«ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ»- Χάουαρντ Ζιν- 1° Μέρος (σε Word)

 

«H Ιστορία του Λαού των Η.Π.Α.».

 

Xauarnt Zin

Δεκαετία του 1960 στους δρόμους για τα πολιτικά δικαιώματα (δεξιά Φωτό)

τις μέρες που η παγκόσμια εργατική τάξη χτυπιέται ανελέητα, γυρίζοντας εκατονταετίες πίσω, και η Αριστερά στέκεται ανήμπορη να ερμηνεύσει τα πρωτοφανή γεγονότα, και να εμπνεύσει για το πιό δρόμο, πρέπει να ακολουθήσουμε’

το βιβλίο του κορυφαίου διανοητή 20-21 αιώνα Χάουαρντ Ζιν, (24 Αυγούστου 1922, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ )-(27 Ιανουαρίου 2010, Σάντα Μόνικα, Καλιφόρνια, ΗΠΑ) από καρδιακή προσβολή ενώ ταξίδευε προς τη Σάντα Μόνικα να δώσει διάλεξη.

Εγινε ευρύτερα γνωστός με το βιβλίο «Ιστορία του Λαού των ΗΠΑ», όπου ανέδειξε ως κεντρικούς ήρωες της ιστορίας της χώρας όχι τους ιδρυτές της, αλλά τους απλούς ανθρώπους, τους συνδικαλιστές, τις φεμινίστριες και τους μαχητές για διάφορους σκοπούς.

Εχουν εκδοθεί περισσότερα από 25 βιβλία του. Η «Ιστορία του Λαού των ΗΠΑ» κυκλοφόρησε το 1984 και εξελίχθηκε σε διαχρονικό μπεστ σέλερ, με πωλήσεις που μόνο στις ΗΠΑ έχουν ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Διδάσκεται σε εκατοντάδες πανεπιστήμια και κολέγια των ΗΠΑ και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Οπως ο ίδιος είχε δηλώσει, πρόκειται για μία ιστορία της Αμερικής που έρχεται να φωτίσει, να τεκμηριώσει αλλά και να ανατρέψει τις μέχρι τώρα πληροφορίες μας γι’ αυτήν. Δεν παγιδεύεται στους εθνικούς μύθους της επίσημης ιστορίας, που γράφτηκε από την οπτική γωνία των κυβερνήσεων, των κατακτητών, των διπλωματών και των ηγετών. Ο Ζιν επιλέγει να αφηγηθεί την αμερικανική ιστορία όπως την έζησαν οι γυναίκες, οι εργάτες, οι μαύροι, οι Ινδιάνοι, οι φτωχοί, οι μετανάστες.

 

* ΧΑΟΥΑΡΝΤ ΖΙΝ

Το θαυμάσιο βιβλίο

του μεγάλου διανοητή

`

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑ :

Η ΧΡΗΣΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

`

ια τον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα είχε δηλώσει ότι, στο εσωτερικό μέτωπο, ο πλανητάρχης είναι μια σκέτη απογοήτευση για τους ανθρώπους που τον ψήφισαν.
Το ελληνικό κοινό γνώρισε τον Ζιν ως θεατρικό συγγραφέα από τον εκπληκτικό μονόλογο «Ο Μαρξ στο Σόχο». Στο έργο ο Αμερικανός ακαδημαϊκός φέρνει σε πρώτο πρόσωπο απέναντι από τον θεατή τον Μαρξ να αναλύει με καθαρότητα τις βασικές γραμμές της ιδεολογίας του.

 

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ Αλλαξε τη συνείδηση μιας γενιάς

`
εννήθηκε το 1922 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Διετέλεσε επίτιμος καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης και ανέπτυξε πλούσιο συγγραφικό έργο. Εργάστηκε στα ναυπηγεία και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε ως μέλος πληρώματος στα βομβαρδιστικά αεροπλάνα.


Μετά τον πόλεμο αναμείχθηκε ενεργά στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα και στο αντιπολεμικό κίνημα που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Ο εβραϊκής καταγωγής Ζιν, ο άνθρωπος που άλλαξε τη συνείδηση μίας γενιάς σύμφωνα με τον διάσημο καθηγητή Νόαμ Τσόμσκι, ήταν έφηβος όταν «ρουφούσε» το «Μανιφέστο» του Καρλ Μαρξ.


Οι μαρξιστικές θεωρίες τον σημάδεψαν ανεξίτηλα. «Ο καπιταλισμός, όπως εκπροσωπείται από τις ΗΠΑ, είναι ακόμη ένα άρρωστο σύστημα, εξαιρετικά σπάταλο, που πολώνει τον πλούτο οδηγώντας στον ιμπεριαλισμό και στον πόλεμο. Επειδή η Σοβιετική Ενωση κατέρρευσε, πολλοί υπέθεσαν ότι οι μαρξιστικές ιδέες είναι νεκρές. Ομως οι αναλύσεις του Μαρξ αφορούν τον καπιταλισμό των ημερών μας», είχε δηλώσει. Είχε συνεργαστεί με αρκετές διασημότητες, όπως τον ηθοποιό Ματ Ντέιμον και τον σκηνοθέτη Ολιβερ Στόουν.

`

Τίτλος Πρωτότυπου: Declaratίons οί Independence

Συγγραφέας: Howard Zinn

Originally Published: NewYork, Harper Collins 1990

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΞΑΡΧΕΙΑ 2009

Τηλ:6955493432, e-mail:exarchiapress@yahoo.gr

Γλωσσική Επιµέλεια: Γεωργία Νικολάου

Σελιδοποίηση: Λέανδρος Κοκκόρης,

Εξώφυλλο: Λέανδρος Κοκκόρης

`

 

`

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ -10

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑ: ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ -19

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΥΟ: ΜΑΚΙΑΒΕΛΙΚΟΣ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ

ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ -28

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΑ: ΒΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ – 51

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΣΣΕΡΑ: Η ΧΡΗΣΗ

ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ – 69

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΝΤΕ: ΔΙΚΑΙΟΣ ΚΑΙ

ΑΔΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ – 89

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΞΙ: ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ -129

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΠΤΑ: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ:

ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΤΑΞΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ – 172

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΚΊΏ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΛΟΓΟΥ – 209

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΝΙΑ: ANΤΙΠPOΣΩΠEYTIΚH

ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – 260

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑ: ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ

ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ -289

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΤΕΚΑ: Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΔΥΝΑΜΗ -309

Αφιερωμένο στον αδελφό μου Shelly,
που ήθελε να ζήσει σ΄έναν καλύτερο κόσμο.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ

`

Μελετώντας το πολιτικό βιβλίο του ριζοσπάστη ιστορικού Χάουαρντ Ζιν αναρωτήθηκα για µια ακόµη φορά: Μήπως η Ιστορία, όπως και τόσες άλλες «επιστήµες», έβλαψαν τον άνθρωπο και την κοινωνία του, του χάρισαν απλόχερα εκατόµβες για να ‘χει να θυµάται;

Οτιδήποτε ξεφεύγει από τον έλεγχο των καθηµερινών ανθρώπων, από τη συνεχή κρίση και αµφισβήτηση, οτιδήποτε αυτονοµείται, χαρίζεται στους ειδικούς και τελικά γίνεται υποχείριό εκείνων που µέσα από κάποιες ιστορικές αλλά αφανέρωτες διαδικασίες απέκτησαν εξουσία εις βάρος µας, είναι φυσικό να µας βλάπτει.

‘Ετσι και η περισπούδαστη αλλά ρηχή ιστορία µας ανάγκασε από τα µικράτα µας να αποστηθίζουµε µάχες, πολέµους, στρατηγούς και βασιλιάδες, πρωθυπουργούς και προέδρους, αγώνες κρατών για σύνορα και ψεύτικη ελευθερία. Σε σχολεία και πανεπιστήµια, ως αναπόσπαστο κοµµάτι του ακαδηµαϊκού βάλτου, η Ιστορία μας έµαθε να λύνουµε τα προβλήµατά µας µε ηγέτες και πολέµους.

Ο Χάουαρντ Ζιν δεν είναι ένας συνηθισµένος καθηγητής πανεπιστηµίου. Ίσως επειδή είναι αναρχικός.

**Ο ίδιος αναφέρει: «Η προσωπική µου άρνηση να αποδεχτώ είτε το σοβιετικό σοσιαλισµό είτε τον αµερικανικό καπιταλισµό ως µοντέλα δικαιοσύνης και ελευθερίας µε οδήγησε, ενώ συµµετείχα στα κινήµατα του ’60, στη διαρκή µελέτη της φιλοσοφίας του αναρχισµού».

Και συνεχίζει: «Οι αναρχικοί, ανακάλυψα, δεν πιστεύουν στην αναρχία όπως συνήθως ορίζεται αταξία, αποδιοργάνωση, χάος, σύγχυση και ο καθένας να κάνει αυτό που του αρέσει. Αντίθετα, πιστεύουν ότι η κοινωνία πρέπει να είναι οργανωµένη µε χίλιους διαφορετικούς τρόπους, ότι οι άνθρωποι πρέπει να συνεργάζονται στην εργασία και την ψυχαγωγία και να συγκροτούν µια όµορφη κοινωνία … πιστεύουν ότι κάθε οργάνωση πρέπει να αποφεύγει την ιεραρχία, την εξουσία από τα πάνω πρέπει να είναι δηµοκρατική, συναινετική, να φτάνει σε αποφάσεις µε συνεχή συζήτηση και επιχειρηµατολογία».

Στην ιστορία που διδάσκει ο Ζιν δε θα µάθετε για τα ανδραγαθήµατα των πλούσιων και δυνατών, των πολιτικών ηγετών, των βιοµηχάνων, των σπουδαίων σωτήρων του λαού. αλλά για την πραγµατικότητα, όπως διαµορφώνεται αργά και επίπονα, µακριά από τις πένες των ιστορικών, µέσα από τις άοκνες προσπάθειες καθηµερινών ανθρώπων που κυριεύτηκαν από την ιδέα της περισσότερης δικαιοσύνης, ένωσαν τις δυνάµεις τους, οργανώθηκαν και αγωνίστηκαν για να φέρουν τα πάνω κάτω.

Ο Χάουαρντ Ζιν προέρχεται από φτωχή οικογένεια µεταναστών και µεγάλωσε στις σκοτεινές και βρώµικες εργατικές κατοικία; της Ν. Υόρκης. Οµολογεί ότι έγινε ιστορικός για ν’ αλλάξει τον κόσµο και έθεσε την ιστορία στην υπηρεσία του ανθρώπου ως εργαλείο µεταβολής της κοινωνίας και όχι διαιώνισης µιας άρρωστης πραγµατικότητας. Πεπεισµένος ο ίδιος ότι η κοινωνική πρόοδος, όπου και όσο αυτή συντελέστηκε στην πάροδο των αιώνων, προήλθε µόνο µέσα από τους αγώνες των απλών ανθρώπων που πάλεψαν ενάντια σε κάθε είδους εξουσιαστικούς και καταπιεστικούς µηχανισµούς, φέρνει στο φως την ιστορία από τα κάτω.

Όσοι από εμάς έχουµε εντρυφήσει στις αφηρηµένες έννοιες θα συγκινηθούµε διαβάζοντας τον Χάουαρντ Ζιν γιατί µας επιστρέφει στο χειροπιαστό εκεί όπου ανήκουµε. ‘Ετσι κι αλλιώς οι σπουδαίες ιδέες είναι απλές, εµείς τις περιπλέκουµε. Μετά από διακόσια χρόνια φίµωσης, λογοκρισίας και δυσφήµισης του αναρχικού σοσιαλισµού από εχθρούς και φίλους, στο µεταίχµιο του 20°» και 21°» αιώνα, τη στιγµή που κατέρρευσε ο εξουσιαστικός µπολσεβικισµός, ο Χάουαρντ Ζιν µας χάρισε ίσως το καλύτερο λαϊκό εγχειρίδιο εισαγωγής στον αναρχικό σοσιαλισµό, όπως αυτός οριοθετήθηκε ως κοινωνική θεωρία αναζήτησης της αυτονόητης ελευθερίας, δικαιοσύνης και ειρήνης. Και επειδή στα µυαλά πολλών στην εποχή µας αυτές οι έννοιες είναι οµιχλώδεις, τα ιστορικά στοιχεία του Χάουαρντ Ζιν είναι διαφωτιστικά: ξεκαθαρίζουν σε όλους µας τι πάει να πει αδικία, σκλαβιά και πόνος.


ι συλλογισµοί του Ζιν βασίζονται σε στοιχεία της αµερικανικής κοινωνίας. Και ακριβώς γι’ αυτό δεν περιορίζονται εκεί, αλλά αποκτούν παγκόσµιο χαρακτήρα, αφού το αµερικανικό κοινωνικό µοντέλο, συνέχεια του δυτικοευρωπαϊκού, επικράτησε διεθνώς. Και αυτή ακριβώς είναι η αξία της σκέψης του για τον ελληνικό µικρόκοσµο. Στις Διακηρύξεις Ανεξαρτησίας ο συγγραφέας αποδοµεί την κυρίαρχη αµερικανική ιδεολογία. Αναδεικνύει τον καταπιεστικό χαρακτήρα της δυτικής «δηµοκρατίας» που εξαπατά τους πολίτες της προσφέροντας ψεύτικο πλουραλισµό και κίβδηλη ελευθερία.

Αυτοί που έχουν δύναµη και εξουσία στις κοινωνίες µας, πλουτοκράτες και επαγγελµατίες πολιτικοί, µας αναγκάζουν να επιλέγουµε µεταξύ περιορισµένων επιλογών, αφήνοντας απέξω τις ρηξικέλευθες προτάσεις, εκείνες που απειλούν την αυθαίρετη και άδικη τάξη πραγµάτων. Με αυτό το δεδοµένο ο συγγραφέας διακηρύττει ότι δεν είναι ουδέτερος.

Σε έναν κόσµο που κινείται ήδη προς συγκεκριµένη κατεύθυνση, όπου ο πλούτος και η δύναµη διανέµονται ήδη µε συγκεκριµένο τρόπο, ουδετερότητα γι’ αυτόν σηµαίνει αποδοχή των πραγµάτων όπως είναι τώρα. Ο Χάουαρντ Ζιν θεωρεί ότι η πολιτική είναι ζήτηµα όλων των ανθρώπων και απεχθάνεται τους ειδικούς. Δε διστάζει να τα βάλει µε έναν απ’ αυτούς, το Νικολό Μακιαβέλι.

Δεν πρόκειται για προσωπική ετεροχρονισµένη εµπάθεια. Ο σκοπός του είναι να διακηρύξει ότι ο πολιτικός ρεαλισµός του Μακιαβέλι και των κατοπινών υποστηρικτών του µπορεί να είναι ρεαλισµός για τα συµφέροντα εκείνων που ασκούν την εξουσία, αλλά για όλους εμάς τους υπόλοιπους είναι απάνθρωπος κυνισµός που στρέφεται ενάντια στην ίδια τη ζωή. Λένιν, Χίτλερ, Moυσoλίνι, Στάλιν και τόσοι σύγχρονοι «δημοκράτες» μελέτησαν και επικαλούνται τον «Πριγκηπα» του Μακιαβέλι, όπου ο ιταλός στοχαστης διδαξε οτι ο ηγέτης, τοσο στην εσωτερική όσο και στην εξωτερικη πολιτική, πρέπει να μιμειται την αλεπου και το λιοντάρι, να μεταχειρίζεται την πανουργία και τη βία, προκειμενου να εξασφαλίσει τα συμφέροντά του.

Η πλειονότητα των πολιτικών αλλά και των απλών ανθρώπων που μεταχειρίζονται τη βία, προκειμένου να πετύχουν τους σκοπούς τους, δεν έχουν τύψεις: διακηρύττουν ότι είναι στη φύση του ανθρώπου. Ο Μακιαβέλι, στην προσπάθεια του να υποστηρίξει το ρεαλισμό και να παρακάμψει τους όποιους ηθικούς φραγμούς, συμφωνεί. «Οι άνθρωποι έχουν την τάση να είναι κακοί».

 

Και το ίδιο φαίνεται να λένε ο Τόμας Χομπς , ο Αϊνστάιν, αργότερα, ο Φρόιντ και ο σπουδαίος κοινωνιοβιολόγος Ουίλσον, επικαλούμενοι όλοι τούς αμέτρητους πολέμους στην ιστορία και όχι τις επιστήμες τους.


Αυτό, όμως, είναι το πεδίο δράσης του Ζιν: Αν το φαινόμενο της βίας και του πολέμου δεν οφείλεται στη φύση του ανθρώπου, όπως δηλώνουν γενετιστές, ψυχολόγοι, ανθρωπολόγοι και ζωολόγοι, αλλά πρόκειται για ένα τόσο συχνό ιστορικό γεγονός, τότε είναι λογικό να οφείλεται τελικά στις ιστορικές συνθήκες.


Εκεί όπου ευδοκίμησαν εξουσιαστικές ελίτ, ερωτευμένες με την εξουσία τους και άπληστες, εκεί όπου επικράτησε η πλύση εγκεφάλου και ο εθνικισμός είναι φυσικό να μη λείπει ο πόλεμος.

Εξάλλου, «η Ιστορία, τόσο φιλότιμη στην καταγραφή των καταστροφών, παραμένει άκρως σιωπηλή απέναντι στον τεράστιο αριθμό ειρηνικών πράξεων θάρρους από άτομα που αμφισβήτησαν την εξουσία και αδιαφόρησαν για το θάνατο. Το ζήτημα της ιστορίας, όμως, η χρήση και η κατάχρησή της, αξίζει να συζητηθεί ξεχωριστά».

Ο Χάουαρντ Ζιν δεν είναι αντικειμενικός ιστορικός, όπως δε θα έπρεπε να είναι και κανένας συνάδελφος του. Από την πρώτη στιγμή που ασχολήθηκε με την Ιστορία είχε αποφασίσει ότι θα είναι προκατειλημμένος, υποστηρίζοντας ολόψυχα τις θεμελιώδεις ανθρώπινες αξίες, το δικαίωμα όλων των ανθρώπων στη ζωή, την ελευθερία και την επιδίωξη της ευτυχίας. Προσπάθησε, ωστόσο, να είναι ανοιχτόμυαλος με τα μέσα που θα το πετύχαινε αυτό. Δε φοβήθηκε ποτέ τις ιστορικές αποκαλύψεις, γιατί δε θα μπορούσαν ποτέ να απειλήσουν τις αρχές του. Τα ιστορικά στοιχεία θέτουν σε δοκιμασία μόνο τα μέσα που μεταχειριζόμαστε και όχι τους σκοπούς μας.

Για το συγγραφέα, «κάθε καταγεγραμμένη ιστορία είναι μερική κατά δύο έννοιες. Είναι μερική με την έννοια ότι αποτελεί μόνο ένα απειροελάχιστο κομμάτι όλης της πραγματικότητας … και επειδή επιλέγει πλευρές, υποστηρίζει τη μία άποψη ή την άλλη ανάλογα με αυτά που αναφέρει ή παραλείπει, αυτά που δίνει έμφαση ή όχι … Το βασικό πρόβλημα, σχετικά με την ιστορική εντιμότητα, δεν είναι το απροκάλυπτο ψέμα. Είναι η παράλειψη, ο υποτονισμός σημαντικών στοιχείων». Οι άνθρωποι, όμως, έχουν ανάγκη την ιστορία, όχι αυτή που δίνει έμφαση στη στείρα γνώση γυμνών γεγονότων και στις πράξεις των ανθρώπων της εξουσίας αλλά εκείνη που «παρακινεί τη νέα γενιά να αντισταθεί στην παράνοια των κυβερνήσεων, οι οποίες προσπαθούν να κατευθύνουν τον κόσμο και τα μυαλά μας εντός της σφαίρας επιρροής τους»,

Οι κάθε είδους κυβερνήσεις είναι αυτές που επεμβαίνουν αυταρχικά στις ζωές μας και πολύ συχνά μας οδηγούν σαν πρόβατα στα σφαγεία των πεδίων της μάχης. Στον 20ο αιώνα περίπου 65 εκατομμύρια ανθρώπινες υπάρξεις θυσιάστηκαν χωρίς δισταγμό από τις κυβερνήσεις των λαών. Και όπως πάντα «οι φτωχοί πήγαν στον πόλεμο για να υπερασπιστούν τις απολαύσεις των άλλων» (Πλούταρχος). Πολλοί άνθρωποι και διανοούμενοι θεωρούν τον πόλεμο αναγκαίο κακό (Μακιαβέλι), άλλοι τον θεωρούν επιθυμητό (Ρούζβελτ) και άλλοι ξεχωρίζουν δίκαιους και άδικους πολέμους, ορισμένοι, όμως, θεωρούν κάθε πόλεμο αποκρουστικό (Έρασμος). Για τον Αϊνστάιν «ο πόλεμος δεν εξανθρωπιζεται. Καταργείται».

η μάχη με τον πόλεμο δίνει και ο Χάουαρντ Ζιν, με όπλo την ιστορία. Μας μαθαίνει ότι ο πόλεμoς δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο των αυταρχικών κρατών. Η Δημοκρατία των Αθηνών εξόντωσε τους Μηλίους που αρνήθηκαν να υποταχτούν και η δημοκρατία των ΗΠΑ μεταχειρίστηκε το πιο σατανικό όπλo που βρέθηκε ποτέ στα χέρια των ανθρώπων. Ο Χάουαρντ Ζιν πολέμησε το φασισμό στο Β.Π.Π. και με βάση την εμπειρία του αναρωτιέται: υπάρχει δίκαιος πόλεμος; Με αδιάσειστα ντοκουμέντα αποδεικνύει ότι ο πόλεμος του 1940 δεν έγινε για να σωθούν οι Εβραίοι από τη γενοκτονία. Δεν έγινε για να προστατευτεί το δικαίωμα των εθνών για αυτοπροσδιορισμό. Δεν έγινε για να καταπολεμηθεί ο ρατσισμός. Δεν έγινε για τη δημοκρατία. Αντίθετα έγινε για να προστατευτούν τα συμφέροντα των κραταιών δυνάμεων της εποχής που αισθάνθηκαν ν’ απειλούνται από την ανερχόμενη δύναμη της ναζιστικής Γερμανίας. Και αν ο ναζισμός ήταν αποτρόπαιος, πρέπει όλοι να θυμόμαστε τις φρικαλεότητες των δημοκρατικών συμμάχων Δρέσδη, Χιροσίμα, Ρόγιαν.

(περισσότερα…)

Advertisements

Οι επιλογές της κυβέρνησης Τσίπρα σε ένα γράφημα -Του Πωλ Μέισον (channel 4)

(…..) Το καλό σενάριο προβλέπει συμφωνία για τον προϋπολογισμό που θα εγκριθεί στη Βουλή (ίσως από όλους εκτός Αριστερής Πλατφόρμας) και επιβίωση της κυβέρνησης. Στην επιβίωση της κυβέρνηση οδηγεί και μια συμφωνία για παράταση του προγράμματος κατά 9 μήνες. Η «κρίση παγώνει» μέχρι τον Μάρτιο του 2016.

`
Αν δεν υπάρξει αναφορά για ελάφρυνση του χρέους σε ενδεχόμενη συμφωνία, ένα κλαδί οδηγεί πάλι στην απώλεια της δεδηλωμένης σε κοινοβουλευτική ψηφοφορία, και σε εκλογές.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

«Συμφωνία της τελευταίας στιγμής ή Αναταραχή…

Εκλογές-Δημοψήφισμα»

Με τίτλο «Συμφωνία της τελευταίας στιγμής ή Αναταραχή», ο δημοσιογράφος του βρετανικού Channel 4 Πολ Μέισον παρουσιάζει όλες τις επιλογές της κυβέρνησης Τσίπρα σε ένα γράφημα.

`

«Χαρτογράφησα την κατάσταση σαν ένα δέντρο αποφάσεων, που περιγράφει τα σενάρια της κρίσης με μεγαλύτερη λεπτομέρεια από ό,τι τις πιο ομαλές εξελίξεις. Αλλά είναι πολύ δύσκολο να ρίξεις μια ματιά και να μην ανησυχήσεις για το μέλλον 11 εκατομμυρίων ανθρώπων», γράφει ο Μέϊσον.

2015-06-17 Μέϊσον 1«

Στη ρίζα του δέντρου (αρχή γραφήματος) είναι το ερώτημα: Συμφωνία για τον προϋπολογισμό;

`
Από εκεί και πέρα αρχίζουν διάφορες διακλαδώσεις με βάση πιθανές απαντήσεις σε μια σειρά άλλων ερωτήσεων, που προκύπτουν σε κάθε νέο κλαδί.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 263 επιπλέον λέξεις

Νέα Μείωση 5,2% σε 1 εκατ. επικουρικές συντάξεις

`

OΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Του Γιώργου Γάτου

Στο 5,2% «κλείδωσε» με απόφαση που έλαβε  η διοίκηση του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης η πρώτη, όχι όμως και η τελευταία για φέτος, μείωση των επικουρικών συντάξεων για 1.064.299 συνταξιούχους.

Με βάση την απόφαση του ΕΤΕΑ, οι συντάξεις του Ιουλίου (καταβολή τέλη Ιουνίου) σε όλους τους συνταξιούχους του Ταμείου θα είναι μειωμένες οριζόντια κατά 5,2% με υπολογισμό της νέας μείωσης επί του ποσού το οποίο απομένει μετά τις παρακρατήσεις των γνωστών εισφορών.

Μείωση εσόδων
Με δεδομένο, ωστόσο, το γεγονός ότι ο συντελεστής βιωσιμότητας του Ταμείου, σε εφαρμογή της ρήτρας «μηδενικού ελλείμματος» που ισχύει στο ΕΤΕΑ από την 1/7/2014, υπολογίσθηκε με βάση τα αυξημένα (λόγω της υποχρέωσης υποβολής ενιαίας δήλωσης εισφορών στο ΙΚΑ και στο ΕΤΕΑ) έσοδα του πρώτου τετραμήνου του 2014 και όχι με βάση τα μειωμένα έσοδα του προηγούμενου έτους, όπως προβλέπει η νομοθεσία, η συγκεκριμένη απόφαση για περικοπή 5,2% «προμηνύει νέες μειώσεις από το φθινόπωρο και μετά», εκτιμούν στελέχη της κοινωνικής ασφάλισης.

Νέος κανονισμός
Η απόφαση να ληφθούν υπόψη τα αυξημένα έσοδα του πρώτου τετραμήνου ελήφθη προκειμένου να αποφευχθούν τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο μεγαλύτερες μειώσεις (τουλάχιστον 8% κατά μέσο όρο προέβλεπε η διοίκηση του Ταμείου) και οι όποιες «προσαρμογές» χρειαστεί να γίνουν, να αποφασιστούν αργότερα, σε συνδυασμό και με την εφαρμογή του Νέου Κανονισμού Παροχών, που θα είναι λιγότερο «γενναιόδωρος» σε σχέση με τα ισχύοντα (το ποσό της σύνταξης διαμορφώνεται με βάση τα δημογραφικά δεδομένα, αναλογιστικούς πίνακες θνησιμότητας, το πλασματικό ποσοστό επιστροφής, την επιλογή ή όχι της μεταβίβασης της σύνταξης στα δικαιούχα μέλη κ.ά.).

ΤΡΙΜΗΝΑ «ΤΕΣΤ ΑΝΤΟΧΗΣ»

Μετά την 1η Ιουλίου τα ποσά των καταβαλλόμενων συντάξεων του ΕΤΕΑ (και από την 1/1/2015, αντίστοιχα, οι συντάξεις όλων των επικουρικών ταμείων) προβλέπεται να επαναπροσδιορίζονται ανά τρίμηνο σε εφαρμογή του νόμου 4052/2012, εφόσον μετά την εφαρμογή του συντελεστή βιωσιμότητας προκύψει οποιοδήποτε έλλειμμα.

Η αναπροσαρμογή των συντάξεων πρέπει να γίνεται πριν από την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους, έτσι ώστε μην υπάρχει έλλειμμα τόσο σε αυτό όσο και στο επόμενο έτος, καθώς αποκλείεται κάθε μεταφορά πόρων από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ο νόμος προβλέπει, μάλιστα, ότι η προϋπόθεση αυτή «πρέπει να επανεξετάζεται σε τριμηνιαία βάση και αν απαιτούνται περισσότερες προσαρμογές θα λαμβάνονται κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους».

«Οχι» στις προσωρινές
Η διοίκηση του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης επιχειρώντας να συγκρατήσει τη δαπάνη για τις πληρωμές συντάξεων -που φτάνει τα 202,69 εκατ. ευρώ τον μήνα σύμφωνα με τα στοιχεία του συστήματος «Ηλιος»- και να «ελέγξει» το έλλειμμα, απέρριψε αίτημα για την καταβολή προσωρινής σύνταξης, κατ’ αντιστοιχία της χορήγησης προσωρινής κύριας σύνταξης. Ως επιχείρημα προέβαλε το γεγονός ότι επειδή ο νόμος 3996/2011 καθιέρωσε την υποχρέωση καταβολής προσωρινής κύριας σύνταξης χωρίς να αναφέρει τίποτα για τις επικουρικές, «σιωπηρώς… κατήργησε τα Π.Δ. 258/1983 και 392/1985» (τα οποία προβλέπουν την καταβολή προσωρινής επικουρικής σύνταξης).

`

 

 

 

Το πλουσιόπαιδο με την γκρανκάσα

Τι Λωζάννη τι Κοζάνη…(1)

Της Άννας Χατζησοφιά
 Η κωμόπολη ήταν ανάστατη. Μέρες τώρα κυκλοφορούσε από σπίτι σε σπίτι η φήμη και όλοι ετοιμάζονταν να κατεβούν στην πλατεία να δουν το περίεργο θέαμα με τα μάτια τους.Οι γηραιότεροι στο καφενείο δυσπιστούσαν, αυτά είναι μασλάτια που κάποιος θα τα διέδιδε για να σπάσει πλάκα, γιατί πιο εύκολο είναι να περάσει η γκαμήλα απ΄ το βελόνι, παρά αυτό.
`
Υπήρχαν όμως και κάποιοι που λέγαν ότι γίνονταν, άλλωστε στο πέμπτο καρτούτσο την είχαν δει την γκαμήλα με τα μάτια τσ’ να περνάει την τρούπα, οπότε μπορεί να συνέβαινε κι αυτό το ανήκουστο!
`
Την Φανή της έλουσε αποβραδίς η μάνα της τα μακριά ξανθά μαλλιά, αέρισε και το καλό φουστάνι, αποφόρι της μεγάλης αδελφής που το κληρονόμησε από την ξαδέλφη της, που της τόχε χαρίσει σχεδόν καινούργιο, η συμβολαιογράφαινα, και ήταν πανέτοιμη.
`
Η μικρή ήταν ανάστατη, σα να πήγαινε σε τσίρκο και καλύτερα, γιατί το τσίρκο είχε εισιτήριο για να δεις την ασώματον κεφαλήν, ενώ αυτό το θέαμα θα προσφέρονταν δωρεάν. Η μητέρα της είχε υποχωρήσει στο κλάμα και θα την άφηνε να κατέβει, αν κι αυτά τα καινούργια χούγια που φέρνουν το πανάρι-κατάρι δεν προμηνούσαν τίποτε καλό.
`
Παρ΄ ότι ήταν στα μισά της η τρίτη δεκαετία του καινούργιου αιώνα, των θαυμάτων και των ανατροπών, η μητέρα της Φανής, όπως και οι περισσότεροι συντοπίτες, ήταν οπαδοί του δόγματος «έτσι τα βρήκαμε έτσι θα τα αφήσουμε». Καμάρωνε, μάλιστα, ότι η μεγάλη αγάπη του άντρα της ήταν άλλη, η κόρη ενός τσιφλικά, στο σπίτι του οποίου δούλευε όταν ήταν παλικάρι, και που (περισσότερα…)

Θα καταπιούν τώρα την γλώσσα τους όσοι/ες βιάστηκαν να βγάλουν «ετυμηγορία» απαλλάσσοντας οδηγό και ελεγκτή για τον θάνατο του 19χρονου; (Βίντεο)

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2013

Προοίμιο F.P. Ανεξάρτητα από τις αστυνομικές ή δικαστικές ενέργειες, που ως συνήθως ….θα λάμψει η αλήθεια και θα αποδωθεί η δικαιοσύνη, όπως ακριβώς έγινε με τη Λίστα Λαγκάρντ, τη ΖΗΜΕΝΣ, το χρηματιστήριο, τα δομημένα ομόλογα, το Βατοπέδιο, τα C41, τα υποβρύχια που γέρνουν και μύρια όσα, αν εμείς δεν αναλάβουμε τις ευθυνες μας και με βάση το σύνταγμα (Αρ.120 παρ. 4) όπου «η τήρηση του επαφίεται στον πατριωτισμό των ελλήνων», δεν βγούμε στους δρόμους και δεν τους πάρουμε στο κυνήγι, να φύγουν τα μνημόνια και οι ΕΕ τους, τότε θα βρεθούμε όλοι παρέα με το δολοφονημένο Θανάση και τους  χιλιάδες  συνανθρώπους μας, που καθημερινώς»φεύγουν»…

`

Αλήθεια τι έχουν να πουν τώρα όσοι βιάστηκαν να απαλλάξουν από τις ευθύνες τους ελεγκτή και οδηγό του τρόλεϊ, στο οποίο βρήκε τραγικό θάνατο ο 19χρονος Θανάσης στο Περιστέρι. Και καλά η διοίκηση του ΟΑΣΑ, αλλά κάποια

3ος Αυτόπτης μάρτυς:  θεωρεί πιθανόν ότι «ο οδηγός να ανοιξε την πόρτα» και «το παιδί να βρέθηκε μετέωρο με τον ελεγκτή πάνω στο σώμα του».

«δημόσια πρόσωπα» σαν την Λένα Διβάνη και τον δημοσιογράφο Γιάννη Λοβέρδο, που βιάστηκαν να βγάλουν «ετυμηγορία» και να αποδώσουν τον θάνατο του νεαρού σε ένα απλό δυστύχημα απαλλάσσοντας από τις ευθύνες τους, ελεγκτή και οδηγό, τι έχουν να πουν τώρα;

Κι αυτό γιατί πέρα απ’ τις δυο ένορκες καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων που αναφέρουν ότι το παιδί το έσπρωξαν έξω από το λεωφορείο με αποτέλεσμα να χτυπήσει το κεφάλι του στο κράσπεδο και να χάσει την ζωή του, χτες στο δελτίο ειδήσεων του Αντένα η συνεπιβάτης του άτυχου Θανάση, Γεωργία Παναγιωτοπούλου δίνει την δική της εκδοχή.

Απέκλεισε το ενδεχόμενο ο αδικοχαμένος Θανάσης να άνοιξε την πόρτα του τραμ, ενώ θεωρεί πιθανόν ότι «ο οδηγός να άνοιξε την πόρτα» και «το παιδί βρέθηκε μετέωρο με τον ελεγκτή πάνω στο σώμα του».  Επιβεβαίωσε έτσι την δικηγόρο της οικογένειας του θύματος Αρετή Παναγιώτου  η οποία δήλωσε στην τηλεόραση του Σκάι: «έχουμε πληροφορία ότι έπεσε -σ.σ ο Θανάσης- με την πλάτη, έφυγε προς τα πίσω, φαίνεται κάποιος τον έσπρωξε».

Αν ισχύουν όλα αυτά τότε έχουμε ένα καραμπινάτο έγκλημα που οι θύτες πρέπει να το πληρώσουν.
Δείτε το βίντεο που φτιάξαμε στο οποίο εκτός απ’ την μαρτυρία της Παναγιωτοπούλου προσθέσαμε πώς παρουσίασε το Mega την εμετική τοποθέτηση της Διβάνη, καθώς και κάποιους στίχους του Βάρναλη με συγκεκριμένους αποδέκτες.

Από Βαθύ κόκκινο

Χωρίς εισιτήριο..

Μια χώρα που σκοτώνει τα παιδιά της για 1,4 ευρώ και ταυτόχρονα χαϊδεύει αυτούς που την κλέβουν δισεκατομμύρια,  δεν με χωράει.
Μια «πατρίδα»-ληστής, γεμάτη σκατόψυχους «τζαμπαμάγκες», εγωιστές και χαιρέκακους ελλειμματικούς, εξαθλιωμένους πνευματικά «κυρ-παντελήδες», δεν είναι η δική μου πατρίδα.
Μια κοινωνία σε γάγγραινα, πνιγμένη στην αφόρητη μπόχα της αποσύνθεσης,  πεδίον δόξης λαμπρό στα κάθε είδους και απόχρωσης σκουλήκια, δεν είναι η κοινωνία που θέλω ν’ αφήσω στα παιδιά μου.
Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα βρίσκει δύναμη να βγαίν’ η φωνή. Δεν ξέρω για πόσο ακόμα τα πόδια θα βαστάνε.
Μα όσο θ’ αντιλαλούνε οι  κλαγγές  στα ματωμένα βουνά, όσο ο αέρας θα γεμίζει τις «κορφές» της καρδιάς και του μυαλού με δροσιά από έλατο και μυρωδιά απ’ αναμμένο μπαρούτι, το χρέος της υπόσχεσης θα οργώνει την ψυχή.

Το δίκιο αργά ή γρήγορα θ’ ανατείλει σαν ήλιος.

Από Οικοδόμος

Σημείωση F.P. «Το προσέβαλαν το παιδί, το εξευτέλισαν, το πιεσαν φοβερά και (ουσιαστικά) το «έσπρωξαν»..» συγκλονιστική αφήγηση αυτόπτη μάρτυρα-συνεπιβάτη «ΕΔΩ 

`

σ.σ. και ένα εύστοχο σχόλιο (περισσότερα…)

Η ΓΣΕΕ στην εποχή του μνημονίου / Και ο κρυπτόμενος πρόεδρός της (video)

4-1Η

ΧΡΟΝΙΑ

ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ *

`

 «Όσο οι αντιμνημονιακές συγκεντρώσεις οργανώνονται από τη ΓΣΕΕ δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα» έλεγε πριν από δύο χρόνια κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργός. Και μάλλον ήξερε τι έλεγε. Τα δικαιώματα των Ελλήνων εργαζομένων δέχονται τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει συμβεί μεταπολεμικά και η ΓΣΕΕ απλώς… παρίσταται. Τελευταία, δε, ούτε καν συνεδριάζει.”

Της Βασιλικής Σιούτη

Ο πρόεδρός της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, απαξιωμένος πια, ειδικά μετά τις εν κρυπτώ συνεννοήσεις με τον ΣΕΒ και τη συνάντησή του με τη Μέρκελ, απουσιάζει από όλους τους αγώνες, ακόμα και ως φυσική παρουσία, καθώς δεν τολμά να εμφανιστεί σε καμία συγκέντρωση και κυκλοφορεί μόνο με αστυνομική συνοδεία. Είναι ο πρώτος πρόεδρος της ΓΣΕΕ που δεν εμφανίζεται ούτε καν στις παραδοσιακές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς. Όσο κι αν έψαχνε κανείς φέτος να τον δει, έστω και φυλασσόμενο κάπου ανάμεσα στα υπόλοιπα στελέχη της ΓΣΕΕ, δεν θα τον έβλεπε. Πρόκειται για τον πρόεδρο που θα περάσει στην ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος ως ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τη μεγαλύτερη καταστροφή εργασιακών δικαιωμάτων, καθώς πρόκειται για μοναδική (στην πρόσφατη ιστορία) υποχώρηση, κι αυτή συνέβη επί των ημερών του.

Η ειρωνεία, πάντως, είναι (κι έχει τον συμβολισμό της) ότι ο πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας, Γιάννης Παναγόπουλος, παχυλά αμειβόμενος ο ίδιος με εισοδήματα πολύ πάνω από τα εκατό χιλιάδες ευρώ ετησίως, (περισσότερα…)

Ας μιλήσουμε για δημοκρατία και Αριστερά

Κυριακή, 14 Απριλίου 2013

Του Στέλιου Ελληνιάδη – «Δρόμος της αριστεράς’

Με αφορμή το 19ο Συνέδριο, γίνεται πολύς λόγος για τη δημοκρατία στο ΚΚΕ. Αλλά, ενώ καλώς γίνεται, γιατί υπάρχει λόγος σοβαρός, κανέναν δεν απασχολεί το πώς γίνεται και από ποιους γίνεται. Ούτε, βέβαια, τι γίνεται στα καθ’ ημάς…

Κατ’ αρχήν, όσο και να ψάξεις, δεν θα βρεις πουθενά αυτοκριτική από τους κρίνοντες το ΚΚΕ, για το πώς αυτοί υπηρέτησαν και υπηρετούν τη δημοκρατία στην Αριστερά. Πολλοί, που προέρχονται από το ΚΚΕ και διαγράφτηκαν ή αποχώρησαν απ’ αυτό, υπηρέτησαν με ζήλο, επί έτη πολλά, τον συγκεντρωτισμό στο κόμμα που επικρίνουν σήμερα. Χωρίς τη δημοκρατία. Και αρκετοί απ’ αυτούς, όχι μόνο δεν έκαναν αυτοκριτική, εμπράκτως, αλλά προσάρμοσαν και την αντιδημοκρατική τους νοοτροπία και συμπεριφορά στον μετέπειτα βίο και χώρο τους. Αλλοι έγιναν διευθυντές σε εφημερίδες και κανάλια όπου διακρίθηκαν για την ευκολία ενσωμάτωσης τους στις αυστηρές ιεραρχικές δομές των επιχειρήσεων τις οποίες ενίσχυσαν με επαγγελματικό κυνισμό και άλλοι ενσωμάτωσαν το συγκεντρωτισμό και τον αυταρχισμό τους στα κόμματα και τις οργανώσεις τις οποίες δημιούργησαν ή στις οποίες μεταπήδησαν.

Εφάρμοσαν, άραγε, τα στελέχη του ΚΚΕ που έγιναν στελέχη του ΚΚΕεσ. και της ανανεωτικής Αριστεράς, τη δημοκρατία ως απαράβατη δομική αρχή (περισσότερα…)

«Κοινοβουλευτικά η Αριστερά είναι απούσα»

«(παρακολουθούμε) …προσπάθεια ανασύστασης του δικομματισμού με διαφορετικούς όμως παίκτες»

Συνέντευξη Α. Αλαβάνου σε Β. Σκουρή για το real.gr

Τι πάει να πει «κυβερνησιμότητα»; Είναι σαν τους «δέκα μικρούς νέγρους» της Άγκαθα Κρίστι. Κάποιοι είναι στους κυβερνητικούς θώκους, είναι στις ειδήσεις, είναι στα CNN και στα Συμβούλια, και μετά εξαφανίζονται ένας ένας αφήνοντας την Ελλάδα μέσα στη διάλυση. Άλλος για την αφάνεια, άλλος για την περιφρόνηση, άλλος για τη φυλακή.

a5ad8979b5865ac1ae763c5f1afb1f75 XLΟι μετρήσεις δείχνουν σταθεροποίηση της κυβέρνησης, με αύξηση μάλιστα των δυνάμεων της ΝΔ. Πού οφείλεται αυτό κ. Πρόεδρε; Και πόσο θα κρατήσει;Δεν ξέρω τι αξία έχουν αυτές οι μετρήσεις όταν υπάρχει τέτοια ρευστότητα και τόσο μεγάλη απογοήτευση από το κοινοβουλευτικό σκηνικό. Νομίζω ότι αυτές οι δημοσκοπήσεις έχουν συμβάλει πολύ στην πλήρη παρακμή της πολιτικής ζωής. Μαγκιές, κόλπα, κουτσαβακισμοί, επιδειξιομανίες, νεοπλουτισμοί κυριαρχούν στον δημόσιο διάλογο κυβέρνησης – αντιπολίτευσης προκειμένου να κερδίσουν καμιά μονάδα στα ποσοστά τους. Στο ερώτημά σας τώρα: κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση συμφωνούν στο βασικό, ότι «η έξοδος από το ευρώ είναι εθνική καταστροφή». Αυτό σημαίνει ότι η ΝΔ έχει μεν κομματικό αντίπαλο, δεν έχει όμως προγραμματικό και ιδεολογικό αντίπαλο. Σε αυτό επιχειρεί να στηρίξει την ηγεμονία της.

Οι δημοσκοπήσεις επίσης δείχνουν τους πολίτες να πιστεύουν πως απομακρύνεται το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας…

Αν όντως το πιστεύουν, κάτι δεν πάει καλά με την ενημέρωσή τους. Η έκθεση του ΔΝΤ δείχνει καθαρά ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις δανειακές της υποχρεώσεις, μέχρι τέλος του χρόνου θα έχουμε νέα κρίση, θα έρθει η τρίτη περικοπή των δανειακών υποχρεώσεων, αλλά δεν πρόκειται να μας βγάλει ούτε αυτή από το τέλμα της ανεργίας και της οικονομικής διάλυσης.

Ταυτόχρονα, πάντως και ενώ λαμβάνονται τα πλέον σκληρά μέτρα, οι κοινωνικοί αγώνες παραμένουν πολύ χαμηλά. Σε τίποτα δεν θυμίζουν τις κινητοποιήσεις επί κυβέρνησης Παπανδρέου…

Σωστό. Είναι οι επιτάξεις, οι επιστρατεύσεις και γενικά η κυβερνητική βία. Είναι το κόστος μιας μέρας απεργίας για ένα πενιχρό πια μισθό. Είναι οι μεγάλες κινητοποιήσεις στις πλατείες που δεν έφεραν αποτέλεσμα γιατί κανένα κόμμα δεν τις στήριξε φέρνοντας έτσι απογοήτευση και παραίτηση. Κυρίως όμως είναι η έλλειψη μιας άλλης επιλογής, που θα δώσει λύση στην ανεργία και τη στέρηση, θα δώσει ελπίδα και θα κινητοποιήσει την κοινωνία.
Για αυτό για μας έχει τόση σημασία να γίνει ένας μεγάλος διάλογος για το Σχέδιο Β΄.

Η αξιωματική αντιπολίτευση, επίσης, όσο εντείνει τη λεγόμενη «στροφή στον κυβερνητισμό» δείχνει να χάνει προς τα αριστερά. Εκτιμάτε ότι θα της βγει πολιτικά και εκλογικά αυτή η «στροφή στην κυβερνησιμότητα»;

Τι πάει να πει «κυβερνησιμότητα»; Είναι σαν τους «δέκα μικρούς νέγρους» της Άγκαθα Κρίστι. Κάποιοι είναι στους κυβερνητικούς θώκους, είναι στις ειδήσεις, είναι στα CNN και στα Συμβούλια, και μετά εξαφανίζονται ένας ένας αφήνοντας την Ελλάδα μέσα στη διάλυση. Άλλος για την αφάνεια, άλλος για την περιφρόνηση, άλλος για τη φυλακή. Άλλο πράγμα χρειάζεται ο τόπος. Να πιστέψει με την ψυχή του ο λαός στις δυνάμεις του, να πιστέψει ότι θα τα καταφέρει μια χαρά χωρίς Ευρωζώνες, χωρίς ιδιωτικές τράπεζες, χωρίς δάνεια, ότι μπορεί να στήσει μια νέα Ελλάδα. Αυτή είναι η βασική προϋπόθεση για μια κυβέρνηση σήμερα: να συνεπάρει και να εμπνεύσει τον λαό σε ένα δρόμο βαθιών αλλαγών.

Αλήθεια, το φλερτ ΣΥΡΙΖΑ – Ομπάμα πώς το βλέπετε;

Δεν έχω να πω κάτι ιδιαίτερο, μόνο κάτι πιο γενικό. Ο ξένος παράγοντας, μέσα στον πανικό του από το ενδεχόμενο κατάρρευσης της Ευρωζώνης, δεν δίστασε να θυσιάσει τον δικομματισμό, όταν αξίωσε τη συμμετοχή της ΝΔ στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Σήμερα παρακολουθούμε σε αργή αλλά σταθερή κίνηση την προσπάθεια ανασύστασης του δικομματισμού με διαφορετικούς όμως παίκτες. Εδώ εντάσσονται και ο έρωτας για τον Ομπάμα και οι καταγγελίες για συμμορία της δραχμής και οι νοικοκυραίοι και οι συνεργασίες με τη λαϊκή δεξιά και τόσα άλλα.

Από το Συνέδριο του ΚΚΕ τι περιμένετε κ. Πρόεδρε;

Θα ήταν καλή μια μεγάλη θετική έκπληξη. Δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος όμως.

Για εσάς ποια είναι η πολιτική και εκλογική νίκη; Τι πρέπει να γίνει;

Παρά το ότι ένα κόμμα αριστερής καταγωγής είναι στην κυβέρνηση, παρότι άλλο κόμμα αριστερής καταγωγής είναι αξιωματική αντιπολίτευση, ποτέ τα τελευταία χρόνια δεν ήταν τόσο μεγάλη η πολιτική απουσία της αριστεράς. Αυτό είναι το μεγάλο παράδοξο. Κι ελπίζω ότι θα αντιμετωπισθεί. Μια ενωτική πρωτοβουλία κινήσεων της ριζοσπαστικής αριστεράς για το Σχέδιο Β΄ απέναντι στο Σχέδιο Α’ θα μπορέσει να δώσει ουσία πάλι στην πολιτική ζωή.

Να αναδείξει τα πραγματικά ερωτήματα: Πώς θα αντιμετωπίσουμε την ανεργία, πώς θα κινηθεί η βιομηχανία, πώς θα ανοίξουν τα μαγαζιά; Με τις ντιρεκτίβες της Ευρωζώνης, με τα τοκοχρεολύσια, χωρίς ρευστότητα, με ιδιωτικές τράπεζες; Ή με τον δικό μας σχεδιασμό, με δημόσιες τράπεζες, με τη ρευστότητα που μπορεί να μας δώσει ένα εθνικό νόμισμα; Αυτή η συσπείρωση θα είναι σύντομα παρούσα και στις πολιτικές και στις εκλογικές αναμετρήσεις.

ΕΠΑΝΑΣΥΝΔΕΣΗ ΝΕΡΟΥ ΣΕ 9ΜΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ME 7 ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ

..και εμείς στην ΕΥΔΑΠ ακόμη συζητάμε για τον αν πρέπει να παρέμβουμε για να μην γίνονται διακοπές του νερού σε όσους δεν μπορούν να το πληρώσουν!

Πόσο μακρυά νυχτωμένοι…

by

Πρόκειται για ψυχρό εμφύλιο πόλεμο. Εξοντώνουν Έλληνες για να κρατήσουν το ευρώ.

Το Συνδικαλιστικό Κίνημα της ΕΥΔΑΠ, οι παρατάξεις, τα κόμματα, τι λένε για τον κοινωνικό αυτό πόλεμο; Πως αντικρίζουν τα χιλιάδες θύματα του; Πως συμπαραστέκονται και πως δείχνουν την αλληλεγγύη τους; Και με ποιό πρόσωπο θα απευθυνθούν αύριο για συμπαράσταση στην κοινωνία, όταν θα βγεί και η ΕΥΔΑΠ στο ξεπούλημα;

Καλές γιορτές!

Υ.Γ. Σχόλια και μορφοποίηση δικά μας.

Αρέσει σε %d bloggers: