Άνθρωπος VS διπόδου. Θα ποντάρω στον Άνθρωπο. Κι ας χάσω.

(Της Sofias Lampiki FB)

`2016-02-26 Πρόσφυγες εθνική οδός`

Μια τεράστια σύγκρουση σε ηθικό επίπεδο λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο.
Άνθρωποι VS διπόδων.

`
Πένητες και ταλαιπωρημένοι από 7 χρόνια μνημονίων βγαίνουν στο δρόμο και δίνουν στους πρόσφυγες το χέρι τους και ό,τι άλλο μπορούν,ένα ζευγάρι παλιοκαιρισμένα παπούτσια,ένα γάλα,ένα σκουφί πλεγμένο με δάκρυα,ένα χαμόγελο,μια οργισμένη αγκαλιά.

`
Δεν μετρούν τη φτώχεια τους,δεν υπολογίζουν το κόπο.Στέκονται όρθιοι δίπλα στους άλλους ανθρώπους.
Και απέναντι τα δίποδα,βολεμένα μπροστά απ τη τηλεόραση,ουρλιάζουν κατά πάντων των Ανθρώπων.Των κυνηγημένων και αυτών που τους βοηθούν.

`
Βλέπουν παντού εχθρούς τα δίποδα,ό,τι φτάνει στο ύψος των ματιών τους είναι εχθρός,η πάρτη τους κινδυνεύει απ τον δίπλα,τον πρόσφυγα,τον αλληλέγγυο.Βρίζουν γυναικόπαιδα αλυχτούν σαν ύαινες και ταπεινά προσκυνούν αυτόν που είναι ο πραγματικός εχθρός τους,ο Εξουσιαστής δυνάστης τους.Αυτόν τον γλείφουν μήπως και γλυτώσουν.

`

Άλλα δίποδα εκμεταλλεύονται τους κυνηγημένους,βγάζουν το κέρδος απ το αίμα των ανθρώπων.
Μια τεράστια μάχη που κάποιος,παλιομοδίτικα, θα την ονόμαζε η Πάλη του Καλού με το Κακό.

`

Είναι η μάχη του Ανθρώπου κόντρα στο δίποδο της λάσπης.
Θα ποντάρω στον Άνθρωπο.Κι ας χάσω.


Υ.Γ.(1) 2-8 (!!!.) Ευρώ το μπουκαλάκι νερό και 8 Ευρώ να μπείς σε τουαλέττα! από τους μαυραγορίτες στα Τέμπη. (Στο μαγαζί αυτού του αλήτη)ΚΛΙΚ

Υ.Γ. (2) : Και στην ΕΥΔΑΠ, αντί να ανακοινώνεται σταυροφορία ανθρωπιάς αλληλεγγύης, βοήθειας, εξαγγέλλεται κάθε βδομάδα και από ένας χορός-γλέντι των συνδικαλιστικών παρατάξεων. Καλές εισπράξεις και καλή διασκέδαση παιδιά.

Α, θυμηθείτε να ρίξετε και μιά γυροβολία για τους «ασθενείς και οδοιπόρους» των εθνικών οδών. Θα το εκτιμήσουν ανάλογα.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΚΥΠΡΙΟ ΦΙΛΟ

Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2013

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
`
`Χτες μου ζητούσες γνώμες και βοήθεια. Σήμερα χάθηκες. Κι όταν σε βρήκα μούπες μαγκωμένος «περίμενα ακόμα χειρότερα». Μα τι περίμενες; Να αρχίσουν να μας εκτελούν στις πλατείες; Να ζητήσει η τρόικα να δώσει ένα νεφρό κάθε οικογένεια;
`
Δεν χρειάζεται. Πεθαίνουμε μόνοι μας στην Ελλάδα, κι αύριο θα πεθαίνετε κι εσείς, πέφτοντας από τις ταράτσες ή υποκύπτοντας στην καταστροφή του συστήματος υγείας ή στη στεναχώρια μας. Το μέλλον μας το περιγράφουν τα παιδιά της Νίκαιας που ζωγραφίζουν μαύρο τον ήλιο. ‘Όπως όμως οι καρκινοπαθείς, δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι τελειώνει η Κύπρος και η Ελλάδα.
`
Υπάρχει, ξέρεις, μια στιγμή στην ιστορία των ανθρώπων και των εθνών που η ήρα χωρίζεται από το στάρι, πρέπει να αποφασίσεις με ποιόν θα πάς και ποιόν θα αφήσεις. Σήμερα ήρθε αυτή η στιγμή. ‘Η πας με τον Τσολάκογλου, με τις κυβερνώσες δηλαδή δυνάμεις σε Κύπρο και Ελλάδα, ή βγαίνεις στο βουνό και φωνάζεις το ‘Όχι. Το ενδιάμεσο (περισσότερα…)

Κρυώνω…

Αρθρογράφος:
Νίνα Γεωργιάδου
 

Έχω ξεπαγιάσει. Δε νοιώθω καν τα δάχτυλά μου. Καταπίνω και το σάλιο μού στέκεται στο λαιμό σαν παγάκι. Σκέφτομαι τις μάνες και τουρτουρίζω. «Μη φύγεις, γιε μου, στα καράβια. Να σπουδάσεις. Θα αλλάξουν τα πράγματα. Θα δεις». Τυλίγομαι με μια κουβέρτα. Τίποτα. Ακούω από μίλια μακριά τη νεκροκαμπάνα και τουρτουρίζω. Κάνω να κλάψω κι από τα μάτια μου, αντί για δάκρυα, βγαίνουν δυο παγωμένοι σταλακτίτες.

Έχω γίνει μια σπηλιά. (περισσότερα…)

Ο παρτιζάνος*

“Ο παρτιζάνος”
.
Leonard Cohen
 .
Όταν ξεχύθηκαν στα σύνορα
με προειδοποίησαν να παραδοθώ.
Αυτό μού ήταν αδύνατο.
Πήρα τ’ όπλο μου και χάθηκα.
Άλλαξα τ’ όνομά μου πολύ συχνά
Έχασα τη γυναίκα και τα παιδιά μου
αλλά έχω πολλούς φίλους
και μερικοί απ’ αυτούς είναι μαζί μου.
.
 .
Μια γριά μας πρόσφερε καταφύγιο,
μας κράτησε κρυμμένους στη σοφίτα
όταν ήρθαν οι στρατιώτες.
Πέθανε χωρίς να βγάλει άχνα. (περισσότερα…)