Η δυσκολότερη δουλειά του κόσμου

Από εφ. δρόμος της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ 30-7-2011

ν η δουλειά ήταν, εξ ορισμού, καλό πράγμα δεν θα μας πληρώνανε για να την κάνουμε. Θεωρητικά, λοιπόν, θα έπρεπε να μας αμείβουν ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας της. Πράγμα που ξέρουμε πως δεν ισχύει το γιατί δεν είναι της παρούσης, ας το ρίξουμε στον καπιταλισμό γενικώς να ξεμπερδεύουμε.

Το ποια είναι η δυσκολότερη δουλειά του κόσμου είναι κάπως υποκειμενικό.

Οι Αμερικανοί που τη βρίσκουν με τα καλλιστεία και τα κακιστεία κάθε είδους και τις κατατάξεις, διαθέτουν διάφορες λίστες με τις 5,10 ή 25 χειρότερες δουλειές στον κόσμο. Μερικές λίστες είναι εύγλωττες και διασκεδαστικές. Σε μια απ’ αυτές βρίσκουμε στην κορυφή των χειρότερων δουλειών στον κόσμο τους ανθρακωρύχους πράγμα που δύσκολα θα μπορούσε κανείς να αρνηθεί.

Αμέσως μετά έρχεται το επάγγελμα του προέδρου των ΗΠΑ (μη ρωτάτε γιατί) κι ακολουθούν μεταξύ άλλων οι αλιείς καβουριών στην Αλάσκα, οι μισθοφόροι, οι καθαριστές των υπονόμων της Καλκούτας, οι δάσκαλοι στα δημόσια σχολεία, οι μεταλλεργάτες, οι διαπραγματευτές του ΟΗΕ, οι καθαριστές των δημοσίων ουρητηρίων, οι συλλέκτες σκοτωμένων ζώων, οι εργολάβοι κηδειών, τα μοντέλα, οι φρουροί των ανακτόρων του Μπάκιγχαμ, οι καθαριστές σκηνών εγκλήματος, οι ταξιθέτες των πορνοσινεμά κ.ά,

Στη λίστα αυτή εγώ θα πρόσθετα -με βάση προσωπικές μου απέχθειες και φοβίεο τους καθαριστές τζαμιών στους ουρανοξύστες, τους κυβερνητικούς εκπρoσώπoυς (ανέτως συγκρινόμενους με τους καθαριστές των υπονόμων της Καλκούτας), τους καθαριστές περιττωμάτων ζώων (όπου υπάρχουν), τις καμαριέρες του Sofitel της Νέας Υόρκης (και άλλων πεντάστερων ξενοδοχείων στις μητροπόλεις του καπιταλισμού).

Ωστόσο, καμιά από αυτές τις αποδεδειγμένα δύσκολες, επικίνδυνες, βαριές, ανθυγιεινές δουλειές δεν μπορεί να συγκριθεί με την πραγματικά δυσκολότερη δουλειά του κόσμου: τη δουλειά του Έλληνα πρωθυπουργού.

Είναι το μόνο ‘επάγγελμα που πρέπει να ενταχθεί στη λίστα των βαρέων και ανθυγιεινών για πάρα πολλούς λόγους από τους οποίους σημειώνω, ενδεικτικά, τους κάτωθι:

Θέλει αρετή και τόλμη να έχεις εγκλωβίσει τουλάχιστον 10 εκατομμύρια Έλληνες στη φυλακή της τοκογλυφίας για δεκαετίες και να πιστεύεις ότι στο μέλλον θα σε ευγνωμονούν.

Θέλει κουράγιο να έχεις φορολογήσει και τον αέρα που αναπνέουν και να νομίζεις ότι το αποδέχονται με πατριωτικό ενθουσιασμό.

Θέλει ενόραση να πουλάς όσο-όσο και το τελευταίο τετραγωνικό δημόσιας περιουσίας και να έχεις την πεποίθηση ότι απελευθερώνεις τη χώρα από κατοχή.

Θέλει φαντασία να σε βρίζουν 8 στους 10 Έλληνες και συ να νομίζεις ότι σε επευφημούν.

Θέλει «πετριά» να έχεις φτάσει την ανεργία στο 18% και τα μεροκάματα στον πάτο και συ να πιστεύεις ότι δημιουργείς την οικονομία των ευκαιριών.

Θέλει θράσος να έχεις παραδώσει την κυριαρχία της χώρας στους ευρωκράτες και στο λόμπι της τοκογλυφίας και εσύ να είσαι βέβαιος ότι αλλάζεις την Ελλάδα.

Θέλει σθένος να έχεις φλομώσει το σύμπαν στα χημικά και την καταστολή και συ να ισχυρίζεσαι ότι βαθαίνεις τη δημοκρατία.

Θέλει ρίσκο να έχεις χάσει κάθε ίχνος κοινωνικής νομιμοποίησης και συ να κατσικώνεσαι στην εξουσία.

Θέλει όραμα να έχεις βυθίσει την κοινωνία στη βαρβαρότητα και να συνεχίζεις να της λες ότι αυτός είναι ο συντομότερος δρόμος για το σοσιαλισμό.

Θέλει υπέρβαση να είσαι τόσο μόνος και παρ’ όλα αυτά να βλέπεις ότι σε περιστοιχίζουν εκατομμύρια φίλοι και πιστοί οπαδοί.

Κι, επίσης, είναι μια δουλειά που θέλει χάπια. Πολλά χάπια. Αυτή η δουλειά δεν πληρώνεται με λεφτά, αλλά μόνο με χάπια.

ΚΙΜΠΙ

Kibi2g@yahoo.gr

Advertisements

«ΓΕΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ!» του Π.Α.ΜΕ

ΠΑΜΕ πρός δικαστές: Υπερασπίζεστε με πάθος την τάξη των εκμεταλλευτών, γιατί αποτελείτε μέρος του μηχανισμού τους.

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Από Βαθύ Κόκκινο

`

«Προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, τους δικαστές και Εισαγγελείς όλης της χώρας

Για άλλη μια φορά ενεργοποιηθήκατε και επιχειρείτε να τρομοκρατήσετε, να ποινικοποιήσετε τους αγώνες των λαϊκών στρωμάτων, των εργαζομένων.
Στρέφεστε ενάντια στον αγώνα των αυτοαπασχολούμενων στα ταξί.
Χρησιμοποιείτε την εξουσία σας για να περάσει η πολιτική της κυβέρνησης
με την οποία είστε σε αγαστή συνεργασία. Για να περάσει η πολιτική ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΕΕ, ΔΝΤ που δημιουργεί μεγάλες εταιρείες και πετάει στο δρόμο της ανεργίας εκατοντάδες αυτοαπασχολούμενους.

Οταν όμως πρόκειται για απολύσεις εργαζομένων, για μειώσεις μισθών, για δολοφονίες εργατών, όπως του συναδέλφου μας από το εργοστάσιο στην Κομοτηνή που κάηκε ζωντανός και κατέληξε προχτές, από την ασυδοσία της εργοδοσίας, την πολιτική της κυβέρνησης, τότε η πλειοψηφία σας ή τηρεί «σιγήν ιχθύος» ή αθωώνει τον εργοδότη, τον «φτωχό βιομήχανο».
Υπερασπίζεστε με πάθος την τάξη των εκμεταλλευτών, γιατί αποτελείτε μέρος του μηχανισμού τους.

Το ΠΑΜΕ θέτει μερικά από τα δεκάδες ερωτήματα δημόσια προς όλους σας
-Μήπως έχετε ακούσει για τους εργαζόμενους που κάθε μέρα δολοφονούνται στα εργοστάσια, στα γιαπιά, στους χώρους εργασίας από την εντατικοποίηση της δουλειάς, την έλλειψη μέτρων ασφαλείας;
-Μήπως έχετε ακούσει για τους χιλιάδες εργάτες και εργάτριες που είναι απλήρωτοι για μήνες ολόκληρους. Ενα από πάρα πολλά παραδείγματα, φρέσκο, είναι η επιχείρηση SPRIDER που μείωσε τους μισθούς των εργαζομένων κατά 17 και 20%.
-Μήπως έχετε ακούσει για χιλιάδες απολύσεις εργαζομένων στις επιχειρήσεις;

Ακόμα δίνουμε μια απάντηση προς τον Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης.
-Τα διαφυγόντα κέρδη του Δημοσίου δεν βρίσκονται στο άνοιγμα των διοδίων από τα αγωνιζόμενα λαϊκά στρώματα. -Να τα αναζητήσει ο Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης στα δισ. που βρίσκονται στις ελβετικές τράπεζες, στις off-shore εταιρείες, στην εισφοροδιαφυγή, στα δισ. των μεγαλοκατασκευαστών που τσεπώνουν δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ και ληστεύουν τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα.
-Για να υπάρχει έστω και ένας εισαγγελέας ή δικαστής που θα βάλει πάνω από το συμφέρον των μονοπωλίων το εργατικό συμφέρον, την ανθρώπινη ζωή, πρέπει αποφασιστικά να δυναμώσει το ταξικό εργατικό κίνημα, το ΠΑΜΕ.
Να δυναμώσει η αλληλεγγύη.
Η λαϊκή συμμαχία των εργατών με τους αυτοαπασχολούμενους, τους φτωχούς αγρότες, τη νεολαία, τις γυναίκες.

Το ΠΑΜΕ τονίζει ότι ο λαός πρέπει και μπορεί με τους αγώνες του να «καθίσει» στο «σκαμνί του κατηγορουμένου» την πολιτική η οποία συνθλίβει δικαιώματα, την ίδια τη ζωή της εργατικής τάξης.
Η δραματική επιδείνωση των συνθηκών ζωής και εργασίας, στην οποία οδηγεί η πολιτική ΔΝΤ – ΕΕ – ΠΑΣΟΚ – ΝΔ χιλιάδες λαού, επιβεβαιώνει ότι αυτή η πολιτική είναι και το μεγαλύτερο έγκλημα που πρέπει να «δικαστεί» και «καταδικαστεί» από το λαό με τους αγώνες του».

ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ

Από Indymedia

Μαρτυρίες από την επέλαση των βαρβάρων στο Σύνταγμα

 

`

Η Χούντα ΠΑΣΟΚ και των Τραπεζιτών σε επέλαση.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

από BLACKBATMARX 10:27πμ, Σάββατο 30 Ιουλίου 2011

ην στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο συνεχίζει να επικρατεί μια συνωμοσία

σιωπής για το τρομερό έγκλημα της εξουσίας που γίνεται ακόμη στο Σύνταγμα.

Η κατάληψη λεηλατήθηκε από τις δυνάμεις καταστολής.Δεν σεβάστηκαν

ούτε το ιατρείο του συντάγματος, ούτε τίποτα.Τα έλιωσαν και τα ισοπέδωσαν

ΟΛΑ. Ένας εφιάλτης που ζητά την κάθαρση του…

Περισσότερα BINTEO

Τώρα που θέλουν να κρύψουν τι έγκλημα έκαναν στο Σύνταγμα, είναι εξαιρετικά πολύτιμο

να βγουν όσο γίνεται περισσότερες άμεσες μαρτυρίες από αγωνιστές που έζησαν τον

εφιάλτη της 30 Ιούλη.Το κείμενο αυτό είναι μια τέτοια μαρτυρία ζυμωμένη με το κοινό

βίωμα με άλλους (περισσότερα…)

Αριστερά υπό σκιάν…

Η ριζοσπαστικοποίηση του λαού και το αίτημα για αλλαγή του πολιτικού σκηνικού.

του Βαλάντη Στεργίου,

28 Ιουλίου 2011 (Δρόμος)

ι πλατείες γέμισαν, οι πλατείες άδειασαν και θα ξαναγεμίσουν. Όχι από της γης τους κολασμένους, ούτε από το ταξικό εργατικό κίνημα της κυρίας Παπαρήγα. Γέμισαν από εκείνους που αντικρίζουν κατάματα τις πύλες της κολάσεως κι από εκείνους που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην καμένη γη, λησμονώντας για πάντα τις ψεύτικες υποσχέσεις για τεχνητούς παραδείσους.

Πράγματι, πρόκειται για μικροαστούς που συνθλίβονται, για εργάτες που ξέρουν ότι θα μείνουν άνεργοι αν τολμήσουν να απεργήσουν, για άνεργους νέους που μοιράζονται το κομπόδεμα και το διαμέρισμα των γονιών τους. Αυτοί ξεσηκώθηκαν και αυτοί δεν είναι «η τάξη» με την καθαρή «ταξική συνείδηση».
Ίσως πολλοί από αυτούς που μαζεύτηκαν στις πλατείες να στήριξαν επί μακρόν αυτό το πολιτικό σύστημα. Ίσως να ψήφιζαν επί χρόνια ΠΑΣΟΚ ή Ν.Δ., να στήριξαν σε αυτά τα κόμματα την προσδοκία για ατομικές λύσεις σε συλλογικά προβλήματα ακόμη και να συναλλάχθηκαν ως πελάτες μαζί τους.

`
Αλλά τώρα, τέλος! Το παραμύθι τελείωσε. Τώρα οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι που αποτελούσαν τον κορμό του δικομματισμού είναι στο κόμμα του «κανένα», στην αποχή, ακηδεμόνευτοι, χωρίς πολιτική στέγη, καθυβρίζοντας το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του με φάσκελα πέντε δακτύλων και δύο χεριών. Και θα παραμείνουν ακηδεμόνευτοι μέχρι να (περισσότερα…)

Έλα μπάρμπα…(άπαιχτο post!)

θες μιλούσα με έναν μπάρμπα μου.

Δεξιός ο μπάρμπας.

Βασικά, απολιτίκ. Ψηφίζει Νέα Δημοκρατία γιατί έτσι έμαθε, έτσι βολεύτηκε και εκεί έχει τους “γνωστούς” του.

Ξέρεις, από αυτούς που κάλλιστα θα μπορούσαν να είναι και ΠΑΣΟΚ.

Τυχερά είναι αυτά. Κάτι σαν την ομάδα (το αν θα γίνεις Γαύρος,Βάζελος ή Χανούμι εξαρτάται -συνήθως- από το περιβάλλον σου όταν είσαι μικρός). Άρα περισσότερο χουλιγκάνο οπορτουνάκο τον λες, παρά Πολίτη.

Κοντολογίς, ένας μέσος Έλληνας (αν και σιχαίνομαι και τον όρο και τη γενίκευση).

Είπα, που λες, σε αυτόν τον μπάρμπα ότι ήμουν κι εγώ ένας από αυτούς που τα καθεστωτικά μίντια παρουσίαζαν ως “αγανακτισμένους”. Του είπα ,μάλιστα, πως θα ξαναβγώ στις πλατείες και στους δρόμους με όποιο κίνημα αντισταθεί στην Άρχουσα τάξη και στην Οικονομική χούντα που έχει επιβληθεί.

Η απάντησή του ήταν λίγο έως πολύ αναμενόμενη, αλά Πάσχος:

“Σας χαλάει έτσι όπως είστε ε; Που έχετε να φάτε, να πιείτε, τρώτε από τα λεφτά του πατέρα σας, έχετε αμάξι και σπίτι και ξημεροβραδιάζεστε στις καφετέριες και στα μπαρ. Άντε αγόρι μου (περισσότερα…)

Συμφωνούν με τον Μπρέιβικ ακροδεξιοί Γάλλοι και Ιταλοί

Σάλο προκαλούν δηλώσεις ακροδεξιών βουλευτών (πριν 60΄)
`
Συμφωνούν με τον Μπρέιβικ ακροδεξιοί Γάλλοι και Ιταλοί
Μια νορβηγική σημαία πάνω από μια θάλασσα από λουλούδια και κεριά στη
μνήμη των νεκρών του Μπρέιβικ, 27/7/2011. ( Πηγή: REUTERS/Fabrizio Bensch)
άλο έχουν προκαλέσει στην Ιταλία οι δηλώσεις του βουλευτή της Λέγκας του Βορρά Μάριο Μποργκέζιο, ο οποίος χαιρέτισε τις ακροδεξιές απόψεις του 32χρονου Νορβηγού που σκόρπισε το θάνατο στο Όσλο και το νησί Ουτόγια.
`
«Αν εξαιρέσεις τη βία, ορισμένες από τις απόψεις που εξέφρασε είναι σωστές. Σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, είναι άριστες» δήλωσε ο Μποργκέζιο στον ραδιοφωνικό σταθμό Il Sole-24 Ore.
Είπε, επίσης, ότι συμφωνεί με τις ιδέες του Μπρέιβικ κατά του Ισλάμ και υιοθέτησε τις κατηγορίες κατά της Ευρώπης ότι παραδόθηκε αμαχητί στους μουσουλμάνους.
`
Ανάλογες δηλώσεις είχε κάνει ο Μποργκέζιο και πριν λίγες ημέρες, στον ραδιοφωνικό σταθμό La Zanzara, προκαλώντας την έντονη αντίδραση βουλευτών της αντιπολίτευσης που ζήτησαν την παραίτησή του.
`
«Είναι ντροπή για όλους μας ότι ένας εκπρόσωπος του κυβερνώντος συνασπισμού προσπάθησε με τα σχόλιά του να δικαιολογήσει μία από τις πιο απεχθείς πράξεις τρομοκρατίας», δήλωσαν οι ευρωβουλευτές Ντάβιντ Σασόλι του Δημοκρατικού Κόμματος και ο Νικολό Ρινάλντι του κόμματος «Ιταλία των Αξιών».
`

ΔΡΙΜΥΤΑΤΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ

ΚΟΜΜΑΤΑ

ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚOΥΣ

Με σύμμαχο μόνο το ΛΑΟΣ

η Διαμαντοπούλου στη  Βουλή

Από την πλευρά της, η Λέγκα του Βορρά κράτησε αποστάσεις από τις δηλώσεις του Μποργκέζιο μέσω του υπουργού Ρομπέρτο Καλντερόλι, ο οποίος χαρακτήρισε τα σχόλιά του «παραλήρημα».
`
Ωστόσο, με τις απόψεις του Μπρέιβικ συμφώνησε και ένας γάλλος βουλευτής του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου. Ο Ζακ Κουτελά χαρακτήρισε τον Μπρέιβικ «αντιστασιακό» και «υπερασπιστή της Δύσης». Τα σχόλια αυτά προκάλεσαν την παρέμβαση της αρχηγού του κόμματος Μαρίν Λεπέν που απάλλαξε τον Κουτελά από τα καθήκοντά του και τον παρέπεμψε για διαγραφή στο πειθαρχικό συμβούλιο.
`

Υπάρχει ελπίς..

..’οσο υπάρχουν τέτοιοι δάσκαλοι!

`

υτά τα λόγια απευθύνθηκαν

στους μαθητές,

στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών,

για την επέτειο της 25ης Μαρτίου

`

«Σκέφτηκα να σου μιλήσω για τον Καραϊσκάκη, αλλά το μυαλό σου θα πάει στο γήπεδο.

`

   Σκέφτηκα να σου μιλήσω για το 21, αλλά ο νους σου θα πάει στην Ορίτζιναλ.

`

  Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο

`

                              μακρινό, τόσο ξένο.

`

            Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα … τι να λένε σε σένα;  Σε εσένα που βιάζεσαι να φύγεις, να πας για

`

τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο.

`

                        Θα σου μιλήσω λοιπόν προσωπικά.

`

γώ ο δάσκαλος που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο

και σε δεκαπέντε μέρες φεύγω για αλλού,

`

        σε εσένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία ή και περισσότερα χρόνια,

`

           θα σου μιλήσω σταράτα για να σου εκφράσω δυο σκέψεις μου.

`

     Οι μαθητές που συνάντησα μέσα στις τάξεις, οι μαθητές που δίδαξα φέτος στην συντριπτική τους

`

πλειονότητα με σεβάστηκαν, αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις

`

                           απαιτήσεις του μαθήματος.

`

  Πολλοί όμως από τους υπόλοιπους μαθητές δε με σεβάστηκαν, με προσέβαλαν κατ’

`

                                   επανάληψη.

`

      με έργα, με λόγια, με ύβρεις, δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος

`

              που με σόκαρε, που με έβαλε σε μελαγχολικές σκέψεις.

`

    Αυτό το φαινόμενο αποδεικνύει πως κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο, πως εκτός του γνωστικού

`

ελλείμματος, το συγκεκριμένο σχολείο χωλαίνει δραματικά,  και στο ηθικοπλαστικό του έργο, στη

`

διαμόρφωση δηλαδή των μαθητικών ψυχών και

`

                                   πνευμάτων.

`

                      Και η ευθύνη για αυτήν την αποτυχία

`

                      είναι ευθύνη αποκλειστικά δική μας,

`

                      των δασκάλων σας και των γονιών σας.

`

                     Δεν έχουμε κατορθώσει να σας δείξουμε

`

              πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι μια κόλαση,

`

           πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα,

`

         θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν, και

`

                   θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας,

`

                   θα σας γεμίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση,

`

                            θα σας γεράσουν πρόωρα.

`

 ν όμως θέλετε μια συμβουλή από ένα δάσκαλο,

`

σκεφτείτε το παράδειγμα του Μακρυγιάννη,

`

        που έφτασε αγράμματος μέχρι τα πενήντα σχεδόν,

`

για να καταλάβει τότε πως η μόρφωση,

`

       η καλλιέργεια ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη.

`

Και κάθισε με πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο και έμαθε πέντε κολλυβογράμματα,

`

    για να μας πει την ιστορία του βίου του, το παραμύθι

`

                               της επανάστασης των υπόδουλων Ρωμιών.

`

              Αυτό το παράδειγμα είναι για σένα το πιο κατάλληλο,

`

        και μπορείς τριάντα χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη

`

                  να ακολουθήσεις το δρόμο που εκείνος έδειξε,

`

              το μονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόμο της παιδείας,

`

                    τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.

`

  Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από τον μπάσταρδο γιο της καλογριάς, τον

`

                          Αρβανίτη Γιώργη Καραϊσκάκη.

`

Ήταν κι αυτός αθυρόστομος σαν κι εσάς, αλλά είχε αυτό που από τα αλβανικά μάθαμε

`

                     σαν μπέσα, ήταν πάνω απ’ όλα μπεσαλής.

`

                        Αυτό θα ‘θελα να έχετε κι εσείς.

`

                          Υπευθυνότητα, μπέσα, τσίπα.

`

                        Να αναλαμβάνετε τις ευθύνες σας,

`

                         να απεχθάνεστε την υποκρισία,

`

                           να σιχαίνεστε το συμφέρον,

`

                              να μισείτε το ψέμα.

`

                              και την ευθυνοφοβία.

`

           αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του

`

   ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταματελόπουλου, του Νικηταρά.

`

Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης, συνέβαλε στην απελευθέρωση

`

της  πατρίδας     του

`

      κι έπειτα φυλακίστηκε, για να χαθεί σ’ ένα στενοσόκακο του Πειραιά,

`

          σχεδόν τυφλωμένος, πάμπτωχος και εγκαταλειμμένος από όλους.

`

                   Δε ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα.

`

Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει από την

`

κυβέρνηση μια πλούσια  σύνταξη,

`

   απαντούσε πως η πατρίδα τον αμείβει πολύ καλά, λέγοντας ψέματα, για να μην

`

                           προσβάλει την πατρίδα του.

`

             Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγμα του Νικηταρά.

`

             Αλλά νομίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα,

`

              μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόμο της αξιοπρέπειας,

`

                  να προσπαθήσετε τίμια και με αγωνιστικότητα

`

                  για εσάς και για το μέλλον της οικογένειας,

`

                              που αύριο θα κάνετε.

`

Ξέρω, καταλαβαίνω, αντιλαμβάνομαι πως σας προτείνω μια

`

διαδρομή ζωής δύσκολη και  απαιτητική,

                          `    

                   όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόμος

`

                                  των γονιών,

`

                                 των δασκάλων,

`

    των πολιτικών,

                      

της εποχής στην οποία μεγαλώνετε.

                    

μως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της,

                

 περιμένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά

`

      και με επιτυχία

                            

  τη σημαία του αγώνα,

                     

  και να οδηγήσουν την πατρίδα τους,

                               

  τον τόπο τους

                            

  σε καλύτερες μέρες,

                           

σε πιο φωτεινές σελίδες.

                  

Κι όταν βλέπω την εποχή μας να μαραζώνει,

                          

 χωμένη στην αλλοτρίωση,

                      

να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία,

                 

  να μουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας,

                             

Μόνο σε εσάς ελπίζω.

                

   Στην ειλικρινή σας διάθεση να αγωνιστείτε,

                              

  να αντισταθείτε,

`

     να πολεμήσετε,

                                

  να νικήσετε.

                            

Μη μας απογοητεύσετε.

Δημήτρης Καζάκης: Video με εντυπωσιακές απόψεις

Νόμπελ οικονομίας :

«διαγράψτε το χρέος

-πάτε στη δραχμή»

Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη, που παραχώρησε στην τηλεόραση ΚΟΣΜΟΣ στη Ρόδο, ο οικονομολόγος – αναλυτής Δημήτρης Καζάκης, αναφέρεται στο πώς έφθασε εδώ η Ελληνική οικονομία, πώς ανατάσσεται, κατά πόσο η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα αποτελεί λύση εξόδου από την κρίση, ποιοι ανέλαβαν να εκτελέσουν οργανωμένο σχέδιο εκχώρησης της εθνικής κυριαρχίας μέσω του ξεπουλήματος της χώρας στους δανειστές της κ.α.

Για τον κ. Καζάκη η κρίση χρέους ξεκίνησε όταν η χώρα μπήκε στην ΟΝΕ και ήταν θέμα χρόνου να ξεσπάσει.
Όσες προσπάθειες κι αν γίνουν, είπε, όσα Μνημόνια και Μεσοπρόθεσμα κι αν ψηφιστούν, όσα δάνεια κι αν πάρει η χώρα, δεν πρόκειται να γλυτώσει τη χρεοκοπία, εφ’ όσον παραμένει στο ευρώ.
Δείτε τη συνέντευξη του κ. Καζάκη στους δημοσιογράφους Κλεάνθη Λοΐζο και Ρένα Διακίδη που σίγουρα θα σας προβληματίσει, για αλήθειες που δυστυχώς δεν ακούγονται…

Καζάκης στο ΚΟΣΜΟΣ – Η αλήθεια για την οικονομία – Βίντεο

«H Ελλάδα έχει μετατραπεί σε Οικόπεδο και την πουλάνε με το στρέμμα.»

«Αυτή τη στιγμή οι τράπεζες έχουν ήδη χρεωκοπήσει»

«Οι ηγεσίες ΠΑΣΟΚ –ΝΔ συμφώνησαν από το Γενάρη του 2009 να οδηγήσουν τη χώρα σ’αυτή την κατάσταση (..) από κοινού με την Ε.Ε. με στόχο υποτίθεται για να σωθεί το Ευρώ»

«Θα πεθάνουμε ευτυχισμένοι με το ΕΥΡΩ στην τσέπη»

«Το δόκανο ΕΥΡΩ συνέτριψε  την Ελληνική Οικονομία»

«Από άποψη αγοραστικής δύναμης το μέσο ελληνικό νοικοκυριό βρίσκεται στη δεκαετία του 1950»

«Το ταμείο εγγυοδοσίας καταθέσεων έχει 1,4 δις ΕΥΡΩ για να καλύψει καταθέσεις 75 δις (που είναι μόνο των νοικοκυριών) , και 180 δισ  άλλων καταθέσεων.

«Η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα είναι καταστροφή για τους κερδοσκόπους, για τους τοκογλύφους, για τους σαράφηδες»

«Με το Ευρώ δεν μπορεί να αναταχθεί η οικονομία μας με τίποτα»

«Υπάρχει κόσμος στην Αθήνα που ζει από τι μπορεί να μαζέψει από τους φίλους του»

«Το ΕΥΡΩ δεν είναι νόμισμα αλλά ένα πιστωτικό έγγραφο με αντάλλαγμα χρέος»

«Μόνο η Γαλλία και η Γερμανία κρατούν την κυριαρχία των δικών τους τραπεζών»

«Αν δεν φύγουμε έγκυρα η καταστροφή του ΕΥΡΩ θα είναι καταστροφή και για τη χώρα»

«Ο σχεδιασμός της ΕΕ είναι: να πάρουμε ότι μπορούμε από Ελλάδα, Πορτογαλλία,Ιρλανδία και προσέχουμε να μην φτάσει η κρίση σε Ιταλία, Ισπανία γιατί τότε δεν σωζόμαστε με τίποτα»

«Ο κ. Βαρουφάκης παπαγαλίζει σωστά την πρόταση Σόρος»

« Ο κ. Παπανδρέου θα μπορούσε να έχει κάνει το εξής απλό: Να είχε πει στους δανειστές της χώρας εγώ δεν μπορώ να σας πληρώσω, βρίσκομαι σε αδυναμία πληρωμής (καθεστώς μη φερεγγυότητας), ελάτε καθίστε στο τραπέζι να βρούμε μια λύση». Αν αρνιόντουσταν οι δανειστές τότε τους λες δεν σας πληρώνω ελάτε να τα βρούμε στα ελληνικά δικαστήρια …»

«Αν ο Λαός αύριο-μεθαύριο τους πετάξει από κει πέρα, θα πει εγώ  δεν το αναγνωρίζω αυτό το χαρτί αύριο και νομίζω ότι αυτό λένε και  οι πλατείες σήμερα»

«Αν ο Παπανδρέου πάει σε δημοψήφισμα και βάλει οποιοδήποτε ερώτημα, έστω π.χ.  «αύριο το πρωϊ θέλετε να σας δώσω αυξήσεις ή ΟΧΙ», και τότε ακόμη ο λαός θα πεί ΟΧΙ» μόνο και μόνο για  να φύγει αυτός ο τύπος και η Κυβέρνηση του»

«Αυτός ο τύπος είναι μειωμένης κοινωνικής ευαισθησίας και αντίληψης»

«στις 6 ώρες της μεγάλης κρίσης, που είχε παραιτηθεί και δεν υπήρχε κυβέρνηση, που οι παραβιάσεις στο εναέριο χώρο ήταν στο ζενίθ, που δεν υπήρχαν αεροπλάνα αναχαίτισης λόγω έλλειψης καυσίμων, και μάλιστα μου είπαν πως 2 τουρκικά πέταξαν πάνω από την Πλ. Συντάγματος για να φωτογραφήσουν τις διαδηλώσεις, στις ώρες αυτές ο ΓΑΠ πήγε στο Καστρί και αγόραζε ποδήλατο»

«Τα απαιτητά από Γερμανία δάνεια ξεπερνούν το 1 τρις, που υπερκαλύπτει το ιδιωτικό και δημόσιο χρέος μας».

«Στρατιωτικοί που ήταν στην πλατεία σαν διαδηλωτές δήλωσαν ότι δεν είχαν βιώσει τέτοιες στρατιωτικές επιχειρήσεις ούτε στο Κόσσοβο, ούτε στη Σομαλία, ούτε στο Αφγανιστάν . Ρίχτηκαν χημικά του στρατού (από το Ισραήλ)».

«Θύμωσε πάρα πολύ ο κόσμος που δεν ξέρεις που θα εκφρασθεί αυτή η οργή. (…) το μόνο που έχουν κατορθώσει (οι πολιτικοί, όλο το πολιτικό σύστημα) είναι να δημιουργήσουν τέτοια κοινωνική οργή, που θα πρέπει να φοβούνται στο κάθε τους βήμα, και καλά θα κάνουν να φοβούνται ,γιατί ποτέ δεν ξέρεις αυτή η κοινωνική οργή  πως εκδηλώνεται»

«Σήμερα το μόνο που βλέπω εγώ είναι η εκδήλωση πατριωτισμού στην άσκηση βίας ενάντια στους βιαστές αυτής της χώρας»

«Η Ελλάδα είναι σε χειρότερη θέση από την Αργεντινή, λόγω ΕΥΡΩ, παραγωγικής βάσης»

Μέτρα για την περίπτωση επιστροφής της δραχμής

«Εθνικοποίηση  της Τράπεζα Της Ελλάδος και τις 6-7 μεγάλες τράπεζες,

Σεισάχθεια στα ιδιωτικά χρέη,

Πολιτική περιορισμού του εμπορικού ελλείμματος,

Φραγμό στην κίνηση  κεφαλαίων.

Προγραμματικές συμφωνίες με κράτη  που μπορούν να μας προμηθεύσουν τα στρατηγικά υλικά της οικονομίας.

Έχουμε αναξιοποίητα χρυσό, νικέλιο, πετρέλαιο

«Έχουμε ένα πολιτικό σύστημα εθελόδουλο, προδοτικό

«Ζούμε σε καθεστώς πεονίας (δουλοπαροικίας) , που με το διεθνές σύμφωνο δανεισμού το νομοθετεί κιόλας»

«Ο κ. Παπανδρέου είναι διατεθειμένος να συμμετάσχει στη παγκόσμια διακυβέρνηση  έστω και αν έτσι πεθάνει η χώρα του»

«Υπάρχει γραμμή στα ΜΜΕ εναντίον μου γιατί δεν είμαι διαχειρίσιμος»

«Η παγκόσμια οικονομική κοινότητα, όλα τα πανεπιστήμια, συμπεριλαμβανομένων και 6 νομπελιστών λέει το εξής: “Αν η Ελλάδα θέλει  να αποκτήσει την πιθανότητα να ανατάξει την οικονομία της με τον α ή τον β΄τρόπο, τότε πρέπει να κάνει δύο πράγματα: να διαγράψει το χρέος της και να πάει σε εθνικό νόμισμα”».

«Ο Αμερικανικός τύπος γράφει ότι πάμε σε λύση πακέτο με την Τουρκία π.χ. παραχώρηση 1600 νησιών, αιγιαλός, τουριστικό προϊόν ανατολικού αιγαίου»

Τώρα η Ελλάδα μπορεί να κοιμάται ήσυχη…

by elsa Από σχολιαστές χωρίς σύνορα

 Η συγκλονιστική επιστολή του πατέρα της Κωνσταντίνας Καρακατσάνη, στην Ελευθεροτυπία:

 «Μεταξύ στρατοδικείου και Ιεράς Εξέτασης»

«Τώρα η Ελλάδα μπορεί να κοιμάται ήσυχη. Η δικαιοσύνη του ΠΑΣΟΚ καταδίκασε σε κάθειρξη 11 χρόνων τη 18χρονη τότε Κωνσταντίνα χωρίς καμία απόδειξη, κανένα στοιχείο εξακριβωμένο, ούτε καν με βάση την ηλικία της. Μπορεί να είναι η μοναδική πολιτική κρατούμενη κάτω των 20 στον κόσμο. Αν υπάρχει άλλη, θα είναι σε κάποια χώρα της Μπανανίας».

Ετσι ξεκινά την καταγγελτική επιστολή του, προς την «Ε», ο Νίκος Καρακατσάνης, πατέρας της 20χρονης Κωνσταντίνας.

Και συνεχίζει:

«Την καταδίκασαν σε μία δίκη μεταξύ στρατοδικείου και Ιεράς Εξέτασης, χωρίς να ληφθούν υπ’ όψιν ούτε τα πρακτικά, ούτε οι μάρτυρες, ούτε όλα τα στοιχεία που φώναζαν για την αθωότητά της. Το αδίκημα: δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις, να μην πηγαίνει Εξάρχεια, να μην διεκδικεί, να μην έχει πολιτική άποψη, να σκύψει το κεφάλι και να παρακαλέσει για επιείκεια. Η ποινή έπρεπε να είναι εξουθενωτική.

«Ποιον τρομοκράτησε;»

Εγώ όμως προκαλώ όλη την έδρα, όλη την Ελλάδα, ιδιαίτερα τον Αρσένη και την Κατσέλη, να μου αποδείξουν τι έκανε το παιδί μου, ποιον έβλαψε, ποιον τρομοκράτησε.

Την κατηγορούν ότι στα 17 ήταν τρομοκράτης και δεν ντρέπονται. Τρομοκράτες είναι αυτοί και οι υποτελείς τους που έχουν φέρει τον Ελληνα σε απόγνωση και κυκλοφορούν ελεύθεροι. Ολες οι ληστρικές συμμορίες των πολιτικών που ξεφτίλισαν το έθνος και φυλάκισαν το παιδί μου απλά επειδή έχει το ανάστημα να σταθεί απέναντί τους.

»Δεν γινόταν τίποτα όμως. Η απόφαση είχε βγει. Το κόμμα πρέπει να δείξει ότι έχει πατάξει την τρομοκρατία. Οι καρέκλες πρέπει να σωθούν. Μιλάω βέβαια για το κόμμα του Γιωργάκη και Σία.

Για το κόμμα αυτό, που καμία σχέση δεν έχει (περισσότερα…)

Μαζικός αντικαπιταλιστικός αγώνας κατά της ΕΕ!

Των Ιπποκράτη Κωστή και Νίκου Ξηρουδάκη

από αριστερό blog 25/07/2011

Να συνδεθεί η πλατιά λαϊκή δυσαρέσκεια με μαζικούς όρους με την σύγκρουση με βασικούς πυλώνες του καπιταλιστικού συστήματος, όπως είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση.

ημαντική και κρίσιμη, ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εξελίξεις, είναι κατά τη γνώμη μας η πρωτοβουλία που αναλαμβάνουν αγωνιστές της αριστεράς κατά της ΕΕ και του ευρώ, υπερβαίνοντας τις μεταξύ τους επιμέρους διαφορές.

 Η διαπίστωση:

Η πολιτική ανάδειξη του ρόλου της ΕΕ στη διαχρονική καταστροφή των εργασιακών σχέσεων και των κοινωνικών πολιτικών στην Ελλάδα, αλλά και στην τωρινή εξέλιξη της κρίσης και της χρεοκοπίας, άργησε επικίνδυνα.

Οι πρόσφατες αποφάσεις της ΕΕ έχουν στόχο την κινεζοποίηση της εργασίας στην χώρα μας, αλλά και ευρύτερα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Προστατεύουν δήθεν τις καταθέσεις, κλείνοντας το μάτι στα μικρομεσαία στρώματα. Εξασφαλίζουν δήθεν τηβιωσιμότητα του δημόσιου χρέους, ενώ στην ουσία διαιωνίζουν την κλοπή από τον κόσμο της εργασίας.

Συνθλίβουν το μοναδικό παράγοντα που παράγει αξία για την κοινωνία, που είναι βέβαια η εργασία.

Το τρίμηνο βασανιστήριο της σταγόνας, η απόλυτη άλωση του δημόσιου αλλά και του ιδιωτικού τομέα, δημιουργούν εκρηκτικό κοινωνικό μίγμα και αυτό θα φανεί στο αμέσως επόμενο διάστημα.

 Το πρόβλημα:

Η αριστερά ψελλίζει και στέκεται αμήχανη. Υποτάσσεται στην κινδυνολογία για καταστροφή με την έξοδο από το ευρώ (Παπαρήγα), παρουσιάζει την ΕΕ σαν «σωτηρία έναντι του ΔΝΤ» (Τσίπρας).

Με μια φωνή ζητούν εκλογές, προσφέροντας κρίσιμο χρόνο στο αστικό μπλοκ που θα χρησιμοποιηθεί για την εξαθλίωση της κοινωνίας και την κάμψη των λαϊκών αντιστάσεων. Ο χρόνος στην σημερινή συγκυρία είναι κρίσιμος παράγοντας.

Η καθ’ ημάς κοινοβουλευτική αριστερά υποτάσσεται στην εκλογολογία-σωσίβιο και όπλο ενσωμάτωσης του συστήματος. Δεν τολμάει να εναντιωθεί στους υπερεθνικούς επιθετικούς καπιταλιστικούς σχηματισμούς, πόσο μάλλον να αμφισβητήσει και τις δομές του εγχώριου καπιταλιστικού σχηματισμού.

Μπορεί η αριστερά να προτείνει «επίλυση της κρίσης» εντός του συστήματος χωρίς αντικαπιταλιστική ανατροπή;

Μπορεί να υπάρξει πραγματικά λύση για τα λαϊκά συμφέροντα με ενεργούς τους μηχανισμούς της ΕΕ, τους μηχανισμούς καταλήστευσης της εργασίας σε εθνικό και διεθνικό επίπεδο;

Μπορεί η αριστερά σήμερα να μη θέτει ζήτημα αποδέσμευσης από ΕΕ (περισσότερα…)