ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ TO ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ;

Του ΘΟΔΩΡΗ ΑΖΟΥΔΗ*

`

ΑΣ ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

«Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα,

Προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!»

Κ. Βάρναλης

Στην παρούσα πολιτική συγκυρία και απέναντι σε μια κυβέρνηση που, παρακάμπτοντας τη βουλή, κυβερνάει με προεδρικά διατάγματα και σε μια κοινωνία που μετουσιώνει ταχύτατα την απελπισία και την οργή της σε φθόνο και εκφασισμό, οι κοινωνικές αντιστάσεις ξεπηδάνε με την σπαταλημένη ορμή του αυθόρμητου σκιρτήματος. Υψώνουν τη σημαία του δικαίου με την αφέλεια ενός θυμωμένου παιδιού.

Κι εμείς στο ΣΥΡΙΖΑ, «δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα», παρακολουθούμε και σχολιάζουμε τις διαδοχικές επιστρατεύσεις προσμένοντας να γίνει το θάμα και να πέσει η κυβέρνηση ως ώριμο καλοκαιρινό φρούτο! Μα δε διδαχτήκαμε τίποτα επιτέλους; Ποια εκλογική νίκη να προσμένουμε μέσα σε μια κόλαση κοινωνικής ήττας;

Κάθε κλαδική απεργία σήμερα αντιμετωπίζει την υπαρξιακή πρόκληση ή να ηττηθεί εν τω γεννάσθαι ή να αποκτήσει νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Ας γίνει επιτέλους συνείδηση της αριστεράς, διότι φαίνεται πως η κοινωνία το έχει ήδη αντιληφθεί, ότι ο αγώνας έχει παύσει από καιρό να είναι συνδικαλιστικός, δηλαδή, να επιδιώκει την ικανοποίηση επιμέρους αιτημάτων και ότι αν επιμείνει ως τέτοιος είναι καταδικασμένος στην ήττα. (περισσότερα…)

Advertisements

ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ…

`

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ Γ.ΣΑΠΟΥΝΑ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑΣ (25/7)

`

Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ και ο χαρακτήρας του είχαν αποφασιστεί πολλούς μήνες πριν από την διεξαγωγή του. Αυτός ο σχεδιασμός είχε στο επίκεντρο την ιδέα της «οργανωτικής» ενοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ, και βασιζόταν στην εκτίμηση (σωστή ή λάθος) πως ένα τέτοιο αποτέλεσμα, η δημιουργία μιας τέτοιας εντύπωσης «ενιαίου κόμματος» προς την κοινή γνώμη, που θα απέκρουε την συνεχή πίεση και προπαγάνδα της ΝΔ περί συνιστωσών και πολυφωνίας, θα έδινε μια ώθηση στον ΣΥΡΙΖΑ δημοσκοπική και ουσιαστική.

Ωστόσο παρά τους σχεδιασμούς το συνέδριο διεξήχθη σε διαφορετική συγκυρία που ήδη είχε αρχίσει ν’ αλλάζει αφενός με την περίπτωση της Κύπρου και αφετέρου, λίγο πριν το συνέδριο, με την ΕΡΤ. Η Κύπρος για την οποία έχει γίνει ήδη πολύ κουβέντα, έβαλε το ζήτημα του υπαρκτού υποδείγματος «διαπραγμάτευσης» στην βάση της καταρχήν άρνησης των τροϊκανών επιλογών με την γνωστή κατάληξη και η ΕΡΤ η οποία διαμόρφωσε την εικόνα της ενότητας, μέσα από την κοινωνική αντίδραση και το κίνημα, όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ αλλά ευρύτερα στην Αριστερά, ειδικά στις πρώτες μέρες.

`

Με την λήξη του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ βρισκόμαστε σε μια νέα συνθήκη όπου η συζήτηση αφορά στην είσοδο σε μια νέα φάση (περισσότερα…)

Στρώνοντας το δρόμο στο νεοναζισμό υπό τους ήχους τής Διεθνούς!

`

δδδ

Τι Ευρωλατρεία είναι αυτή ορισμένων; Ανέλπιστη…

Τρίτη, 23 Ιουλίου 2013

Πριν από τρεις περίπου μήνες, στις 28 Απριλίου, σε ανάρτηση με τίτλο «Ευρωσκεπτικισμός ή τι;», γράφαμε προς το τέλος τού κειμένου μας:

Αυτούς τους ευρωσκεπτικιστές που πολλαπλασιάζονται, ποιος θα τους πάρει; Η Αριστερά που κλείνεται στο καβούκι της και στο φρούριο του Περισσού; Η Αριστερά που «θέλει όλο τον κόσμο και τον θέλει τώρα»; Ή αυτή που αναγορεύει το ευρώ «εθνικό νόμισμα», κόντρα στις ίδιες της τις αποφάσεις;

`

Έχετε σκεφτεί το ενδεχόμενο να μη τους πάρει η Αριστερά; Έχετε σκεφτεί το ενδεχόμενο να τους πάρει το πιο ‘‘ριζοσπαστικό’’ κομμάτι τής Δεξιάς, αυτό που είχε την τόλμη να διακηρύξει από το βήμα τής Βουλής: «προτιμάμε το ευρώ, αλλά, αν πρέπει να διαλέξουμε ανάμεσα στο ευρώ και την Ελλάδα, διαλέγουμε Ελλάδα!»;

`

Δόθηκε μια πρώτη απάντηση στα ερωτήματά μας. Δεν δόθηκε εδώ, στην Ελλάδα, αλλά στη Γαλλία. Τι σημασία έχει; Αυτό που συνέβη εκεί είναι ένα άριστο προείκασμα του τι μπορεί να συμβεί εδώ. Μόνο που, αν συμβεί εδώ, θα είναι χειρότερο απ’ όσο στη Γαλλία. Γιατί εμείς δεν έχουμε να κάνουμε με κανένα Εθνικό Μέτωπο και με καμία Μαρίν Λεπέν.  Εμείς έχουμε να κάνουμε με τη Χρυσή Αυγή και τον Μιχαλολιάκο! (περισσότερα…)

Πρώτο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ: Διαρκής προσαρμογή και δεξιά μετατόπιση

`

Όμως για να ανατραπούν οι μνημονιακές πολιτικές απαιτείται ένα ευρύ λαϊκό μέτωπο σύγκρουσης με το σύστημα γενικά και με τους δανειστές και δυνάστες της χώρας ειδικότερα.

Που το πάει ο κ. Δασκαλόπουλος. κλικ φωτό

Το πρώτο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ κλείνει έναν δεκαετή περίπου κύκλο ενός μετωπικού εγχειρήματος στην αριστερά. Το ιδιόμορφο αριστερό μέτωπο που υπήρξε ο ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ δυνάμεων με διαφορετικές παραδόσεις αλλά και διαφορετική στρατηγική, δίνει τη θέση του σε ένα νέο κόμμα. Σε ένα ενιαίο κόμμα, που στα περισσότερα θυμίζει το ιδεολογικό, πολιτικό και οργανωτικό στίγμα της βασικής του δύναμης, του ΣΥΝ. Δεν έχουμε νέο κόμμα με μια νέα πολιτική στρατηγική ως ανασύνθεση ιστορικών ρευμάτων της αριστεράς. Δεν έχουμε ένα νέο κόμμα που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του αντιμνημονιακού αγώνα και της διεξόδου της χώρας. Δεν έχουμε δηλαδή μια νέα Αριστερά, του 21ου αιώνα, που αφομοίωσε κριτικά τις εμπειρίες του προηγούμενου αιώνα, ώστε να υπερβεί τα αστικά απαράβατα δόγματα που έφεραν τη χώρα στο σημείο μηδέν. Πέρα από την εκλογική εκτίναξη του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στη γενικευμένη πολιτική αποσύνθεση και την κρίση εκπροσώπησης, ο νέος ΣΥΡΙΖΑ σε λίγα πράγματα διαφέρει από την ιδιόμορφη ευρωπαική και εκσυγχρονιστική ταυτότητα του παλιού ΣΥΝ.

 

Ο συστημισμός και ο ευρωπαϊσμός, οι δύο βασικοί πυλώνες του παλαιού ΣΥΝ, που έχουν καθορίσει την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ αυτά τα τρία χρόνια μέσα στην κρίση, παραμένουν οι πυλώνες και του νέου κόμματος. Οι θέσεις του συνεδρίου επικαιροποιούν αυτούς τους πυλώνες με την υιοθέτηση της «λαϊκής ριζοσπαστικής μεταπολίτευσης» που θα έρθει με (μια ακόμα) διαπραγμάτευση των μνημονιακών πολιτικών εντός ευρωζώνης. Η δαιμονοποίηση της συζήτησης για το ευρώ, υποκρύπτει την εδώ και δεκαετίες θέση της ευρωπαϊκής αριστεράς και σοσιαλδημοκρατίας υπέρ της ΕΕ και των μηχανισμών της, ακόμη κι αν απειλούν ανοικτά την εθνική και κοινωνική επιβίωση. Τότε, στην εποχή της «Ευρώπης των εργαζομένων», κυριαρχούσε ο κοσμοπολιτισμός απέναντι στον «εθνικισμό» και την «απομόνωση». Ο νέος ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί τη θέση για βαθμιαία επανίδρυση της Ε.Ε. μέσα από μια σχεδόν ταυτόχρονη αλλαγή συσχετισμών και αλλαγές κυβερνήσεων σε κάθε κράτος ξεχωριστά. Το πώς θα γίνει αυτό, δεν πρόκειται να το μάθουμε, όπως δεν το μάθαμε και στο παρελθόν.

 

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη πολιτική γραμμή που να ορίζει στοιχειωδώς αντινεοφιλελεύθερη (περισσότερα…)

«Μην τους ταράζουν τόσο πολύ στη νομιμότητα»..

`

.. «και σκίσουν κανένα καλτσόν»..

`

2013-07-22 ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΕΥΘΥΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ. jpg

Η «λαϊκή κυριαρχία» , η «Δημοκρατία» και η προάσπιση της «εθνικής ανεξαρτησίας» σε ένα Ολιγαρχικό Πολιτειακό Σύστημα, σε ένα Σύνταγμα που μας έχει «δεμένους από χέρι».

 

Δ.Παπαδημούλης: Καμιά δέσμευση για όσους πετιούνται στο δρόμο!

Παπαδημούλης απολυμενοι

Δημοσιογράφος: «Πολλοί ερωτούν: Μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ θα επαναπροσλάβει όλους όσοι σήμερα απολύονται»;

Δ.Παπαδημούλης: Δεν υποσχόμαστε λαγούς με πετραχήλια. Αυτό που λέμε είναι ότι μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ θα πάρει μέτρα για να μειωθεί η ανεργία, να μειωθεί η φτώχεια, ναπεριοριστεί η ακραία ανέχεια, να υπάρξει οικονομική ανάπτυξη. Το αίτημά μας, η δέσμευσή μας για ακύρωση του μνημονίου και επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής συριζα-εκμ λογοτυποσσύμβασης με αιχμή μια νέα δραστική μείωση του χρέους είναι μονόδρομος για να περάσουμε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Δεν λέμε ότι πατώντας ένα κουμπί θα γυρίσουμε σε μισθούς, συντάξειςκαι ΑΕΠ του 2008 και του 2009. Υποσχόμαστε ότι θα αγωνιστούμε σκληρά για να μπει ένα φρένο στον κατήφορο, να στηριχτούν οι πιο αδύναμοι, για να γυρίσουν πίσω τα 150.000 νέα, μορφωμέναπαιδιά που έφυγαν στο εξωτερικό και αιμοδοτούν άλλες χώρες, άλλες οικονομίες γιατί τα έδιωξε η Ελλάδα του μνημονίου.

`
Όλόκληρη η συνέντευξη : http://www.iefimerida.gr/node/114909#ixzz2Z8cUb91C
`
Υ.Γ.: Σαν δε ντρεπόμαστε! Για τους απολυμένους, ρωτήθηκε συγκεκριμένα και αντί αυτών, απαντά για «λαγούς με πετραχήλια, για μισθούς του 2008 και 2009 και για …θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης». Τέτοια στρεψοδικία και «άλλα λόγια νάγαπιόμαστε», ούτε ο «μεγάλος δημαγωγός», νάτανε…
Προοδεύει τελικά, το»ΙΕΚ Αντρέα».
Συγχαρητήρια!
`

Η Αριστερά φεύγει. Τι έρχεται;

 
Μετά την οριστική, για το ορατό μέλλον τουλάχιστον, απόσυρση του ΚΚΕ από τα εγκόσμια, όπως αυτή σφραγίστηκε, μονογράφτηκε και υπογράφτηκε από το πρόσφατο 19ο Συνέδριό του, σειρά είχε ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.
`
Το σώμα τού Ιδρυτικού Συνεδρίου του απέρριψε το βράδυ τού Σαββάτου με μεγάλη πλειοψηφία την πρόταση να ενσωματωθεί στην ιδρυτική του διακήρυξη η αυτονόητη θέση ότι το ενδεχόμενο της εξόδου από το ευρώ, σε περίπτωση που αποδειχθεί αδύνατη η εφαρμογή ενόεχασε τη μαχη η αριστερα κριμας μίνιμουμ αριστερού προγράμματος  από μια κυβέρνηση με πυρήνα την Αριστερά, πρέπει να παραμείνει ανοιχτό και πάνω στο τραπέζι. Η πρόταση κατατέθηκε από την Αριστερή Πλατφόρμα, την πιο συγκροτημένη και ισχυρή ομάδα των ‘‘μενσεβίκων’’ τού ΣΥΡΙΖΑ, και στην πραγματικότητα και επί τής ουσίας δεν ήταν παρά μία αναδιατύπωση αντίστοιχων διακηρύξεων της Πολιτικής Απόφασης της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του περσινού Δεκεμβρίου, χωρίς όμως τα ‘‘κορδελάκια’’ και τις ‘‘περίτεχνες’’ διατυπώσεις εκείνης τής απόφασης, που άφηναν αρκετό χώρο για διαφορετικές ερμηνείες και ανάλογες κωλοτούμπες, σαν αυτές που είδαμε όλους τους μήνες που πέρασαν από τότε. Παρ’ όλα αυτά, απορρίφθηκε πανηγυρικά. Έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε εκ των προτέρων τη μάχη των Βρυξελλών, όχι απλώς πριν καν τη δώσει, αλλά πριν καν αποκτήσει την εξουσία να κηρύξει γενική επιστράτευση!
`
Για μας είναι καθαρό πια: Οι δύο ισχυρότερες μερίδες τής Αριστεράς, παρά τους φλογερούς λόγους και τις Κόκκινες Σημαίες (με ή χωρίς σφυροδρέπανο), παρά τα παχιά λόγια και τις επαναστατικές κορόνες, παρά τα εγερτήρια σαλπίσματα και τα ηρωικά εμβατήρια, αλλάζουν φορεσιά και απέρχονται, απεκδυόμενες των ευθυνών τους και της υποχρέωσής τους να κερδίσουν την αποδοχή τής μεγάλης πλειοψηφίας τού λαού και να βαδίσουν μαζί του και μπροστά-μπροστά, όπως κάνουν οι πραγματικοί Ηγέτες. Ακριβώς όπως κατά τον Πλούταρχο συμπεριφέρθηκε ο Βασιλεύς Δημήτριος: Ώσπερ ου βασιλεύς, αλλ’ υποκριτής, μεταμφιέννυται χλαμύδα φαιάν αντί τήςτραγικής εκείνης, και διαλαθών υπεχώρησεν. Τι απομένει να ελπίζει κανείς; Οι μαξιμαλισμοί τής ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι ονειροφαντασίες της για την επικείμενη επανάσταση; Αστεία πράγματα…
`
Αστεία πράγματα, τρόπος τού λέγειν. Γιατί αν έχουν σε ένα πράγμα δίκιο οι νεοθετικιστές αυτό είναι το ότι στην πολιτική, όπως και στη φυσική, το κενόν πληρούται.
`
Ό,τι και να πληρώσει το κενό τής δειλής και δραπετεύουσας Αριστεράς, για καλό δεν θα είναι. Και υπάρχουν βάσιμοι φόβοι ότι μπορεί να είναι και το Κακό…
`

ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΣΤΟ ΙΔΡΥΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

altΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΚΟΠΗ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗΣ ΤΟΥ

Χαιρετίζω και εγώ στο Συνέδριο μας, όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες, που δίνουν εδώ το παρών, το αγωνιστικό παρών για να προχωρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ μετά το Συνέδριο σε ένα νέο μεγάλο άλμα στην επιρροή του αλλά και στη συμβολή του στην ανάπτυξη μεγάλων, ενωτικών, κοινωνικών-ταξικών αγώνων, που είναι οι μόνοι που μπορεί να διασφαλίσουν μια νέα προοπτική για τη χώρα.

Το Συνέδριο μας, συντρόφισσες και σύντροφοι, δεν γίνεται για εσωτερική κατανάλωση. Δεν κάνουμε ένα συνέδριο για να λύσουμε κάποιες διαφορές μεταξύ μας. Δεν κάνουμε ένα συνέδριο για να αντιμετωπίσουμε προβλήματα με τις Συνιστώσες ή εσωτερικά προβλήματα του τρόπου εκλογής της Κεντρικής Επιτροπής.

Το Συνέδριο μας αφορά την κοινωνία, αφορά την Ελλάδα που βουλιάζει. Το Συνέδριο μας γίνεται σε μια στιγμή που η κυβέρνηση προχωρά σε αλλεπάλληλα “Ιουλιανά” πραξικοπήματα, σε μια στιγμή που απολύονται δεκάδες χιλιάδες από το δημόσιο, την ώρα που διαλύεται και ερημώνεται η παραγωγική βάση της χώρας. Σ’ αυτή τη στιγμή είμαστε. Σ’ αυτή τη στιγμή γίνεται πια φανερό σε όλο τον ελληνικό λαό, ότι η χώρα έχει μετατραπεί σε «Σατραπεία» της τρόικας, ότι στη χώρα έχει επιβληθεί μια δικτατορία, ωμή δικτατορία , με διάτρητο κοινοβουλευτικό μανδύα, της τρόικας και μια κυβέρνηση ανδρεικέλων, η οποία δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των δανειστών.

Αυτήν την ώρα λοιπόν, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τους λογαριασμούς μας σε πολλά μέτωπα και να δούμε με νέο μάτι τους προσανατολισμούς μας. Αυτή η δικτατορία της Τρόικας είναι η δικτατορία του ευρώ, η δικτατορία του ευρωνομίσματος. (περισσότερα…)

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η πολιτική «εργολαβία» των μεσοαστών

Του Γιώργου Μαργαρίτη*

καζαντζακης νικος

`

(Αναλαμβάνοντας τη μεσοαστική εργολαβία ο ΣΥΡΙΖΑ θέτει σε κίνδυνο το ίδιο το πολιτικό σκηνικό. Η αυριανή οργή των μεσοστρωμάτων θα περιλάβει την Αριστερά, στο όνομα της οποίας ο επίδοξος κυβερνητικός σχηματισμός πολιτεύεται, και τον σοσιαλισμό, του οποίου οι αξίες αποτελούν «γνώμονα και κριτήριο» (συμβουλευτικά…) όπως λένε στην Κουμουνδούρου. Με τον τρόπο αυτόν, η «αποκάλυψή» του διά της μικροπολιτικής, της μεταφυσικής και της παραπλάνησης δρόμου προς την εξουσία μπορεί να ανοίξει πράγματι τον δρόμο στο παρελθόν: στη στροφή δηλαδή των κοινωνικών ομάδων που έλκονται από τον θελκτικό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ σε ολοκληρωτικές, νεοναζιστικές προτάσεις των οποίων το πρόπλασμα διακρίνεται με ευκρίνεια γύρω μας.)

`

Στο κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα η σύγκλιση κομματικού συνεδρίου την ώρα της αποφασιστικής ανόδου, όταν δηλαδή υπάρχουν βάσιμες προσδοκίες και εκτιμήσεις ότι το κόμμα για το οποίο γίνεται λόγος θα αναρριχηθεί στην κυβερνητική εξουσία, είναι ίσως απαραίτητη, πλην όμως υψηλού κινδύνου κίνηση. Είναι απαραίτητη γιατί επιλύει προβλήματα που θα αποτελούσαν τροχοπέδη στην αυριανή άσκηση της εξουσίας: στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό το πρόβλημα είναι οι πολυφωνικές και ενίοτε αντιφατικές μεταξύ τους τάσεις που καθιστούν αφερέγγυα την πρόταση εξουσίας του σχηματισμού. Το πολυσυλλεκτικό σχήμα που τόσο πολύ βοήθησε στην έξοδο του πολιτικού αυτού σχηματισμού από το περιθώριο και την ανάδειξή του σε αξιωματική αντιπολίτευση και δελφίνο της εξουσίας, πρέπει τώρα να παραχωρήσει τη θέση του σε κάτι πιο συγκεντρωτικό και ενιαίο. Ακόμα και αυτός ο περιορισμένος στόχος δεν είναι ολότελα ακίνδυνος.

Η ενοποίηση σε βάρος της πολυφωνίας θέτει ουσιαστικά ερωτήματα. (περισσότερα…)

Θέλει και μπορεί ο Σύριζα να κάνει στάση πληρωμών;

Κυριακή, 7 Ιουλίου 2013

Tου Κώστα Λαπαβίτσα
`
σταση πληρωμωνΟι προγραμματικές θέσεις του Σύριζα, όπως κατατέθηκαν στον προσυνεδριακό διάλογο, είναι εκτενέστατες καλύπτοντας πλήθος ζητημάτων της ελληνικής κοινωνίας και του παγκόσμιου καπιταλισμού. Στο θέμα όμως της αντιμετώπισης του χρέους αφιερώνουν μόλις μία παράγραφο. Ο στόχος του Σύριζα φαίνεται να είναι η επαναδιαπραγμάτευση των δανειακών συμβάσεων, η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και η αποπληρωμή όσου απομένει – μετά από μια περίοδο χάριτος – ανάλογα με το ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας.
`
Η παράγραφος για το χρέος είναι παρ’ όλα αυτά γραμμένη με εξαιρετική προσοχή. Δεν αναφέρει πουθενά ότι ο Σύριζα θα προβεί σε μονομερείς ενέργειες, ούτε και υπάρχει λέξη για διακοπή πληρωμής των τόκων όσο θα διαρκεί η επαναδιαπραγμάτευση. Είναι φανερό ότι οι συντάκτες των θέσεων έχουν πλήρη συναίσθηση ότι στο θέμα του χρέους διακυβεύεται κάτι πολύ σοβαρό. Θυμίζουν ανθρώπους που βαδίζουν σε ναρκοπέδιο.
`
Η ίδια η μορφή του κειμένου δείχνει τη σημασία που υπόρρητα αποδίδεται στο ζήτημα του χρέους. Στις πολλές χιλιάδες λέξεις των προγραμματικών θέσεων, δύο μόνο σημεία εμφανίζονται με ηθελημένα έντονους χαρακτήρες. Το πρώτο αναφέρεται στο στόχο σχηματισμού κυβέρνησης της συμπαραταγμένης Αριστεράς. Η πολιτική σημασία μιας τέτοιας εξέλιξης είναι καταφανής και πολύ φυσιολογικά το κείμενο παρέχει εκτενή ανάλυση της σπουδαιότητάς της.
`
Το δεύτερο βρίσκεται στη σύντομη παράγραφο περί χρέους και μας πληροφορεί ότι κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων είναι πιθανόν να υπάρξουν εκβιασμοί για διακοπή της χρηματοδότησης, έξοδο από το ευρώ και ίσως και άλλοι. ‘Δεσμεύεται΄ όμως ο Σύριζα να τους αντιμετωπίσει με όλα τα όπλα που διαθέτει, είναι έτοιμος να αναμετρηθεί και με ‘τη χειρότερη έκβαση’ και δηλώνει την εμπιστοσύνη του στον ελληνικό λαό. Κι εκεί η παράγραφος τελειώνει.
`
Ίσως ρωτήσει κανείς, μα έχει τόση σημασία τι λέει ένα μακροσκελέστατο κείμενο αρχών και προθέσεων; Η απάντηση είναι, ναι, έχει. Αφενός γιατί οι παραδόσεις της Αριστεράς απαιτούν ακρίβεια και καθαρότητα στις προγραμματικές θέσεις. Αφετέρου γιατί υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ο Σύριζα να σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση και μάλιστα σύντομα. Κι εδώ τα πράγματα μπλέκουν.
`
Σε πρόσφατη ομιλία του στην Πάτρα ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε σε όσους ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν τα κονδύλια για να εκτελεστεί το πρόγραμμα του Σύριζα λέγοντας ότι λεφτά μπορούν να βρεθούν αν η χώρα απλώς δεν πληρώσει τους τόκους του 2013-6, τους οποίους υπολόγισε σε πάνω από 25δις. Το πρώτο που έχει να παρατηρήσει κανείς είναι ότι το ύψος των τόκων έχει έτσι κι αλλιώς υποχωρήσει δραματικά μετά το PSI. Αλλά η μη πληρωμή των τόκων από μόνη της δεν απαλλάσσει τη χώρα από το βάρος τους, αφού θα κεφαλαιοποιηθούν και κάποια στιγμή θα πληρωθούν. Ούτε αφήνει πόρους για ανάπτυξη αμέσως, αφού τα χρήματα των τόκων η Ελλάδα τα δανείζεται. Πόροι για ανάπτυξη μπορεί να υπάρξουν μόνο αν σταματήσουν όλες οι πληρωμές στο χρέος, περιλαμβανομένων των χρεολυσίων, επέλθει η δραστική μείωση του όγκου του και, το κυριότερο, απαλλαγεί η χώρα από την τραγική πολιτική της Τρόικα που επιδιώκει να δημιουργήσει δημοσιονομικό πλεονάσμα ακριβώς για να εξυπηρετείται το χρέος.
`
Είναι αλήθεια βέβαια ότι ο Αλέξης Τσίπρας, παρά τα όσα του προσάπτει η ΝΔ, ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός στο σημείο αυτό και πουθενά δεν αναφέρθηκε σε στάση πληρωμών, ή ακριβέστερα σε μορατόριουμ αποπληρωμής τόκων. Παρέθεσε απλώς ορισμένα από τα οφέλη που πιστεύει ότι θα έχει η χώρα, αν καταφέρει να επαναδιαπραγματευτεί το χρέος της κατά το πρότυπο της μεταπολεμικής Γερμανίας το 1953, δηλαδή περίπου όπως προτείνουν τα προσυνεδριακά κείμενα.
Ας αφήσουμε κατά μέρος το κατά πόσο θα ήταν επιθυμητό για την Ελλάδα ένα μοντέλο αναδιάρθρωσης χρέους που εφάρμοσαν οι ΗΠΑ στην ηττημένη Γερμανία ώστε να την εντάξουν για τα καλά στη σφαίρα επιρροής τους, κι ας μείνουμε στο θέμα της στάσης πληρωμών. Γιατί μπορεί ο πρόεδρος του Σύριζα να απέφυγε να αναφερθεί σε μονομερείς ενέργειες, αλλά ο Νίκος Βούτσης δήλωσε ότι κατά την περίοδο των διαπραγματεύσεων, ίσως για πέντε ή έξι μήνες, η χώρα θα μπορούσε να σταματήσει να εκπληρώνει τις δανειακές της υποχρεώσεις. Με τα χρήματα αυτά, που τα υπολόγισε σε πάνω από 4δις, θα είχε τη δυνατότητα να εξυπηρετήσει τις άμεσες ανάγκες της. Αν χρειαζόταν μεγαλύτερο διάστημα, ο Σύριζα θα το μπορούσε να το αντιμετωπίσει μαζί ‘με το λαό’.
`
Είτε ομολογείται ανοιχτά, λοιπόν, είτε όχι, το θέμα της στάσης πληρωμών υφέρπει στις θέσεις του Σύριζα για το χρέος. Πως θα μπορούσε να ήταν αλλιώς; Είναι καλές οι διακηρύξεις ότι η διακοπή της εξυπηρέτησης του χρέους για διάστημα μηνών, ή ετών, και η δραστική του αναδιάρθρωση θα γίνουν μέσω διαπραγματεύσεων και χωρίς μονομερείς ενέργειες. Αν όμως, όπως είναι πιθανότερο, οι δανειστές δε συναινέσουν, τότε μια κυβέρνηση της Αριστεράς που προτάσσει την κοινωνική και εθνική επιβίωση της χώρας θα πρέπει να κάνει αυτό που οφείλει.
`
Αυτό φυσικά είναι το διακύβευμα της επίμαχης παραγράφου των προγραμματικών θέσεων. Η εμπειρία της Κύπρου κατέδειξε το περιεχόμενο και τη φύση των εκβιασμών που θα αντιμετωπίσει η Ελλάδα αν επιχειρήσει δυναμικά να επαναδιαπραγματευτεί το χρέος της. Μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα πρέπει συνεπώς να είναι έτοιμη για γρήγορες αποφάσεις, χωρίς να εξαρτάται από τη στήριξη των ‘χωρών του Νότου’, ή άλλων. Αν όμως προχωρήσει σε μονομερή στάση πληρωμών, θα βρεθεί τάχιστα προ του φάσματος διακοπής χρηματοδότησης και εξόδου από το ευρώ, δηλαδή στη ‘χειρότερη έκβαση’ που υπονοούν οι προγραμματικές θέσεις του Σύριζα.
Τι ακριβώς θα κάνει τότε ο Σύριζα; Η διακήρυξη ότι είναι έτοιμος να αναμετρηθεί με οποιοδήποτε ενδεχόμενο φέρνει χαμόγελο στα χείλη. Η στάση πληρωμών, η διακοπή χρηματοδότησης, η αναστολή παροχής ρευστότητας στις τράπεζες και η έξοδος από τη νομισματική ένωση είναι κατακλυσμιαία γεγονότα που απαιτούν συνεκτικό σχέδιο για να αντιμετωπιστούν. Ποιός και που έχει καταρτίσει τέτοιο σχέδιο; Μικρός ο τόπος, θα το γνωρίζαμε. Ακόμη περισσότερο, για να αντιμετωπιστούν με τρόπο που θα είναι υπέρ των λαϊκών συμφερόντων είναι απολύτως απαραίτητο να συμμετάσχουν ενεργά τα λαϊκά στρώματα σε ότι χρειαστεί να γίνει. Για να υπάρξει λαϊκή συμμετοχή όμως δεν αρκούν απλές διακηρύξεις εμπιστοσύνης. Απαιτείται πλήρης ενημέρωση, καθαρότητα στις θέσεις και συστηματική οργάνωση από καιρό. Έχουν γίνει έστω και τα στοιχειώδη γι’ αυτο;
Στα τρία χρόνια των Μνημονίων ο Σύριζα μετεξελίχθηκε με τρόπο εκπληκτικό. Το 2010 είχε ελάχιστη αντίληψη της σημασίας του χρέους, ή ακόμη και του τι συνέβαινε στη χώρα, ή την Ευρώπη γενικότερα. Γρήγορα συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να μπει μπροστά στο αντιμνημονιακό κίνημα, πράγμα που έκανε με επιτυχία κι έτσι μετατράπηκε στο κόμμα στο οποίο προσβλέπει η ελληνική κοινωνία και όχι μόνο. Πάντα όμως τόνιζε ότι παραμένει πιστός στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και ότι θα αλλάξει τα πράγματα σε συνεργασία με τους εταίρους μας, χωρίς μονομερείς δράσεις στο θέμα του χρέους και χωρίς να τεθεί σε αμφισβήτηση η παραμονή μας στο ευρώ. Είναι πολύ πιθανό επομένως οι διαμορφωτές της πολιτικής του γραμμής να ενοχλούνται σφόδρα από τη συνεχή ανακίνηση του θέματος της στάσης πληρωμών και της εξόδου από το ευρώ. Μπορεί ακόμη και να πιστεύουν ότι κάνει ζημιά στις προοπτικές της κυβέρνησης της Αριστεράς.
`

Λυπάμαι, αλλά η συνεχής ανακίνηση δεν οφείλεται ούτε στη μονομανία μερικών, ούτε στην αναντίρρητη κακοβουλία της ΝΔ και της παράταξης του ευρώ γενικότερα. Είναι στη φύση των πραγμάτων, όπως υπόρρητα αναγνωρίζουν και οι προγραμματικές θέσεις του Σύριζα. Αν πραγματικά θέλει να αλλάξει την Ελλάδα και όχι απλώς να σχηματίσει κυβέρνηση, ο Σύριζα έχει υποχρέωση να αντιμετωπίσει το θέμα με σοβαρότητα και όχι με διακηρυκτικές παραγράφους στα προσυνεδριακά κείμενα. Οι παραδόσεις της Αριστεράς, η απλή λογική των ψηφοφόρων, αλλά κυρίως η τραγική κατάσταση της χώρας, απαιτούν καθαρότητα από το κόμμα που θέλει να είναι ο πυρήνας της κυβέρνησης που χρειάζεται ο τόπος. Το συνέδριο είναι μία ευκαιρία.

`

Αναρτήθηκε από στις 2:42 π.μ

Αρέσει σε %d bloggers: