Άνθρωπος VS διπόδου. Θα ποντάρω στον Άνθρωπο. Κι ας χάσω.

(Της Sofias Lampiki FB)

`2016-02-26 Πρόσφυγες εθνική οδός`

Μια τεράστια σύγκρουση σε ηθικό επίπεδο λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα τον τελευταίο χρόνο.
Άνθρωποι VS διπόδων.

`
Πένητες και ταλαιπωρημένοι από 7 χρόνια μνημονίων βγαίνουν στο δρόμο και δίνουν στους πρόσφυγες το χέρι τους και ό,τι άλλο μπορούν,ένα ζευγάρι παλιοκαιρισμένα παπούτσια,ένα γάλα,ένα σκουφί πλεγμένο με δάκρυα,ένα χαμόγελο,μια οργισμένη αγκαλιά.

`
Δεν μετρούν τη φτώχεια τους,δεν υπολογίζουν το κόπο.Στέκονται όρθιοι δίπλα στους άλλους ανθρώπους.
Και απέναντι τα δίποδα,βολεμένα μπροστά απ τη τηλεόραση,ουρλιάζουν κατά πάντων των Ανθρώπων.Των κυνηγημένων και αυτών που τους βοηθούν.

`
Βλέπουν παντού εχθρούς τα δίποδα,ό,τι φτάνει στο ύψος των ματιών τους είναι εχθρός,η πάρτη τους κινδυνεύει απ τον δίπλα,τον πρόσφυγα,τον αλληλέγγυο.Βρίζουν γυναικόπαιδα αλυχτούν σαν ύαινες και ταπεινά προσκυνούν αυτόν που είναι ο πραγματικός εχθρός τους,ο Εξουσιαστής δυνάστης τους.Αυτόν τον γλείφουν μήπως και γλυτώσουν.

`

Άλλα δίποδα εκμεταλλεύονται τους κυνηγημένους,βγάζουν το κέρδος απ το αίμα των ανθρώπων.
Μια τεράστια μάχη που κάποιος,παλιομοδίτικα, θα την ονόμαζε η Πάλη του Καλού με το Κακό.

`

Είναι η μάχη του Ανθρώπου κόντρα στο δίποδο της λάσπης.
Θα ποντάρω στον Άνθρωπο.Κι ας χάσω.


Υ.Γ.(1) 2-8 (!!!.) Ευρώ το μπουκαλάκι νερό και 8 Ευρώ να μπείς σε τουαλέττα! από τους μαυραγορίτες στα Τέμπη. (Στο μαγαζί αυτού του αλήτη)ΚΛΙΚ

Υ.Γ. (2) : Και στην ΕΥΔΑΠ, αντί να ανακοινώνεται σταυροφορία ανθρωπιάς αλληλεγγύης, βοήθειας, εξαγγέλλεται κάθε βδομάδα και από ένας χορός-γλέντι των συνδικαλιστικών παρατάξεων. Καλές εισπράξεις και καλή διασκέδαση παιδιά.

Α, θυμηθείτε να ρίξετε και μιά γυροβολία για τους «ασθενείς και οδοιπόρους» των εθνικών οδών. Θα το εκτιμήσουν ανάλογα.

ΟΧΙ!

 `

Δ. Ζαγορίτης

ια φορά, καθώς ο κ. Κόυνερ, ο στοχαστής, έβγαζε λόγο σε μια κατάμεστη αίθουσα και καταφερόταν κατά της βίας, πρόσεξε ξαφνικά πως ο κόσμος άρχιζε να τραβιέται και να φεύγει. Γύρισε τότε και είδε να στέκει πίσω του – η Βία αυτοπροσώπως.
«Τι τους έλεγες;», τον ρώτησε η Βία.
«Τους μιλούσα υπέρ της Βίας» απάντησε ο κ. Κόυνερ.

`
Την ώρα που έφευγε ο κ. Κόυνερ, τον ρώτησαν οι μαθητές του γιατί υποχώρησε. Ο κ. Κόυνερ απάντησε: «Για να μπορέσω να προχωρήσω. Εγώ πρέπει να ζήσω περισσότερο απ’τη Βία».
Και ο κ. Κόυνερ τους διηγήθηκε μια ιστορία:

`

Στο σπίτι του κ. Δόλιου, που ήξερε να λέει όχι, μπήκε μια μέρα στα χρόνια της παρανομίας, oxiένας πράκτορας και του’δειξε ένα χαρτί. Το χαρτί, στο όνομα εκείνων που είχαν καταλάβει την πόλη, όριζε πως ο πράκτορας θα είχε στη δικαιοδοσία του κάθε σπίτι όπου θα πατούσε το πόδι του και κάθε λογής τροφή που θα ζητούσε, και πως θα είχε υπηρέτη του όποιον έβρισκε μπροστά του.
Ο πράκτορας πήρε καρέκλα και κάθισε, τού ζήτησε φαϊ, πλύθηκε, ξάπλωσε, γύρισε με το πρόσωπο στον τοίχο, και πριν τον πάρει ο ύπνος, ρώτησε: «Θα γίνεις υπηρέτης μου;»
Ο κ. Δόλιος τον σκέπασε με μια κουβέρτα, έδιωξε τις μύγες, κι άγρυπνος παραστάθηκε στον ύπνο του. Επτά ολόκληρα χρόνια τον υπάκουγε όπως την πρώτη εκείνη μέρα, κι έκανε για τον πράκτορα τα πάντα, εκτός από ένα: δεν του’πε ποτέ λέξη.

`
Κι ο πράκτορας όλο και πάχαινε απ’το πολύ που έτρωγε, κοιμόταν και διάταζε, και πάνω στα επτά* χρόνια πέθανε. Τον τύλιξε τότε ο κ. Δόλιος στην τριμμένη κουβέρτα, τον έβγαλε σέρνοντας από το σπίτι, έπλυνε το στρώμα, έβαψε τους τοίχους, αναστέναξε και απάντησε:
«ΟΧΙ».

`

(ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ, «Ιστορίες του κ. Κόυνερ»)

*Για τη χθεσινή μαύρη επέτειο

Aux armes citoyens! Marchons, marchons, (στα όπλα πολίτες! Προελάστε, Προελάστε)

Η Μασσαλιώτιδα πολεμικό επαναστατικό άσμα και ύμνος στην ελευθερία αρχικά, η Μασσαλιώτιδα υιοθετήθηκε προοδευτικά ως Γαλλικός εθνικός ύμνος.

του ΜΠΑΜΠΗ ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

∆ιανύουµε µια περίοδο «εκτεταµένης» αποκατάστασης της πραγµατικότητας απέναντι στην πραγµατικότητα που θέλουν να µας προβάλουν.  Μια περίοδο που η πραγµατικότητα ορθώνεται εµπρός στην πλασµατικότητα.

Οι δηλώσεις του Μανόλη Γλέζου για την επέτειο του ΟΧΙ, 71 χρόνια µετά, προβάλουν για πρώτη φορά µε τόσο µεγάλη έµφαση και ειλικρίνεια µια αλήθεια που επιµελώς την έκρυβαν ή την αποσιωπούσαν.  Το ΟΧΙ το είπε ο ελληνικός λαός στα χιονισµένα βουνά της Πίνδου, στα γεµάτα τρένα για το µέτωπο το 1940.  Έτσι και τώρα, ο λαός λέει το µεγάλο ΟΧΙ στο δρόµους και στις πλατείες, σε όλους αυτούς που ξεπουλάνε κάθε τετραγωνικό αυτής της γής, που στερούν από τις τωρινές αλλά και τις επόµενες γενιές το διακαίωµα επιβίωσης από την δική τους γη, από τον δικό µας πλούτο.

Έχουν δίκιο, σήµερα εκφυλίστηκαν οι θεσµοί.  ∆εν µας είπαν όµως ποιοι θεσµοί, αυτοί που απαξιώνονται κάθε µέρα στα γραφεία Ελλάδας και Βρυξελλών;

Αν µιλάνε για την «ελευθερία», ο λαός, τους απάντησε στο πανηγυράκι τους περί εθνικής ανεξαρτησίας µιας και την παρέδωσαν στα χέρια των ξένων κεφαλαίων πριν από 2 ηµέρες.  Αν µιλάνε για την δηµοκρατία τότε θα πρέπει να µας απαντήσουν πώς ακριβώς συνδέεται η δηµοκρατία που εννοούν, µε την απαγόρευση συνάθροισης στην πλατεία Συντάγµατος.  Αν µιλάνε για την προσβολή στο πρόσωπο του Προέδρου της ∆ηµοκρατίας που διακαώς προσπαθεί να µας θυµίσει ότι στα 15 του ήταν αντάρτης στο βουνό απέναντι στους Γερµανούς τότε θα πρέπει να νοιώθει διπλά απογοητευµένος, Γιατί ούτε την δηµοκρατία που οραµατιζόταν το ΕΑΜ κατάφερε να κερδίσει για την χώρα του, ούτε τους Γερµανούς τους έδιωξε τελικά, µιας και µε την δική του υπογραφή θα βάλουν την µπότα τους αυτή φορά.  Αλλά το κρίσιµο σηµείο δεν είναι αυτό.  Το κρίσιµο σηµείο είναι οι δηλώσεις του µπροστά στις κάµερες την ώρα της αποχώρησης του από την εξέδρα των επισήµων. ∆ήλωσε ότι κάποιοι αµαύρωσαν µια ηµέρα αφιερωµένη στον λαό! Μα ποιοι ήταν αυτοί κύριε Πρόεδρε; Αυτοί δεν ήταν ο λαός;

Επιχειρούν να πείσουν την κοινή γνώµη πως ήταν µια µικρή µειοψηφία.  Αυτή η «µικρή µειοψηφία»  κύριοι,επέλεξε να γίνει παρέλαση µε «επίσηµο» τον Λαό και όχι µε εσάς.  Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Γιάννινα, Τρίκαλα, Τρίπολη, Ηράκλειο, Χανιά, Αλεξανδρούπολη.  Όλη η Ελλάδα στο πόδι σε µια ηµέρα που όµως συνηθίζουν να λένε ηµέρα εθνικής παλιγγενεσίας! Ε, λοιπόν ΝΑΙ!  Η 28η Οκτωβρίου 2011 ήταν πραγµατικά µια τέτοια ηµέρα.  Η µαταίωση της στρατιωτικής παρέλασης της Θεσσαλονίκης λένε, προσβάλει το αξιόµαχο του στρατού. Αντιθέτως θα πούµε εµείς! Αναδεικνύει το αξιόµαχο του λαού!

Aux armes citoyens!

Formez vos bataillons!

Marchons, marchons,

Qu’un sang impur abreuve nos sillons.

(από τον Εθν. Ύµνο της Γαλλίας)

1η Δημοσίευση

εφ. «Ανατροπή» eanatropi.wordpress.com

Αλίμονο μας, αν δεν αποτινάξουμε αυτό το ζυγό υποδούλωσης της πατρίδας μας.


 Ο Γιώργος Παπανδρέου σύντομα θα εκδιωχθεί ταπεινωτικά από την εξουσία, ήδη, όμως, έχει επιτελέσει την αποστολή του, που συνίσταται στην παράδοση της Ελλάδας στη διοίκηση των κατοχικών δυνάμεων της ΕΕ και του ΔΝΤ, υπό την ηγεσία του Γερμανού γκαουλάιτερ (Σ.Σ.: διοικητές επί Χίτλερ των κατακτημένων από τους ναζί υπόδουλων χωρών) Χορστ Ράιχενμπαχ.Όπως αποφασίστηκε από την κατοχική ομάδα διακυβέρνησης στις 13 Οκτώβρη και αποκαλύφθηκε την Κυριακή από το Έθνος, η Ελλάδα θα κυβερνάται από δω και πέρα από ένα τριπλό σχήμα διοίκησης, που διαμορφώθηκε ως εξής:

Πρώτη, η Ομάδα Εποπτείας, εγκαταστημένη για λόγους ασφαλείας στις Βρυξέλλες, η οποία αποτελείται από εκατόν είκοσι εκπροσώπους της ΕΕ, του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και του ΟΟΣΑ, με μόλις δύο ή τρεις Έλληνες -μεταξύ αυτών, ο σύμβουλος του πρωθυπουργού Γιώργος Γληνός-, οι οποίοι και θα μεταφέρουν τις εντολές στην Αθήνα.

Δεύτερη, η Συντονιστική Ομάδα, αποτελούμενη από πέντε δέκα ξένους και εγκαταστημένη στο Μέγαρο Μαξίμου, η οποία θα «συναποφασίζει» με τον πρωθυπουργό – δηλαδή, στην ουσία, θα του δίνει απευθείας εντολές.

Τρίτο όργανο κατοχικής διοίκησης, οι Ομάδες Επαφής – ογδόντα, δηλαδή, έμπιστοι του γκαουλάιτερ Ράιχενμπαχ, χωρισμένοι σε ομάδες πέντε έως έξι ατόμων ανά υπουργείο, οι οποίοι θα διοικούν το κάθε υπουργείο και θα ελέγχουν τον αντίστοιχο υπουργό, αν εκτελεί σωστά και γρήγορα τις εντολές τους.

(Απόσπασμα από άρθρο του Γ. Δελαστίκ στο περιοδικό «Επίκαιρα» 26/10)