθεια θα ξεσηκώσει τους πολίτες ενάντια στο έγκλημα του ξεπουλήματος της ΕΥΔΑΠ. Τώρα πριν είναι πολύ αργά.(Από blog ΣΕΚΕΣ)

    ...και μετά μου λες "γιατί δε σου γράφω"; Πρόεδρος ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ: «η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα»... ,, Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας.!!! Περισσότερα ΚΛΙΚ ΦΩΤΟ > και αν δεν ανοίγει ΚΛΙΚ ΕΔΩ---> : http://wp.me/pVnjk-eqb

  • ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ-ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Ε.ΥΔ.Α.Π

  • ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΥΔΑΠ

  • ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

    Ιουνίου 2014
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30  
  • ΕΝΟΤΗΤΑ -ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΙ’ ΑΓΩΝΑΣ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΟΥΝ ΑΠ΄ΤΗ ΠΕΙΝΑ

    Αυτοοργάνωση, επιτροπές εργαζομένων παντού, αποφάσεις με δημοκρατικές διαδικασίες

  • ΕΥΔΑΠ ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

  • ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

    protovoulia1.eydap@gmail.com
    ---------
    ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΑΡΘΡΑ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΑ.
    ---------
    -Μπορείτε να δημοσιεύσετε άρθρο σας -επώνυμα ή με τα αρχικά*.
    Παράκληση: Χωρίς ύβρεις και συκοφαντίες
    *Τα πλήρη στοιχεία στη διάθεση μας.

  • Χάουαρντ Ζιν (1923-2010)

    ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ (1,2,3,4 Κεφάλαια)

  • Αρχείο

  • Kατηγορίες

  • «Έπεσε» στο μάτι μας

    και γελάσαμε ..πικρά

  •  Αυτό όμως που δημιουργεί ανησυχίες στο προσωπικό τη ΕΥΔΑΠ, είναι η σιγή της ΟΜΕ σχετικά με τις πρωτοβουλίες που προτίθεται να αναλάβει για να δημιουργήσει το "αντίπαλο δέος" στην απόφαση της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει την ΕΥΔΑΠ. Στην ίδια ανάρτηση στο fb, σε ερώτηση στο πρόεδρο της ΟΜΕ: "Στη Θεσσαλονίκη έφτιαξαν συντονιστικό φορέων, ξεκίνησαν καμπάνια "SOSτε το νερό" και κατάφεραν ομόφωνη απόφαση του ΔΣ Θεσσαλονίκης και των γύρων δήμων για διενέργεια δημοψηφίσματος. Η ΟΜΕ πότε θα αναλάβει ανάλογες πρωτοβουλίες συντονισμού και στην Αττική;" η απάντησή του ήταν: "η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα. Οι συνάδελφοί μας στην Θεσσαλονίκη ακολουθούν την δική τους τακτική, και καλά κάνουν, και τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία και είμαστε αλληλέγγυοι στην προσπάθειά τους και εμείς ακολουθούμε την δική μας τακτική. Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας, πάντα στο πλαίσιο της τακτικής μας".  Δηλαδή; Ποιά "άλλη" τακτική πρέπει να ακολουθήσουμε εμείς. Διαφορετική από αυτή του συντονισμό, συνεργασία και κοινή δράση με όσους συμφωνούν στην μη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ; Διαφορετική από το να βάλουμε στη μάχη τους δήμους και την περιφέρεια της Αττικής; Τι περιμένει η ΟΜΕ; Να  ανακοινωθεί η πρόσκληση ενδιαφέροντος για την πώληση της ΕΥΔΑΠ για να αναλάβει πρωτοβουλίες;  Ήδη έχουμε αργήσει.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την ενημέρωση, συσπείρωση, κοινή αγωνιστική στάση όλου του προσωπικού και των συλλόγων.  Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την πρόσκληση σε δήμους, φορείς και πολίτες της Αθήνας και του Πειραιά για την δημιουργία συντονιστικού φορέα που θα οργανώσει την προσπάθεια θα ξεσηκώσει τους πολίτες ενάντια στο έγκλημα του ξεπουλήματος της ΕΥΔΑΠ. Τώρα πριν είναι πολύ αργά.(Από blog ΣΕΚΕΣ)

    ...και μετά μου λες "γιατί δε σου γράφω"; Πρόεδρος ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ: «η διαδικασία για το ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ δεν έχει αρχίσει επίσημα»... ,, Θα κάνουμε ότι "περνά από το χέρι" μας.!!! Περισσότερα ΚΛΙΚ ΦΩΤΟ -ΛΙΝΚ //σε περίπτωση που δεν ανοίγει το προηγούμενοι ΚΛΙΚ ΕΔΩ---> : http://wp.me/pVnjk-eqb

  • Τα πάντα διαλύονται, ξεπουλιούνται..Η Α.Ε. εκποίησης δημόσιας περιουσίας δουλεύει! Εμείς? (ΚΛΙΚ ΦΩΤΟ)

    ...Εμείς οι χιλιάδες, οι εκατοντάδες χιλιάδες, τα εκατομμύρια... τι κάνουμε, τι περιμένουμε για να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας;  Τιιιιιιιιιιιιι;

    ..και τα συνδικάτα, οι παρατάξεις, οι δεκάδες "συνδικαλιστές| (βάλτε όποια και όποιους φαντάζεστε) στη ..νιρβάνα τους?

  • ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

    Πότε θα γυρίσουμε σελίδα; Δεν αρκούν 40 σχεδόν, χρόνια συναλλαγής, διαφθοράς, ιδιοτέλειας, πελατειακών σχέσεων; Θα πρέπει μήπως να τα ..κατοστήσουμε;

  • αν

Αρέσει σε %d bloggers: